Rally Dakar 2021: Εγκατάλειψη Van Beveren - Έσπασε και ο τελευταίος κινητήρας της Yamaha!

Ολική η καταστροφή της Yamaha στο Dakar 2021
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/1/2021

Μετά την διπλή κατάφορη αδικία, γιατί δύο είναι οι μεγάλες αδικίες απέναντι στην Yamaha φέτος, μία από την ASO και μία από την FIM, ούτε και η τελευταία ημέρα ήταν καλή για την Yamaha. Ο τελευταίος εργοστασιακός αναβάτης, ο Van Beveren εγκατέλειψε από σπασμένο κινητήρα πολύ κοντά στον τερματισμό εξαφανίζοντας έτσι το όνομα της Yamaha από την γενική κατάταξη του Rally. Σε μία εποχή που η Yamaha θέλει να αποτραβηχτεί από το Enduro μετακυλώντας της δραστηριότητα αυτή στην FANTIC και προμηθεύοντάς τους κινητήρες, ώστε να επικεντρωθούν περισσότερο στο Rally και το Motocross. Η φετινή τους όμως παρουσία στο Dakar θα πρέπει να αποτελέσει μάθημα για το μέλλον και αυτό ακριβώς το αισιόδοξο και ελπιδοφόρο για το 2022 μήνυμα, μετέφερε και ο πρόεδρος της Yamaha Europe κ. Eric de Seynes, μεταφέροντας τον μεγάλο εκνευρισμό που υπάρχει στην ομάδα: «πρέπει να καταλάβουμε τι έχει συμβεί και να επιστρέψουμε δυνατότεροι».

Από την ομάδα δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση που να περιλαμβάνει όλους τους κινητήρες που έσπασαν σε διαφορετικές ημέρες. Επίσημη τοποθέτηση και αιτιολογία υπάρχει μόνο για τον σπασμένο κινητήρα του Branch που το πρόβλημα εντοπίστηκε στα ρουλεμάν στροφάλου. Η αντοχή τους επιδεινώθηκε από την πτώση που είχε ο Branch μαγκώνοντας την αλυσίδα του σε ένα σκέλος μάλιστα που δεν μπορούσε να δεχτεί τεχνική βοήθεια. Ωστόσο η σημερινή εγκατάλειψη του Van Beveren εκθέτει την Yamaha μιας και είχε τον χρόνο να εκτιμήσει το ζήτημα από τις εγκαταλείψεις των Caimi, Jamie McCanney και Ross Branch, αποφεύγοντας την αποκαρδιωτική αυτή εικόνα!

Κανονικά η Yamaha θα έπρεπε να παραμένει στο Dakar με τον Short που εγκατέλειψε από νερωμένη βενζίνη, ένα τεράστιο λάθος της ASO που θα μπορούσε να είχε διορθώσει η FIM ακυρώνοντας το σκέλος για όλους, όπως όφειλε. Η νερωμένη βενζίνη μπήκε σε πολλούς αναβάτες σε SSV, Quad κτλ αλλά περισσότερο από όλους τον Short.

Πρέπει να τονιστεί πως αυτό το πρόβλημα, η αντοχή των κινητήρων στις πολύ δύσκολες συνθήκες του Dakar, δεν είναι αποκλειστικό της Yamaha, όλοι οι κατασκευαστές που συμμετέχουν έχουν περάσει από αυτό το στάδιο. Επίσης δεν γίνεται να συνδεθεί η αντοχή των αγωνιστικών μοτοσυκλετών στο Dakar με τις μοτοσυκλέτες παραγωγής με τις οποίες δεν υπάρχει καμία ομοιότητα. Το HRC, για παράδειγμα, επένδυσε πολύ χρόνο και χρήμα για να καταφέρει να κόψει το σερί της KTM, κι αντίστοιχα η KTM έψαξε πολύ καιρό να βρει τον τρόπο να δουλεύει ο κινητήρας με δείγματα άμμου μέσα στο λάδι, όπως ακριβώς μας έχουν δείξει πως συμβαίνει στο Dakar. Σειρά της Yamaha να βρει τι έγινε διαφορετικά φέτος και τι πρέπει να κάνει για το 2022.

Ετικέτες

Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες