ΠΠΤ 2017 Ολ. Οδός - Μέγαρα: Μπόλικο θέαμα αποζημίωσε τους θεατές

Ενθαρρυντική προσέλευση στις κερκίδες σε ένα πρωτάθλημα που δείχνει την ανανέωσή του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/4/2017

Περιμέναμε τις μάχες τροχό με τροχό να εξελιχθούν στην κατηγορία των Supersport, όμως τελικά απολαύσαμε έναν εξαιρετικό αγώνα με μάχη μέχρι το τέλος και στα Superbike, όπου επικράτησε ο Σάκης Συνιώρης, έπειτα από πτώση του Λευτέρη Πίππου και μάχη με τον Χάρη Παρασκευόπουλο. Η ομάδα του MOTO, όσοι δηλαδή δεν ήταν στο Άργος για το Π.Π. Motocross ή στο εξωτερικό, παρακολουθούσε την εξέλιξη από διαφορετικά σημεία και συνομιλώντας έπειτα με τους αγωνιζόμενους, είμαστε έτοιμοι να αναλύσουμε όλα όσα συνέβησαν στους διαφορετικούς αγώνες της σημερινής ημέρας. Να ξεκινήσουμε όμως από την γενική κατάσταση και την εικόνα του πρώτου αγώνα, γιατί είδαμε γεμάτη κερκίδα συγκριτικά με άλλες χρονιές και πράγματα ενθαρρυντικά που μπορεί να φέρουν την πολυπόθητη ανανέωση σ’ ένα σκηνικό που έχουμε συνηθίσει οι παθογένειές του να είναι περισσότερες από τα οφέλη.

Είναι βασικό ότι ο αγώνας μεταδόθηκε ζωντανά από την συνδρομητική τηλεόραση, OTE TV, αλλά και σε επανάληψη πριν λίγο ενώ θα ξανά παιχτεί και αργότερα. Η προβολή του αγώνα προκαλεί το ενδιαφέρον του κόσμου, και αυξημένο ενδιαφέρον μπορεί να φέρει περισσότερους θεατές στις κερκίδες. Συμπίπτει επίσης και με την ανανέωση του περιοδικού μας, που πλέον είναι το μοναδικό ελληνικό μέσο, έντυπο και ηλεκτρονικό, που έχει φυσική παρουσία σε κάθε Ελληνικό αγώνα, σε όλα τα αθλήματα, μεταφέροντας ζωντανά όσα γίνονται στα social media και αποτυπώνοντας άμεσα άποψη, στην διαδικτυακή μας παρουσία. Η αυξημένη προβολή μπορεί ίσως να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να βρουν οι ομάδες χορηγούς και να φτάσουμε στο τέλος να δούμε περισσότερες συμμετοχές, που είναι το όνειρό μας!

Φυσικά η ζωντανή μετάδοση απαιτεί τα πάντα να ξεκινούν στην ώρα τους, μπορείτε να το αντιληφθείτε αυτό κι από τους παγκόσμιους αγώνες που παρακολουθείτε, καθώς ο τηλεοπτικός χρόνος είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο με πρόγραμμα που δεν μεταβάλλεται. Σε μία οργάνωση όπως το ΠΠΤ, η ζωντανή προβολή φορτίζει με πρόσθετο βάρος μία πολύ μικρή ομάδα ανθρώπων που βρίσκονται εκεί για να βοηθήσουν τους αγώνες. Αρκετά λοιπόν τα προβλήματα της πρώτης μέρας, όμως το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο - και άμεσα συνδυασμένο με το ελληνικό ταπεραμέντο- είναι να αποδίδεις ευθύνες και να κρίνεις. Το δύσκολο είναι να είσαι δίκαιος: Μπορεί να μην έγιναν όλα άψογα γιατί υπήρχαν καθυστερήσεις που τελικά επέβαλλαν αλλαγή στην σειρά των αγώνων, ώστε να μεταδοθούν η Supersport και η Superbike στην ώρα τους, μπορεί οι θεατές στις κερκίδες να μην είχαν την καλύτερη ενημέρωση αλλά στο τέλος οι αγώνες διεξήχθηκαν ανεμπόδιστοι και οι αναβάτες αποζημίωσαν με το θέαμα που προσέφεραν. Φυσικά και θα έπρεπε να είναι όλα τέλεια, και θα πρέπει στο μέλλον τα προβλήματα να λείψουν, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι πίσω από την διοργάνωση δεν κρύβεται μία εταιρία, ένα φυσικό πρόσωπο, ώστε να μπορεί να δεχτεί όλη την ευθύνη αλλά να λειτουργεί και με περίσσεια ευελιξία. Η διοργάνωση των ελληνικών πρωταθλημάτων, βασίζεται στο μεράκι και βαραίνει διάφορους ανθρώπους, διαφορετικές λέσχες και πάνω απ’ όλα προσπαθεί να λειτουργήσει με καθόλου, ή με το ελάχιστο δυνατό κόστος.

Η ίδια η πίστα των Μεγάρων, απαιτεί να γίνουν κάποια πράγματα με συγκεκριμένο τρόπο. Αν υπάρχει πτώση, ακόμα κι αν ο αναβάτης βρίσκεται εκτός αγωνιστικού χώρου, ο αγώνας οφείλει να διακοπεί για να φτάσει το ασθενοφόρο με ασφάλεια. Αυτό σήμερα συνέβη αρκετές φορές-δυστυχώς. Κι από την στιγμή που δεν υπήρξε σοβαρός τραυματισμός, το μόνο πρόβλημα που δημιούργησε η κόκκινη σημαία, ήταν να επιβαρύνει χρονικά την διαδικασία… Ήταν κρίμα που ο αγώνας των ΝΕΩΝ, έγινε με ελάχιστο κόσμο στις κερκίδες, γιατί έμεινε για το τέλος, η αιτία όμως δεν είναι μία και έχει να κάνει και με την προηγούμενη παράγραφο…

Ο αγώνας των ΝΕΩΝ κυρίως, κι έπειτα η SS300, η RACING και η OPEN ακόμα, είναι οι σημαντικότερες κατηγορίες για το μέλλον των αγώνων. Ίσως η κατηγορία Superbike έχει του χρόνου 10 ή 11 ή 12 συμμετοχές, από τις 9 που υπάρχουν τώρα, αλλά για να φτάσει να έχει 24, υπάρχει μονάχα ένας τρόπος, κι αυτός είναι να μπαίνει κόσμος στις μικρές κατηγορίες! Οπότε θα πρέπει –όταν είναι εφικτό- να τρέχουν πρώτοι και να υποστηρίζονται από τους θεατές..

Στην κατηγορία των ΝΕΩΝ λοιπόν, χαρήκαμε το αλάθητο, σταθερό στιλ οδήγησης του Νότη Παπαπαύλου που κέρδισε τον αγώνα πραγματοποιώντας ταχύτερο γύρο στο 01:06.524 με Yamaha R3 και πίσω του οι Λιούτας Κυριάκος και Χάλαρης Ιωάννης με KTM RC 390 και ταχύτερους χρόνους 01:07.255 και 01:07:.620 αντίστοιχα, έχοντας πιο επιθετικό στιλ οδήγησης, ιδιαίτερα ο Χάλαρης με το νούμερο 5. Και οι τρεις πρώτοι της κατηγορίας των ΝΕΩΝ, χρησιμοποιούν πολύ το σώμα τους τοποθετώντας το άψογα, πλαγιάζουν άφοβα και δείχνουν να είναι σε θέση να διαχειριστούν διαφορετικές γραμμές, ώστε να μας χαρίσουν και θέαμα με μάχες στις στροφές.

Όλοι στην κατηγορία των ΝΕΩΝ είναι αναβάτες που χτίζουν σε εμπειρία και χρειάζεται να εστιάσουν σε διαφορετικά πράγματα ο καθένας τους, όπως επίσης θα πρέπει η οργάνωση να βοηθήσει ξεχωριστά τον κάθε ένα, διευρύνοντας ακόμα και τα όρια.

 

 

 

 

 

 

 

Η άτυχη στιγμή του Ελευθεριάδη Νίκου στην εκκίνηση, που σημείωσε πτώση στο ξεκίνημα, είναι ένα τέτοιο παράδειγμα που η διοργάνωση θα πρέπει να παρέμβει και να τον βοηθήσει.

 

 

 

Στον αγώνα της Racing και της SS300, απολαύσαμε τον Κορωνάκη Βασίλη με KTM RC390, που έκανε επίθεση στις στροφές με μοναδικό στιλ οδήγησης, κάνοντας έναν πολύ καλό χρόνο στο 01:05.709 και φυσικά τον Ντότσικα Λέανδρο, με τον ταχύτερο γύρο και νικήτη της Racing. Ο Ντότσικας επικράτησε του Γεώργιου Κίτσου μετά από λίγο, καθώς απέφυγε να κάνει λάθη και οδήγησε πολύ συγκεντρωμένος. Εξαιρετική οδήγηση και από τον Βασίλη Στάμου, με χαμηλότερο ρυθμό από τους δύο πρώτους, αλλά εξίσου συγκεντρωμένος και σταθερός.

 

 

 

 

 

 

 

 

Η κατηγορία Supersport συγκέντρωνε πριν ακόμα και από την έναρξη του πρωταθλήματος, τα στοιχήματα για το περισσότερο θέαμα, καθώς υπάρχουν πολλοί αναβάτες που παραπλήσιο γυρολόγιο και μοτοσυκλέτες με μικρές διαφορές. Ωστόσο είδαμε να συμβαίνει ένας συντονισμένος αγώνας τακτικής. Δεν πρόκειται για ομολογία, αλλά για την αίσθηση που αποκόμιζες στην πίστα, βλέποντας τους αγωνιζόμενους. Επειδή οι αγώνες είναι λίγοι σε αριθμό, η παρουσία στο βάθρο και η σταθερότητα στην κατάταξη είναι πολύ σημαντικά για την πορεία στο πρωτάθλημα. Οπότε έλειψε το ρίσκο και οι απερίσκεπτες επιθέσεις κόπηκαν, δίνοντας την θέση τους σε πιο προσεκτικές τοποθετήσεις στις στροφές, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο αγώνας διακόπηκε αμέσως μόλις ξεκίνησε. Η πτώση των Καρακώστα και Ευθυμίου μετά την ευθεία, έριξε την κόκκινη σημαία και σήμανε την επανεκκίνηση του αγώνα. Θύμισε έτσι σε όλους, ότι η συλλογή πόντων έχει προτεραιότητα.

Με την δεύτερη εκκίνηση της Supersport είδαμε πολύ γρήγορα να δημιουργείται μία ομάδα από τους Κουτσουμπό, Καρακώστα και Παπαγεωργίου, με αυτή την σειρά αρχικά. Ο Μιχάλης Κουτσουμπός οδήγησε εκπληκτικά, με τον Δημήτρη Καρακώστα να προσπαθεί συνέχεια για ένα πέρασμα, μέχρι που τελικά τα κατάφερε. Το πρόβλημα για την Supersport κατηγορία ήταν οι πιο αργοί αναβάτες που περιέπλεκαν τα πράγματα για τους τρεις πρώτους, δημιουργώντας ευκαιρίες ή χαλώντας κιόλας, για μερικές προσπεράσεις.

Μπορεί ο Δημήτρης Καρακώστας να έκανε τον ταχύτερο γύρο, όμως η απόσταση δεν ήταν αρκετή για να δημιουργηθεί διαφορά ασφαλείας, ιδιαίτερα όταν υπήρχαν πιο αργοί αναβάτες στην αγωνιστική γραμμή. Ο Κουτσουμπός πέρασε ξανά εμπρός, και τότε ο Παπαγεωργίου έκανε την επίθεσή του στην πρώτη στροφή, κλείνοντας έτσι κάθε πόρτα για τον Καρακώστα, που αναγκάστηκε να ανοίξει γραμμή. Από εκείνη την στιγμή ο Παπαγεωργίου έβαλε το κεφάλι κάτω και οδηγώντας πολύ σταθερά και γρήγορα, κατάφερε να περάσει πρώτος την γραμμή τερματισμού. Απολαύσαμε έτσι έναν φοβερό αγώνα, με πολλά προσπεράσματα και χωρίς καμία θέση του βάθρου να είναι ξεκάθαρη μέχρι μερικούς γύρους πριν από το τέλος.

Την σειρά εκκίνησης πήραν τα Superbike που ο Χάρης Παρασκευόπουλος ήταν το φαβορί για την νίκη. Πρώτα γιατί είναι κάνει έναν μαγικό χρόνο, κι έπειτα γιατί δεν ξέραμε κατά πόσο ο Συνιώρης είχε ξεπεράσει την χθεσινή του πτώση, την στιγμή που Λευτέρης Πίππος έπρεπε να ξεπεράσει τον ξαφνικό θάνατο του μηχανικού του. Οι τρεις τους ήταν βέβαιο ότι θα κάνουν έναν μοναχικό αγώνα μπροστά, αν και το Σάββατο ο Γεώργιος Μαρκεσίνης είχε δείξει ότι είναι σε θέση να ακολουθήσει. Πράγματι οι τρεις τους έφυγαν μπροστά, με τον Μαρκεσίνη σε κοντινή απόσταση και τον Παρασκευόπουλο να ξεφεύγει γύρο με τον γύρο. Τότε ήταν που στην πρώτη στροφή σημείωσε πτώση ο Πίππος, όταν μπήκε με πολλά χιλιόμετρα δίνοντας στους έξω, αλλά και στον Συνιώρη που ήταν μπροστά του, την εντύπωση ότι πίεσε πολύ την μοτοσυκλέτα και δεν συγκεντρώθηκε. Ο ίδιος δήλωσε ότι η πτώση ήρθε από πρόβλημα στο κατέβασμα του κιβωτίου και είναι γεγονός ότι σηκώνοντας την μοτοσυκλέτα μπροστά μας, είχε πρόβλημα στις αλλαγές μέχρι να ξανά βγει στην ευθεία! Η πτώση του Πίππου άφησε ελεύθερο πεδίο στον Μαρκεσίνη να πλησιάσει τους υπόλοιπους δύο, την στιγμή που ο Παρασκευόπουλος έχανε χρόνο γύρο με τον γύρο και ο Συνιώρης πλησίαζε.

Ο Σάκης είχε λύσει το θέμα ρυθμίσεων στα ηλεκτρονικά που ήταν η αιτία της χθεσινής του πτώσης και βρισκόταν σε καλή φόρμα παρά τον ελαφρύ τραυματισμό του. Ο Χάρης Παρασκευόπουλος όμως, αντιμετώπιζε πρόβλημα με το εμπρός φρένο, στοιχείο που επιβεβαιώνεται και από αυτά που βλέπαμε μέσα στην πίστα, καθώς φρενάριζε ολοένα και πιο πίσω, χωρίς δηλαδή να πιέζει τα φρένα.

Αιτία ήταν η μανέτα του εμπρός φρένου που πήγε τέρμα μπροστά και του δημιούργησε τέτοιο μούδιασμα στο χέρι, σε σημείο που σκεφτόταν να σταματήσει, να την ρυθμίσει και να προσπαθήσει να κερδίσει την διαφορά, κάνοντας μετά τον χρόνο των δοκιμών! Το αποτέλεσμα όμως δεν αλλάζει, καθώς ο Συνιώρης έχοντας περάσει μπροστά, δεν άφησε κανένα περιθώριο στον Χάρη, δεν έκανε κανένα λάθος, δεν έχανε χρόνο πουθενά. Με κάποια αποθέματα ο Παρασκευόπουλος προσπάθησε στο τέλος να κάνει την επίθεσή του, χαρίζοντάς μας έναν μαγικό τερματισμό στην Superbike, καθώς τοποθετήθηκε μόλις έναν τροχό πίσω από τον Συνιώρη, χωρίς όμως να καταφέρει να πάρει την πρώτη θέση στην γραμμή του τερματισμού.

Ο Μαρκεσίνης οδήγησε όλη αυτή την ώρα επίσης εκπληκτικά, χωρίς να επιτρέπει τους άλλους δύο να ξεμακρύνουν κερδίζοντας επάξια την τρίτη θέση!

Ο μαγικός αγώνας της Superbike, οι προσεκτικές μάχες στην Supersport και η σταθερή αλλά επιθετική οδήγηση στις μικρότερες κατηγορίες, μας χάρισαν μία μαγική αγωνιστική ημέρα, προδιαθέτοντας ευχάριστα για την συνέχεια του ΠΠΤ 2017!

Ακολουθούν αργότερα, όσα έγιναν στην κατηγορία OPEN

 

 

Συνέντευξη Δημήτρης Καρακώστας: Χαμηλοί τόνοι, υψηλοί στόχοι!

Η χαρτογράφηση μιας δυνατής προσπάθειας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/12/2018

Το μήλο είναι βέβαιο ότι θα πέσει κάτω από τη μηλιά, αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα μπορέσει να γίνει σαν το δέντρο από το οποίο γεννήθηκε. Στην περίπτωση όμως του Δημήτρη Καρακώστα, ενός εκ των δύο γιων του πρωταθλητή Γιώργου Καρακώστα, όχι μόνο άνθισε και αναπτύχθηκε, αλλά η μέχρι τώρα πορεία του δείχνει ότι τα "κλαδιά" του μπορούν να φτάσουν πολύ μακρύτερα από εκείνα του πατέρα του.

Τα τελευταία δύο χρόνια, το όνομα του Δημήτρη είναι από τα πιο πολυσυζητημένα, καθώς συγκαταλέγεται μεταξύ των πρωταγωνιστών στην πολύ ανταγωνιστική κατηγορία Supersport 600 του Πανελληνίου Πρωταθλήματος ταχύτητας. Η αλήθεια όμως είναι ότι το μικρό "Καρακωστάκι" –όπως είναι φυσικό- ξεκίνησε την επαφή του με τις μοτοσυκλέτες και δη με τους αγώνες πολύ-πολύ νωρίτερα. Ο Δημήτρης ήταν μόλις τριών ετών, όταν μπήκε με την λιλιπούτεια αγωνιστική του μοτοσυκλέτα στην αρένα του Athens Supercross, στους γύρους επίδειξης που διοργανώνονταν ως παράλληλη εκδήλωση του μεγάλου event, στο OAKA. Με το κράνος να είναι οριακά μικρότερο απ' όσο ήταν… ολόκληρος, ο Δημήτρης Καρακώστας έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώμα, έχοντας από τότε –και σταθερά μέχρι σήμερα- τον πατέρα του στο πλευρό του να τον στηρίζει ψυχολογικά, αλλά και πρακτικά. Από την ηλικία των πέντε μέχρι και τα οκτώ του χρόνια, ο Δημήτρης συμμετέχει σε αγώνες motocross, μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του Νίκο. Ο Γιώργος και η Κωνσταντίνα, οι γονείς των δύο παιδιών, ακολουθούν και στηρίζουν με όλες τους τις δυνάμεις την τριβή των πιτσιρικάδων με τους αγώνες μοτοσυκλέτας, με μια σημαντική όμως λεπτομέρεια που αξίζει να αναφερθεί. Σε αντίθεση με την πλειοψηφία αντίστοιχων περιπτώσεων, όπου οι γονείς στην υποψία και μόνο κάποιων ψηγμάτων ταλέντου θεωρούν αυτονόητη και εκ των ουκ άνευ την προσέλκυση χορηγών, οι γονείς του Δημήτρη βασίζονται αποκλειστικά και μόνο στις δικές τους δυνάμεις, ενώ μέχρι και την διεθνή προσπάθεια –όπως θα διαβάσετε παρακάτω- του Δημήτρη, η στήριξή τους έγινε (και συνεχίζει ακόμη) με απόλυτη αξιοπρέπεια και σοβαρότητα.


Όταν ο μικρός Καρακώστας φτάνει στην ηλικία των 10 ετών, κάνει μια αλλαγή πορείας –που όπως έδειξε η ιστορία ήταν απλώς μιας μικρή… παράκαμψη- και αρχίζει να ασχολείται με τους αγώνες kart. Όπως χαρακτηριστικά μας λέει στην κουβέντα μας, με μια δόση αυτοσαρκασμού σχετικά με την πορεία του εκεί, "σε όλους τους αγώνες που έτρεξα πάλευα με τον αδερφό μου για την… τελευταία και την προτελευταία θέση". Από την άλλη μεριά, τόσο ο Δημήτρης όσο και ο αδερφός του ο Νίκος, είχαν καταφέρει η συμμετοχή τους στους αγώνες να μην γίνεται εις βάρος της εκπαίδευσης και του σχολείου, κι αυτό είναι κάτι επίσης σπάνιο για τα δεδομένα αντίστοιχων περιπτώσεων, μαρτυρώντας μια σοβαρότητα και μια ωριμότητα, τόσο από την πλευρά των παιδιών, όσο και της οικογένειας.
Το επόμενο βήμα, κι ενώ ο Δημήτρης μπαίνει στο προεφηβικό στάδιο σε ηλικία 12 ετών, έχει να κάνει με την ταχύτητα και πιο συγκεκριμένα με την συμμετοχή του στον θεσμό του MiniGP. Ταυτόχρονα ξεκινά μαθήματα στο Riding School και αρχίζει να γίνεται ακόμη πιο εμφανές το ταλέντο και η φυσική ταχύτητα του νεαρού αναβάτη. Μάλιστα, όπως θεωρεί κι ο ίδιος, "Διοργανώσεις όπως το MiniGP, είναι αυτό που χρειαζόμαστε για να βγουν νέα ταλέντα στην Ελλάδα στους αγώνες ταχύτητας. Πρέπει να γίνονται τέτοιοι αγώνες αν δεν θέλουμε να βλέπουμε τους ίδιους αγωνιζόμενους για την επόμενη εικοσαετία." Στα MiniGP το 2013 βγαίνει δεύτερος, ενώ την επόμενη χρονιά κατακτά το κύπελλο. Τα καλύτερα όμως έπονται καθώς το 2014 παίρνει ειδική άδεια (λόγω της ηλικίας του των 14 ετών) για να αγωνιστεί στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία των 125cc Racing, όπου στην παρθενική του σεζόν βγαίνει δεύτερος στο πρωτάθλημα και πέμπτος στην ενιαία κατηγορία 125/250 Racing.


Οι επόμενες δύο χρονιές είναι ορόσημο για την καριέρα του Δημήτρη, καθώς βγαίνει εκτός των ελληνικών συνόρων με τη συμμετοχή του στο EJC (European Junior Cup) με μοτοσυκλέτες Honda CBR650F, μένοντας πιστός στο χαμηλό προφίλ που διατηρούσε όλα τα προηγούμενα χρόνια, με την υποστήριξη σε μεγάλο βαθμό στις δικές του δυνάμεις και στης οικογένειάς του, χωρίς την απαίτηση να σφάζονται οι χορηγοί στα πόδια του επειδή θα έτρεχε σε διεθνείς αγώνες... Πάρα πολύ σημαντική όμως είναι η βοήθεια από την ελληνική αντιπροσωπεία της Honda, "Αφοι Σαρακάκη ΑΕΒΜΕ", που πίστεψε στο ταλέντο του νεαρού αναβάτη και συνέβαλε τα μέγιστα για να πραγματοποιηθεί αυτή η προσπάθεια. Το California Superbike School όπου φοιτά ο Δημήτρης αποδεικνύεται πραγματικό σχολείο, καθώς συμβάλλει σε σημαντικές επιτυχίες. Την πρώτη του χρονιά σε πίστες του παγκοσμίου, ο Δημήτρης καταφέρνει να τερματίσει και στους οκτώ αγώνες του θεσμού, 28ος στην κατάταξη ανάμεσα σε 46 αγωνιζόμενους. Μια εξαιρετική παρθενική επίδοση που τον οδηγεί στην συμμετοχή για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά όπου βγαίνει 18ος ανάμεσα σε 44 αγωνιζόμενους μαζεύοντας βαθμούς στους εφτά από τους οκτώ αγώνες, όντας πιο έμπειρος στον θεσμό κι έχοντας περισσότερους συνομήλικους αναβάτες, όπως λέει κι ο ίδιος. Την ίδια χρονιά δεν ξεχνά και τις υποχρεώσεις του στα ελληνικά δρώμενα, όπου συμμετέχει και αναδεικνύεται για δεύτερη φορά κυπελλούχος στα MiniGP. Εκείνη η σεζόν ήταν από τις πιο γεμάτες για τον 16χρονο Καρακώστα, ο οποίος συμμετέχει παράλληλα και σε δύο αγώνες του πανελληνίου πρωταθλήματος στην κατηγορία Supersport 600, ανεβαίνοντας και τις δύο φορές στο βάθρο (2ος και 3ος), ενώ σημείωσε και ταχύτερο γύρο αγώνα. Αν μη τι άλλο, αυτό το προοίμιο ήταν αρκετό για να τραβήξει τα βλέμματα πάνω του. Παράλληλα συμμετέχει και στο βαλκανικό πρωτάθλημα στην κατηγορία Supersport, όπου παίρνει κι εκεί μια εμφατική νίκη.
Φτάνουμε έτσι στις δύο τελευταίες χρονιές (2017-2018), όπου ο Δημήτρης Καρακώστας εδραιώνεται ως ένας εκ των πρωταγωνιστών του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ταχύτητας. Συμμετέχει στην κατηγορία Supersport 600 με την ίδια μοτοσυκλέτα που έτρεχε ο πατέρας του πριν από οκτώ (!) χρόνια, ένα CBR600RR και καταφέρνει και τις δύο χρονιές να ανέβει στην δεύτερη θέση της βαθμολογίας. Η υποστήριξη του πατέρα του, που έχει τον ρόλο του team manager και του αρχιμηχανικού, είναι πολύτιμη. Ο Γιώργος Καρακώστας συγκεντρώνει στο πρόσωπό του πολλαπλούς ρόλους, με κυρίαρχο φυσικά, αυτόν του πατέρα, ενώ καταφέρνει να ανταποκρίνεται σε όλους με επιτυχία. Η εμπειρία του Γιώργου από τους αγώνες, είναι το καλύτερο εφόδιο για τον γιο του Δημήτρη, ο οποίος αναγνωρίζει την τεράστια προσφορά του πατέρα του. Παρ' όλα αυτά, δεν αποκλείει την περίπτωση να συνεργαστεί στο μέλλον με κάποια ομάδα όπου δεν θα υπάρχει τέτοιος οικογενειακός δεσμός.


Το 2017 πήρε εκκίνηση σε όλους τους αγώνες του πρωταθλήματος και κατέκτησε την δεύτερη θέση χάρη στις δύο νίκες που σημείωσε εκείνη την χρονιά. Μάλιστα, ο τίτλος κρίθηκε στον τελευταίο αγώνα όπου ο Καρακώστας είχε μια πτώση, ενώ στον αγώνα της προηγούμενης μέρας είχε μια επαφή με συναθλητή του, ο οποίος πήρε τελικά και τον τίτλο. "Πολλοί λένε ότι έχασα το πρωτάθλημα λόγω απειρίας, εκείνη την χρονιά", μας λέει ο Δημήτρης. "Το θέμα όμως είναι πως δεν είναι αυτή η αιτία. Στα Μέγαρα σίγουρα η επαφή με τον συναθλητή μου ήταν δυνατή στιγμή, αλλά δεν με επηρέασε ιδιαίτερα. Την επόμενη μέρα δεν ήταν απλώς θέμα έλλειψης εμπειρίας η πτώση μου. Ο τροχός μου έπεσε μέσα σε… λακκούβα της πίστας ενώ ήμουν υπό κλίση και έχασα το μπροστινό ακαριαία. Δεν μπορούσα να κάνω κάτι γι' αυτό." Φέτος, όπως ίσως θα γνωρίζετε ήδη όσοι ενημερώνεστε από το motomag.gr, ο Δημήτρης πάλεψε δυνατά και φέτος για το πρωτάθλημα, αλλά τελικά δεν τα κατάφερε κι έμεινε στη δεύτερη θέση. Όπως εξηγεί ο ίδιος, "το πρωτάθλημα είχε χαθεί από την εγκατάλειψή μου στην Τρίπολη εξαιτίας μηχανολογικού προβλήματος στον κινητήρα. Ο αγώνας ήταν μετά την συμμετοχή μου στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα και ο κινητήρας ήταν ήδη καταπονημένος από εκεί."
Για την επόμενη σεζόν, στόχος δεν είναι –φυσικά- κάτι άλλο πέρα από το πρωτάθλημα. Η μοτοσυκλέτα με την οποία θα αγωνιστεί είναι ένα Honda CBR600RR του 2018, την οποία έχει φέρει ειδικά για την ομάδα στην Ελλάδα η ελληνική αντιπροσωπεία της Honda, για την οποία μέχρι στιγμής έχει έρθει μια εξάτμιση της Arrow που κατάφερε να εξασφαλίσει ο Παπασταύρου (με τον οποίο προπονούνται και μαζί), ειδικά σχεδιασμένη για τις μοτοσυκλέτες που συμμετέχουν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport.
Παράλληλα, ο Δημήτρης δουλεύει στην επιχείρηση του πατέρα του ως μηχανικός στο εξουσιοδοτημένο συνεργείο Honda, αφού εν μέσω πρωταθλημάτων, κυπέλλων, διεθνών αγώνων και της φυσιολογικής ζωής που μπορεί να έχει ένα νέο παιδί της ηλικίας του, κατάφερε να αποφοιτήσει από το σχολείο και στη συνέχεια να πάρει δίπλωμα μηχανικού από την σχολή στην οποία φοίτησε. Ο υπόλοιπος χρόνος αφιερώνεται στην προπόνηση, η οποία περιλαμβάνει ποδήλατο στο βουνό αλλά και στην άσφαλτο, τρέξιμο, γυμναστήριο και δύο φορές την εβδομάδα οδήγηση motocross. Πρόσφατα μάλιστα ξεκίνησε να προπονείται και στο flat track, επιβεβαιώνοντας ότι το χώμα είναι το καλύτερο σχολείο για την άσφαλτο. Το αποτέλεσμα όλης αυτής της προετοιμασίας θα το δούμε στην αγωνιστική σεζόν της νέας χρονιάς, αν και το σίγουρο είναι πως το όνομα του Δημήτρη Καρακώστα θα βρίσκεται ξανά σε έναν ρόλο πρωταγωνιστικό.

Η καριέρα του σε αριθμούς

2013: 2ος στο MiniGP Cup

2014: Κυπελλούχος στο MiniGP Cup

2015: 28ος στο European Junior Cup

2016: 18ος στο European Junior Cup / Κυπελλούχος στο MiniGP Cup / 2η και 3η θέση σε αγώνες του Π.Π. Ταχύτητας / Νίκη σε αγώνα του Βαλκανικού Πρωταθλήματος

2017: 2ος στο Π.Π. Ταχύτητας κατηγορία Supersport 600 / 4ος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα

2018: 2ος στο Π.Π. Ταχύτητας κατηγορία Supersport 600

 

Οι χορηγοί του Δημήτρη Καρακώστα

Καρακώστας Honda
Αφοί Σαρακάκη ΑΕΒΜΕ
Intramoto – Pirelli
Τζωρτζόπουλος Moto Fashion
Moto Monkey
Extra Products Tasoulis
Castrol
Georgopoulos Ermax
Rise Customs
Papastavrou Shops