Remy Gardner - Επίσημα στο WSBK με την GRT Yamaha

Μετά την αποχώρηση του από το MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/9/2022

Από την Tech 3 και τη σέλα του KTM RC16 στο MotoGP το 2022, στην GYTR GRT Yamaha και στη σέλα του R1 στο WSBK για το 2023 θα μεταβεί ο Remy Gardner, γιος του θρυλικού αναβάτη της δίχρονης εποχής των GP, Wayne Gardner.

Ο Remy Gardner, που είχε κατακτήσει τον τίτλο της Moto2 του 2021, θα είναι ο πρώτος Αυστραλός αναβάτης στο WSBK από το 2016, ενώ η πρώτη προσπάθεια του να ακολουθήσει στα χνάρια του πατέρα του στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP το 2022 δυστυχώς δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα, καθώς αυτή τη στιγμή βρίσκεται 23ος από 28 αναβάτες, με μόλις 9 βαθμούς. Αναμένουμε τώρα να δούμε αν το restart του νεαρού Gardner με WSBK γεύση θα έχει μεγαλύτερη επιτυχία από το ντεμπούτο του στο MotoGP.

Ήταν το 2014, όταν ο Remy Gardner, που έχει γεννηθεί το 1998 στο Σίδνεϋ, έκανε την εμφάνιση του στην κατηγορία Moto3 του MotoGP, παίρνοντας τον πρώτο βαθμό του, στον αγώνα της Sepang, τον τρίτο του αγώνα στο Πρωτάθλημα. Το 2015 υπέγραψε συμβόλαιο για συνεχή παρουσία στη Moto3, όμως κατάφερε να πάρει μόλις ένα βαθμό, με την επίσημη δικαιολογία να κάνει λόγο για το μεγάλο του μέγεθος που “δούλευε” εναντίον του, στις μικρές μοτοσυκλέτες.

Το 2016 μετέβη στη Moto2, αν και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και όχι στο Παγκόσμιο, όπου κέρδισε έναν αγώνα στη Βαρκελώνη, γεγονός που του έδωσε την ευκαιρία να κάνει την εμφάνιση του στο Παγκόσμιο Moto2 στα μέσα της σεζόν, όπου και κέρδισε κάποιους βαθμούς στην πρώτη του εμφάνιση, διατηρώντας τη θέση του για το υπόλοιπο Πρωτάθλημα.

Το 2017 βελτιώθηκε περισσότερο, ενώ το 2018 ανέβηκε για πρώτη φορά στην πέμπτη θέση σε αγώνα.

Το 2019 συνεχίστηκε με μια τρίτη θέση στην πίστα της Αργεντινής, ενώ κατά τη διάρκεια της σεζόν βρισκόταν τακτικά στην πρώτη δεκάδα. Το 2020 κατάφερε να ανέβει 4 φορές στο βάθρο, ενώ πήρε και την πρώτη νίκη της καριέρας του, για να τερματίσει 6ος στην τελική κατάταξη.

Το 2021 ήταν η χρονιά του Remy, καθώς εμφανίστηκε εξαιρετικά σταθερός, παίρνοντας 5 νίκες και τον τίτλο, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως ο ομόσταυλός του Raul Fernandez είχε 8 νίκες, αλλά η αστάθεια του δεν του επέτρεψε να πάρει εκείνος το Πρωτάθλημα. Εν τέλει οι δυο τους θα βρισκόταν και πάλι στην ίδια ομάδα το 2022, με την Tech 3 της KTM, σε μια εξαιρετικά άχαρη για αμφότερους τους αναβάτες -και για την ομάδα- σεζόν, με τον Fernandez να βρίσκεται μια θέση πίσω από τον Remy στην γενική κατάταξη.

Ενώ τώρα η ΚΤΜ ήθελε να κρατήσει τον Fernandez, εκείνος δεν το συζητούσε καν, επιλέγοντας να φύγει για να αγωνιστεί το 2023 με τη δεύτερη -νέα- ομάδα της Aprilia, δίπλα στον Miguel Oliveira που έφυγε επίσης από τους πορτοκαλί. Σημειώστε πως από ότι φαίνεται ο Fernandez δέχθηκε να μην πληρωθεί από την ΚΤΜ για το δεύτερο μισό της σεζόν (300.000 ευρώ) ώστε να συμφωνήσουν να σπάσουν το συμβόλαιο του οι Αυστριακοί!

Κι εκεί που ο Gardner πίστευε πως η ΚΤΜ θα επιλέξει να τον κρατήσει και το 2023, η Tech 3 του έδειξε την πόρτα, χωρίς να του δώσει περιθώρια να αποδείξει την αξία του σε μια δεύτερη χρονιά, όπως είναι εθιμοτυπικό, καθώς το ντεμπούτο - προσαρμογή στο MotoGP είναι πάντα μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Όπως σας είχαμε γράψει ο Remy Gardner είχε δηλώσει απογοητευμένος και πληγωμένος από την απόφαση αυτή της ΚΤΜ.

Τώρα η GYTR GRT Yamaha ανακοίνωσε επίσημα την προσχώρηση του Remy Gardner στην ομάδα για τη σεζόν 2023 στο WSBK, στη θέση του Garret Gerloff που την επόμενη χρονιά θα συνεχίσει στο WSBK αλλά ως εργοστασιακός αναβάτης της BMW.

Όσον αφορά στον δεύτερο αναβάτη της GRT, αυτός ακόμα αναμένεται να ανακοινωθεί.

Motul WSBK 2019 Qatar: Χατ-τρικ ο Rea

Ο Lowes στην τρίτη θέση της βαθμολογίας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

27/10/2019
Η αυλαία του πρωταθλήματος έπεσε με δύο πολύ θεαματικούς αγώνες όπως ήταν το πρώτο σκέλος. Ο Rea σημείωσε το δεύτερο χατ-τρικ του για φέτος (το πρώτο ήταν στο Donington park) και σε αυτόν χρωστάει η Kawasaki το 50% των νικών της. Από την άλλη, ο Alex Lowes, πήρε την πολυπόθητη τρίτη θέση στη βαθμολογία, με έναν άκρως ανταγωνιστικό ρυθμό που δεν επέτρεψε ούτε στον ομόσταβλό του Michael van der Mark αλλά ούτε και στον Toprak Razgatlioglu να το απειλήσουν. Ιδίως ο τελευταίος στάθηκε ιδιαίτερα άτυχος, καθώς στο γύρο προθέρμανσης του Tissot Superpole Race, αντιμετώπισε μια τεχνική βλάβη η μοτοσυκλέτα του, που τον έβγαλε εκτός μάχης πριν καλά - καλά μπει μέσα στο ρίνγκ.

Tissot Superpole Race
Από τότε που προστέθηκε στο πρόγραμμα ο αγώνας μισής διάρκειας, ανακάτεψε την κατάταξη των δέκα πρώτων για το δεύτερο σκέλος, δίνοντας έτσι μια δεύτερη ευκαιρία σε όσους αποδείχτηκαν αρκετά πιο γρήγοροι απ' ότι στις κατακτήριες δοκιμές. Αυτό ακριβώς συνέβη με τον Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing - Ducati), που φάνηκε πως βρήκε τις ρυθμίσεις στη μοτοσυκλέτα του και από τον δεύτερο κιόλας γύρο προσπέρασε τον Alew Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) και σκαρφάλωσε στη δεύτερη θέση, όπου και τερμάτισε αφήνοντας τον αναβάτη της Yamaha τρίτο.
Ο ομόσταβλός του, Chaz Davies (ARUBA.IT Racing - Ducati) ήταν για άλλη μια φορά απίστευτος και μπόρεσε γρήγορα-γρήγορα να αναρριχηθεί απ' τη 12η θέση και να κλείσει την πεντάδα έχοντας μπροστά του Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK).
Ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) βγήκε νικητής από τις μάχες που έδωσε με τον Loris Baz (Ten Ken Racing - Yamaha), ο οποίος τερμάτισε έβδομος. Ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK) δεν μπόρεσε να παραμείνει στη μάχη για τις τρεις πρώτες θέσεις όπως έκανε στο πρώτο σκέλος πριν πέσει και τερμάτισε όγδοος, έχοντας πίσω του τους Eugene Laverty (Team Goeleven) και Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) να ολοκληρώνουν τον αγώνα ένατος και δέκατος αντίστοιχα.
Έτσι, στήθηκε η σκακιέρα για έναν αγώνα που είχε τις Ducati των Bautista και Davies σε απόσταση βολής απ' τον Rea, με αποτέλεσμα οι αναβάτες να μας χαρίσουν ένα εκρηκτικό φινάλε!
 
Δεύτερο σκέλος
Με το που έσβησαν τα φώτα οι αναβάτες των Superbikes ξεχήθηκαν στον τελευταίο τους αγώνα για φέτος και τα έδωσαν όλα για όλα! Η επιλογή του Alvaro Bautista να αλλάξει τις ρυθμίσεις της V4 R και να χρησιμοποιήσει αυτές που είχε επιλέξει την Παρασκευή, αποδείχτηκε σωτήρια καθώς τόσο στον Superpole Race όσο και στο δεύτερο σκέλος, ήταν πολύ ανταγωνιστικός. Έτσι, προκάλεσε στα ίσα τον φετινό πρωταθλητή και το πρώτο μισό του αγώνα ήταν γεμάτο από ένταση και θέαμα από τις μάχες τους. Η μεγαλύτερη ιπποδύναμη της Ducati έδινε το πλεονέκτημα στον Bau να περνά μπροστά στη μεγάλη ευθεία, ενώ το ιδανικό στήσιμο της ZX-10RR που επέλεξε ο Rea (το τρίτο διαφορετικό για το σαββατοκύριακο όπως είπε) του έδινε το πλεονέκτημα στα κλειστά κομμάτια της πίστας να επιτεθεί στον Ισπανό και να ξαναπάρει τα ηνία. Ο Davies δεν άργησε να βρεθεί στο παιχνίδι και είχε από κοντά τόσο τον ομόσταβλό του, όσο και τον Rea.
Όσο ο αγώνας εξελίσσονταν και οι μοτοσυκλέτες έχαναν βάρος τόσο απ' τα καύσιμα όσο και απ' τα ελαστικά τους, που έμεναν κάτω στην άσφαλτο, το πλεονέκτημα του Rea γινόταν όλο και πιο εμφανές. Σε αντίθεση με τους αναβάτες της Ducati που τον ακολουθούσαν κατά πόδας, ο Rea διαχειρίστηκε καλύτερα τα ελαστικά του συγκριτικά με αυτούς και η τακτική του δούλεψε. Μετά το δεύτερο μισό του αγώνα τόσο ο Bautista όσο και ο Davies δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν τον ρυθμό του πρωταθλητή, επειδή αντιμετώπιζαν προβλημάτα με την πρόσφυση. Ειδικότερα ο Ουαλός είχε θέματα με την πρόσφυση του εμπρός τροχού, ενώ ο Bautista αντιμετώπισε πολλά προβλήματα τόσο στα φρένα όσο και στην πρόσφυση του πίσω.

Ο Rea πέρασε για 17η και τελευταία φορά για φέτος την γραμμή τερματισμού πρώτος, κερδίζοντας στα ίσα τον Bautista ως προς το πλήθος των νικών, με τον αναβάτη της Ducati να χάνει έχοντας "μόλις" 16 νίκες στην πρώτη του εμφάνιση στο Motul WSBK. Ο Chaz Davies (ARUBA.IT Racing - Ducati) εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τις δυνατότητές του αλλά και τις αδυναμίες του Bautista και έτσι κατάφερε να τερματίσει δεύτερος, αφήνοντας τον Ισπανό τρίτο. Αρκετά πιο πίσω και με μεγάλη χρονομετρική διαφορά, ο Alex Lowes (Pata YamahaWolrdSBK Team) είχε βγει νικητής στο δικό του αγώνα, που αντιμετώπισε τόσο τον Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) όσο και τους van der Mark και Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing). Έτσι, ο Lowes ήρθε τέταρτος με τον Τούρκο να κλείνει την πεντάδα.
Εξαιρετικά δυνατός και σε φόρμα ήταν ο Eugene Laverty (Team Goeleven), οδηγώντας για τελευταία φορά την V4 R, αφού από του χρόνου θα είναι στη BMW και σημείωσε μάλιστα το καλύτερό του αποτέλεσμα φέτος, τερματίζοντας έκτος μετά απο μια πολύ δύσκολη και γεμάτη τραυματισμούς σεζόν. 'Εβδομος και όγδοος πέρασαν τη γραμμή τερματισμού οι van der Mark και Baz αντίστοια, ενώ ο Leon Haslam ήρθε ένατος και ο Cortese έκλεισε τη δεκάδα.
Το φετινό πρωτάθλημα τελικά είχε πράγματι πολύ περισσότερο ενδιαφέρον συγκριτικά με πέρσι, χάρη στην έλευση του Bautista και τον έντονο ανταγωνισμό που υπάρχει τόσο σε επίπεδο αναβατών όσο και κατασκευαστών που επενδύουν όλο και περισσότερα χρήματα στην εξέλιξη των Superbike παραγωγής. Η επικείμενη σεζόν αναμένεται να είναι ακόμη πιο συναρπαστική και δυναμική με την έλευση πολλών νέων ονομάτων όπως του Scott Redding απ' το BSB αλλά και με την έλευση της νέα CBR1000RR της Honda, που δοκιμάζεται και λογικά θα παρουσιαστεί τις επόμενες μέρες στην EICMA.

 

Ετικέτες