FIM Endurance World Championship 2023 - Νικήτρια στο Bol d'Or η Suzuki, Πρωταθλήτρια η Yamaha

Δραματικό φινάλε, καθώς η -Πρωταθλήτρια εν τέλει- YART λίγο έλειψε να χάσει τον τίτλο από υπερθέρμανση κινητήρα
FIM Endurance World Championship 2023, Bol d’Or: Νικήτρια η ομάδα της Suzuki, πρωταθλήτρια η ομάδα της Yamaha
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

18/9/2023

Η Yamalube YART Yamaha EWC Official Team με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika κατάφερε μετά από έναν αμφίρροπο αγώνα στο Bol d’Or να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής 2023, με τη Suzuki Yoshimura SERT Motul, να κερδίζει για 19η φορά στην ιστορία της τον διάσημο αγώνα αντοχής.

Το ξεκίνημα του τελευταίου αγώνα της χρονιάς για το FIM EWC στην πίστα Paul Ricard της Γαλλίας ήταν συναρπαστικό, καθώς η βροχή που είχε πέσει λίγο πριν την εκκίνηση του αγώνα έκανε την επιλογή ελαστικών σπαζοκεφαλιά. Ομάδες και οδηγοί δεν είχαν αποφασίσει τι ελαστικά θα χρησιμοποιήσουν, ενώ οι ομάδες που ξεκίνησαν με βρόχινα ελαστικά μετά από 15 λεπτά αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στα pits ώστε να βάλουν slick ελαστικά καθώς η πίστα είχε στεγνώσει σε μεγάλο βαθμό.

EWC

Στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς τον τίτλο του EWC διεκδικούσαν έξι ομάδες, με την Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, να βρίσκεται πιο κοντά σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ωστόσο στους αγώνες Endurance πολλά μπορούν να συμβούν και πολλές φορές ο παράγοντας τύχη παίζει καθοριστικό ρόλο. Όσον αφορά την τύχη, στη Γαλλία η ομάδα της YART την είχε με το μέρος της. Με την περσινή πρωταθλήτρια ομάδα της F.C.C. TSR Honda France να τίθεται εκτός αγώνα λόγω μηχανικής βλάβης από πολύ νωρίς, οι μνηστήρες του τίτλου μειώθηκαν με το καλημέρα στους πέντε. Λίγο αργότερα εκτός διεκδίκησης τίτλου θα έβγαινε και η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team καθώς δύο μη προγραμματισμένα pit stop την έθεσαν εκτός. Στην πρωτοπορία του αγώνα είχε βρεθεί η ομάδα της TATI Team Beringer Racing καθώς η απόφαση της στα αρχικά στάδια του αγώνα να χρησιμοποιήσει ενδιάμεσα ελαστικά, της έδωσε το προβάδισμα. Ωστόσο η πρωτοπορία της κράτησε για πολύ λίγο καθώς ένα μηχανικό πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα της Kawasaki οδήγησε την ομάδα σε οριστική εγκατάλειψη.

Yamaha YART

Η “απόσυρση” της TATI Team Beringer Racing, άνοιξε τον δρόμο για τις ομάδες της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, Suzuki Yoshimura SERT Motul, Honda Viltaïs Racing και BMW Motorrad World Endurance Team. H ομάδα της YART η οποία με έναν τερματισμό μέχρι και την ένατη θέση θα κέρδιζε τον τίτλο, είχε βρεθεί αρκετές φορές στην πρωτοπορία του αγώνα ωστόσο λίγο αργότερα θα αντιμετώπιζε μηχανικά προβλήματα που θα έβαζαν εκ νέου φωτιά στο Πρωτάθλημα. Η Yamaha R1 με το επετειακό livery για τα 25 χρόνια της R1, ανέβαζε ανησυχητικά θερμοκρασία, και ως εκ τούτου χρειάστηκε αρκετές φορές να σταματήσει στα pits, μέχρι να λύσουν οι μηχανικοί το πρόβλημα. Το στραβοπάτημα της YART, εκμεταλλεύτηκε η ομάδα της SERT περνώντας στην πρώτη θέση -σημειώστε πως η SERT επί της ουσίας τις τελευταίες εννέα ώρες του αγώνα είχε δύο αναβάτες, τους Gregg Black και Étienne Masson, καθώς ο Sylvain Guintoli υπέφερε από στομαχικές διαταραχές με αποτέλεσμα ο Γάλλος στον τελευταίο του αγώνα με τα χρώματα της Suzuki να μην μπορεί να βοηθήσει.

EWC

Από την άλλη τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στην ομάδα της YART καθώς μια πιθανή εγκατάλειψη μπορεί να άλλαζε τα δεδομένα όσον αφορά το πρωτάθλημα. Ωστόσο η Yamaha R1, άντεξε μέχρι το τέλος με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να τερματίζουν στην τέταρτη θέση, κατακτώντας ταυτόχρονα το φετινό πρωτάθλημα αντοχής με την ομάδα της YART. Από την άλλη η ομάδα της SERT κατάφερε να κερδίσει το 86ο Bol d'Or, ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την δύσκολη φετινή χρονιά. Οι Gregg Black, Étienne Masson ήταν χαρούμενοι με την επιτυχία τους μετά το τέλος του αγώνα, ενώ ο καταπονημένος Sylvain Guintoli έκλεισε το κεφάλαιο Suzuki Endurance με νίκη. Στη δεύτερη θέση ολοκλήρωσε τον αγώνα η περσινή νικήτρια του αγώνα ομάδα της Honda Viltaïs Racing με τους Florian Alt, Steven Odenaal Leandro Mercado. Το βάθρο συμπλήρωσε η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team, με τους Jérémy Guarnoni, Illya Mykhalchyk και Markus Reiterberger. Στην τέταρτη θέση όπως σας είπαμε τερμάτισε η πρωταθλήτρια ομάδα της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να πλέουν σε πελάγη ευτυχίας μετά την επικράτηση τους. Πίσω από τους φετινούς πρωταθλητές στην πέμπτη θέση βρέθηκε η ομάδα της Team Kawasaki Webike Trickstar.

EWCEWC

Ετικέτες

Mary McGee - Πέθανε η πρώτη αναβάτισσα σε αγώνες μοτοσυκλέτας στην ιστορία των Η.Π.Α. [VIDEO]

Εμβληματική μορφή, που άνοιξε τον δρόμο για περισσότερες γυναικείες συμμετοχές στον χώρο
Mary McGee
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

2/12/2024

Η Αμερικανική Ένωση Μοτοσικλετιστών (ΑΜΑ) θρηνεί την απώλεια της εμβληματικής αγωνιζόμενης, και μέλος του AMA Motorcycle Hall of Fame, Mary McGee - πρωτοπόρου για τις γυναίκες αγωνιζόμενες- που απεβίωσε στις 27 Νοεμβρίου σε ηλικία 87 ετών.

Η Mary McGee ήταν η πρώτη γυναίκα που αγωνίστηκε τόσο σε αγώνες motocross όσο και δρόμου στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχοντας συναντήσει πολλές αντιδράσεις τότε από τους άντρες, λόγω του φύλου της, χωρίς όμως να το βάλει κάτω, ενώ το κουράγιο και η δύναμή της απέναντι στις αντιξοότητες ενέπνευσαν πολλές γενιές από γυναίκες μοτοσυκλετίστριες και αγωνιζόμενες στις Η.Π.Α.

“Η Mary McGee αφιέρωσε τη ζωή της στην προώθηση του τρόπου ζωής με μοτοσυκλέτα στις γυναίκες σε όλη την Αμερική και το έκανε με αμείωτο πάθος και ζωντάνια”, δήλωσε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της AMA Rob Dingman. “Η συνεισφορά της στη μοτοσυκλέτα δεν θα ξεχαστεί ποτέ και η κληρονομιά της μέσα στο άθλημά μας θα ζει για πάντα.”

Η McGee γεννήθηκε στο Juneau της Αλάσκας στις 12 Δεκεμβρίου 1936 και πέρασε μεγάλο μέρος της νεότητάς της μακριά από τη μοτοσυκλέτα. Η McGee μετακόμισε στις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες σε πολύ νεαρή ηλικία για να ζήσει με τους παππούδες της στην Αϊόβα. Το 1944, η οικογένεια της McGee μετακόμισε στο Φοίνιξ της Αριζόνα.

Η αγάπη της McGee για τους αγώνες αυτοκινήτου, αρχικά, ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950, όμως το 1957, παθιάστηκε με τη μοτοσυκλέτα, καθώς ξεκίνησε να οδηγεί για πρώτη φορά σε δύο τροχούς, καβάλα σε ένα Triumph Tiger Cub 200cc που αγόρασε από έναν φίλο της.

Λίγο αργότερα, η McGee έγινε η πρώτη γυναίκα στις Ηνωμένες Πολιτείες που έβγαλε αγωνιστική άδεια της FIM.

Ξεκινώντας τους ασφάλτινους αγώνες μοτοσυκλέτας -με στόχο να βελτιώσει τις ικανότητές της στους αγώνες αυτοκινήτου- η McGee μεταπήδησε στους χωμάτινους αγώνες το 1963, συμμετέχοντας στο περιφερειακό Πρωτάθλημα AMA District 37 enduro πάνω σε μια Honda Scrambler 250cc του 1962.

Το 1967, η McGee έγινε η πρώτη γυναίκα που συμμετείχε στον αγώνα Baja 500, ενώ οκτώ χρόνια αργότερα, η McGee ολοκλήρωσε τον αγώνα -ο οποίος είναι συνήθως αγώνας για δύο αναβάτες που μοιράζονται την ίδια μοτοσυκλέτα- μόνη της!

Η McGee είχε μια ιδιαίτερα μακρά αγωνιστική καριέρα, καθώς συνέχισε να αγωνίζεται -τόσο με μοτοσικλέτες όσο και με αυτοκίνητα- μέχρι το 2011. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας της, παρέμεινε σταθερή πρέσβειρα της μοτοσυκλέτας, ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους -και κυρίως τις γυναίκες- να οδηγούν.

Για τις προσπάθειές της ως αγωνίστρια και υπέρμαχος των γυναικών στη μοτοσυκλέτα, η McGee εισήχθη στο AMA Motorcycle Hall of Fame το 2018.

Θυμίζουμε πως το 2024 ο 7 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής F1 Lewis Hamilton -γνωστός για την αγάπη του με τους δυο τροχούς- έγινε παραγωγός του ντοκιμαντέρ “Motorcycle Mary” το οποίο αφορούσε την ξεχωριστή αγωνιζόμενη Mary McGee, ντοκιμαντέρ που μπορείτε να δείτε στον παρακάτω σύνδεσμο.

Ετικέτες