Παγκόσμιο Endurance - Sepang: Μια ομάδα μόνος του ο Canepa !
Ένας επεισοδιακός αγώνας
Από τον
Πάνο Καραβοκύρη
16/12/2019
Ο πρώτος αγώνας αντοχής που πραγματοποιήθηκε στην πίστα της Sepang φέτος, εξελίχθηκε σε έναν άκρως θεαματικό και επεισοδιακό αγώνα. Το κλίμα της χώρας έκανε τα πράγματα πολύ δύσκολα, με την έναρξη να καθυστερεί για πάνω από δύο ώρες λόγω της τροπικής καταιγίδας. Aκόμη και όταν ο αγώνας ξεκίνησε, οι συνθήκες ήταν εξίσου δύσκολες και μετά από εννέα γύρους πίσω απ’ το αυτοκίνητο ασφαλείας, ο αγώνας διακόπηκε για άλλη μια φορά, με τις κόκκινες σημαίες να υψώνονται.
Η YART Yamaha EWC Official Team κατάφερε να επικρατήσει στον αγώνα μετά από πολλές δυσκολίες και να σημειώσει την πρώτη της νίκη μετά από την ατυχία που είχε στον πρώτο αγώνα του πρωταθλήματος.
Στο πρώτο μέρος του αγώνα, o Michael van der Mark (Yamaha Sepang Racing) ήταν στην κορυφή, με τον Mike Di Meglio (F.C.C. TSR Honda France) να βρίσκεται στην ουρά της μοτοσυκλέτας του. Όμως στην τελευταία στροφή της πίστας ο Γάλλος αναβάτης γλίστρησε με αποτέλεσμα να πέσει και συγκρουστεί μαζί με τον van der Mark, εξαλείφοντας κάθε πιθανότητα του Ολλανδού να πάρει τη νίκη. Η μοτοσυκλέτα του Di Meglio δεν έπαθε μεγάλη ζημιά και κατάφερε να συνεχίσει τον αγώνα, σε αντίθεση με τον αναβάτη της Yamaha που χρειάστηκε να επιστρέψει στo box της ομάδας του για επισκευές. Μπορεί η ομάδα να επισκεύασε την R1 μέσα σε μόλις 10 λεπτά, όμως μέχρι την ώρα που ο van der Mark επέστρεψε στον αγώνα, είχε πέσει ήδη στη 40η θέση και έπρεπε να σηκώσει το "φορτίο" της ομάδας και να αναρριχηθεί απ' τις τελευταίες θέσεις.
Από την άλλη, ο Niccolò Canepa (YART Yamaha EWC Official Team) μαχόταν στις πίσω θέσεις, καθώς η R1 του είχε παρουσιάσει μια βλάβη και την οδηγούσε χωρίς ηλεκτρονικά βοηθήματα, με αποτέλεσμα να είναι 26ος απ’ την αρχή. Παρά τις δύσκολες καιρικές συνθήκες, η εμπειρία του Canepa ήταν αρκετή, όχι μόνο για να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους του στα ίσα αλλά και να κερδίσει πολλές θέσεις. Ήταν πρώτος την ώρα που πραγματοποίησε την πρώτη του στάση στα pits, ενώ η ομάδα του, βλέποντας τις δυνατότητές του, τον πίεσε να συνεχίσει τον αγώνα και να μην δώσει τη θέση του σε έναν απ' τους teammates του.
Μόλις ξαναμπήκε στην πίστα, τα ηλεκτρονικά βοηθήματα της R1 επανήλθαν και ξεκίνησε να καταδιώκει τον Di Meglio που είχε περάσει μπροστά. Ωστόσο, ο Γάλλος είχε άλλη μια πτώση αργότερα, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο για τον Canepa, που ήταν δεύτερος και είχε αρκετή απόσταση απ’ τον τρίτο. Αργότερα, ο ίδιος δήλωσε πως ήταν αρκετά τυχερός απ' την πτώση του Di Meglio, η οποία του χάρισε τη νίκη.
Στο δεύτερο και τελευταίο pit stop με 30 λεπτά να έχουν απομείνει μέχρι τη λήξη του αγώνα, η ομάδα κράτησε την ίδια στάση απένατι στον Canepa με τη διαφορά πως τώρα ούτε ο ίδιος είχε ενδοιασμούς στο αν θα έπρεπε να παραχωρήσει τη θέση του σε κάποιον άλλο αναβάτη ή όχι. Παρέμεινε πάνω στη σέλα της R1 αφού πλέον είχε πολύ καλή αίσθηση της πρόσφυσης, παρότι οι συνθήκες άλλαζαν με την άσφαλτο να στεγνώνει. Όπως αποδείχτηκε η απόφαση ήταν σωστή, καθώς ο Canepa είδε πολλούς από τους αντιπάλους του να πέφτουν σχεδόν άμεσα υπερβαίνοντας το όριο, πριν αξιολογήσουν επαρκώς τις συνθήκες.
Μετά από τρεις ώρες ενός εξαιρετικά δύσκολου αγώνα ο Canepa πέρασε πρώτος τη γραμμή τερματισμού, δίνοντας στην YART Yamaha EWC Official Team την πρώτη της νίκη, η οποία πλέον βρίσκεται στη τέταρτη θέση της βαθμολογίας με 36 βαθμούς να την χωρίζουν απ’ τον πρώτο. Για την ακρίβεια ο αναβάτης της Yamaha ουσιαστικά κέρδισε τον αγώνα μόνος του, καθώς και στις τρεις στάσεις η ομάδα δεν ήθελε να τον αντικαταστήσει με κάποιον απ' τους teammate του. Στη δεύτερη θέση ήρθε η Honda Asia-Dream Racing with Showa, ενώ η τελευταία θέση του βάθρου έκλεισε από την BMW MOTORRAD WORLD ENDURANCE TEAM.
Μέχρι το τελευταίο στάδιο του αγώνα, ο Michael van der Mark έδινε τη δική του μάχη και κατάφερε να κερδίσει πολλές θέσεις. Ο “Ιπτάμενος” Ολλανδός, παρέδωσε την R1 στον Franco Morbidelli όντας 15ος. Από εκεί και έπειτα, ο δορυφορικός αναβάτης της Yamaha στα MotoGP έδωσε ρεσιτάλ και κατάφερε να τερματίσει έβδομος. Σειρά έχει ο 24ωρος αγώνας του Le Mans, ο οποίος θα πραγματοποιηθεί στις από τις 18 έως τις 19 Απριλίου του 2020.
Ο Niccolò Canepa αποσύρεται από την ενεργό δράση μετά το Bol d'Or και όσο είναι στην κορυφή!
Έτοιμος να γιορτάσει δεύτερο τίτλο στη σειρά φεύγοντας με πυροτέχνημα
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
4/9/2024
Ο κορυφαίος αναβάτης αυτή τη στιγμή στο EWC (Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής) με την ομάδα Yamalube YART Yamaha, Niccolò Canepa, ανακοίνωσε πως θα αποσυρθεί από την αγωνιστική δράση στο τέλος της φετινής σεζόν, που ολοκληρώνεται το επόμενο Σαββατοκύριακο 12-15 Σεπτεμβρίου, με τον Ιταλό να θέλει να ολοκληρώσει την καριέρα του ως αγωνιζόμενος με τον φετινό τίτλο, έχοντας ήδη ένα μικρό προβάδισμα από την Yoshimura Suzuki.
Ο Canepa είναι 36 ετών και καθοδόν να εξασφαλίσει back-to-back τίτλους στο EWC, με αγωνιστική δράση που απλώνεται πάνω από δύο δεκαετίες, έχοντας περάσει από όλα τα κορυφαία πρωταθλήματα: MotoGP, WorldSBK, Moto2, WorldSSP και MotoE πριν γίνει ο πιο επιτυχημένος Ιταλός αναβάτης του EWC στην ιστορία του πρωταθλήματος, όπου και βρήκε εκείνο που του ταίριαζε περισσότερο.
Ο Canepa με καταγωγή από τη Γένοβα, ξεκίνησε την καριέρα του στο ιταλικό εθνικό πρωτάθλημα πριν κάνει το ντεμπούτο του στο WorldSSP το 2005. Αφού τερμάτισε δεύτερος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Superstock 600 το 2006, πήρε το Κύπελλο FIM Superstock 1000 το 2007.
Μετά από αυτή την επιτυχία, ανέβηκε στο WorldSBK την επόμενη σεζόν με μερικές wildcard συμμετοχές και ταυτόχρονα έγινε αναβάτης δοκιμών για MotoGP μοτοσυκλέτες πριν περάσει και ο ίδιος στην αγωνιστική δράση, στην κορυφαία κατηγορία το 2009. Τερμάτισε στην 16η θέση της γενικής κατά την πρώτη του σεζόν στα MotoGP και έκανε το αντίστροφο βήμα κατεβαίνοντας στην Moto2 το 2010 όπου έτρεξε 11 αγώνες πριν πραγματοποιήσει άλλη μία γρήγορη αλλαγή στην αγωνιστική του καριέρα, επιστρέφοντας στο FIM Superstock 1000 Cup το 2011. Ακολούθησε μια πλήρης σεζόν στο WorldSBK το 2012 και στη συνέχεια τερμάτισε δεύτερος στο FIM Superstock 1000 Cup το 2013.
Επέστρεψε στο WorldSBK για τις σεζόν 2014 και 2015 πριν ξεκινήσει τη μακρά συνεργασία του με τη Yamaha, όταν εντάχθηκε στην ομάδα GMT94 Yamaha EWC το 2016, τερματίζοντας δεύτερος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής εκείνη τη χρονιά, ενώ παράλληλα έγινε επίσης ο επίσημος δοκιμαστής της Yamaha Motor Europe για τις μοτοσυκλέτες του WSBK.
Το 2016 επιλέχθηκε να αντικαταστήσει τον τραυματισμένο Sylvain Guintoli για τέσσερις αγώνες στο WSBK, τερματίζοντας και τις τέσσερις θέσεις εντός δεκάδας. Αντικατέστησε επίσης τον Florian Marino σε δύο αγώνες εκείνης της χρονιάς στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα STK1000, με μία τρίτη θέση στο Donington Park.
Μόλις τη δεύτερη χρονιά του με την GMT94 Yamaha Team, έγινε ο πρώτος Ιταλός που κέρδισε ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIM Endurance, και στην πορεία έγινε επίσης ο πρώτος Ιταλός που διεκδίκησε τη νίκη στο Bol d'Or, ενώ στη συνέχεια τερμάτισε δεύτερος την επόμενη σεζόν.
Ο Canepa συνέχισε να κάνει wildcard συμμετοχές στο WSBK για την ομάδα Pata Yamaha το 2018, συμμετέχοντας στο Donington Park και στη συνέχεια στο Misano, τερματίζοντας εντός βαθμών. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην επίσημη ομάδα YART Yamaha EWC για τη σεζόν 2018/2019 του EWC, όπου είχε άμεση επιτυχία κερδίζοντας τον 8ωρο αγώνα Slovakia Ring, ενώ ολοκλήρωσε την σεζόν στην τέταρτη θέση.
Το 2019, έκανε επίσης το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Κύπελλο MotoE, τερματίζοντας στην ένατη θέση της γενικής κατάταξης, ένα αποτέλεσμα που θα επαναλάμβανε την επόμενη χρονιά, επιδεικνύοντας την ικανότητά του να είναι γρήγορος και με ηλεκτρική μοτοσυκλέτα. Στη δεύτερη σεζόν του με την ομάδα YART, οι νίκες στο Estoril και τη Sepang του εξασφάλισαν τη δεύτερη θέση στη γενική κατάταξη του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Αντοχής FIM 2019/202
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έγινε επίσης προπονητής αναβατών της Yamama για το WSBK, αναλαμβάνοντας ακόμα πιο ενεργό ρόλο στο paddock παράλληλα με τα καθήκοντα του στις δοκιμές, κάτι που απέδωσε καρπούς το 2021, όταν η Yamaha κατέκτησε το πρωτάθλημα WSBK. Επέστρεψε στο Παγκόσμιο Κύπελλο MotoE το 2022, εξασφαλίζοντας το πρώτο του βάθρο στην κατηγορία, και τελικά κατάφερε να τερματίσει τη σεζόν στην έβδομη θέση, ενώ αγωνίστηκε επίσης στο Ιταλικό Πρωτάθλημα CIV Superbike.
Ο Canepa πρόσθεσε άλλον έναν τίτλο στο EWC το 2023 μετά από μια εκπληκτική σεζόν που είδε τη YART να κερδίζει το 24H SPA EWC Motos και να εξασφαλίζει τη δεύτερη θέση στο 24 Heures Motos στο Le Mans, πριν τερματίσει τέταρτος στο Bol d'Or και να στεφθεί πρωταθλητής για άλλη μια φορά.
Αν πάνε όλα καλά στον τελευταίο αγώνα, ο Canepa θα τερματίσει πλέον την καριέρα ως ο καλύτερος Ιταλός αναβάτης στην ιστορία του Πρωταθλήματος Αντοχής με την ομάδα YART να προηγείται πριν το Bol d'Or με έξι βαθμούς διαφορά. Ο Canepa φέτος τερμάτισε δεύτερος στον 24ωρο αγώνα του Le Mans και τον 8ωρο της Suzuka και κέρδισε τον 8ωρο του Spa.
Αν και η κατάκτηση ενός ακόμη τίτλου πρωταθλήματος θα ήταν το καλύτεροο τέλος σε μια απίστευτη καριέρα, ό,τι και αν συμβεί στο Bol d'Or, ο Canepa θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες του EWC όλων των εποχών και είναι μέλος ενός ελίτ κλαμπ ανθρώπων που έχουν κερδίσει και τους τρεις μεγάλους 24ωρους αγώνες (Spa, Le Mans και Bol d'Or).
Ο Niccolò Canepa, Yamalube YART Yamaha EWC δήλωσε:
«Ήταν ένα φανταστικό ταξίδι! Ξεκίνησα να αγωνίζομαι με μίνι μοτοσικλέτες όταν ήμουν μόλις εννέα ετών και στα 19 μου χρόνια οδηγούσα ήδη μια μοτοσικλέτα MotoGP. Ήμουν τυχερός που απόλαυσα μια απίστευτη καριέρα- φυσικά, υπήρξαν και κάποιες δύσκολες στιγμές, αλλά ως παιδί, δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα είχα τόσο μεγάλη επιτυχία και θα απολάμβανα τόσο πολύ αυτό το άθλημα. Έδωσα τα πάντα στους αγώνες, αλλά πήρα πίσω πολύ περισσότερα από όσα περίμενα, και έχω κερδίσει δύο τίτλους EWC και έναν στο Superstock. Ελπίζω ότι μετά το Bol d'Or θα μπορέσουμε να κάνουμε τρεις στο EWC. Είχα την ευκαιρία να αγωνιστώ σε πολλά πρωταθλήματα, όπως MotoGP, WorldSBK, EWC, WorldSSP, Moto2 και MotoE. Είμαι ευχαριστημένος με όσα έχω πετύχει. Ως αναβάτης, ξέρεις πότε είναι η ώρα να σταματήσεις, και νιώθω ότι είναι η τέλεια στιγμή να αποσυρθώ μετά το Bol d'Or. Σκέφτομαι ήδη νέες προκλήσεις και ξεκινάω ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή μου. Φυσικά, θα μου λείψουν οι αγώνες, οι συναθλητές μου και η R1 μου, αλλά νομίζω ότι τώρα είναι η κατάλληλη ώρα. Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με στήριξαν σε όλη μου την καριέρα, ιδιαίτερα την οικογένεια και την κοπέλα μου και όσους διασταυρώθηκαν μαζί μου και με βοήθησαν ή μου δίδαξαν κάτι. Ήταν χαρά μου να γνωρίσω τόσους πολλούς ανθρώπους στην πορεία και είμαι ενθουσιασμένος για την επόμενη περιπέτεια, που θα με δει να συνεχίζω να φοράω τα μπλε της Yamaha!»
Ο Mandy Kainz - Διευθυντής ομάδας Yamalube YART Yamaha EWC δήλωσε:
«Ήταν πραγματική ευχαρίστηση να συνεργάζομαι με τον Niccolò. Δεν είναι μόνο ένας απίστευτος αναβάτης, αλλά και ένας σπουδαίος τύπος. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της επιτυχίας της YART από τότε που μπήκε στην ομάδα, και η συμπεριφορά, η ικανότητα και η ομαδική του εργασία ξεχωρίζουν έναντι όλων των άλλων. Είμαστε μια μεγάλη οικογένεια στη YART και ο Niccolò είναι ένα τεράστιο κομμάτι αυτής της οικογένειας από τότε που ήρθε. Είμαι εξαιρετικά υπερήφανος για όσα έχουμε πετύχει μαζί και θα μας λείψει πολύ. Θέλω να τον ευχαριστήσω για όλα όσα έχει προσφέρει στην ομάδα. Αισθάνομαι ότι αποχωρεί μετά από μια τόσο απίστευτη σεζόν και ξέρω ότι το βάθρο στη Σουζούκα ήταν ένα μακρόχρονο όνειρο γι' αυτόν, όπως και για μένα και την υπόλοιπη ομάδα. Θα μείνει ήδη στην ιστορία ως ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες EWC όλων των εποχών, αλλά έχει την ευκαιρία να γράψει το όνομά του στο βιβλίο των ρεκόρ για άλλη μια φορά στο Bol d'Or, εξασφαλίζοντας έναν τρίτο τίτλο για τον ίδιο και back-to-back τίτλους με την YART. Θέλουμε να τελειώσουμε ψηλά και να δημιουργήσουμε ακόμα περισσότερη ιστορία μαζί, ώστε να κλείσει την ένδοξη καριέρα του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο».
Ο Andrea Dosoli Διευθυντής αγωνιστικού τμήματος και R&D της Yamaha Motor Europe δήλωσε:
«Ο Niccolò έχει διανύσει μια απίστευτη καριέρα και είναι μέλος της οικογένειας της Yamaha για σχεδόν δέκα χρόνια. Έχει αγωνιστεί και έχει γνωρίσει την επιτυχία σε κάθε σημαντικό πρωτάθλημα, αναδεικνύοντας τις φανταστικές ικανότητές του στην οδήγηση, ανεξάρτητα μοτοσυκλέτας. Όταν ήρθε στην GMT94 το 2016, ταίριαξε αμέσως με την R1 και προκάλεσε άμεση εντύπωση, τερματίζοντας δεύτερος στην πρώτη του σεζόν στο EWC, πριν κερδίσει τον τίτλο στη δεύτερη σεζόν του. Έπαιξε επίσης τεράστιο ρόλο στην επιτυχία μας στο WSBK, όχι μόνο ως επίσημος αναβάτης δοκιμών, αλλά και ως προπονητής αναβατών και μέντορας. Είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς πόσο σημαντικό αντίκτυπο είχε στη Yamaha, με την πλούσια εμπειρία του, το μηχανολογικό του υπόβαθρο και την εκπληκτική του στάση απέναντι στην ομαδική εργασία, που όλα συνέβαλαν στην επιτυχία του, και μπορεί να είναι πολύ περήφανος για όσα έχει πετύχει. Με την πάροδο των χρόνων, δεν έχασε τίποτα από τον ρυθμό και την ανταγωνιστικότητά του, η οποία αναδείχθηκε με τη συγκλονιστική κατάκτηση του τίτλου της YART στο EWC το 2023, και θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες αντοχής όλων των εποχών. Θα ήταν ο τέλειος τρόπος για να κλείσει μια τόσο λαμπρή καριέρα με την εξασφάλιση του τρίτου του τίτλου EWC στο Bol d'Or, αλλά ό,τι και να συμβεί, ο Niccolò μπορεί να κρατήσει ψηλά το κεφάλι του και να είναι πολύ περήφανος για όσα έχει πετύχει. Ενώ η καριέρα του ως αναβάτης μπορεί να τελειώνει, αυτό δεν σημαίνει ότι θα εγκαταλείψει την οικογένεια της Yamaha και ήδη ανυπομονούμε να συνεργαστούμε μαζί του σε μερικά συναρπαστικά νέα έργα στο μέλλον».
