Isle Of Man TT 2019: Στην κορυφή ο Harrison

Ένα βήμα πιο κοντά στον αγώνα

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

29/5/2019

Ο καιρός έκανε τελικά τη χάρη στους αγωνιζομένους του Isle Of Man TT και χθες προς το απόγευμα, δόθηκε η πολυπόθητη εντολή ώστε να αρχίσουν να κλείνουν οι δημόσιοι δρόμοι για να ξεκινήσει λίγο αργότερα το πρόγραμμα των κατατακτήριων δοκιμών που κανονικά ήταν να πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα (όπως είχαμε αναφέρει λόγω κακοκαιρίας το πρόγραμμα άλλαξε). Η λιακάδα ήταν το κύριο χαρακτηριστικό της χθεσινής μέρας, η οποία όμως συνοδευόταν με δυνατούς ανέμους σε ολόκληρη τη διαδρομή.

Ο Dean Harrison συνέχισε να μονοπωλεί την κορυφαία θέση του πίνακα των χρονομετρήσεων, όπως έκανε στις δοκιμές της Κυριακής. Ήρθε πρώτος τόσο στην Superstock όσο και στην Superbike κατηγορία με την μέση ωριαία ταχύτητά του να φτάνει τα 208,15km/h και 208,45km/h αντίστοιχα.

Στο τέλος του άρθρου μπορείτε να δείτε αναλυτικά τους πίνακες με τους 10 πρώτους αναβάτες κάθε κατηγορίας

Ο Conor Cummins που γνωρίσαμε μαζί τον περασμένο Φεβρουάριο στην MBE της Verona, ξεκίνησε με αγωνιστική διάθεση και μέχρι τον δεύτερο γύρο του στη θρυλική διαδρομή των 60,7 χιλιομέτρων, σημείωνε μία μέση ταχύτητά του που ήταν πολύ κοντά στα 210km/h. Δυστυχώς όμως για αυτόν, είδε μαύρη σημαία εξαιτίας μηχανικού προβλήματος στην μοτοσυκλέτα. Οι κριτές είδαν να βγαίνει καπνός κι όταν τελικά του δόθηκε η άδεια να συνεχίσει, ολοκλήρωσε το γύρο του με χαμηλότερη μέση ωριαία στα 167,3km/h. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε βρέθηκε στη δεύτερη θέση του πίνακα των χρονομετρήσεων με 206,14km/h της Superbike κατηγορίας.

Ο Michael Dunlop στις δύο κατηγορίες των Superstock και Superbike, ξεκίνησε τις δοκιμές του στήνοντας την μοτοσυκλέτα του κι άφησε τους γρήγορους ρυθμούς για το τέλος. Ολοκλήρωσε τις κατατακτήριες δοκιμές με την μέση ταχύτητά του για την Superstock να φτάνει τα 199,73km/h κλείνοντας την πεντάδα και τα 204,27km/h για την Superbike ερχόμενος τέταρτος, ενώ κράτησε τα χαρτιά του για τον αγώνα και την ομάδα του. Ο David Johnson στην Superstock είχε μέση ωριαία ταχύτητα 203,79km/h και ήταν πίσω απ’ τον Harrison, ενώ για την Superbike η ταχύτητά του ήταν λίγο πιο κάτω στα 203,08km/h με αποτέλεσμα να έρθει έβδομος. O ομόσταβλός του Ian Hutchinson είχε μια πτώση στο 18^ο χιλιόμετρο της πίστας χωρίς όμως να τραυματιστεί. Μετά το συμβάν, ο Hutchinson επέστρεψε στο paddock αλλά δεν ξανάτρεξε στον υπόλοιπο χρόνο που είχε απομείνει μέχρι το τέλος των δοκιμών.

Ο Paul Potchy Williams ήταν ένας απ’ τους αναβάτες που έπεσαν αλλά δεν τραυματίστηκαν, καθώς έφυγε στο Governor’s Dip (σημείο της διαδρομής). Απ’ την άλλη, ο Emmett Burke και ο Jason Corcoran ήταν απ’ τους άτυχους της ημέρας, καθώς χρειάστηκε να μεταφερθούν στο νοσοκομείο μετά τα περιστατικά στα οποία ενεπλάκησαν ο καθένας ξεχωριστά. Ο Burke έφερε τραύματα στο πόδι, ενώ τα χτυπήματα του Corcoran δείχνουν να είναι πιο σοβαρά καθώς εντοπίζονται στον αυχένα.

Στη Supersport κατηγορία ο Peter Hickman κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με μέση ωριαία ταχύτητα τα 199,4km/h. Ο ίδιος αναβάτης, στην Superstock βρέθηκε στην έβδομη θέση καθώς αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα με τη μοτοσυκλέτα του και χρειάστηκε να βγει εκτός της πίστας δύο φορές. Πίσω, στις δοκιμές της Supersport, ο McGee ήρθε δεύτερος με μέση ωριαία στα 196,40km/h, ενώ τρίτος βρέθηκε ο Lee Johnston με σχετικά μικρή διαφορά. Ο John McGuinness ολοκλήρωσε τις δοκιμές της Supersport στη τέταρτη θέση με μέση ταχύτητα τα 191,31km/h.

Στην κατηγορία των Sidecars το ντουέτο του John Holden και Lee Cain κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή καθώς ολοκλήρωσε τον γύρο του Νησιού με μέση ωριαία ταχύτητα στα 185,05km/h. Το μοναδικό ντουέτο που κατάφερε να βρεθεί κοντά στην ταχύτητα του Holden και Cain, ήταν οι Pete Founds και Jevan Walmsley που η μέση τους ταχύτητα ήταν στα 184,10km/h. Οι Tim Reeves & Mark Wilkes, Alan Founds & Jake Lowther και Lewis Blackstock & Patrick Rosney βρέθηκαν μπροστά απ’ τους περσινούς νικητές και κατόχους του ταχύτερου γύρου Ben & Tom Birchall, με τις ταχύτητές τους να είναι αντίστοιχα στα 180,71km/h, 180,06km/h και 179,92km/h. Η ταχύτητα των περσινών νικητών ήταν στα 179,52km/h. Όμως της προσοχή στη Sidecar κατηγορία έκλεψαν οι πρωτοεμφανιζόμενοι Ryan & Callum Crowe που κατάφεραν να ολοκληρώσουν τον πρώτο τους γύρο με μέση ωριαία τα 176,64km/h.

Πίνακας χρονομετρήσεων Superbike

1 Dean Harrison 208,53 km/h 17:28.610 00:00.000 00:00.000

2 Conor Cummins 206,14 km/h 17:40.425 00:11.815 00:11.815

3 James Hillier 206,12 km/h 17:40.536 00:00.111 00:11.926

4 Michael Dunlop 204,27 km/h 17:50.110 00:09.574 00:21.500

5 Michael Rutter 203,54 km/h 17:53.894 00:03.784 00:25.284

6 Jamie Coward 203,40 km/h 17:54.671 00:00.777 00:26.061

7 David Johnson 203,03 km/h 17:56.339 00:01.668 00:27.729

8 Philip Crowe 202 km/h 18:02.164 00:05.825 00:33.554

9 Ian Hutchinson 201,79 km/h 18:03.247 00:09.353 00:22.822

10 Daley Mathison 201,44 km/h 18:05.119 00:01.872 00:36.509

Πίνακας χρονομετρήσεων Superstock

1 Dean Harrison 208,15 km/h 17:30.197 00:00.000 00:00.000

2 David Johnson 203,79 km/h 17:52.643 00:22.446 00:22.446

3 Sam West 200,99 km/h 18:07.547 00:14.904 00:37.350

4 Lee Johnston 200,34 km/h 18:11.075 00:03.528 00:40.878

5 Michael Dunlop 199,73 km/h 18:14.392 00:03.317 00:44.195

6 Daley Mathison 199,70 km/h 18:14.550 00:00.158 00:44.353

7 Peter Hickman 198,07 km/h 18:23.545 00:08.995 00:53.348

8 Derek Sheils 197,59 km/h 18:26.229 00:02.684 00:56.032

9 Michael Rutter 197,01 km/h 18:29.564 00:03.335 00:59.367

10 Davey Todd 196,64 km/h 18:31.627 00:02.063 01:01.430

Πίνακας χρονομετρήσεων Supersport

1 Peter Hickman 123.92 km/h 18:16.124 00:00.000 00:00.000

2 Derek McGee 122.04 km/h 18:33.010 00:16.886 00:16.886

3 Lee Johnston 121.38 km/h 18:39.048 00:06.038 00:22.924

4 John McGuinness 119.93 km/h 18:52.535 00:13.487 00:36.411

5 Paul Jordan 118.88 km/h 19:02.547 00:10.012 00:46.423

6 Dominic Herbertson 118.35 km/h 19:07.668 00:05.121 00:51.544

7 Mike Browne 118.29 km/h 19:08.218 00:00.550 00:52.094

8 Daniel Cooper 117.73 km/h 19:13.745 00:05.527 00:57.621

9 Barry Lee Evans 117.71 km/h 19:13.928 00:00.183 00:57.804

10 James Chawke 117.58 km/h 19:15.205 00:01.277 00:59.081

Πίνακας χρονομετρήσεων Sidecars

1 John Holden / Lee Cain 185,05 km/h 19:41.234 00:00.000 00:00.000

2 Peter Founds / Jevan Walmsley 184,10 km/h 19:47.316 00:06.082 00:06.082

3 Alan Founds / Jake Lowther 180,80 km/h 20:08.953 00:21.637 00:27.719

4 Tim Reeves / Mark Wilkes 180,71 km/h 20:09.605 00:00.652 00:28.371

5 Lewis Blackstock / Patrick Rosney 179,92 km/h 20:14.939 00:05.334 00:33.705

6 Ryan Crowe* / Callum Crowe* 179,52 km/h 20:17.686 00:02.747 00:36.452

7 Ben Birchall / Tom Birchall 176,64 km/h 20:37.537 00:19.851 00:56.303

8 Conrad Harrison / Andrew Winkle 175,33 km/h 20:46.662 00:09.125 01:05.428

9 Gary Bryan / Philip Hyde 174,67 km/h 20:51.380 00:04.718 01:10.146

10 Estelle Leblond / Frank Claeys 174,42 km/h 20:53.216 00:01.836 01:11.982

Ετικέτες

Isle of Man TT

https://bit.ly/MOTO_681

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο

Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O “JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τα Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”