Παγκόσμιος Πρωταθλητής Superbike 2018 ο Rea! Ισοφαρίζει τον Fogarty

MOTUL-WSBK: Ο τίτλος για το 2018 στον αναμενόμενο διεκδικητή του!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/9/2018

Εξασφάλισε με μαθηματικό προβάδισμα τον τίτλο ο Rea που στην σέλα της Kawasaki αποτελούν ένα σαρωτικό δίδυμο από το 2015, μην αφήνοντας κανένα να σηκώσει κεφάλι!

Με την σημερινή του επίδοση στον αγώνα του Magny-Cours, του MOTUL-WSBK, εξασφάλισε την ήδη προδιαγεγραμμένη φετινή πορεία του πρωταθλήματος, συντομεύοντας ακόμα περισσότερο την στέψη του. Με την ανακήρυξή του σε Παγκόσμιο Πρωταθλητή για το 2018, ο Rea ισοφαρίζει την σειρά τίτλων του Carl Fogarty το 1994, 1995, 1998 και 1999.

Λίγο καιρό πριν, στο Brno, ο Rea είχε σπάσει ένα άλλο ρεκόρ του Fogarty καθώς πέρασε τις 59 νίκες στο MOTUL-WSBK, σε έναν αγώνα που είχε δύο εκκινήσεις μετά από κόκκινη σημαία.

Μπορεί φέτος να μην ξεκίνησε με τον παραδοσιακά δυναμικό του τρόπο, όμως ο Rea δεν άφησε πολλές αμφιβολίες για το τι θα καταφέρει. Με μία σειρά διπλών νικών σε Laguna Seca, Misano και την τεχνική Πορτογαλική πίστα στο Portimao, ο Ιρλανδός έφερε το καλύτερο αποτέλεσμα που μπορούσε να επιτευχθεί ξεφεύγοντας μπροστά.

Με τον τέταρτο τίτλο του και την δυναμική για ακόμα περισσότερους, τώρα που έλειξε κάθε σκέψη για μετάβαση στα MotoGP, ο Rea είναι πλέον στο επίπεδο του Troy Bayliss και του Carl Fogarty, και στην καλύτερη πορεία που θα μπορούσε για να τους ξεπεράσει.

Με αυτό τον τρόπο, η Kawasaki βλέπει ένα ακόμα τίτλο αναβατών κατέχοντας έξι συνολικά, μαζί με εκείνους των Russell και Sykes. Μονάχα η Ducati έχει πλέον περισσότερους τίτλους στο παγκόσμιο πρωτάθλημα συμπληρώνοντας μία εντυπωσιακή εντεκάδα, καθώς η συμμετοχή της ξεκινά από την δεκαετία του ‘90

 

Χρονολόγιο Παγκόσμιων Πρωταθλητών
Έτος
Αναβάτης
Χώρα
Κατασκευαστής
2018
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2017
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2016
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2015
Jonathan Rea
Αγγλία
Kawasaki
2014
Sylvain Guintoli
Γαλλία
Aprilia
2013
Tom Sykes
Αγγλία
Kawasaki
2012
Max Biaggi
Ιταλία
Aprilia
2011
Carlos Checa
Ισπανία
Ducati
2010
Max Biaggi
Ιταλία
Aprilia
2009
Ben Spies
ΗΠΑ
Yamaha
2008
Troy Bayliss
Αυστραλία
Ducati
2007
James Toseland
Αγγλία
Sling
2006
Troy Bayliss
Αυστραλία
Ducati
2005
Troy Corser
Αυστραλία
Suzuki
2004
James Toseland
Αγγλία
Ducati
2003
Neil Hodgson
Αγγλία
Ducati
2002
Colin Edwards
ΗΠΑ
Sling
2001
Troy Bayliss
Αυστραλία
Ducati
2000
Colin Edwards
ΗΠΑ
Sling
1999
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1998
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1997
John Kocinski
ΗΠΑ
Sling
1996
Troy Corser
Αυστραλία
Ducati
1995
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1994
Carl Fogarty
Αγγλία
Ducati
1993
Scott Russell
ΗΠΑ
Kawasaki
1992
Doug Polen
ΗΠΑ
Ducati
1991
Doug Polen
ΗΠΑ
Ducati
1990
Raymond Roche
Γαλλία
Ducati
1989
Fred Merkel
ΗΠΑ
Sling
1988
Fred Merkel
ΗΠΑ
Sling

 

Dovizioso και Davies: Οι απολυμένοι της Ducati ψάχνουν το μέλλον τους

Οι καλύτεροι αναβάτες εξέλιξης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2020

Ο Dovizioso έχει μόνο μία ευκαιρία να συνεχίσει να αγωνίζεται το 2021, όπως δήλωσε ο ίδιος πως θα ήθελε να κάνει πριν φύγει από την πρώτη γραμμή και συνεχίσει ως αναβάτης εξέλιξης. Η Aprilia είναι η μόνο που θα μπορούσε να του δώσει μία σέλα σε αντίθεση με τους κατασκευαστές που τον θέλουν ως αναβάτη εξέλιξης, ακριβώς όπως θα ήθελε και η Ducati να γίνει, πράγμα που ο Dovi δεν δέχτηκε.

Ωστόσο ο Dovizioso δεν έχει σβήσει ολότελα την προοπτική να γίνει από την επόμενη σεζόν αναβάτης εξέλιξης. Αποκάλυψε μάλιστα πως συζητά αυτή την λύση με αρκετούς κατασκευαστές υπό μία προϋπόθεση, την επιστροφή του στην αγωνιστική δράση το 2022. Την ερχόμενη Άνοιξη και με την προϋπόθεση πως τα πράγματα θα εξελιχθούν πιο ομαλά από φέτος ή ακόμη καλύτερα πως θα υπάρχει ένα φυσιολογικό πρόγραμμα στα MotoGP, θα ξεκινήσει μία από τις πιο έντονες μεταγραφικές περιόδους των τελευταίων ετών, η λεγόμενη “silly season” που θα διαρκέσει μέχρι να καλυφθεί και η τελευταία σέλα.

Ο Dovizioso παίζει τα χαρτιά του από τώρα για τότε, γνωρίζοντας τι πρόκειται να γίνει του χρόνου, και ξέρει πολύ καλά επίσης πως το ζήτημα είναι να μείνεις στο προσκήνιο. Αποκάλυψε πως πράγματι μιλά με αρκετούς κατασκευαστές να γίνει αναβάτης εξέλιξης, αν του δώσουν μοτοσυκλέτα να αγωνιστεί το 2022. Αν υποθέσουμε πως ο Pedrosa συνεχίζει αυτό τον ρόλο στην KTM, που είναι και σχεδόν σίγουρο, όπως και ο Lorenzo στην Yamaha, τότε οι βασικές θέσεις που μένουν είναι Honda και Suzuki από την στιγμή που με την Aprilia γίνεται άλλη κουβέντα. Η Honda έχει κλείσει τις εργοστασιακές θέσεις με τον Pol Espargaro να πηγαίνει εκεί την επόμενη χρονιά αλλά δεν υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να κάνει κάποια έκπληξη με την LCR μιλώντας πάντα για το 2022, χρονιά που δεν ξέρεις από τώρα και πώς θα κινηθεί η Suzuki μιας και δεν το ξέρουν και οι ίδιοι.

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Dovizioso μπορεί να παίξει τον ρόλο του αναβάτη εξέλιξης πάρα πολύ καλά, πράγμα σπάνιο και δυσεύρετο καθώς δεν είναι πολλοί οι αναβάτες που μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο.

Η σέλα της Aprilia μπορεί να είναι διαθέσιμη για τον Dovizioso από την επόμενη χρονιά, αλλά γεγονός είναι πως ο Dovizioso θα προτιμούσε να την κάψει αν μπορεί να εξασφαλίσει καλύτερη θέση το 2022, γλιτώνοντας και την «σφαγή» που θα γίνει την silly season.

Στο MOTUL WSBK όπου η Ducati ανακοίνωσε τον Rinaldi για την εργοστασιακή θέση δίπλα στον Redding, μία αναμενόμενη κίνηση όπως είχαμε πει, ο Davies νιώθει παραγκωνισμένος και δεν έχει και άδικο. Με λίγα λόγια το καλύτερο που μπορούσε να κάνει η Ducati με αγωνιστικά κριτήρια ήταν μία άκομψη κίνηση προάγοντας τον Rinaldi ει βάρος του Davies και το έκανε. Για αυτό και ο Davies έβγαλε εκείνο το καυστικό tweet που απλά συνοψίζει την απογοήτευση που ένιωσε για την απόφαση αυτή μετά από 7 χρόνια. Στο μεταξύ η Ducati όλα αυτά τα χρόνια δεν του είχε δώσει μία τόσο ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα όσο αυτή που τώρα έχει, οπότε το γεγονός πως ήταν συνέχεια πρωταγωνιστής και δεύτερος στον τίτλο για τρεις συνεχόμενες χρονιές, έπρεπε να μετρήσει παραπάνω από αυτό που έγινε τώρα. Το θέμα είναι πως ο συνδυασμός Rea και Kawasaki είναι ανίκητος, δεν τα καταφέρνει ούτε ο Redding και ο Rinaldi δείχνει πως έχει περισσότερες πιθανότητες να κοντραριστεί μαζί του. Και στις πιθανότητες πόνταρε η Ducati…

Μετά το καυστικό tweet για να δουλέψει επιστάτης στην φάρμα του Dovizioso φροντίζοντας την πίστα ο Davies ευχαρίστησε την Aruba.it και την Ducati λέγοντας πως όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν. Εστιάζει στις καλές αναμνήσεις, τις 27 νίκες και τις 86 φορές που ανέβηκαν στο βάθρο. Στην περίπτωσή τα πράγματα είναι πιο στενάχωρα από του Dovizioso, καθώς οι μόνες ελεύθερες θέσεις -με κάποια προοπτική- είναι αυτές που είχε πριν ο… Rinaldi! Η GoEleven που μόλις έχασε τον Rinaldi θα μπορούσε να τον δεχτεί και μάλιστα να τον βοηθήσει να είναι και στην πρώτη γραμμή, σε αντίθεση με την Barni που οργανωτικά είναι ένα σκαλί κάτω, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα αυτή την περίεργη σεζόν…