Ο Sam Sunderland σε τοπικό αγώνα Enduro

Άσβεστη δίψα για αγώνες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

29/1/2019

Το φετινό Rally Dakar έχει ήδη ολοκληρωθεί και οι περισσότεροι μπορεί να το έχουν καταχωρήσει ήδη στο παρελθόν, όμως δεν ισχύει το ίδιο για τους αναβάτες που συμμετείχαν στο Dakar όπως τον Toby Price –φετινό νικητή του Rally- που βρίσκεται στην αποκατάσταση του κυριολεκτικά διαλυμένου δεξιού του καρπού, έχοντας ακόμη τις μνήμες απ’ τον αγώνα έντονες μέσα στο φρέσκο ξυρισμένο του κεφάλι, ένας φόρος που έπρεπε να πληρώσει λόγω του στοιχήματος που έβαλε με την Laia Sainz.

Ο Sam Sunderland απ’ την πλευρά του, έχοντας τερματίσει τρίτος στο φετινό Dakar δεν κατάφερε να σβήσει την ακόρεστη δίψα του για νίκη κι έτσι αποφάσισε να κάνει μια παράκαμψη την ώρα που επέστρεφε από μια εμφάνισή του στο Bike Shed. Πριν γυρίσει στην Βόρεια Γαλλία που κατοικεί, έκανε μια στάση δίπλα απ’ το Portsmouth, στο Emsworth, ώστε να συμμετέχει στο ετήσιο Mudfest του Portsmouth Motorcycle Club. Η πληροφορία για την διεξαγωγή του αγώνα ήρθε μέσω ενός μηνύματος ενός φίλου του όσο ήταν καθοδόν και η αλλαγή της πορείας του δεν άργησε να γίνει.

Η παρουσία του στον τοπικό αγώνα, αφενός μεν έδωσε μια παγκόσμια χροιά στην εκδήλωση και αφετέρου τράβηξε την προσοχή των 60 αναβατών που είχαν δηλώσει συμμετοχή. Χωρίς ιδιαίτερη έκπληξη ο 29χρονος αναβάτης βρέθηκε στην πρώτη θέση του βάθρου, ολοκληρώνοντας τους περισσότερους γύρους (10 με τον δεύτερο να έχει κάνει 9) στον αγώνα, που η λέσχη είχε ονομάσει Hare και Hounds. Μετά την λήξη της εκδήλωσης, βουτηγμένος κυριολεκτικά στις λάσπες, έβγαλε φωτογραφίες μαζί με τους οπαδούς του, ενώ όταν ρωτήθηκε απ’ την διοργάνωση σχετικά με τις διαφορές μεταξύ του Dakar και του Mudfest είπε: “Είναι λίγο διαφορετικό δεν νομίζετε; Καταρχάς, έχει πολλά δέντρα και επίσης πολύ λάσπη! Έχοντας μόνο το 450 SX-F, που είναι motocross, μου ήταν λίγο περίεργο να το οδηγώ μέσα στο δάσος! Αλλά το απόλαυσα, η διοργάνωση ήταν πολύ καλή και μου άρεσε η μικρή λούπα που περνούσε απ’ το ποτάμι και συνέχιζε στα δέντρα, συνδύαζε λίγο απ’ όλα.”

John McGuinness: Δεύτερος με Norton Manx στο Goodwood Revival

Νικητές οι Tom Booth-Amos και Ben Kingham με Vincent Black Shadow
Goodwood
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

30/9/2026

Ο John McGuinness και ο Richard Parker έφεραν τη Norton στη δεύτερη θέση, σε μια διοργάνωση που γιόρτασε τη συμπλήρωση 50 ετών από τον πρώτο Παγκόσμιο Τίτλο του Barry Sheene.

Ο 23 φορές νικητής του Isle of Man TT, John McGuinness, μαζί με τον teammate του Richard Parker, ξεχώρισαν στο Goodwood Revival 2026, τερματίζοντας δεύτεροι στη γενική κατάταξη.

Ο McGuinness, ο οποίος τον Αύγουστο επέστρεψε στις νίκες στους αγώνες δρόμου για πρώτη φορά μετά από επτά χρόνια, αποτέλεσε μέρος της ομάδας της Norton Manx με την υψηλότερη κατάταξη και στους δύο αγώνες.

Μετά την τρίτη θέση στο πρώτο σκέλος της διοργάνωσης, οι McGuinness και Parker ανέβηκαν στη δεύτερη θέση στον τελευταίο αγώνα του Σαββατοκύριακου, κατακτώντας έτσι και τη δεύτερη θέση στη γενική κατάταξη.

Το Goodwood Revival 2026 συγκέντρωσε ένα δυνατό line-up αναβατών αγώνων δρόμου, γιορτάζοντας τη συμπλήρωση 50 ετών από τον πρώτο Παγκόσμιο Τίτλο του Barry Sheene.

Goodwood

Στη διοργάνωση συμμετείχε και ο Davey Todd, ο οποίος είχε ξεπεράσει τα προβλήματα τραυματισμών που τον ανάγκασαν να χάσει το North West 200 και το Isle of Man TT του 2026 το καλοκαίρι.

Ο πιο επιτυχημένος αναβάτης στην ιστορία του TT, Michael Dunlop, συμμετείχε επίσης στο Barry Sheene Memorial Trophy, οδηγώντας μια Norton International μαζί με τον Andy Hornby.

Ο συνεργάτης του ΜΟΤΟ Adam Child και ο Stuart Tonge πήραν την τρίτη θέση στη γενική κατάταξη με τη Matchless G80CS, μία θέση μπροστά από τους Todd και Herbert Schwab, οι οποίοι αγωνίστηκαν με BMW R57 Kompressor.

Goodwood

Η νίκη, ωστόσο, πήγε στον αναβάτη WorldSSP της Triumph, Tom Booth-Amos και τον teammate του Ben Kingham, οι οποίοι ήταν κυρίαρχοι και στους δύο αγώνες, κατακτώντας ισάριθμες νίκες με μια Vincent Black Shadow.

Η Norton Manx 30M του 1953

Πέρα από τα αποτελέσματα, η Norton έφερε στη διοργάνωση μια Norton Manx 30M "Long Stroke" του 1953, την οποία οδήγησαν ο Carl Stevens και ο έμπειρος αναβάτης κλασικών αγωνιστικών Graham Higlett.

Το δίδυμο τερμάτισε στη 14η θέση, με τη μοτοσυκλέτα να έχει κατασκευαστεί σύμφωνα με τις προδιαγραφές του 1953 χρησιμοποιώντας σύγχρονα κατασκευασμένα εξαρτήματα.

Goodwood

Η μοτοσυκλέτα διαθέτει τον κινητήρα της Norton με δύο εκκεντροφόρους επικεφαλής, στην αρχική του διαμόρφωση "long-stroke", με διαδρομή εμβόλου 100mm.

Από το 1954 η διαδρομή μειώθηκε στα 86mm, γεγονός που καθιστά τη μοτοσυκλέτα του 1953 την τελευταία που χρησιμοποίησε αυτή την παλαιότερη σχεδίαση κινητήρα.

Ο Richard Arnold, στέλεχος της Norton Motorcycles, δήλωσε σχετικά με τη μοτοσυκλέτα πως, "η τεχνολογική αρτιότητα και οι αγώνες βρίσκονταν πάντα στην καρδιά της Norton. Καθώς συνεχίζουμε να προχωράμε με μια νέα γενιά μοτοσυκλετών, όπως η ολοκαίνουργια Manx R, παραμένει εξίσου σημαντικό να τιμούμε την κληρονομιά που μας χαρακτηρίζει.

"Το Goodwood έχει μια πολύ ιδιαίτερη θέση στην αγωνιστική ιστορία της Norton και η επιστροφή μας με μια εργοστασιακή αγωνιστική Norton Manx 30M του 1953 ήταν ένας ταιριαστός τρόπος για να γιορτάσουμε αυτή την κληρονομιά.

"Έφερε μαζί μια μοτοσυκλέτα, μια ομάδα και μια διοργάνωση με αυθεντική αγωνιστική παράδοση της Norton, συνδέοντας παράλληλα αυτή την ιστορία με το νέο κεφάλαιο που χτίζει σήμερα η εταιρεία".