Η Energica γράφει ιστορία στο Πρωτάθλημα Super Hooligan του MotoAmerica

Ηλεκτρική μοτοσυκλέτα ενάντια σε βενζινοκίνητες, με πολύ καλά πρώτα αποτελέσματα
Energica and Stefano Mesa at Super Hooligan 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

16/3/2023

Ο Stefano Mesa καβάλα στην Energica EVA Ribelle RS κατάφερε όχι μόνο να… τερματίσει με την ηλεκτρική του μοτοσυκλέτα και στους δύο πρώτους αγώνες του Super Hooligan Πρωταθλήματος στις Η.ΠΑ. για το 2023, αλλά να βρεθεί και σε αξιόλογη θέση στην κατάταξη.

Ο Κολομβιανός αναβάτης της Tytlers Cycle Racing με το νούμερο #137 οδήγησε στη Daytona International Speedway την Eva Ribelle RS, παλεύοντας με βενζινοκίνητα naked χιλιάρια και καταφέρνοντας να τερματίσει 7ος και 5ος στους δυο πρώτους αγώνες της σεζόν!

Στον πρώτο αγώνα η νίκη πήγε στον Πρωταθλητή του 2022 Tyler O’Hara, με Indian FTR και ταχύτερο γύρο 1:53.945. Πίσω του είχαμε δυο ακόμα Indian (Boby Fong & Jeremy McWilliams), ένα Harley-Davidson (Cory West), ένα Indian (Kyle Ohnsorg) και ένα KTM (Andy DiBrino), με τον Stefano Mesa και την Energica στην 7η θέση με ταχύτερο γύρο 1:59.218.

Super Hooligan Daytona

Στον δεύτερο αγώνα, ο Tyler O’Hara έκανε το 2 στα 2, με ταχύτερο γύρο 1:55.447, ενώ πίσω του βρέθηκε ο Jeremy McWilliams επίσης με Indian, τρίτος ήταν ο Mark Price με ΚΤΜ, τέταρτος ο Nate Kern με BMW και πέμπτος ο Stefano Mesa με την Energica με ταχύτερο γύρο 1:59.757.

Έτσι, στη γενική βαθμολογία προηγείται ο O’Hara με 50 βαθμούς, ενώ ο Mesa βρίσκεται στην 6η θέση με 20 βαθμούς, ισοβαθμώντας με τον 5ο Nate Kern και τον 4ο Bobby Fong!

Σημειώστε πως στους πρώτους δυο αγώνες είχαμε 33 συμμετέχοντες αγωνιζόμενους.

Το αποτέλεσμα για την ώρα κρίνεται εξαιρετικό για την Energica, που κάνει μια πολύ καλή αρχή στην “εισβολή” της σε ένα βενζινοκίνητο Πρωτάθλημα, δείχνοντας με το καλημέρα πως μπορεί να είναι ανταγωνιστική, αν και όχι ακόμα ικανή για την κορυφή. Σημειώστε πάντως πως το συγκεκριμένο Super Hooligan Πρωτάθλημα έχει φτιαχτεί "φωτογραφικά" για να βοηθήσει κυρίως το image των Indian & Harley, ενώ αν αναρωτιέστε γιατί δεν "πατάει" τους πάντες ο DiBrino με το KTM Duke, μάθετε πως για κάποιο λόγο εκείνος οδηγεί το 890R και όχι το 1290R όπου τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά.

Daytona 200: Ιστορικό ρεκόρ για τον Josh Herrin, χαμηλή πτήση με highside ο Peter Hickman [VIDEO]

Η 84η διοργάνωση του αγώνα Daytona 200 σήμανε δύο ρεκόρ για τον Αμερικανό αναβάτη
Josh Herrin
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

9/3/2026

O αγώνας Daytona 200 δεν είναι απλά ο εναρκτήριος αγώνας του αμερικανικού πρωταθλήματος ταχύτητας MotoAmerica. Είναι μια ετήσια γιορτή του μηχανοκίνητου αθλητισμού των ΗΠΑ, ένας αγώνας με ξεχωριστή προβολή που όλοι θέλουν να κερδίσουν και ο οποίος φέτος διεξήχθη για 84η φορά.

Ενταγμένος στην κατηγορία Supersport του MotoAmerica, έχει διάρκεια 200 μιλίων (εξ ου και το όνομά του) και απόσταση που αναλογεί σε 57 γύρους στη διαδρομή της πίστας Daytona International Speedway.

Ο φετινός αγώνας ξεκίνησε με δράμα, καθώς στον δεύτερο γύρο η πτώση ενός αναβάτη οδήγησε σε κόκκινες σημαίες και επανεκκίνηση για τους υπόλοιπους 56 γύρους, για να τερματίσει μετά από τρία πιτ-στοπ με τον μεγάλο πρωταγωνιστή, Josh Herrin (Panigale V2) στην πρώτη θέση.

daytona 200 podium
Από αριστερά: Tyler Scott, Josh Herrin, Kayla Yaakov

Για τον Herrin αυτή ήταν μια ιστορική στιγμή καθώς έγινε ο πρώτος που κερδίζει τον Daytona 200 για τέσσερις συνεχόμενες χρονιές στην ιστορία του θεσμού. Ο Αμερικανός μάλιστα μετρά πέντε νίκες στον συγκεκριμένο αγώνα, αν προσθέσουμε και αυτή του 2010 με τη Yamaha, γεγονός που τον βάζει σε ένα πολύ κλειστό κλαμπ πεντάκις νικητών μαζί με τους Scott Russell και Miguel Duhamel.

Αφότου γλίτωσε από ένα απρόοπτο στη διάρκεια πιτ-στοπ του, ο Herrin κατάφερε να πάρει τη νίκη για 38 δευτερόλεπτα από τον κάτοχο της pole position, Tyler Scott (Suzuki GSX-R750).

Τρίτη τερμάτισε η 18χρονη Kayla Yaakov (Ducati Panigale V2), γράφοντας ιστορία ως η πρώτη γυναίκα στο βάθρο στα 84 χρόνια του Daytona 200.

Στον αγώνα συμμετείχε για τρίτη φορά στην καριέρα του ο Άγγλος θρύλος του Isle of Man TT, Peter Hickman με Triumph Street Triple 765 RS, ωστόσο είχε δύο πτώσεις που τον επηρέασαν δραστικά.

Η πρώτη ήρθε στη διαδικασία Time Attack και ήταν ένα μεγάλο highside απ’ το οποίο ευτυχώς ο Hickman βγήκε σχετικά αλώβητος, ενώ ακολούθησε ένα lowside στις χρονομετρημένες δοκιμές. Το αποτέλεσμα ήταν πως ο Άγγλος έπρεπε να παλέψει τόσο με το πονεμένο του κορμί όσο και με την εκκίνηση από πολύ πίσω, γεγονός που στο τέλος τον περιόρισε στην 29η θέση στον τερματισμό, πολύ πίσω από την τέταρτη που είχε καταφέρει πέρυσι στον ίδιο αγώνα.\