Scott Redding: “Θα μπορούσα να τρέχω με BMW!”

Οι λόγοι που δεν υπέγραψε
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/4/2020

Η καριέρα του Scott Redding είναι γεμάτη σκαμπανεβάσματα με τη μεγαλύτερη κατρακύλα να σημειώνεται πριν από δύο χρόνια. Η πορεία του ξεκίνησε φανταστικά και ήταν γεμάτη επιτυχίες καθώς αποτελεί τον μικρότερο σε ηλικία αναβάτη που στέφθηκε νικητής σε έναν αγώνα της GP125 το 2008. Αργότερα, το 2014, έκανε το ντεμπούτο του στα MotoGP φορώντας τα χρώματα της Gresini, πάνω στη σέλα της Honda και το 2015 στο Misano σημείωσε τον πρώτο του τερματισμό εντός βάθρου. Ένα χρόνο αργότερα, με τα χρώματα της Octo Pramac Racing πλέον, κατέκτησε άλλο ένα βάθρο στο Assen με τη μοτοσυκλέτα της Ducati. Ωστόσο, το 2018 επέστρεψε στην Gresini, η οποία αυτή τη φορά χρησιμοποιούσε τη μοτοσυκλέτα της Aprilia και οι επιδόσεις τους δεν ήταν αρκετά καλές ώστε να συνεχίσει στα MotoGP.

Προς το τέλος του πρωταθλήματος του 2018, ο Scott Reding είχε απασχολήσει τον ειδικό Τύπο με τη συμπεριφορά του εκτός αγώνων, η οποία είχε επηρεαστεί απ’ την επικείμενη αποχώρησή του απ’ τα MotoGP. Όλοι θυμόμαστε το video που o Redding είχε κοινοποιήσει στα social media ραπάρωντας σε μια όχι και τόσο συνειδητή κατάσταση, ενώ αργότερα υπήρξε φυσικός αυτουργός (κατά λάθος) στην εξάρθρωση του ώμου του Marc Marquez όταν ο Ισπανός πανηγύριζε τον έβδομο τίτλο του. Όπως αποδεικνύεται πλέον, η ψυχολογία του Redding είχε κλονιστεί όταν είδε την καριέρα του να οδηγείται σε αδιέξοδο και σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα του – θυμίζει λίγο Barry Sheene, πάντα ετοιμόλογος και γυναικάς – πήρε αρκετές λάθος αποφάσεις. Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε πώς η συμπεριφορά του δεν είναι αδικαιολόγητη, αφού και η ψυχολογία του Johann Zarco επηρεάστηκε απ’ τον ίδιο λόγο, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που να παλεύει με την κατάθλιψή…

O Redding πανηγυρίζει τον τίτλο του στα BSB το 2019

 

Πλέον όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και ο Redding δείχνει ότι έχει πάρει τον ίσιο δρόμο και είναι πιο αφοσιωμένος από ποτέ στο σκοπό του, που δεν είναι άλλος απ’ το να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής. Αυτό φάνηκε τόσο απ’ τον τίτλο στα BSB (το βρετανικό πρωτάθλημα των Superbike) πάνω στη σέλα Ducati V4R, που ήταν αρκετό για να του αυξήσει το ηθικό κατακόρυφα αλλά και απ’ τις αμέτρητες ώρες που επενδύει στην προπόνηση. Τώρα, έχει επιστρέψει στη παγκόσμια σκηνή με ένα εκρηκτικό ντεμπούτο στα Motul WSBK, όμως τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν πολύ διαφορετικά αν είχε επιλέξει να συνεργαστεί με τη BMW το 2018. Πριν πάρει μέρος στα BSB, η Shaun Muir Racing, που είναι η εργοστασιακή ομάδα της BMW πλέον, του έκανε πρόταση να γίνει ο teammate του Tom Sykes. “Ήμουν πολύ κοντά στο να υπογράψω,” ανέφερε στο speedweek ο πλέον εργοστασιακός αναβάτης της Ducati στα Superbikes. Παράλληλα αποκάλυψε πώς ο λόγος που δεν το έκανε ήταν επειδή κανένας αναβάτης δεν έχει κερδίσει αγώνα με την S1000RR – κάτι που ισχύει μέχρι και σήμερα, αν και ο Sykes έχει τερματίσει συνολικά τέσσερις φορές είτε δεύτερος είτε τρίτος με τα χρώματα της BMW. “Ήθελα να είμαι σίγουρος ότι η μοτοσυκλέτα που θα οδηγούσα, θα ήταν αρκετά ανταγωνιστική ώστε να μπορέσω να παλέψω για τον τίτλο. Ήξερα πως η μοτοσυκλέτα της Ducati είχε αυτή τη δυνατότητα και αυτό είναι κάτι που βοηθά την ψυχολογία σου, επειδή έχεις λιγότερα θέματα να σε προβληματίζουν σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις της μοτοσυκλέτας. Έτσι πήρα το ρίσκο και δεν υπέγραψα με τη BMW,” ανέφερε ο Redding.

Το ντεπούτο του Scott Redding ήταν εντυπωσιακό με τρεις τερματισμούς στη τρίτη θέση στον πρώτο αγώνα των Superbikes για το 2020  

 

Οι πλανήτες ευθυγραμμίστηκαν ή καλύτερα τα μηδενικά που προσέφερε η Honda ήταν περισσότερα από αυτά που έδινε η Ducati στον Alvaro Bautista κι έτσι η σέλα της V4R στην Aruba.it – Racing Ducati έμεινε κενή, δημιουργώντας τις κατάλληλες συγκυρίες για την επιστροφή του Redding στη παγκόσμια σκηνή. Μια θέση που του αξίζει και με το παραπάνω, αφού απέδειξε πως έχει το πνεύμα του πρωταθλητή, κερδίζοντας τον τίτλο στα BSB, ενώ αν κρίνουμε απ’ το Phillip Island έχει και τη σταθερότητα που απαιτείται για να είσαι πάντοτε έτοιμος να διεκδικήσεις τη νίκη όταν έχεις την ευκαιρία. Τέλος, ένας απ’ τους λόγους που είναι πολύ πιθανό να απέρριψε τη BMW ο Βρετανός αναβάτης είναι ότι η γερμανική εταιρεία δεν συμμετέχει στα MotoGP, καθώς σε περίπτωση που ο Redding θα ήθελε να επιστρέψει στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων, θα ήταν αδύνατο να το κάνει μέσα απ’ αυτήν.

Ετικέτες

Παραμένει με Ducati Panigale V4R ο Michael Ruben Rinaldi – Στην Aruba.it to 2021

Επιστροφή στην Aruba για τον Rinaldi
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/10/2020

Τρίτος χρόνος για τον Rinaldi με την V4R αλλά πρώτος ουσιαστικά στην εργοστασιακή Ducati από το 2021, δίπλα στον Scott Redding, όπως ανακοινώθηκε και σήμερα επίσημα. Αυτό σημαίνει πως ο Chaz Davies αποχαιρετά την εργοστασιακή ομάδα μετά από 7 χρόνια και μία πολύ καλή πορεία με την Panigale, (όλες τις Panigale)! Φεύγει από την εργοστασιακή σέλα, σεμνά κι επάξια, δίνοντας την θέση του σε έναν πολλά υποσχόμενο νεαρό.

Ο Rinaldi ανέβηκε πρώτη φορά στην σέλα της Panigale R το 2018 ως μέρος της Junior Team της Aruba.it και αγωνίστηκε μονάχα στους ευρωπαϊκούς αγώνες. Την επόμενη χρονιά μετακινήθηκε στην Barni Racing Team και φέτος πήγε στην Go Eleven που ήταν – και είναι- η καλύτερη χρονιά του στο MOTUL WSBK.

Με την Go Eleven ανέβηκε βάθρο, κατάφερε να ηγηθεί κάποιες στιγμές και του αγώνα ως ταχύτερος του Redding ενώ πάλεψε και με το ιερό «τέρας» τον Rea. Το αποκορύφωμα όμως ήταν στον πέμπτο γύρο του πρωταθλήματος όπου στον πρώτο αγώνα, του PIRELLI TERUEL πήρε μία εντυπωσιακή νίκη! Αυτό από μόνο του είναι ικανό να ξεκλειδώσει πόρτες και να προσφέρει συμβόλαια και είναι αλήθεια πως η Ducati δεν είχε καλύτερη επιλογή για δεύτερο αναβάτη δίπλα στον Redding.

Η μετακίνηση, ή καλύτερη η επιστροφή του Rinaldi στην Aruba.it ήταν μία σωστή και αναμενόμενη κίνηση.

Ο Rinaldi γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1995 στο Rimini και αγωνίζεται από 7 ετών, ενώ πρωταθλητής Ιταλίας έγινε πρώτη φορά το 2006. Δεύτερη φορά το πήρε το 2011 και το 2014 ξεκίνησε την ευρωπαϊκή του πορεία. Η πρώτη επαφή του με την Panigale R ήταν το 2016 στο πρωτάθλημα FIM SuperStock 1000 που έφτασε μέχρι την έκτη θέση ενώ το 2017 έγινε και πρωταθλητής Ευρώπης. Από εκεί και πέρα μετακινήθηκε στο WSBK με την πορεία που είπαμε στην αρχή…

Stefano Cecconi (Team Principal Aruba.it Racing - Ducati): «Με μεγάλο ενθουσιασμό υποδεχόμαστε τον Michael στην ομάδα μας. Πηγή ικανοποίησης αλλά και επιβεβαίωσης για την απόδοση του κόπου μας αυτά τα πέντε χρόνια με την Junior Team. Ο Rinaldi αποτέλεσε έναν από τους βασικούς πρωταγωνιστές με θεαματικά αποτελέσματα: ακριβώς όπως περιμένουμε και από την επόμενη σεζόν. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να ευχαριστήσουμε τον Chaz Davies για όλα αυτά τα χρόνια που έχουμε αγωνιστεί μαζί στην Aruba.it καλλιεργώντας έναν ισχυρό δεσμό με σεβασμό και εμπιστοσύνη. Αυτό θα μείνει για πάντα το ίδιο και για αυτό θέλουμε να ευχηθούμε στον Chaz το καλύτερο για το μέλλον, τόσο εντός πίστας όσο και εκτός.»

Luigi Dall' Igna (General Manager of Ducati Corse): «Είμαστε ευχαριστημένοι που υποδεχόμαστε τον Rinaldi στην εργοστασιακή ομάδα. Αυτή την χρονιά ο Michael ήταν πολύ ανταγωνιστικός με αποκορύφωμα την νίκη στο Aragon ενώ πάντα βρίσκεται στην διεκδίκηση του βάθρου. Πιστεύουμε πως ήρθε η ώρα να μετακινηθεί στην εργοστασιακή ομάδα και είμαστε βέβαιοι πως έχει σπουδαίο μέλλον μπροστά του. Θέλω να ευχαριστήσω τον Chaz γιατί ήταν ένας εξαιρετικός πρεσβευτής της μάρκας μας για επτά χρόνια με σπουδαία αποτελέσματα: 27 νίκες και 59 βάθρα, όπως και 3 φορές συνεχόμενα δεύτερος στον παγκόσμιο τίτλο. Θα προσπαθήσουμε να κλείσουμε τον κύκλο μας με τον καλύτερο τρόπο στον επόμενο αγώνα στο Estoril.»

Michael Ruben Rinaldi: «Μετά από μία σπουδαία πορεία με την Ducati η εργοστασιακή θέση είναι τιμητική για εμένα, καθώς και μία επιβεβαίωση για την ποιότητα της δουλειάς όλα αυτά τα χρόνια. Πρωταρχικός μου στόχος τώρα να εξοφλήσω, μέσα από τα αποτελέσματα, την εμπιστοσύνη που μου δόθηκε. Για έναν Ιταλό αναβάτη, το να αγωνίζεται με την Ducati είναι εκπληκτικό συναίσθημα και είμαι βέβαιος πως το πάθος του κοινού της θα μου δώσει πρόσθετη ενέργεια. Θέλω να ευχαριστήσω τον Stefano Cecconi και την οικογένεια της Aruba που πάντα πίστευαν σε εμένα, όπως και τους Daniele Casolari, Serafino Foti και όλους στην Feel Racing για την υποστήριξή τους όλα αυτά τα χρόνια. Επίσης θέλω επιταμένα να ευχαριστήσω τον Claudio Domenicali, τον Gigi Dall' Igna και τον Paolo Ciabatti για την τιμή αυτή. Τέλος τα θερμά μου ευχαριστήρια και μία θερμή αγκαλιά στην οικογένεια Ramello, τον Denis Sacchetti και όλους στην ομάδα Go Eleven. Με την βοήθειά τους κατάφεραν και έκανα ένα τεράστιο άλμα απόδοσης που με έφερε σήμερα εδώ. Φυσικά κι ευχαριστώ την οικογένειά μου που μαζί με τον Germano Bertuzzi με στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια. Νιώθω πως μπορώ να τους υποσχεθώ πως θα βάλω όλες μου τις δυνάμεις για να επιτύχουμε σπουδαία αποτελέσματα μαζί».

Ετικέτες