IOMTT 2018: Νέα νίκη για Michael Dunlop – Αφιερωμένη στον νεκρό Dan…

Συναισθηματικά φορτισμένο το κλίμα για την o BMW
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/6/2018

Αξιοποιώντας την ευχή του πατέρα, αλλά κι όλης της οικογένειας του Dan Kneen, η Tyco BMW και ο Michael Dunlop πήραν άλλη μία νίκη, από εκεί που ήταν στην δεύτερη θέση με διαφορά 18 δευτερολέπτων..

Στο IOMTT είναι πολύ λογικό να υπάρχουν και μεγάλες διαφορές χρόνου και να εξανεμίζονται και γρήγορα, καθιστώντας έτσι απρόβλεπτη την εξέλιξη κάθε αγώνα. Τον ρυθμό του αγώνα έδωσε πολύ νωρίς ο Dean Harrison σπάζοντας το ρεκόρ γύρου από την εκκίνηση και κάνοντας απευθείας, από εκείνον το γύρο, 3,7 δευτερόλεπτα διαφοράς από τον Dunlop ενώ τρίτος ήταν ο Peter Hickman, με άλλα 1.9 δευτερόλεπτα απόστασης. Την πρώτη εξάδα έκλειναν οι Hillier, Cummins και Johnson όσο ο Harrison εμπρός έκανε τα στόματα να ανοίγουν διάπλατα, ανεβάζοντας την διαφορά στα 5.6 στο μέσο του δεύτερο γύρου και μέχρι να φτάσει στο σημείο που είχε σκοτωθεί ο Dan, είχε φτάσει ήδη στα 8 δευτερόλεπτα από τον Dunlop!

Ο Dean Harrison περιμένει την εκκίνησή του:

Πριν αρχίσουν τα pit stop, ο Harrison ήταν σχεδόν 17 δευτερόλεπτα μπροστά με τον Dunlop σταθερά στην δεύτερη θέση και τον Cummins να ανεβαίνει τρίτος. Τώρα όλες οι διαφορές είχαν γίνει τεράστιες, με αποκορύφωμα τον Johnson μισό λεπτό πίσω, σχηματίζοντας έτσι μία πρώτη εξάδα που οι θεατές περίμεναν αρκετή ώρα για να την θαυμάσουν. Τότε ξεκίνησαν τα προβλήματα του Harrison, στην μέση του αγώνα, όπου ψαλιδίστηκε σχεδόν η μισή διαφορά με τον Dunlop και μέχρι την μέση του τέταρτου γύρου, είχε πέσει κάτω από τα 5 δευτερόλεπτα.

Αμέσως μετά η ομάδα μάθαινε πως ο Harrison είχε εγκαταλείψει… Με την μορφή που είχε πλέον ο αγώνας, μονάχα με απρόσμενο γεγονός μπορούσε να αλλάξει κάτι, καθώς στο τέλος του τέταρτου γύρου ο Dunlop είχε φτάσει 40,3 δευτερόλεπτα διαφοράς από τον Cummins, με τον Hillier στην τρίτη θέση με σχεδόν είκοσι δευτερόλεπτα ακόμα. Στους επόμενους δύο και τελευταίους γύρους, ούτε τα pit stop δεν γινόταν να αλλάξουν την κατάσταση, παρόλο που ο Hillier ανέβασε ρυθμό. O Hickman που σίγουρα είχε την τρίτη θέση στην τσέπη και το βάθρο, εγκατέλειψε με αρκετή απογοήτευση, όπως φαίνεται και στην φωτογραφία.

Με δύο εγκαταλείψεις και χωρίς ουσιαστικές διεκδικήσεις, ο αγώνας της κορυφαίας κατηγορίας έληξε σε συναισθηματικά φορτισμένο κλίμα, με την ομάδα να αφιερώνει την νίκη στον Dan Kneen.

Ο David Johnson που ανέβηκε στην τέταρτη θέση με τις δύο εγκαταλείψεις, σημείωσε την καλύτερή του στιγμή στην καριέρα του στο IOMTT αλλά όχι χωρίς μάχη καθώς την προστάτεψε από τους υπόλοιπους, μιας και πίσω του οι διαφορές δεν ήταν τόσο μεγάλες, όσο εμπρός. Την πρώτη δεκάδα έκλεισαν οι Rutter, Jessopp, Ivan Lintin, Phil Crowe και Josh Brookes.

Σήμερα το απόγευμα ξεκινά ο επόμενος αγώνας στο IOMTT με την σειρά αγώνων να ολοκληρώνονται την Παρασκευή.

 
Από αριστερά: Conor Cummins, Michael Dunlop and James Hillier

 

Ο Conor Cummins, περιχαρής με την συζηγό του μετά τον τερματισμό στην 2η θέση

Ετικέτες

Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες