Zongshen: Πατεντάρισε trike που δουλεύει άλλοτε σαν Piaggio MP3 και άλλοτε σαν Honda Gyro

Η πρωτότυπη πατέντα της κινέζικης εταιρείας αφορά τρίκυκλο με δύο πίσω ρόδες που μπορούν να πλαγιάσουν μαζί με τη μπροστινή, όχι όμως πάντα
zongshen
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

6/4/2026

Η Zongshen κατοχύρωσε μια καινοτόμα ευρεσιτεχνία που αφορά μια διάταξη δύο πίσω τροχών που μπορεί να εφαρμοστεί σε πλαίσιο κανονικής, δίκυκλης μοτοσυκλέτας. Αυτό σκαρώνει ένα trike, δηλαδή ένα τρίκυκλο με δύο τροχούς στο πίσω μέρος του, όπως είναι το διάσημο επαγγελματικό σκούτερ Gyro της Honda.

Σε αυτό το σχέδιο η Honda είχε εξασφαλίσει πως το μπροστινό μέρος με τον ένα τροχό μπορεί να πλαγιάζει ενόσω οι δύο ρόδες πίσω παραμένουν κάθετα στο έδαφος μαζί με το φορτίο που κουβαλούν πάνω τους.

Το 2006 η Piaggio έφερε στον κόσμο το MP3 και μαζί του μια νέα λογική στα τρίκυκλα, μεταφέροντας τους δύο τροχούς μπροστά με μια διάταξη που τους επιτρέπει να πλαγιάζουν και η λογική αυτή μεταφέρθηκε με διάφορους παραπλήσιους και μη τρόπους σε οχήματα άλλων κατασκευαστών, από τα Quadro ως τα Yamaha Tricity και Niken.

zongshen

Το σχέδιο που προτείνει τώρα η Zongshen ωστόσο δεν μοιάζει με κανένα εκ των προαναφερθέντων, προτείνοντας έναν τρόπο λειτουργίας που δεν είναι μονίμως ίδιος.

Στο σχέδιο των Κινέζων το πίσω μέρος του trike παίρνει κίνηση από ένα διαφορικό που εδράζει μεταξύ των δύο πίσω τροχών. Κάθε τροχός έχει ένα αμορτισέρ από πάνω του, αλλά υπάρχει και ένα τρίτο αμορτισέρ ανάμεσά τους το οποίο διαθέτει μηχανισμό με αέρα.

Σε κανονικές συνθήκες λειτουργίας τα δύο πλευρικά αμορτισέρ αναλαμβάνουν τη δουλειά της ανάρτησης όπως ακριβώς στο Honda Gyro, δηλαδή χωρίς τη δυνατότητα πλαγιάσματος των πίσω τροχών. Όταν όμως η ταχύτητα του οχήματος αυξηθεί, ο αέρας οδηγείται στο κεντρικό αμορτισέρ και το κάνει να εκτείνεται, με αποτέλεσμα να ανασηκώνει το πίσω μέρος. Από ένα σημείο και μετά τα δύο πλευρικά αμορτισέρ χάνουν την επαφή τους με τα ψαλίδια και όλη η ανάρτηση γίνεται από το κεντρικό στέλεχος.

zongshen

Πλέον σε αυτή τη φάση το τρίκυκλο έχει τη δυνατότητα να πλαγιάζει και στο πίσω μέρος του, ενώ τα πλευρικά αμορτισέρ ορίζουν πια το εύρος κλίσης. Όταν ένα από τα δύο έρθει ξανά σε επαφή με το ψαλίδι, λειτουργεί ως ανάρτηση και σταματά την κλίση προς την πλευρά αυτή.

Στην ουσία δηλαδή, το σχέδιο της Zongshen προτείνει ένα τρίκυκλο που στις χαμηλές ταχύτητες προσομοιάζει το Honda Gyro, ενώ όταν κινηθεί πιο γρήγορα αρχίζει να αποκτά δυναμικές ικανότητες ανάλογες των Piaggio MP3 και Yamaha Niken και Tricity.

Το δε πιο ενδιαφέρον στοιχείο που αναφέρεται από την Zongshen είναι πως πρόκειται για ένα κιτ που μπορεί να φορεθεί στο πλαίσιο συμβατικών δίτροχων μοτοσυκλετών.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσουμε πως η κατοχύρωση μιας ευρεσιτεχνίας δεν μεταφράζεται αυτομάτως και σε μια τεχνολογία που θα δούμε σύντομα στην παραγωγή, αλλά περισσότερο στην προστασία και εξασφάλιση μιας ιδέας. Κάποιες πατέντες ωστόσο εξελίσσονται σε προϊόντα που αγοράζουμε όλοι, έτσι αναμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε αν το σχέδιο αυτό της Zongshen προορίζεται για μια εμπορική εφαρμογή στο κοντινό μέλλον, καθώς μια φρέσκια και διαφορετική ιδέα είναι πάντα καλοδεχούμενη.

Διώξτε το αλάτι

πώς ακριβώς καταστρέφονται οι μοτοσυκλέτες μας από το αλάτι
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/12/2016

Οι προβλέψεις της μετεωρολογικής υπηρεσίας που περιλαμβάνουν χιόνι και συνθήκες πάγου έχει διπλή επίδραση σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Αρχικά μας καθιστά σκεπτικούς να βγούμε στους δρόμους, ενώ όταν οι συνθήκες αλλάξουν και αρχίσουμε τα χιλιόμετρα, βλέπουμε να καταστρέφεται το φινίρισμα των μοτοσυκλετών μας από το αλάτι που είχε ριχθεί για να κρατήσει τους δρόμους ανοικτούς.

Το αλάτι όταν διαλύεται στο νερό χαμηλώνει το σημείο πήξης του αποτρέποντάς το να παγώσει, αλλά έρχεται σε επαφή και με τα μέταλλα της μοτοσυκλέτας μας, και η διαβρωτική του δράση είναι πολύ ισχυρή. Ο τρόπος που το κάνει αυτό ονομάζεται συχνά ηλεκτρολυτική διάβρωση, αλλά αυτό δεν είναι ακριβές, με το δεδομένο ότι η ηλεκτρόλυση χρειάζεται μια πηγή ρεύματος. Είναι αυτό το είδος της διάβρωσης, που μετατρέπει σε πράσινη μούχλα τους πόλους της μπαταρίας μας. Με το αλάτι που μένει στην μοτοσυκλέτα -ακόμα κι όταν είναι παρκαρισμένη- είναι διαφορετικά τα πράγματα και η διαδικασία ονομάζεται γαλβανική διάβρωση, η οποία δημιουργεί τη δική της ηλεκτρική ισχύ, σαν μια μπαταρία.

Όταν δύο διαφορετικά μέταλλα είναι βυθισμένα στο νερό ένα ηλεκτρικό ρεύμα ρέει μεταξύ τους. Το πόσο ισχυρό θα είναι αυτό το ρεύμα εξαρτάται από το μέταλλο που γίνεται θετικός πόλος (άνοδος) και από ποιο γίνεται αρνητικός (κάθοδος) και τη σχετική τους θέση στον γαλβανικό πίνακα. Την πιο ισχυρή άνοδο την κάνει το μαγνήσιο, ενώ στην άλλη άκρη του πίνακα, είναι ο χρυσός, η πιο ισχυρή κάθοδος. Το αλουμίνιο και το ατσάλι που πολύ συχνά έρχονται σε επαφή σε μια μοτοσυκλέτα, απέχουν πολύ στον πίνακα και αυτό είναι πολύ ανησυχητικό όταν η γαλβανική διάβρωση ενισχύεται από το αλάτι.

Διάβρωση γίνεται ακόμη και όταν, φαινομενικά, υπάρχει μόνο ένα μέταλλο. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει απόλυτα καθαρό μέταλλο και η γαλβανική διάβρωση εμφανίζεται σε μικροσκοπικό πεδίο ανάμεσα στο κυρίως μέταλλο και τις προσμίξεις που έχουν αναμειχθεί κατά τη δημιουργία του κράματος.

Έτσι, ακόμη και ένας απλός αλουμινένιος στροφαλοθάλαμος διαβρώνεται, και ας είναι μακριά από άλλα μέταλλα, λόγω της γαλβανικής δράσης και αυτή συμβαίνει πιο γρήγορα όταν υπάρχει αλμυρό νερό και δρα σαν ηλεκτρολύτης.

Διάβρωση γίνεται ακόμη και όταν, φαινομενικά, υπάρχει μόνο ένα μέταλλο. 

Ο μηχανισμός που το εξηγεί βρίσκεται και στην χημεία του Γυμνασίου και είναι ο εξής: ένα από τα συστατικά του ατσαλιού, ο σίδηρος, χάνει από κάθε άτομό του δυο ηλεκτρόνια στην άνοδο που διαλύονται στον ηλεκτρολύτη, ενώ στην κάθοδο υπάρχει υδροξείδιο (οξυγόνο και υδρογόνο σε συνδυασμό με κάποια ελεύθερα ηλεκτρόνια) και δίνουν μορφή στο διάλυμα. Οι δύο μορφές υδροξειδίου του σιδήρου, όταν φύγει η υγρασία, ενώνονται με το οξυγόνο του αέρα για να σχηματίσουν οξείδιο του σιδήρου, την γνωστή μας από παλιά σκουριά. Το αλουμίνιο αντιδρά με το οξυγόνο πιο έντονα από ότι ο σίδηρος και σχηματίζει ένα λεπτό στρώμα οξειδίου του αλουμινίου, που προστατεύει όλα τα φτιαγμένα από αλουμίνιο εξαρτήματα, και κατά ειρωνικό τρόπο δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι το αλουμίνιο είναι λιγότερο αντιδραστικό από το ατσάλι. Αυτό θα ίσχυε εάν δεν υπήρχε το αλμυρό νερό και η γαλβανική διάβρωση, η οποία μπορεί να λειτουργήσει διαπερνώντας το στρώμα οξειδίου του αλουμινίου και να δημιουργήσει το λευκή και με όψη γούνας οξείδιο του αλουμινίου πάνω στο γυαλιστερό στροφαλοθάλαμο, το ψαλίδι και πάει λέγοντας.

Η θεραπεία; Ξεπλύνετε το αλάτι, το συντομότερο δυνατό. Λυπούμαστε, αλλά δεν υπάρχει κάποια μαγική λύση...