IoMTT: Στις 30 νίκες έφτασε ο ρέκορντμαν Michael Dunlop

Κέρδισε και στην κατηγορία SS με την Milwaukee MD Racing Ducati
IoMTT Dunlop 30th Win
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

3/6/2025

Ο Michael Dunlop επέκτεινε το ρεκόρ που του "κληροδοτήθηκε" από τον θείο του, ως ο πιο επιτυχημένος αναβάτης όλων των εποχών στους αγώνες Isle of Man TT, με νίκη στον πρώτο αγώνα Monster Energy Supersport TT, οδηγώντας τη Milwaukee MD Racing Ducati Panigale V2. Ξεπέρασε τον Dean Harrison (Honda Racing) στον τελευταίο γύρο για να κατακτήσει τη νίκη.

Ήταν η έβδομη νίκη του Dunlop με διαφορετικό κατασκευαστή και η πρώτη νίκη της Ducati στο TT από το 1995, όταν ο Νεοζηλανδός Robert Holden κέρδισε τον αγώνα Singles. Η νίκη αυτή αποτέλεσε επίσης την 14η νίκη του Dunlop σε αγώνα Supersport TT. Ο Harrison περιορίστηκε στη δεύτερη θέση, ενώ ο James Hillier (Bournemouth Kawasaki) κατέκτησε την τρίτη θέση.

Ο αγώνας, που μειώθηκε από τρεις σε δύο γύρους, ξεκίνησε στις 3:15 μ.μ. Στο Glen Helen για πρώτη φορά, ο Harrison προηγείτο, διατηρώντας ένα υγιές προβάδισμα 3,4 δευτερολέπτων από τον Dunlop, με τον Hillier στην τρίτη θέση, 1 δευτερόλεπτο πιο πίσω. Ο Davey Todd (myCOOLMAN by Padgetts Honda) ήταν τέταρτος, μόλις 0,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον Hillier, ενώ ο Michael Evans (Smith Racing Triumph) είχε μια δυνατή πέμπτη θέση. Ο Paul Jordan (Jackson Racing Honda powered by Prosper2) έκλεινε την εξάδα.

Μέχρι το Ballaugh, ο Harrison είχε αυξήσει το προβάδισμά του σε 4,6 δευτερόλεπτα. Ο Hillier έχασε ακόμα ένα δευτερόλεπτο από τον Dunlop αλλά διατηρούσε την τρίτη θέση, μόλις 0,033 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Todd. Ο Evans ήταν 1,6 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Jordan.

Ο Harrison πρόσθεσε ακόμα μισό δευτερόλεπτο στο Ramsey Hairpin, και η μάχη για την τρίτη θέση συνέχιζε με διαφορά 0,416 δευτερολέπτων υπέρ του Hillier από τον Todd. Ωστόσο, ο Jordan εγκατέλειψε στο Glentramman, προωθώντας τον Mike Browne (Boyce Precision by Russell Racing Yamaha) στην έκτη θέση, ενώ ο Evans κρατούσε ακόμα την πέμπτη.

Ένας πρώτος γύρος με μέση ταχύτητα 127.888 mph  (205,815 χλμ./ώρα) έδωσε στον Harrison προβάδισμα 7,4 δευτερολέπτων από τον Dunlop (126.993 mph) κατά την είσοδο στα υποχρεωτικά pit stop. Ο Hillier (125.773 mph) είχε προβάδισμα 1,1 δευτερολέπτου από τον Todd (125.634 mph). Οι Evans (124.610 mph) και Browne (124.571 mph) έκλειναν την εξάδα, με μόλις 0,3 δευτερόλεπτα διαφορά, μπροστά από τους Josh Brookes (Jackson Racing Honda), Rob Hodson (SMT Racing Yamaha), James Hind (North Lincs Components Suzuki), και Ian Hutchinson (moolab/UGP/MLav Racing Yamaha).

Στο Glen Helen του δεύτερου γύρου, ο Harrison συνέχιζε να προηγείται, αλλά το προβάδισμά του μειώθηκε ελαφρώς στα 6,4 δευτερόλεπτα. Ο Hillier ήταν πλέον 13,2 δευτερόλεπτα πίσω στην τρίτη θέση, με πιο άνετο προβάδισμα 5,1 δευτερολέπτων από τον Todd. Ο Dunlop πίεζε δυναμικά, καταγράφοντας τον ταχύτερο χρόνο σε τομέα Supersport από το Glen Helen έως το Ballaugh.

Ο Dunlop επανέλαβε το κατόρθωμα από το Ballaugh έως το Ramsey και η διαφορά μειώθηκε στα 4 δευτερόλεπτα στο hairpin. Ο Hillier συνέχισε να απομακρύνεται από τον Todd, ο οποίος είχε πλέον κοντά του τον Brookes. Ο Αυστραλός ανέβασε ρυθμό, ξεπερνώντας τους Evans και Browne για να ανέβει πέμπτος. Ωστόσο, και οι δύο Evans και Browne εγκατέλειψαν - ο Evans στο Stella Maris, ενώ ο Browne έπεσε στη Sulby Bridge, χωρίς να τραυματιστεί.

Η μάχη για την πρωτοπορία είχε ανάψει, με τον Dunlop να μειώνει το προβάδισμα του Harrison στα 2,9 δευτερόλεπτα στην εκκίνηση του τρίτου και τελευταίου γύρου. Ο Hillier εδραίωνε την τρίτη θέση, 11,4 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Todd, ο οποίος είχε ακόμα κοντά του τον Brookes. Οι εγκαταλείψεις των Evans και Browne ανέβασαν τον Hodson στην έκτη θέση.

Στο Glen Helen για τελευταία φορά, το προβάδισμα του Harrison είχε μειωθεί σε μόλις 0,8 δευτερόλεπτα, και στο Ballaugh Bridge, ο Dunlop πέρασε πρώτος - με διαφορά μόλις 0,104 δευτερολέπτων. Ο Βορειοϊρλανδός ήταν σε ρυθμό ρεκόρ γύρου καθώς κυνηγούσε άλλη μία νίκη στο TT.

Με ακόμα έναν τομέα σε χρόνο ρεκόρ, ο Dunlop αύξησε το προβάδισμά του στα 3,4 δευτερόλεπτα στο Ramsey, σχεδόν διπλασιάζοντάς το στο Bungalow. Με τελικό γύρο ταχύτητας 130.313mph, πανηγύρισε την 30ή νίκη του στο TT, τερματίζοντας 10,2 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Harrison.

Ο Hillier εξασφάλισε μια εξαιρετική τρίτη θέση – την 15η του στο βάθρο του TT και πρώτη από το 2019. Οι Todd και Brookes, που κινήθηκαν μαζί στο δεύτερο μισό του αγώνα, πήραν την τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα. Ο Hodson εξασφάλισε την έκτη, με τη δεκάδα να ολοκληρώνεται από τους Hind, Dominic Herbertson (HRRC/Gilbert Brown & Son Ltd Ducati), Hutchinson, και Conor Cummins (Burrows Engineering/RK Racing Ducati).

Με την 2η θέση στον αγώνα RST x D3O Superbike και την νίκη στο Monster Energy Supersport TT, ο Michael Dunlop Dunlop πλησιάζει με 46 αναβάσεις, το ρεκόρ βάθρων που τώρα διατηρεί ο John McGuiness με 47 βάθρα.

Κατάταξη Monster Energy Supersport TT

1. Michael Dunlop, MD Racing Ducati
2. Dean Harrison, Honda Racing UK
3. James Hillier, Bournemouth Kawasaki Racing
4. Davey Todd, myCOOLMAN by Padgett’s Motorcycles Honda
5. Joshua Brookes, Jackson Racing powered by Prosper2 Honda
6. Rob Hodson, SMT/VRS Recovery Yamaha
7. James Hind, North Lincs Components Suzuki
8. Dominic Herbertson, HRRC / Gilbert Brown & Son Ltd Ducati
9. Ian Hutchinson, moobob / UGP Yamaha MLav Racing Yamaha
10. Conor Cummins, Burrows Engineering / RK Racing Ducati

 

Πέθανε ο Steve Wise - Ο μόνος αναβάτης στην ιστορία που πήρε νίκες σε AMA MX,SX και Superbike

Ένας άθλος που δύσκολα θα επαληφθεί - Μέλος του AMA Motorcycle Hall of Fame από το 2001
Αντίο Steve Wise
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/1/2026

Νικητής αγώνας στα MX 125, νικητής στα 250 ΜΧ, νικητής στα 250 SX, νικητής στα Superbikes, ΑΜΑ Αθλητής της χρονιάς το 1982, με νίκες στον πρόγονο του σημερινού Supermoto, και βάθρα σε αγώνες Dirt Track, o Steve Wise οδηγούσε ταχύτατα ότι μοτοσυκλέτα έπεφτε στα χέρια του και σε οποιοδήποτε τερέν, ενώ ήταν φυσικό να εισέλθει στο AMA Motorcycle Hall of Fame το 2001. O Wise πέθανε στις 15/1/2026 από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 68 ετών.

Ο Steve Wise ήταν από τους πιο πολυτάλαντους αναβάτες στην ιστορία των Η.Π.Α., όμως δεν κατάφερε ποτέ να πάρει Πρωτάθλημα. Κανείς δεν ξέρει τι πραγματικά θα μπορούσε να είχε καταφέρει αν μετά τη νίκη του στα Superbike δεν είχε σταματήσει τους αγώνες, λόγω τραυματισμών.

Γεννήθηκε στο McAllen του Τέξας, στις 2 Ιουνίου 1957, ξεκίνησε από πολύ νωρίς να παρακολουθεί αγώνες μοτοσυκλέτες, καθώς ο πατέρας του, Gary, ήταν φανατικός με το άθλημα, ενώ είχε και τοπική αντιπροσωπεία για τη Honda. Πρώτα του είδωλα, ο Geboers και ο DeSoto.

Steve Wise

O Steve ξεκίνησε την αγωνιστική του καριέρα στις αρχές της δεκαετίας του 1970, κερδίζοντας το Πρωτάθλημα Motocross στο Τέξας το 1974. Ξεκίνησε να συμμετέχει στα Εθνικά Πρωταθλήματα της ΑΜΑ σε ηλικία μόλις 17 ετών, αρχικά για τις Kawasaki και Honda. Εκεί το 1980 τερμάτισε τρίτος στο Πρωτάθλημα ΑΜΑ 250 MX του 1980, παίρνοντας και την πρώτη του νίκη.

Παρόλο το απαράμιλλο ταλέντο του, ο Wise έχασε εκείνη την χρονιά τον τίτλο στο ΜΧ λόγω τραυματισμών και εγκαταλείψεων από μηχανικά προβλήματα.

Superbikers

Τις επόμενες δυο χρονιές, το 1981 και 1982 πήρε δυο νίκες στους αγώνες Superbikers (ο πρόγονος του Supermoto) με Honda CR480 μπροστά από τους Andrea Malherve και Eddie Lawson, κάτι που βοήθησε να κλείσει συμβόλαιο για να αγωνιστεί στο Πρωτάθλημα ΑΜΑ Road Racing του 1982 στη θέση του Freddie Spencer που είχε φύγει για Ευρώπη.

Steve Wise

Εκεί την πρώτη χρονιά συμμετοχής του, ενάντια σε θρύλους όπως ο Kenny Roberts, o Eddie Lawson και ο Wayne Rainey, έχασε τον τίτλο για μόλις… τρεις βαθμους, στην κατηγορία Formula One!

Dirt Track

Η εξαιρετική χρονιά του Τεξανού συνδυάστηκε με μια πολύ καλή -και την πρώτη του στο συγκεκριμένο άθλημα- εμφάνιση σε αγώνα AMA Grand National Dirt Track, κερδίζοντας έτσι τον τίτλο του AMA Pro Athlete of the Year για το 1982.

Steve Wise

Το 1983, ο Wise έγινε ο πρώτος και μοναδικός μέχρι σήμερα νικητής αγώνα MX της ΑΜΑ που καταφέρνει να πάρει νίκη σε Εθνικό Πρωτάθλημα Δρόμου, κερδίζοντας τον αγώνα του Mid-Ohio στο Πρωτάθλημα ΑΜΑ Superbike.

Steve Wise

Δυστυχώς λίγο μετά το κατόρθωμά του αυτό, ο Wise “κρέμασε τα γάντια του” λόγω τραυματισμών, ενώ μετά την αγωνιστική του καριέρα, έγινε... πάστορας (!) ενώ άνοιξε και μεσιτικό γραφείο.

Ο Steve Wise μπήκε στο ΑΜΑ Motorcycle Hall of Fame το 2001, ενώ ήταν Grand Marschal στη διοργάνωση AMA Vintage Motorcycle Days το 2023.

Ετικέτες