Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

Isle of Man TT 2026, Qualifying: Ταχύτερος με ρεκόρ ο Harrison – Δεύτερος ο Dunlop

Ατύχημα συνέβη στα sidecars που βγήκαν κόκκινες σημαίες
harrison
Από τον

Παύλο Καρατζά

27/5/2026

Τα προκριματικά ξεκίνησαν για τα καλά το βράδυ της Τρίτης για τους αγώνες Isle of Man TT 2026, με τέλειες καιρικές συνθήκες να επικρατούν και πάλι σε ολόκληρη την πίστα Mountain Course μήκους 37,73 μιλίων.

Οι ταχύτητες των γύρων αντανακλούσαν τις καλές συνθήκες, με τον Dean Harrison να δείχνει από νωρίς τις δυνατότητές του με έναν γύρο στα 215,53 χλμ./ώρα με τη Honda του, τον ταχύτερο γύρο που έχει καταγραφεί ποτέ σε εναρκτήριο προκριματικό.

Μετά από μια καθυστέρηση 20 λεπτών στην έναρξη των αγώνων, ο Harrison οδήγησε στις 6.50 μ.μ., ακολουθούμενος από τους Nathan Harrison (H&H Motorcycles Honda), David Johnson (Platinum Club Racing Kawasaki), Michael Dunlop (Hawk Racing Honda), Jamie Coward (Rapid Honda) και Josh Brookes (DAO Racing Honda).

Ο πρώτος επίσημος χρονομετρημένος γύρος στο TT 2026 καταγράφηκε από τον  Dean Harrison στα 214,39 χλμ/ώρα, με τον Dunlop να είναι ο δεύτερος ταχύτερος στα 209,76 μίλια/ώρα, ενώ ο Brookes (209,53) και ο Nathan Harrison (209,23) ξεπέρασαν επίσης το φράγμα των 209 χλμ/ώρα (130 μίλια/ώρα).

Ο Peter Hickman (8TEN Racing BMW) μπήκε στα pits για να αλλάξει μοτοσυκλέτα, το ίδιο έκανε και ο Dunlop για να κάνει όμως μικρορυθμίσεις στο μπροστινό μέρος της Honda του.

Ο Dean Harrison εν τω μεταξύ συνέχισε και στον δεύτερο γύρο του σταμάτησε το χρονόμετρο σε χρόνο που αναλογεί σε μέση ταχύτητα 215,53 χλμ/ώρα. Στις 7.30 μ.μ. ξεκίνησε η περίοδος των Supersport/Sportbike, με τους Dunlop, Hickman και Harrison να βγαίνουν στην πίστα, όμως ο Harrison ξανά μπήκε στα pits, καθώς αντιμετώπιζε πρόβλημα με το CBR600RR-R.

Στον πρώτο γύρο της Supersport, ο Ian Hutchinson (Burrows Engineering/RK Racing Ducati) προηγούταν με 198,81 χλμ/ώρα, ακολουθούμενος από τον Paul Jordan (Jackson Racing Honda powered by Prosper2) και τον Nathan Harrison (H&H Motorcycles Honda) με 198,68 χλμ/ώρα και 198,08 χλμ/ώρα αντίστοιχα. Όλοι τους όμως επισκιάστηκαν από τον πολυνίκη του θεσμού Dunlop, που σημείωσε 202,7 χλμ./ώρα με τη Ducati της Scars Racing, με τον Hickman να καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση με τη Swan Triumph της PHR Performance. Ο Dunlop μάλιστα πήγε ακόμα πιο γρήγορα στον δεύτερο γύρο, με μέση ωριαία ταχύτητα 204,26 χλμ/ώρα.

Στην κατηγορία Sportbike, ο Paul Jordan με Aprilia ήταν ο ταχύτερος με 193,45 χλμ./ώρα, με δεύτερο τον Jamie Coward (191,8) και τρίτο τον Mike Browne (191,7).

iomtt-costello
Στο βάθος ο καπνός που έχει ανησυχήσει τους πάντες βγαίνει από το ατύχημα των Costello και Parker

Στα Sidecars, στον πρώτο γύρο οι Ryan και Callum Crowe σημείωσαν 190,26 χλμ./ώρα, μπροστά από τους τους Peter Founds/Jevan Walmsley (182,74) και Ben Birchall/Mark Wilkes (181,8). Στην συνέχεια έπεσε κόκκινη σημαία, καθώς οι Maria Costello MBE και Shaun Parker είχαν έξοδο. Η Maria Costello έχει μεταφερθεί στο Noble's Hospital, καθώς έχει χτυπήσει στο κεφάλι, όμως έχει τις αισθήσεις της, ενώ ο Shaun έχει τραυματιστεί σε χέρια και πόδια και μεταφέρθηκε και εκείνος στο νοσοκομείο για περαιτέρω αξιολόγηση.