Motul WSBK 2019 Portimao: Eπιστροφή στη δράση

Διάλειμμα τέλος
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/9/2019

Έχουν περάσει οκτώ εβδομάδες από τον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος Motul WSBK και η τελευταία φορά που βρέθηκαν οι αναβάτες σε πίστα ήταν την προηγούμενη εβδομάδα για τις επίσημες δοκιμές στο Portimao. Τώρα, βρισκόμαστε προ των πυλών του αγωνιστικού τριημέρου και μια μικρή ανασκόπηση σχετικά με τους πρωταγωνιστές του Motul WSBK ενδείκνυται.

Ο Alvaro Bautista έκανε φέτος το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα με την Panigale V4 R και την Aruba.IT Ducati – Racing. Η πορεία του ήταν εκπληκτική, τόσο που στους 11 πρώτους αγώνες έκανε το πρωτάθλημα να δείχνει ανιαρό καθώς τερμάτιζε πρώτος με διαφορά συνήθως πάνω από 10”. Από κι έπειτα ακολούθησε μια πτωτική πορεία (έβαλε και η διοργάνωση το χεράκι της μειώνοντας το όριο περιστροφής του κινητήρα της V4 R) , που κορυφώθηκε στον τελευταίο γύρο του πρωταθλήματος, στη Laguna Seca, όπου τραυματίστηκε στον ώμο του και δεν είναι ακόμη στο 100% της αποκατάστασής του.

Ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK), κυρίαρχος του πρωταθλήματος τα τελευταία τέσσερα χρόνια, τα βρήκε σκούρα στην έναρξη της φετινής σεζόν και σε αυτό οφείλονταν όχι μόνο ο ερχομός του Bautista στη Ducati αλλά και η V4 R που στα κατάλληλα χέρια μπορεί να δημιουργήσει ένα άκρως ανταγωνιστικό πακέτο. Μάλιστα, όταν η Kawasaki παρουσίασε την φετινή της ομάδα στο πρωτάθλημα, χρησιμοποίησε την ιαπωνική λέξη “Ganbaru” ως σλόγκαν που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει “βάλε τα δυνατά σου”. Ωστόσο, χάρη στη σταθερότητα του Rea, να τερματίζει δεύτερος και να μην αφήνει το βαθμολογικό χάσμα να μεγαλώνει περισσότερο, κατάφερε να αδράξει την ευκαιρία όταν παρουσιάστηκε λόγω των πτώσεων του Bautista και βρέθηκε τώρα να ηγείται του πρωταθλήματος κατά 81 βαθμούς.

Σε μια πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε ο Jonathan Rea στο BBC ανέφερε πως αυτό που τον παρακινεί ώστε να είναι πάντοτε ανταγωνιστικός είναι ο φόβος του να σταματήσει να νικά. Έτσι, κατάφερε να είναι πρώτος στην βαθμολογία, ενώ πλέον γνωρίζει πως μπορεί να τα καταφέρει είτε βρίσκεται στην πρώτη θέση είτε όχι και να νικήσει τον αγώνα. Τα πάντα έχουν να κάνουν με την ψυχολογία, το κίνητρο και την επιμονή τόνισε ο Rea.

Τώρα, ο αγώνας στο Portimao σηματοδοτεί τον 400ο αγώνα στο Motul WSBK από το 1988 που ξεκίνησε και θα είναι η 11η φορά που η πίστα φιλοξενεί έναν γύρο του πρωταθλήματος. Μάλιστα, η πίστα θα συνεχίσει να βρίσκεται στο ημερολόγιο του Motul WSBK μέχρι το 2022, καθώς ανανέωσε το συμβόλαιό της με την διοργάνωση. Από τα στατιστικά της πίστας μπορούμε να αντλήσουμε αρκετές πληροφορίες και να δούμε ποιοι από τους αναβάτες και τις ομάδες αποτελούν το φαβορί για τον αγώνα. Ο Rea μαζί με την Kawasaki είναι ο πιο σοβαρός διεκδικητής της νίκης στο Portimao, καθώς ο περσινός πρωταθλητής δεν έχει χάσει σε αυτή από το 2015, έχοντας ένα σερί οκτώ νικών που είναι το διπλάσιο από αυτό που έχουν καταφέρει στο παρελθόν οι αντίπαλοι από την Ducati και την Aprilia. Το ίδιο ισχύει και για τις Superpole. Η τελευταία φορά που στέφθηκε νικήτρια η Ducati σε αυτή τη πίστα ήταν το 2011 στο δεύτερο σκέλος, με τον Carlos Checa να επιτυγχάνει αυτό τον άθλο.

Τα δοκιμαστικά για τον Bautista μπορεί να μην ήταν γεμάτα δράση και να μην είχε το χρόνο που ήθελε μέσα στην πίστα, καθώς προτίμησε να μην κουράσει περαιτέρω τον ώμο του και να απέχει απ’ τη δεύτερη μέρα των δοκιμών. Ωστόσο, έμεινε ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα και είπε πως ξαναβρήκε την αίσθηση που έψαχνε στη V4 R. Το μόνο που μένει να δούμε είναι κατά ποσό θα μπορέσει να είναι ανταγωνιστικός κατά τη διάρκεια των αγώνων. Ο ομόσταβλός του από την άλλη, ο Chaz Davies, που πήρε την πρώτη του νίκη φέτος στη Laguna Seca, στις δοκιμές φρόντισε να κάνει και μια προσομοίωση αγώνα, ενώ δοκίμασε και ένα νέο ψαλίδι για την Panigale V4 R. Οπότε περιμένουμε να δούμε αρκετή δράση απ’ τους αναβάτες της Aruba.IT Racing – Ducati.

Η Yamaha από την άλλη έχει στεφθεί νικήτρια δύο φορές στο Portimao, μια το 2009 στο πρώτο σκέλος με τον Ben Spies και άλλη μια το 2011 με τον Marco Melandri στο δεύτερο σκέλος, ο οποίος από του χρόνου αποσύρεται. Τόσο το 2017 όσο και το 2018 κατάφερε να πάρει μια θέση στο βάθρο χάρη στον Michael van der Mark, που είχε τερματίσει δεύτερος και τρίτος αντίστοιχα. Η BMW από την άλλη είχε μια νίκη το 2013 με τον Marco Melandri, η οποία αποτελεί μέχρι και σήμερα το μοναδικό της βάθρο σε αυτή τη πίστα. Τώρα, με τον Tom Sykes στο πλευρό της, που έχει δείξει ότι μπορεί να τερματίσει μέσα στην τριάδα αλλά και να παλέψει για τη νίκη, έχει περισσότερες ευκαιρίες να βρεθεί για δεύτερη φορά σε μια θέση του βάθρου. Η Honda από την άλλη είχε ανέβει στο κορυφαίο σκαλί του βάθρου το 2014, χάρη στον Jonathan Rea.

Τρείς γύροι απομένουν μέχρι να τελειώσει το φετινό πρωτάθλημα Motul WSBK και όπως όλα δείχνουν, η απόφαση της διοργάνωσης να μειώσει το όριο περιστροφής του κινητήρα της V4 R του Bautista αποδείχτηκε σωστή κίνηση ώστε να αυξηθεί το ενδιαφέρον, αν και σε αυτό συνέβαλαν και οι πτώσεις του. Παρότι ο Rea ηγείται στη βαθμολογία κατά 81 βαθμούς από τον Bautista, το πρωτάθλημα ακόμη κρίνεται και ο φετινός πρωταθλητής δεν έχει οριστεί ακόμη.

Ετικέτες

TeamHRC WSBK 2023 - Κι ο τίτλος να δείχνει άπιαστο όνειρο

Iker Lecuona και Xavi Vierge στη 2η τους σεζόν, με το ανανεωμένο CBR1000RR-R
Honda WSBK Team 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/2/2023

Η Honda παρουσίασε την εργοστασιακή της ομάδα για τo WSBK 2023, με τους ανθρώπους της όμως να μην πιστεύουν ούτε οι ίδιοι πως το ανανεωμένο CBR1000RR-R θα φέρει επιτέλους τις διακρίσεις που τα τελευταία χρόνια σταματούν στο χαλάκι της εξώπορτας της ιαπωνικής ομάδας.

Αν νομίζετε πως ξεκινήσαμε απαισιόδοξα, να θυμίσουμε τις κατατάξεις των αναβατών του HRC τα περασμένα χρόνια στο WSBK:

  • 2022 Iker Lecuona 9ος και Xavi Vierge 10ος
  • 2021 Alvaro Bautista 10ος και Leon Haslam 13ος
  • 2020 Alvaro Bautista 9ος και Leon Haslan 10ος
  • 2019 Leon Camier 17ος, Alessandro Delbianco, 18ος
  • 2018 Leon Camier 12ος, Jacob Gagne 17ος
  • 2017 Stefan Bradl 14ος, Nicky Hayden 17ος

Πρέπει να φτάσουμε στο 2016 για να δούμε αποτελέσματα που αρμόζουν στην ένδοξη ιστορία του HRC, όπου και πάλι δεν μιλάμε για την πρώτη τριάδα, με τον Michael Van Der Mark να τερματίζει 4ος στην τελική κατάταξη, και με τον Nicky Hayden μια θέση πιο πίσω.

Για να δούμε τίτλο της Honda στο WSBK πρέπει να πάμε πολύ πιο πίσω… στο μακρινό 2007, με τον James Toseland, το 2022 με τον Colin Edwards, το 1997 με τον John Kocinski και τις 2 πρώτες χρονιές του θεσμού, όταν ο Fred Merkel κέρδισε το 1988 και το 1989 καβάλα σε ένα RC30.

Honda Fireblade

Για το 2023, η Honda έχει ανανεώσει -συντηρητικά- το Fireblade, όμως οι δυο αναβάτες της δεν είναι ακριβώς αυτό που θα λέγαμε champion material. Κι αν ο Bautista ίσα που κατάφερε να αγγίξει την δεκάδα το 2020 και το 2021 με το Fireblade, τι ακριβώς περιμένει το HRC να κάνουν αναβάτες του διαμετρήματος των Lecuona & Vierge;

Τη νέα σεζόν, Team Manager παραμένει ο πρώην αγωνιζόμενος της ομάδας Leon Camier, που είχε κάνει ντεμπούτο σε αυτή τη θέση το 2021, ενώ στις δηλώσεις του δήλωσε ευθέως πως “θα είναι πολύ δύισκολο να χτυπήσουμε τον τίτλο φέτος”.

Ναι μεν και οι δυο αγωνιζόμενοι της ομάδας ήταν rookies πέρυσι στο WSBK, και ναι, έχουν κάνει έκτοτε δουλειά, τόσο στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας και των ηλεκτρονικών της, όσο και στην εκμάθηση των πιστών του Πρωταθλήματος, όμως οι πρώτες ενδείξεις από το pre-season τεστ της Jerez στα τέλη Ιανουαρίου δεν ήταν ενθαρρυντικές, με τον Lecuona να σημειώνει τον 9ο ταχύτερο χρόνο και τον Vierge τον 13o, ενώ στο τεστ του Portimao τα πήγαν καλύτερα με τις θέσεις 6 και 8.

Μακάρι να διαψευστούμε και να μπορέσει η Honda να κάνει το μεγάλο βήμα το 2023 ώστε να παλέψει έστω για την πρώτη πεντάδα, για να μην έχουμε απλώς μια επανάληψη του 2022, με πρωταγωνιστές τους τρεις γνωστούς αναβάτες των Ducati, Kawasaki & Yamaha.

Ετικέτες