Ο γιος του αείμνηστου Norick Abe, Maiki κάνει το ντεμπούτο του στο WorldSSP Challenge

Το όνομα Abe επιστρέφει στους αγώνες μοτοσυκλέτας
Maiki Abe
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/4/2023

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIM Supersport 2023 επιστρέφει στη δράση στο TT Circuit Assen στην Ολλανδία αυτό το Σαββατοκύριακο και μαζί με αυτό, επιστρέφει και το FIM WorldSSP Challenge, ο θεσμός που αντικαθιστά το European Supersport Cup, και αποτελεί προθάλαμο για το WSSP. Ανάμεσα στις συμμετοχές συναντάμε ένα όνομα το οποίο φέρνει σε όλους τους φίλους του αθλήματος μνήμες από αλλοτινές εποχές.

Ο Maiki Abe γιος του αείμνηστου Norick Abe θα κάνει το ντεμπούτο του στο FIM WorldSSP Challenge στην Ολλανδία στη σέλα μιας Yamaha R6 της ομάδας VFT Racing του Fabio Menghi -σσ. Ο αδελφός του, Omar Menghi είναι υπεύθυνος για την ομάδα PROGP στην οποία αγωνίζεται ο Γιάννης Περιστεράς.

Το 1994, ενώ αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της χώρας του, ο Norick Abe είχε την ευκαιρία να αγωνιστεί στο ιαπωνικό Grand Prix του 1994 ως wild card συμμετοχή. Με μια συγκλονιστική εμφάνιση, ο νεαρός Ιάπωνας διεκδίκησε τη νίκη μέχρι τρεις γύρους πριν τον τερματισμό, πριν πέσει και εγκαταλείψει. Η απόδοση του Norick εντυπωσίασε την ομάδα Yamaha του Kenny Roberts, και στάθηκε η αρχή της καριέρας του στα GP, μιας καριέρας που δυστυχώς ποτέ δεν έφτασε να εντυπωσιάσει ανάλογα με εκείνη την πρώτη του επίδοση στο ιαπωνικό GP. Αξίζει να σημειωθεί πως δίπλα στον Roberts εκείνος ο πρώτος αγώνας του Norick στα GP εντυπωσίασε και τον 14χρονο τότε Valentino Rossi, που υιοθέτησε το παρατσούκλι Rossifumi, χρησιμοποιώντας το στην αρχή της καριέρας του ως ένδειξη σεβασμού στον Abe που είχε το παρατσούκλι Norifumi.

Norick Abe

Ο Norick Abe ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο το 1995, και πήρε την πρώτη του νίκη και την πέμπτη θέση στο πρωτάθλημα ένα χρόνο αργότερα. Το 1997 ανέβηκε 4 φορές στο βάθρο, ενώ είχε νίκες τόσο το 1999 όσο και το 2000. Μετά το 2002 και την εισαγωγή των τετράχρονων μοτοσυκλετών στο MotoGP, ο Abe δεν κατάφερε να προσαρμοστεί, για να εγκαταλείψει τους αγώνες, συνεχίζοντας όμως να βοηθά τη Yamaha ως αναβάτης εξέλιξης και περιστασιακά συμμετέχοντας σε αγώνες ως Wild Card. Μεταπήδησε στα Superbike το 2005 και το 2006, όμως δεν κατάφερε να ξεχωρίσει. Στις 7 Οκτωβρίου 2007, ενώ οδηγούσε ένα Yamaha T-Max 500 cc στο Καβασάκι της Καναγκάουα, ο Άμπε έχασε τη ζωή του μετά από τροχαίο ατύχημα με ένα φορτηγό, το οποίο έκανε παράνομη αναστροφή μπροστά του. Αξίζει να σημειωθεί πως το 2008, ο Valentino Rossi αγωνίστηκε στο Motegi με κράνος αφιερωμένο στον Norick, σε έναν αγώνα όπου "κλείδωσε" τον 8ο Παγκόσμιο Τίτλο του, τίτλο που αφιέρωσε στον Ιάπωνα αναβάτη.

Maiki Abe

Ο γιος του, Maiki Abe αγωνίστηκε στο All Japan Road Race Championship, ενώ εκπροσώπησε τη Yamaha και στον 8ωρο αγώνα της Suzuka.

Maike Abe

Σημειώστε πως το 2022 συμμετείχε και στο Yamaha VR46 Mastercamp στο ράντσο του Valentino Rossi στην Tavullia, συνοδευόμενος από τον παππού του Mitsuo, με συγκινητικές στιγμές κατά τη συνάντηση του "γιατρού" με τον γιο του αναβάτη που ο Rossi θαύμασε τόσο στο ντεμπούτο του στα GP. Το 2023, ο Maiki εντάχθηκε στην VFT Racing Yamaha για να αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα WSBK, στην κατηγορία WorldSSP Challenge.

Maiki Abe

Σε συνέντευξη του, ο Maiki δήλωσε πως ο πατέρας του κατάφερε να εμπνεύσει αναβάτες σε όλον τον κόσμο και αυτό είναι κάτι που τον κάνει περήφανο, ενώ επιπρόσθετα τόνισε πως είναι σημαντικό που το όνομα Abe υπάρχει ξανά στους αγώνες μοτοσυκλέτας. Παρόλα αυτά ο ίδιος θέλει να δημιουργήσει τη δική του κληρονομιά και όχι να επαναπαυτεί στις δάφνες του πατέρα του.

Maiki Abe

Όσον αφορά στο αγωνιστικό του ντεμπούτο ο ίδιος θα ήθελε να είναι “καθαρό” χωρίς να υπάρχουν δράματα καθώς πρέπει να μάθει την πίστα και να οδηγήσει όσον το δυνατόν περισσότερο. Στόχος του είναι να βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα ή ακόμη και στην πρώτη πεντάδα, ωστόσο πρώτα θα πρέπει να αναμετρηθεί με τον ομόσταυλό του, τον Ιταλό Nicholas Spinelli.

Να πούμε εδώ πως στον αγώνα της Ολλανδίας στο WorldSSP θα αγωνιστούν οι Oli Bayliss (D34G Racing) γιος του τρεις φορές πρωταθλητή WorldSBK και νικητή αγώνων στο MotoGP, Troy Bayliss, o Bahattin Sofuoglu (MV Agusta Reparto Corse) ανιψιός του πέντε φορές πρωταθλητή WorldSSP, Kenan Sofuoglou και o Tarran Mackenzie (Petronas MIE Honda Team) γιος του τρεις φορές πρωταθλητή BSB Niall Mackenzie. Όλοι από… τζάκι.

Ετικέτες

Motul WorldSBK, Aragon: 350η νίκη για την Ducati

Πρώτος Ισπανός νικητής στην Aragon
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/4/2019

Το τριήμερο της Aragon δεν διέφερε καθόλου με τους δύο προηγούμενους γύρους του πρωταθλήματος, αφού ο Alvaro Bautista ήταν για ακόμη μια φορά ο απόλυτος κυρίαρχος του σαββατοκύριακου.

Πρώτο Σκέλος

Ο Bautista όχι μόνο τερμάτισε πρώτος και στους τρεις αγώνες αλλά έγινε ο πρώτος Ισπανός νικητής στην Aragon. Παρά το γεγονός ότι η πρώτη θέση ήταν απ’ την αρχή του αγώνα κλειδωμένη, καθώς διακτινίστηκε τερματίζοντας 15 δευτερόλεπτα μπροστά απ’ τους υπόλοιπους, το πρώτο σκέλος είχε μπόλικο ενδιαφέρον με τις μάχες για την κατάκτηση της δεύτερης θέσης.

Κατά την εκκίνηση, ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team) κατάφερε να αναδυθεί απ’ τη 10η θέση που ξεκίνησε, τερματίζοντας εν τέλει δεύτερος, όμως στην προσπάθειά του ήρθε σε επαφή με τον Marcus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK Team) με αποτέλεσμα ο αναβάτης BMW να πέσει εγκαταλείποντας τον αγώνα. Την ίδια στιγμή ο Tom Sykes που παρουσίασε σημάδια βελτίωσης με τη νέα του μοτοσυκλέτα, κατάφερε να προσπεράσει τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) και να βρεθεί τρίτος για λίγο, στρέφοντας τα φώτα της προσοχής πάνω του. Όμως, ο Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) έδειξε πως και αυτός έχει προοδεύσει πάνω στη σέλα της V4 R, αφού στο τέλος του αγώνα κατάφερε να κερδίσει το πρώτο του βάθρο για φέτος, τερματίζοντας τρίτος. Ξεκινώντας απ’ την όγδοη θέση, ο Chaz μέχρι τον δεύτερο γύρο προσπέρασε τέσσερις αναβάτες και μπήκε από νωρίς στο παιχνίδι της διεκδίκησης.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα είδαμε τον Lowes να κάνει ένα λάθος στην τελευταία στροφή της πίστας, αφήνοντας τους Rea και Sykes να τον περάσουν, με τον Davies να βρίσκεται κοντά τους. Παράλληλα, ο επικεφαλής του αγώνα είχε περάσει σε άλλη διάσταση καταρρίπτοντας το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου, ρίχνοντάς το στο 1:49,755. Ο Sykes δεν παρέμεινε μέχρι το τέλος εντός του βάθρου καθώς απ’ τον πέμπτο γύρο έπεσε στην έβδομη θέση. Παρ’ όλα αυτά κατάφερε να τερματίσει ολοκληρώνοντας την πεντάδα.

Ο Laverty (Team Goeleven) απ’ τη μεριά του, βρέθηκε και αυτός στις πρώτες θέσεις κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του αγώνα, ανεβαίνοντας μάλιστα μέχρι την τέταρτη. Όμως, ένα γύρο πριν το τέλος, που η ένταση είχε κορυφωθεί με τον Davies να κυνηγάει τον Rea, στην 14η στροφή ο Laverty ήρθε σε επαφή με τον αναβάτη της Ducati κι έπεσε. Ως εκ τούτου έχασε την ευκαιρία να πάρει πολύτιμους βαθμούς.

Ο Alex Lowes ευνοήθηκε απ’ την πτώση και κατάφερε να βρεθεί στην τέταρτη θέση, δίνοντας έναν τόνο πολυφωνίας από πλευράς κατασκευαστών μέσα στην πεντάδα. Έκτος βρέθηκε ο team mate του van der Mark, έχοντας πίσω του τον Cortese (GRT Yamaha WorldSBK). Τις τρείς τελευταίες θέσεις της δεκάδας ολοκλήρωσαν οι υπόλοιποι αναβάτες με ZX-10RR, με τον Τούρκο Razgatlioglu να τερματίζει μπροστά απ’ τον Halsam που ήρθε ένατος. Ο Torres ολοκλήρωσε την δεκάδα καταλαμβάνοντας την καλύτερη θέση γι’ αυτόν φέτος.

Tissot Superpole Race

Απ’ την αρχή του αγώνα ο Alvaro γι’ άλλη μια φορά επανέλαβε το αποτέλεσμα του πρώτο σκέλους καθώς εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει περιθώρια διεκδίκησης στους υπόλοιπους αναβάτες. Ο Lowes πέρασε στη δεύτερη θέση, ξεκινώντας τέταρτος και παρέμεινε εκεί για τους πρώτους δύο γύρους, ενώ την ίδια στιγμή είχαμε την σύγκρουση των van der Mark και Michael Ruben Rinaldi. Απ’ την πτώση μόνο ο van der Mark κατάφερε να βγει αλώβητος και να τερματίσει έστω στη 15η θέση, ενώ ο Rinaldi χρειάστηκε να μεταφερθεί στο ιατρείο της πίστας.

Πιο πίσω ο Rea είχε αρχίσει να ανεβαίνει φτάνοντας στη τέταρτη θέση, ενώ μέχρι το τέλος του δεύτερου γύρου πέρασε τον Cortese που ήταν τρίτος. Έπειτα, ξεκίνησε να κυνηγά τον Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) κι έναν γύρο αργότερα βρέθηκε στη δεύτερη θέση, όμως τα πράγματα δεν θα ήταν τόσο εύκολα για τον Rea αφού ο αναβάτης της Yamaha διψούσε για αίμα. Στα μισά του αγώνα ο Lowes έκανε την επίθεσή του και πέρασε μπροστά για τους επόμενους τρείς γύρους, όμως ο Rea απέδειξε με τις επιδόσεις του τον λόγο που φέρει το No1 στην μοτοσυκλέτα του. Πέρασε τον αναβάτη της Yamaha για τελευταία φορά δύο γύρους πριν το τέλος, αφήνοντάς του το τρίτο σκαλί του βάθρου. Μια ανάσα χώριζε τον Davies απ’ το δεύτερο βάθρο του για φέτος, όμως δεν τα κατάφερε να ανέβει και τερμάτισε τέταρτος, αφήνοντας πίσω του τον Sykes να ολοκληρώσει τη πεντάδα.

Δεύτερο Σκέλος

Η εκκίνηση του δεύτερου σκέλος αποτέλεσε μια απ’ τις πιο ήπιες που έχουμε δει φέτος στο πρωτάθλημα, με τους αναβάτες να φτάνουν στην πρώτη στροφή χωρίς παρατράγουδα και πτώσεις. Ο Bautista –κλασσικά πλέον- διατήρησε το πλεονέκτημα που του έδωσε η Superpole, στρίβοντας πρώτος και με τον εκπληκτικό ρυθμό του εξαφανίστηκε γι’ άλλη μια φορά, όμως η διαφορά απ’ τον δεύτερο ήταν μικρότερη στα μόλις… 6,8''. Ο Davies στον πρώτο γύρο ανέβασε τους ρυθμούς του και προσπέρασε τον Lowes, στοχεύοντας τον Rea που ήταν δεύτερος. Στον δεύτερο γύρο, πιο πίσω, ένα λάθος του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) στη 12η στροφή έδωσε την ευκαιρία στον Leon Haslam (Kawasaki Racing Team) και τον Jordi Torres (Team Pedercini Racing) να τον προσπεράσουν, με αποτέλεσμα να πέσει στην έβδομη θέση. Η πτωτική του πορεία συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του αγώνα με αποτέλεσμα ο αναβάτης της BMW να τερματίσει 12ος.

Στον ίδιο γύρο ο Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) βρισκόταν πίσω απ’ τον Rea και κατάφερε να τον προσπεράσει στην έβδομη στροφή της πίστας, φέρνοντάς τον πιο κοντά στην αγέλη των υπόλοιπων αναβατών που τους κυνηγούσαν. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Rea κατά τη διάρκεια του αγώνα, καθώς πάλεψε τόσο με τον Lowes που βρισκόταν τέταρτος, όσο και με τον Halsam που είχε αρχίσει να ανεβαίνει απ’ την έβδομη θέση, κατάφερε στον τελευταίο γύρο να προσπεράσει τον Chaz και να στερήσει απ’ την εργοστασιακή ομάδα της Ducati το πολυπόθητο ένα-δύο. Όμως, η ιταλική εταιρεία με την ένατη συνεχόμενη νίκη του Bautista ολοκλήρωσε 350 νίκες στο Motul WSBK. Ο Halsam τερμάτισε τέταρτος σημειώνοντας το καλύτερό του αποτέλεσμα το σαββατοκύριακο, αφήνοντας πίσω του τον Lowes. Ο Eugene Laverty τερμάτισε έκτος, όπως και στον sprint race νωρίτερα, αποδεικνύοντας τις δυνατότητές του, με τον Torres πίσω του ο οποίος ήταν εντός της δεκάδας για τρεις συνεχόμενες φορές. Ο Sandro Cortese ολοκλήρωσε τη δεκάδα, έχοντας μπροστά του Michael Ruben Rinaldi και τον Michael van der Mark που τερμάτισε όγδοος.

Παρά τις αξιοσημείωτες προσπάθειες του Rea που σταθερά τερματίζει δεύτερος, προσπαθώντας να παραμείνει κοντά στον ανίκητο Bautista, το χάσμα στη βαθμολογία τους έχει αρχίσει να μεγαλώνει επικίνδυνα. Παράλληλα, η ολοκλήρωση του τρίτου γύρου προμηνύει –βάσει των κανόνων πάντα- την επέμβαση της Dorna για τον περιορισμό των στροφών της V4 R, ώστε το πρωτάθλημα να αποκτήσει ένα τεχνητό (ουσιαστικά) ενδιαφέρον, με μάχες για την πρώτη και όχι την δεύτερη θέση. Οι κανόνες στο κεφάλαιο 2.4.3.2. αναφέρονται στον υπολογισμό της εξισορρόπησης των μοτοσυκλετών που πραγματοποιείται με βάση πολλές μεταβλητές και στο κεφάλαιο 2.4.3.3. αναφέρει πως ο περαιτέρω περιορισμός των στροφών θα γίνεται σταδιακά ανά 250 στροφές. Το όλο θέμα όμως δημιουργεί αρκετές εντάσεις και απορίες καθώς πολλοί σκέφτονται ότι με αυτό τον τρόπο το πρωτάθλημα δεν θα είναι τόσο “αγνό”, αφού η εξέλιξή του ορίζεται από εξωτερικούς παράγοντες (Dorna). Απ’ την άλλη πλευρά, οι 250 στροφές θα είναι αρκετές για να σταματήσουν τον εκρηκτικό συνδυασμό του Bautista με την V4 R απ’ τον να σαρώνουν τους αγώνες ή θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι το τέλος για να δούμε τους υπόλοιπους αναβάτες και κυρίως τον Rea να φτάνει τον Ισπανό αναβάτη…

Ετικέτες