Συνέντευξη Chaz Davies: "Επιτέλους έχουμε το Ducati V4R για να κερδίσουμε!"

Μια εφ' όλης της ύλης κουβέντα γύρω από το νέο Ducati V4R
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

10/12/2018

O Ουαλλός πρώην Παγκόσμιος Πρωταθλητής στην κατηγορία των Supersport, Chaz Davies, οδηγεί τα desmo V-2 της Ducati τα τελευταία πέντε χρόνια, ως εργοστασιακός αναβάτης της ομάδας στα WSBK, έχοντας τερματίσει τρεις φορές δεύτερος στο πρωτάθλημα (2015, 2017 και 2018). Γι' αυτόν, το φιλόδοξο αλλά τελικά δύσκολο καθήκον, του να τρέχει με ένα δικύλινδρο για μισή δεκαετία, κόντρα στα όλο και πιο γρήγορα και πιο δυνατά τετρακύλινδρα του ανταγωνισμού, θα τελειώσει το 2019. Η ευκαιρία να μιλήσουμε μαζί του όσο περιμέναμε παρέα να στεγνώσει η πίστα στο Jerez, για να ανέβουμε πάνω στα Ducati V4R (αν και ο καθένας μας θα οδηγούσε διαφορετική έκδοση, κάτι για το οποίο θα διαβάσετε στην αναλυτική του παρουσίαση και τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις στο επόμενο τεύχος του ΜΟΤΟ), τονίζει το πόσο πολύ είναι αφοσιωμένος στην επόμενη σεζόν.

Chaz, έπρεπε να περιμένεις πολύ καιρό μέχρι να ανέβεις πάνω στη σέλα του, αλλά πώς ήταν όταν τελικά οδήγησες το V4, σε σχέση με το παλιό σου V-2;
"Σχηματίστηκε ένα χαμόγελο στο πρόσωπό μου –ένα ΜΕΓΑΛΟ χαμόγελο. Προφανώς ήλπιζα να το οδηγήσω νωρίτερα μέσα στη σεζόν, αλλά για κάποιον λόγο δεν συνέβη ποτέ και στη συνέχεια τραυματίστηκα. Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε στις δοκιμές της Aragon στις αρχές του Νοέμβρη και ναι, φόρεσα ένα τεράστιο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Μετά την πρώτη βόλτα, νομίζω ότι σχολίασα το εξής: "Τώρα έχουμε μια μοτοσυκλέτα με την οποία μπορούμε να τρέξουμε."

Συγκριτικά με το Kawasaki, πού έχανες με το δικύλινδρο V της Ducati;
"Δεν μπορώ να πω ότι ήταν σε έναν μόνο τομέα, διότι στο τέλος έχανα από λίγο σε όλους τους τομείς. Είναι δύσκολο να πεις αν ήταν στην επιτάχυνση ή στα φρένα ή σε κάτι άλλο. Ήταν λίγο από 'κει, λίγο από 'δω. Μέχρι και πριν από δύο χρόνια ήμασταν πολύ κοντά τους, αλλά την τελευταία διετία ήταν εμφανές ότι χρειαζόμασταν κάτι καινούργιο, οπότε το V4 ήρθε την κατάλληλη στιγμή."

Έπρεπε δηλαδή να οδηγείς το V-2 πάνω από το όριο για να παραμείνεις ανταγωνιστικός;
"Ναι, αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές, όταν είχα το πακέτο όπως ακριβώς έπρεπε να είναι και υπήρχαν οι τέλειες συνθήκες, δεν ήταν απαραίτητο να περνάω το όριο και μπορούσα να κερδίζω αγώνες με καλή διαφορά. Αλλά για να πολεμήσεις για το πρωτάθλημα, χρειάζεσαι κάτι τέτοιο σε κάθε αγώνα, και σίγουρα δεν το είχαμε αυτό. Στο τέλος, η συνέπεια ήταν το δυσκολότερο πράγμα να βρεθεί και ευτυχώς το V4 θα μας δώσει αυτό το επιπλέον βήμα που χρειαζόμασταν."

Έχεις τρέξει με V4 Desmosedici MotoGP στο οποίο βασίζεται το V4R, σωστά;


"Ναι, αρκετά παλιά είχα οδηγήσει το MotoGP σε μερικούς αγώνες το 2007, ενώ έκανα και δοκιμές πέρσι με την υφιστάμενη MotoGP μοτοσυκλέτα στο Mugello. Οπότε ναι, έχω μια μικρή εμπειρία από την συγκεκριμένη διάταξη κινητήρα. Προφανώς όμως, η μοτοσυκλέτα που οδήγησα το 2007 ήταν 800 κυβικά, οπότε ο τρόπος απόδοσης της δύναμης ήταν πολύ διαφορετικός. Το καινούργιο superbike έχει σίγουρα μια πιο γραμμική καμπύλη ισχύος. Είναι πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμη από το 800, το οποίο ήταν πολύ απότομο."

Υποθέτω, όταν οδηγείς το V4 θα πρέπει να αλλάξεις εντελώς όλα τα σημεία αναφοράς σου; Ουσιαστικά ξεκινάς από το μηδέν, έτσι δεν είναι;
"Ναι σίγουρα. Το οδηγικό μου στιλ θα πρέπει να αλλάξει λίγο, νομίζω, και θα προσπαθήσω να φέρω την μοτοσυκλέτα όσο το δυνατόν πιο κοντά στα δικά μου μέτρα, και στη συνέχεια θα δουλέψω πάνω στις αδυναμίες μου."

Ποια είναι τα δυνατά σου σημεία;
"Νομίζω τα φρένα στην είσοδο και την μέση της στροφής. Αυτός ήταν ανέκαθεν ένα τομέας όπου με το V-2, έτσι όπως έχουμε στήσει το πλαίσιο, έπρεπε να διαχειρίζομαι με μεγάλη προσοχή την αίσθηση του μπροστινού όταν ήμουν στην μέγιστη κλίση, οπότε χρησιμοποιούσα το μπροστινό φρένο για να ελέγχω στην ουσία την επαναφορά του πιρουνιού. Ήταν σα να αναλάμβανα κάποια από τα καθήκοντα της ανάρτησης μέσω του δαχτύλου μου, αλλά με το V4 νιώθω ότι κάτι τέτοιο δεν χρειάζεται, γιατί το μπροστινό πατάει πιο γερά στην άσφαλτο κι έχω καλύτερη αίσθηση."

Και ποια είναι τα αδύναμα σημεία σου;
"Με το δικύλινδρο, νομίζω ότι είναι η είσοδος των στροφών, ειδικά προς το τέλος έτσι όπως προχώρησε η εξέλιξη των ελαστικών. Αισθάνομαι ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θέλει να τρέχει μ' ένα κοντύτερο μεταξόνιο, όπως του στάνταρ μοντέλου πραγματικά, λόγω του μήκους του κινητήρα, το οποίο θα βελτιώσει τις εισόδους. Προφανώς όμως, με ένα κοντύτερο μεταξόνιο θα έχεις και πιο πολλές σούζες, αν και τώρα έχουμε τα αεροδυναμικά φτερά για να το αντισταθμίσουμε αυτό. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά πράγματα που νιώθω ότι αποτελούν βήματα προς την σωστή κατεύθυνση για εμάς, με το V4. Έχοντας περάσει τρεις μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα δεν μπορώ να πω ότι υπάρχει κάτι που είναι πισωγύρισμα σε αυτό το στάδιο, κάτι το οποίο είναι υπέροχο."

Πιστεύω ότι είναι η πρώτη φορά που οδηγείς μοτοσυκλέτα με αεροδυναμικά φτερά. Είναι κάτι για το οποίο έχεις το νου σου;
"Έχω οδηγήσει αυτή την μοτοσυκλέτα μόνο με φτερά και αφού παίρνει την ομολογκασιόν μ' αυτά, θα την τρέχουμε όπως έρχεται. Στην Ducati είναι πολύ σίγουροι ότι αποτελούν πλεονέκτημα σε κάθε τομέα, όχι μόνο για την αίσθηση του μπροστινού και για να μειωθούν οι σούζες, αλλά και για την πρόσφυση του μπροστινού, ειδικά στις πιο γρήγορες στροφές. Ξέρεις, θεωρώ ότι δεν είναι χρήσιμες οι συγκρίσεις. Όμως, νιώθω μια διαφορά στην μοτοσυκλέτα σε σχέση με το τι οδηγούσα πριν, και προτιμώ να αποδίδω ένα μέρος της ευθύνης στα φτερά."

Υποθέτω ότι είναι αρκετά πιο γρήγορο, αλλά ανεβάζει εξίσου στροφές. Πρέπει να κρατάς τις στροφές πολύ ψηλά;
"Φυσιολογικά ανεβάζει πολλές στροφές και νιώθει άνετα εκεί! Όταν ανέβηκα για πρώτη φορά στο δικύλινδρο προερχόμενος από το τετρακύλινδρο της BMW, έφτασα στον κόφτη και κοπάνησα το κεφάλι μου στην ζελατίνα στους πρώτους κιόλας γύρους! Έχοντας περάσει, λοιπόν, πέντε παράξενα χρόνια πάνω στο δικύλινδρο, στους πρώτους γύρους με το V4 έκανα το κλασικό, όπου άλλαζα ταχύτητες σχεδόν 4.000 στροφές νωρίτερα! Είναι σαν να επιστρέφεις στο χρόνο πριν από πέντε χρόνια, οπότε επαναπρογραμμάτισε τις αντιδράσεις σου και συνήθισέ το. Ειλικρινά όμως, ήταν μια πολύ γρήγορη προσαρμογή, γιατί αυτό το Ducati V4 είναι πραγματικά προκλητικό, θέλει να του κρατάς τις στροφές ψηλά κι επιταχύνει δυνατά μέσα στην ψηλή μπάντα των στροφών. Ήταν ωραία την πρώτη φορά που βρέθηκα πάνω στη σέλα του και είδα ένα στροφόμετρο που φτάνει μέχρι τις 17.000 στροφές. Είχα συνηθίσει τις 12.000 και κάτι για πολύ καιρό!"

Είχες οδηγήσει ένα άλλο V4 πίσω στο 2012, για μία μόνο σεζόν στην οποία κέρδισες τον πρώτο σου αγώνα στα WSBK. Πώς είναι λοιπόν το νέο Ducati σε σχέση με το Aprilia;
"Αυτό ήταν πριν πολύ καιρό με την Aprilia, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή των WSBK, με διαφορετικά ελαστικά και τα πάντα. Θα έλεγα όμως ότι η βάση του κινητήρα έχει κάποιες ομοιότητες με ό,τι θυμάμαι πριν από έξι χρόνια. Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των V4 είναι παρών, αλλά από όλες τις άλλες απόψεις αυτό είναι ένα πιο προχωρημένο και πιο εκλεπτυσμένο πακέτο."

Διαθέτει κάτι από δικύλινδρο και τετρακύλινδρο μέσα του, κάτι σαν μείξη αυτών των δύο;
"Νομίζω πως ναι. Αυτή είναι μια πολύ ακριβής διατύπωση, γιατί ναι, ανεβάζει στροφές, αλλά ταυτόχρονα διαθέτει την δύναμη ενός φορτηγού, δεν έχει τις πιστονιές ενός δικύλινδρου, ενώ παράλληλα θεωρώ ότι είναι ένας καλό συμβιβασμός. Νομίζω ότι υπάρχουν μερικοί έξυπνοι άνθρωποι στην Ducati Corse που έχουν μελετήσει εξαντλητικά την ιδανική διάταξη ενός κινητήρα, και πιστεύουν ότι αυτή είναι ο V4."

Συγκριτικά με την εποχή που ήσουν με το BMW S1000RR, είναι μια μοτοσυκλέτα που συγχωρεί πιο εύκολα τα λάθη;
"Σίγουρα ναι –αυτό ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που είχα να αντιμετωπίσω! Ήταν δύσκολο να κάνω τα ηλεκτρονικά να δουλέψουν σωστά και ήταν πολύ, πολύ απότομο. Αυτό το Ducati είναι εντελώς διαφορετικό  και πολύ πιο εκμεταλλεύσιμο."

Πόσο χαμηλά αφήνεις να πέσουν οι στροφές; Για παράδειγμα στην κλειστή, δεύτερη στροφή εδώ στο Jerez;
"Περίπου ως τις 8.500 στροφές στο πιο αργό σημείο –έχει πολύ μεγάλο φάσμα. Συνήθως ανεβάζω ταχύτητα στις 16.000 στροφές, οπότε αφήνει μεγάλα περιθώρια. Ελπίζω να έχουμε έναν καλό χειμώνα δημιουργικής εξέλιξης, βήμα-βήμα, και να κατανοήσω την μοτοσυκλέτα αντί να κάνουμε ριζικές αλλαγές. Η ομάδα δοκιμών έχει δουλέψει πολύ σκληρά, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να το πάμε σε άλλο επίπεδο και νομίζω ότι έχω άλλες έξι μέρες πάνω στην μοτοσυκλέτα πριν τον πρώτο αγώνα του Phillip Island. Έχουμε λοιπόν τον χρόνο ως σύμμαχο, έχουμε μια ξεκάθαρη εικόνα για την κατεύθυνση της εξέλιξης, οπότε ναι, υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για κάτι καλό μέσα στο 2019."

Έχεις έναν καινούργιο team mate ο οποίος έτρεχε με V4 Ducati στα MotoGP τα τελευταία δύο χρόνια. Συγκρίνετε καθόλου τις παρατηρήσεις σας; Είναι διαφορετική η σχέση μεταξύ σας, απ' ό,τι με τον Melandri;
"Δεν έχουμε συγκρίνει ακόμη παρατηρήσεις, αλλά προφανώς πάντα υπάρχει περιθώριο για σύγκριση δεδομένων. Τις προάλλες όμως, ρωτήθηκα για το τι πιστεύω που ο Alvaro βρήκε αμέσως την ταχύτητά του στα Superbikes και για το αν ήταν έκπληξη αυτό για μένα. Ειλικρινά απαντώ πως όχι, γιατί δεν είμαι σίγουρος για το ποιος έχει τα περισσότερα να μάθει, αυτός ή εγώ! Για μένα, εκτός του ότι είναι προφανώς ένα Ducati με ελαστικά της Pirelli, αυτή η μοτοσυκλέτα δεν έχει καμία ομοιότητα με το V-2, είναι πραγματικά κάτι πολύ, πολύ διαφορετικό. Από την πλευρά του Alvaro, πιθανώς πρέπει να μάθει να οδηγεί μια μοτοσυκλέτα που είναι λιγότερο άκαμπτη, σε ελαστικά που είναι λιγότερο απόλυτα, αλλά ο χαρακτήρας του κινητήρα είναι πολύ πιο κοντά σ' αυτό που έχει συνηθίσει όπως και η σύνδεση με το γκάζι και τόσα άλλα πράγματα, είναι πιο κοντά στα δεδομένα με τα οποία έτρεχε σε σχέση με την μοτοσυκλέτα που έτρεχα εγώ. Αυτό συμβαίνει γιατί η διάταξη του κινητήρα και η ηλεκτρονική χαρτογράφηση που χρησιμοποιούμε στο V4R, προέρχεται στην ουσία από την GP μοτοσυκλέτα της προηγούμενης διετίας, με την οποία έτρεχε στους αγώνες. Οπότε νομίζω ότι από πολλές πλευρές, έχει λιγότερα να μάθει. Μόνο τα ελαστικά είναι που πρέπει να συνηθίσει λίγο. Είναι όμως ενδιαφέρον γιατί πιστεύω ότι και οι δύο μπορούμε να φέρουμε πράγματα στο τραπέζι και τα σχόλιά μας μέχρι στιγμής, ειδικά για τους σημαντικούς τομείς, είναι κατά μεγάλο βαθμό στο ίδιο μήκος κύματος. Οπότε συμφωνούμε για τα σημαντικά, και ναι, αυτό είναι καλό."

Συνεργάστηκε ο Alan Cathcart, φωτογραφίες: Milagro/Gigi Soldano και Thomas Maccabelli

Θυμηθείτε το gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό υψηλής ανάλυσης από την παρουσίαση του νέου Ducati V4R

MOTUL WSBK Magny-Cours: Ολοκληρωτικά μπροστά η Yamaha μετά από δύο νίκες!

Στην αγαπημένη πίστα του Razgatlioglu!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/9/2021

Ημέρες χαράς για την Yamaha στο MOTUL WSBK καθώς ο Razgatlioglu πήρε δύο μεγάλες νίκες και πέρασε μπροστά στο πρωτάθλημα! Παρόλο που η πίστα αυτή δεν δίνει συχνά αγώνες με υψηλές θερμοκρασίες, η πρώτη αναμέτρηση έγινε με 40ο πράγμα που δεν είναι ο καλύτερος σύμμαχος για τα φρένα που απαιτεί η πίστα αυτή και κυρίως στην 5η και 13η στροφή όπου επίσης είναι σημεία προσπέρασης. Αυτή ήταν όμως και η στρατηγική του Razgatlioglu, να εκμεταλλευτεί τα σημεία φρεναρίσματος της πίστας αυτής και δεν την άλλαξε στο παραμικρό. Είναι άλλωστε και ο βασικός λόγος που αυτή η πίστα είναι η αγαπημένη του, τα δυνατά φρένα που απαιτούνται και που είναι το σημείο που εκείνος υπερτερεί.

Ο Rea βέβαια είχε πάρει την pole position για τον πρώτο αγώνα, άλλη μία στη σειρά σπάζοντας το ρεκόρ του Spies που κρατούσε από το 2009 και εκτός από Razgatlioglu είχε να αντιμετωπίσει και τον Redding που πρόσφατα ανανέωσε το ηθικό του μαζί με το νέο του συμβόλαιο με την BMW.

Αμέσως πάλεψαν στον πρώτο γύρο του πρώτου αγώνα ο Rea με τον Razgatlioglu και μόλις ο Rea ξανά πέρασε μπροστά, ενισχύθηκε στα μετόπισθεν από τον Lowes που δοκίμασε να φρενάρει την επέλαση του Razgatlioglu αλλά δεν τα κατάφερε και έμεινε τρίτος. Εκεί έπρεπε πλέον να παλέψει με τον Rinaldi που επίσης έχει ανανεωμένο ηθικό από την ανανέωση του συμβολαίου του με την Aruba.it μόνο που ο Lowes έκανε ταχύτερο γύρο και ξέφυγε από τον αναβάτη της Ducati.

Ο έντονος συναγωνισμός οδήγησε σε λάθη τους κορυφαίους αναβάτες και χάρισε θέαμα σε όλους εμάς. Ο Razgatlioglu έχασε πολλές φορές την γραμμή του, ενώ ο Redding έχασε μαζί και θέσεις στην φουρκέτα, ένα από τα πιο τεχνικά σημεία και κατέληξε 11ος.

Ο Razgatlioglu πέρασε μπροστά και μάλιστα έκανε και ταχύτερο γύρο με χρόνο οριακά κάτω από το 1:37 και με τον Rea κολλημένο πίσω του. Χρειάστηκαν αρκετοί γύροι με τους δύο κολλημένους ρόδα-ρόδα, μέχρι να καταφέρει ο Razgatlioglu να απομακρυνθεί από τον Rea ή ακόμη καλύτερα για να φανεί η διαφορά τους, μιας και την κέρδιζε γύρο με τον γύρο. Ο Locatelli πήρε το τελευταίο βάθρο που έμενε όταν ο Lowes έχασε πρόσφυση στην στροφή, παγίδα εκεί που πήγε να πέσει και ο Redding. Τελικά ο Razgatlioglu πήρε την πρώτη του νίκη και έδειξε ταυτόχρονα τι θα γινόταν και σήμερα.

Μετά από μία πρώτη θέση στον Superpole αλλά με τον Rea πολύ κοντά του σε ένα πολύ κοντινό σύντομο αγώνα, ανανεώθηκε το ραντεβού και την τελική σκληρή αναμέτρηση του διημέρου.

Ο Razgatlioglu έστριψε πρώτος την σημερινή πρώτη στροφή για τον δεύτερο και τελευταίο αγώνα έχοντας πίσω του τον Rea και τον Lowes. Οι τρεις τους μπήκαν σε μία πολύ δυνατή μάχη με αποκορύφωμα την 5η στροφή που πήγαν να στρίψουν όλοι μαζί με τον Razgatlioglu να έχει την απάντηση -που αλλού- στα φρένα, στρίβοντας και φρενάροντας ταυτόχρονα με την μοτοσυκλέτα σε endo… Μπαίνει μπροστά, ο Lowes στιγμιαία δεύτερος και αμέσως μετά ανεβαίνει ο Rea μία θέση από τρίτος. Όλη αυτή η ένταση έφερε πτώση του Lowes λίγο πιο κάτω με τον Rea να μπαίνει μπροστά και με τον Redding να πλησιάζει κι εκείνος.

Με αυτή την εξέλιξη είχαμε εκείνη την στιγμή έναν αγώνα ανάμεσα στους τρεις πρώτους στην βαθμολογία του πρωταθλήματος. Ένα δευτερόλεπτο πιο πίσω ήταν ο van der Mark που μόλις είχε περάσει τον Locatelli, την ώρα που μπροστά ο Razgatlioglou έπαιρνε την πρώτη θέση στα φρένα, έβγαινε εκτός γραμμής και έμπαινε ξανά δεύτερος.

Όσο μπροστά η μάχη ήταν έντονη, πίσω πάλευαν επίσης έντονα για την τέταρτη θέση με αποκορύφωμα την στιγμή που ο van der Mark μπλέχτηκε, κυριολεκτικά με τον Locatelli και κατέληξε να ξυρίζει τον τοίχο στην ευθεία χάνοντας θέσεις και πηγαίνοντας έκτος.

Αργά αλλά σταθερά οι τρεις πρώτοι απομακρύνονταν από την μάχη πιο πίσω τους με τον Rea να έχει τον πιο γρήγορο ρυθμό, μέχρι που ο Redding δεν κατάφερε να ακολουθήσει και τους άφησε να παλέψουν μόνοι τους.

Εδώ τώρα άρχιζε το καλύτερο θέαμα! Ο Razgatlioglu περνά μπροστά στον ένατο γύρο κρατώντας την εσωτερική στην πέμπτη στροφή, με επιθετική αλλά καθαρή κίνηση του Rea στο εσάκι να φέρνει την Kawasaki μπροστά. Πάλι στην πέμπτη στροφή δύο γύρους μετά ο Razgatlioglu κάνει την ίδια κίνηση και να παλεύει μετά με τον Rea μέχρι τελικά να περάσει μπροστά.

Άλλες δύο φορές θα έκανε επίθεση ο Rea στο ίδιο σημείο για προσπέραση, στην πέμπτη στροφή δηλαδή, με την πρώτη να αποδίδει για λίγο και η δεύτερη να μην εκτελείται, αν και είχε προετοιμαστεί για την κίνηση. Τελικά λίγο πριν το τέλος του αγώνα ο Razgatlioglu κατάφερε να απαλλαγεί από την άμεση απειλή του Rea.

Αντί να κάνει αγώνα στρατηγικής ελέγχοντας τα ελαστικά, ο Razgatlioglu δεν υπολόγισε κανένα ρίσκο και ανέβασε ρυθμό! Από εκεί που ήταν δίπλα-δίπλα και πάλευαν ξαφνικά ο Razgatlioglu ήταν δύο δευτερόλεπτα μπροστά και η διαφορά άνοιγε κι άλλο! Ο Redding έκανε επίσης μοναχικό αγώνα έναντι των Locatelli και Davies πολύ πιο πίσω. Ο Bautista επίσης εμφανίστηκε εντός εξάδας στους δύο αγώνες, αναπτερωμένο και το δικό του ηθικό από την ανανέωση της πορείας της καριέρας του, με τον Razgatlioglu να κάνει μία τριπλή νίκη, μαζί με τον Superpole αγώνα, που είναι κάτι σπάνιο και ταυτόχρονα να ανοίγει την ψαλίδα στο πρωτάθλημα!

UPDATE:
Με αρκετή καθυστέρηση, πράγμα που έφερε δυσφορία στην ομάδα της Yamaha, οι διοργανωτές ακύρωσαν την νίκη του Razgatlioglu στον superpole γιατί πέρασε τα όρια της πίστας. Οι διοργανωτές το είδαν μόνο όταν το επισήμανε η πλευρά της Kawasaki με την Yamaha να παραδάχεται πως ο Razgatlioglu πάτησε στο πράσινο αλλά να μην συμφωνεί με τον τρόπο που έγιναν τα πράγματα. Από την πλευρά του ο Razgatlioglu λυπάται που δεν έχει τρεις αγώνες σε ένα Σαββατοκύριακο στο ενεργητικό του, κάτι που μέχρι στιγμής έχουν κάνει οι Rea και Bautista.

 

Πρώτος αγώνας
Θέση
N#
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Διαφ.
1
54
T. RAZGATLIOGLU
Yamaha YZF R1
 
2
1
J. REA
Kawasaki ZX-10RR
4.467
3
55
A. LOCATELLI
Yamaha YZF R1
5.818
4
21
M. RINALDI
Ducati Panigale V4 R
2.998
5
60
M. VAN DER MARK
BMW M 1000 RR
15.535
6
19
A. BAUTISTA
Honda CBR1000 RR-R
17.824
7
7
C. DAVIES
Ducati Panigale V4 R
20.067
8
47
A. BASSANI
Ducati Panigale V4 R
20.127
9
66
T. SYKES
BMW M 1000 RR
20.150
10
91
L. HASLAM
Honda CBR1000 RR-R
23.763
11
31
G. GERLOFF
Yamaha YZF R1
23.977
12
45
S. REDDING
Ducati Panigale V4 R
14.574
13
23
C. PONSSON
Yamaha YZF R1
44.742
14
53
T. RABAT
Ducati Panigale V4 R
45.494
15
32
I. VINALES
Kawasaki ZX-10RR
45.612
16
94
J. FOLGER
BMW M 1000 RR
55.985
17
3
K. NOZANE
Yamaha YZF R1
59.560
18
84
L. CRESSON
Kawasaki ZX-10RR
59.642
RET
22
A. LOWES
Kawasaki ZX-10RR
5 Laps
RET
36
L. MERCADO
Honda CBR1000 RR-R
7
Δεύτερος αγώνας
1
54
T. RAZGATLIOGLU
Yamaha YZF R1
 
2
1
J. REA
Kawasaki ZX-10RR
2.908
3
45
S. REDDING
Ducati Panigale V4 R
5.498
4
55
A. LOCATELLI
Yamaha YZF R1
10.329
5
7
C. DAVIES
Ducati Panigale V4 R
10.734
6
19
A. BAUTISTA
Honda CBR1000 RR-R
11.467
7
21
M. RINALDI
Ducati Panigale V4 R
13.901
8
60
M. VAN DER MARK
BMW M 1000 RR
15.640
9
31
G. GERLOFF
Yamaha YZF R1
16.254
10
66
T. SYKES
BMW M 1000 RR
20.911
11
47
A. BASSANI
Ducati Panigale V4 R
39.410
12
23
C. PONSSON
Yamaha YZF R1
42.808
13
44
L. MAHIAS
Kawasaki ZX-10RR
43.057
14
3
K. NOZANE
Yamaha YZF R1
44.106
15
53
T. RABAT
Ducati Panigale V4 R
48.202
16
94
J. FOLGER
BMW M 1000 RR
49.557
17
36
L. MERCADO
Honda CBR1000 RR-R
51.981
18
84
L. CRESSON
Kawasaki ZX-10RR
1'07.692
RET
91
L. HASLAM
Honda CBR1000 RR-R
17 Laps
RET
22
A. LOWES
Kawasaki ZX-10RR
20 Laps