Μοτοδυναμική & Παπαπαύλου μαζί στα WSSP300

Οι πρώτες δηλώσεις
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

13/11/2017

Όπως είχαμε γράψει πριν από λίγες μέρες, ο Νότης Παπαπαύλου προκρίθηκε στο Παγκόσμιο SSP300 του 2018 με την υποστήριξη της ΥAMAHA/MOTOΔΥΝΑΜΙΚΗΣ! Ο Νότης έδειξε για άλλη μία φορά τις δυνατότητές του πετυχαίνοντας τη διάκριση με YZF-R3 και ένα νέο σημαντικό βήμα για την καριέρα του. Μαζί με άλλους 10 αναβάτες οι οποίοι αναδείχθηκαν από τα εθνικά τους πρωταθλήματα, συμμετείχε στο Masterclass που οργάνωσε η Yamaha στα πλαίσια του προγράμματος «bLU cRU» στη Latina της Ιταλίας και προκρίθηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία SSP300. (SuperSport 300)

Η ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ επένδυσε στον θεσμό bLU cRU και καθιέρψσε στην Ελλάδα το Yamaha R3 Challenge 2017 για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, με τους Έλληνες αναβάτες να οδηγούν την αγωνιστική τους YZF-R3 συμμετέχοντας στην κατηγορία νέων στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας.              

Ο Τεχνικός Διευθυντής της ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗΣ/Κλάδου Yamaha, Ανδρέας Κοσκινάς,  δήλωσε: "Το bLU cRU Masterclass στη Latina ενθουσίασε τους συμμετέχοντες, που απέκτησαν πολύτιμες εμπειρίες μέσα στο διήμερο. Είχα την τύχη να παρατηρώ από κοντά πόσο αυξήθηκε η αυτοπεποίθησή τους. Είμαι σίγουρος ότι θα αξιοποιήσουν αυτή την εμπειρία στο έπακρο και θα εφαρμόσουν όσα έμαθαν στις μελλοντικές τους αναμετρήσεις, βάζοντας ακόμη μεγαλύτερους στόχους. Ήταν μία πολύ ιδιαίτερη στιγμή για τους νέους αναβάτες να μπορούν να μαθαίνουν στην πίστα από οδηγούς όπως ο David Checa, o Niccolo Canepa, o Federico Caricasulo και ο Alfonso Copola. Το Yamaha bLU cRU project είναι μοναδικό και το πρώτο Masterclass ήταν πέρα από κάθε προσδοκία! Ως προς τη σπουδαία ελληνική διάκριση, πιστέψαμε από την αρχή στον Νότη, που φέτος κέρδισε και την πρώτη θέση στην κατηγορία R3 Challenge στο Ελληνικό Πρωτάθλημα. Πιστεύoυμε ότι αν συνεχίσει την πειθαρχημένη προπόνηση και διατηρήσει τον ενθουσιασμό του, θα φθάσει πολύ υψηλά."


Ο Νότης Παπαπαύλου μίλησε για τη διάκριση και το πώς έφθασε σε αυτή: "Αυτή η διάκριση με Yamaha ΥΖF-R3 αποτελεί δικαίωση για τα τόσα χρόνια που παλέψαμε μαζί με την οικογένειά μου! Φέτος είναι η ευκαιρία μου! Θα δώσω τον καλύτερο εαυτό μου για να ανεβάσω τις σημαίες της Ελλάδας και της Yamaha στο βάθρο! Ξεκίνησα όταν ο πατέρας μου αγόρασε το πρώτο μου κροσάκι στα έξι μου, ενώ στη συνέχεια με συνόδευσε σε mini moto πρωτάθλημα στον Ασπρόπυργο στα εφτά μου και μ’ έστειλε στο ιταλικό πρωτάθλημα ήδη από τα 10. Από την αλάνα ως την πίστα, όσο πιο πολύ οδηγούσα, τόσο περισσότερο η αρχική ιδέα του πατέρα μου εξελισσόταν και σε δικό μου πάθος.
Δεν ήταν πάντα όλα εύκολα. Πέρασα και αρκετές απογοητεύσεις, όπως τότε που σε παγκόσμιο test αγωνιζόμουν να περάσω στους 12 από τους 150, και τελικά λόγω μίας ατυχίας έμεινα στους καλύτερους 50. Και οι δύσκολες στιγμές ήταν αρκετές λόγω δύσκολων οικονομικών και έλλειψης χορηγών, αλλά καμία στιγμή δεν σκέφθηκα να τα παρατήσω γιατί η οδήγηση είναι πάθος! Είναι σπουδαίο να ξέρω ότι κατάφερα να σηκωθεί η ελληνική σημαία και να ακουστεί ο εθνικός ύμνος, μία απίστευτη στιγμή στο Assen το 2014!  Οι καλές στιγμές, με καλύτερη αυτή στη Latina, είναι τόσο δυνατές, που σβήνουν τα δύσκολα.

Για να τα καταφέρω αθλούμαι καθημερινά δύο ώρες, ενώ τις Παρασκευές και τα Σαββατοκύριακα η προπόνησή μου με οδήγηση σε όλα τα στυλ -πίστα, enduro, motocross- αναλόγως καιρού και χώρου, μπορεί να φθάσει και τις τέσσερις ώρες την ημέρα. Συμβουλεύω γονείς και παιδιά να μπαίνουν από νωρίς στον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Ακόμη και να μην ασχοληθούν με πρωταθλητισμό, θα αναπτύξουν καλή φυσική κατάσταση και γρήγορα αντανακλαστικά στην οδήγηση. Ως προς τους αγώνες, ο χορηγός είναι η κινητήρια δύναμη γιατί χωρίς καλά οικονομικά δυσκολεύουν τα πράγματα, και η καλή χημεία/συνεργασία μηχανικού-οδηγού είναι που καθορίζει τη συνέχεια. Όλα ξεκινούν από ελάχιστο ταλέντο που αρκεί, αν με πολλή δουλειά το καλλιεργείς και βρεις την κατάλληλη μοτοσυκλέτα, όπως και υποστηρικτές. Η δουλειά είναι το παν!

Θέλω να ευχαριστήσω τόσους πολλούς, την οικογένειά μου, τον μηχανικό μου Νίκο Τσεσμελή, και τη χορηγό μου ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ/ΥΑΜΑΗΑ που ειδικά φέτος με βοήθησε πολύ, όπως και όλους τους άλλους χορηγούς μου."

Ετικέτες

Motul WorldSBK-Ταϊλάνδη: Δεύτερο χατ-τρικ ο Bautista!

Κλείνει την ψαλίδα ο Jonathan Rea
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

18/3/2019

Απ’ τις ελεύθερες δοκιμές κιόλας, ο Alvaro Bautista είχε δείξει πως διέθετε την ικανότητα να πάει για τη νίκη με την V4 R, καθώς ηγούνταν του πίνακα των χρονομετρήσεων. Βέβαια, το γεγονός πως κάποιος μπορεί να βρεθεί τόσο στην κορυφή του πίνακα όσο και να κατακτήσει την Superpole, δεν σημαίνει πως θα καταφέρει να κερδίσει τον αγώνα, καθώς μόνο ένας ταχύτατος γύρος δεν είναι αρκετός. Όμως, ο σταθερός ρυθμός του και τα ελάχιστα λάθη ήταν τα στοιχεία του Bautista που κατάφεραν να τον τοποθετήσουν στην κορυφή και των τριών αγώνων κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου.

 

Πρώτο σκέλος

Παρά το γεγονός πως ο Bautista είχε τη Superpole, δεν κατάφερε να ηγηθεί του αγώνα κατά την εκκίνηση, αφού ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) με ένα δυνατό ξεκίνημα στο σβήσιμο των φωτών πέρασε μπροστά απ’ την πρώτη κιόλας στροφή. Εκεί, έδωσαν και την πρώτη τους μάχη με τον Bautista να προπορεύεται μέσα στη στροφή και τον Rea να τον ξαναπροσπερνά κατά την έξοδο. Οι μάχες τους συνεχίστηκαν μέχρι τον ένατο γύρο, όπου στην τρίτη στροφή ο Bautista κατάφερε να περάσει τον Rea και άρχισε πλέον να ξεκολλά σιγά σιγά απ’ τον πολυπρωταθλητή της Kawasaki τερματίζοντας πρώτος, με τη διαφορά τους να είναι 8,217 δευτερόλεπτα.

Μέχρι να φτάσουν όμως στον ένατο γύρο, όπου το ζευγάρι θα χωριζόταν με τον Rea να περιορίζεται στο δεύτερο σκαλί του βάθρου, το θέαμα απ’ τις μάχες τους θύμιζε τιτανομαχία. Στον δεύτερο γύρο του αγώνα είδαμε το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου να σπάει και απ’ τους δύο αναβάτες, ενώ στον επόμενο, στην τρίτη στροφή, είχαμε την πρώτη επαφή μεταξύ του Rea και του Alvaro Bautista (Aruba.it Racing – Ducati). Ο αναβάτης της Ducati άνοιξε τη γραμμή του ούτως ώστε να μπει στην καρδιά του πετάλου, ενώ ο Rea ακολούθησε μια πιο κλειστή πορεία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι μοτοσυκλέτες τους να συγκρουστούν λίγο πριν την έξοδο χωρίς όμως κάποιος απ’ τους δύο να πέσει. Ως εκ τούτου, ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), που χάρη στην εντυπωσιακή σταθερότητά του βρισκόταν μέχρι εκείνη την στιγμή στην τρίτη θέση, βρέθηκε δεύτερος μέχρι το τέλος του τρίτου γύρου. Σε δηλώσεις του μετά τον αγώνα ο Rea ανέφερε πως ένιωσε μεγάλη ανακούφιση όταν είδε στην ταμπέλα της ομάδας του πως ο Bautista βρισκόταν ακόμη πίσω του - και δεν είχε πέσει - με ένα μικρό κενό της τάξεως των 0,6s, μόλις περνούσε απ’ την ευθεία της πίστας. Παράλληλα, στον ίδιο γύρο είχαμε την πτώση του Eugene Laverty.

Στον τέταρτο γύρο ο Jonathan Rea γι’ άλλη μια φορά έσπασε το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου σε μια επιτυχή προσπάθειά του να κρατήσει πίσω του τον Bautista, ο οποίος είχε προσπεράσει τον Lowes, αφήνοντάς τον στην τρίτη θέση. Με τους Rea και Bautista να είναι εμφανώς πιο γρήγοροι απ’ τους υπόλοιπους αναβάτες και τον δεύτερο να εξαφανίζεται μπροστά απ’ τον ένατο γύρο κι έπειτα, το θέαμα περιορίστηκε αρκετά. Αυτό οφείλεται και στην εξαιρετική σταθερότητα που έδειξε πως κατέχει ο Alex Lowes, καθώς παρέμεινε απόλυτα συγκεντρωμένος και ψύχραιμος στον στόχο του. Κατάφερε να βρεθεί στο τρίτο σκαλί του βάθρου παρά το γεγονός πως για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα απειλούνταν συνεχώς. Πίσω του βρέθηκε ο team mate van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) όπου παρέμεινε σ’ αυτή τη θέση απ’ το δεύτερο γύρο του αγώνα μέχρι το τέλος του.

Ο Halsam έκλεισε την πεντάδα δίνοντας εξαιρετικές μάχες με τον Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) που τερμάτισε έκτος, έχοντας πίσω τον ομόσταβλό του Sandro Cortese. Ο Rinaldi (BARNI Racing Team) τερμάτισε όγδοος και αποτέλεσε τον δεύτερο και τελευταίο αναβάτη με V4 R που κατάφερε να βρεθεί εντός δεκάδας, καθώς ο Davies που βρισκόταν μπροστά του μέχρι τον ένατο γύρο έπεσε χωρίς να εγκαταλείψει, τερματίζοντας όμως 15ος. Αυτό το γεγονός αποδεικνύει πως τα ράσα δεν κάνουν τον παπά και οι νίκες δεν προέρχονται μόνο απ’ τις δυνατότητες της V4 R, αλλά σε συνδυασμό με τις ικανότητες και την εμπειρία του Bautista. Ένατος ήρθε ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK TeaM), ενώ τη δεκάδα έκλεισε ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing), αποτελώντας τον τρίτο αναβάτη με μοτοσυκλέτα της Kawasaki.

 

 

Tissot Superpole Race

Ο πρώτος αγώνας της Κυριακής, όπου καθορίζει τις θέσεις των πρώτων εννέα αναβατών στη σχάρα εκκίνησης του δεύτερου σκέλους είχε αρκετά απρόοπτα και έληξε νωρίτερα. Αρχικά, ξεκίνησε με έναν λιγότερο αναβάτη, καθώς η μοτοσυκλέτα του Eugene Laverty, δεν είχε επισκευαστεί απ’ τη χθεσινή πτώση που είχε. Ο αγώνας κινήθηκε στο ίδιο μήκος κύματος με αυτόν του πρώτου σκέλους, όπου ο Rea έκανε την ίδια κίνηση και βρέθηκε μπροστά απ’ τον Bautista στην πρώτη στροφή. Έπειτα, στον ίδιο γύρο, έπαιρναν τα ηνία του αγώνα εναλλάξ στις επόμενες στροφές με τον Bautista όμως να βγαίνει νικητής απ’ τη μάχη και τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) να τους παρακολουθεί απ’ την τρίτη θέση.

Ο Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) όπου βρισκόταν στην τέταρτη θέση, στον δεύτερο γύρο εκτοπίστηκε απ’ τον Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) και τον Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), τερματίζοντας έκτος μετά από μια μάχη που είχε με τον Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK). Ο Haslam παρέμεινε στην τέταρτη θέση για δύο γύρους μέχρις ότου να τον περάσει ο van der Mark, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση και αφήνοντας τον Haslam να κλείσει την πεντάδα. Ο Sprint Race όμως δεν κατάφερε να ολοκληρωθεί καθώς έναν γύρο αργότερα, έχοντας μόλις περάσει το πρώτο μισό του, σηκώθηκαν κόκκινες σημαίες και ο αγώνας έληξε. Ο Leon Camier και ο Ταϊλανδός Thitipong Warokorn όπου συμμετείχε στον αγώνα – όπως και η Ratchada Nakcharoensri στην μικρότερη κατηγορία των WorldSS, στα πλαίσια της ανάδειξης των ικανοτήτων τους έναντι του παγκόσμιου επιπέδου - συγκρούστηκαν στην τρίτη στροφή με αποτέλεσμα ο Camier να σπάσει τον καρπό του και ο αγώνας έληξε νωρίτερα.

Δεύτερο σκέλος

Ο δεύτερος αγώνας της Κυριακής ξεκίνησε με τρεις λιγότερες συμμετοχές, καθώς στη λίστα με τους απόντες, όπου βρισκόταν ο Laverty, προστέθηκε τόσο ο Camier όσο και o Warokorn. Κατά την εκκίνηση του αγώνα ο Bautista κατάφερε να διατηρήσει την superpole και να ηγηθεί του αγώνα, με τον Rea και τον Lowes να παραμένουν στις θέσεις τους αντίστοιχα μέχρι το τέλος του. Ο Bautista με τον ρυθμό του ξεκίνησε να ξεκολλά γρήγορα απ’ τους υπόλοιπους και ήδη στον δεύτερο γύρο είχε ένα δευτερόλεπτο διαφορά, ενώ τερμάτισε με μεγαλύτερη διαφορά απ' ότι στο πρώτο σκέλος, η οποία έφτασε στα 10,053 δευτερόλεπτα.

Το θέαμα περιορίστηκε στην μάχη της τέταρτης θέσης, όπου τους πρώτους γύρους ο Haslam είχε καταφέρει να προσπεράσει τον van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) και παρέμεινε εκεί μέχρι τον έκτο γύρο. Όμως ο Ολλανδός ξαναπέρασε τον Haslam, ο οποίος τερμάτισε τελικά πέμπτος, ενώ στα μισά του αγώνα απειλήθηκε απ’ τον Melandri (GRT Yamaha WorldSBK). Ο αναβάτης της GRT Yamaha κατάφερε να παραμείνει μόλις για δύο γύρους μπροστά απ’ τον Halsam, ενώ ολοκλήρωσε τον αγώνα πίσω του. Ο Chaz Davies (Aruba.it Racing – Ducati) ενώ ξεκίνησε δυναμικά τον αγώνα του και πάλευε εντός της δεκάδας μεταξύ της έβδομης και όγδοης θέσης με τον Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK), αναγκάστηκε να εγκαταλείψει αυτή τη φορά λόγω μηχανικής βλάβης που υπέστη η V4 R, ολοκληρώνοντας μόλις επτά απ’ τους 20 γύρους. Στη λίστα με τις εγκαταλείψεις είχε προστεθεί νωρίτερα κι ο Tom Sykes όπου στον τέταρτο γύρο αποχώρησε απ’ τον αγώνα, ενώ βρισκόταν εντός της δεκάδας. Ο Cortese τερμάτισε έβδομος μπροστά απ’ τον Rinaldi, ενώ ένατος ήρθε ο Toprak Razgtlioglu που στο πρώτο σκέλος είχε τερματίσει 10ος. Η λίστα με τους δέκα κορυφαίους αναβάτες έκλεισε με τον Jordi Torres (Team Pedercini Racing).

Με τον δεύτερο γύρο να έχει ολοκληρωθεί και κρίνοντας απ’ τους χρόνους των Bautista και Rea, τα πράγματα δείχνουν πως ενώ το κενό παραμένει πραγματικά τεράστιο, αρχίζει να κλείνει σταδιακά. Το θέμα είναι αν θα δούμε την διοργάνωση να επεμβαίνει μετά τον τρίτο γύρο του πρωταθλήματος αναθεωρώντας τον κόφτη της V4 R, με βασικό γνώμονα το περισσότερο θέαμα για τους θεατές.

Ετικέτες