MotoGP: Σκέψεις για "ποδαρικό" με Phillip Island το 2021!

Στόχος η ασφάλεια των αναβατών
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/1/2020

Ο τελευταίος αγώνας στο Phillip Island της Αυστραλίας θα μείνει στην μνήμη των αναβατών λόγω του καιρού, με τον δυνατό άνεμο να κάνει τις μοτοσυκλέτες τους ιδιαίτερα ασταθείς στις υψηλές ταχύτητες. Μάλιστα, οι δοκιμές του Σαββάτου ακυρώθηκαν και πραγματοποιήθηκαν το πρωινό της επόμενης μέρας, πριν την έναρξη του αγώνα. Η εκκίνηση ήταν πραγματικά φοβερή και αποζημίωσε όλους τους Ευρωπαίους θεατές που είχαν ξυπνήσει απ’ το χάραμα για να παρακολουθήσουν τις τιτανομαχίες των καλύτερων αναβατών του κόσμου. Το θέαμα και το ότι όλα πήγαν κατ’ ευχήν ήταν ξεκάθαρα θέμα τύχης, αφού ο Αίολος αποφάσισε να μαζέψει στο ασκό του τους ανέμους και να δημιουργήσει καλύτερες συνθήκες.

Παρότι όλα πήγαν καλά, η Dorna δεν θέλει να αφήνει τα πράγματα στην τύχη και σκέφτεται από το 2021 να αλλάξει την ημερομηνία διεξαγωγής του Phillip Island και από Οκτώβριο να πραγματοποιηθεί την άνοιξη, ώστε να μην υπάρχει το ρίσκο της ακύρωσης του αγώνα. Κάτι τέτοιο θα ήταν πραγματικά καταστροφικό για όλους, ιδίως για τους θεατές, όπως συνέβη με τον αγώνα στο Silverstone που το κοινό έμεινε να περιμένει με τις ώρες μέσα στη βροχή μέχρι που τελικά ακυρώθηκε, λόγω της κακής ρήσης της ασφάλτου. Η Dorna στόχευε να μεταφέρει τον αγώνα του Phillip Island είτε τον Μάρτιο είτε τον Απρίλιο, όμως η Australian Grand Prix Corporation –τοπική διοργανώτρια αρχή των αγώνων στην Αυστραλία- αρνείται κατηγορηματικά. Ο λόγος είναι πως στις 13-15 Μαρτίου του 2020 ξεκινά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Formula 1 στη Μελβούρνη (σ.σ. οδικώς απέχει δύο ώρες  απ’ το Phillip Island) με τις ημερομηνίες του αγώνα της F1 να μην αλλάζουν για το 2021 πιθανότατα.

Το επιχείρημα της AGPC δεν είναι ιδιαίτερα βάσιμο, αφού και σε άλλες χώρες συμβαίνει ακριβώς το ίδιο, όπως στην Αγγλία που στο Silverstone πραγματοποιείται πρώτα ο αγώνας της F1 κι έπειτα των MotoGP. Όπως είχε πει παλιότερα ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta“δύο παρόμοιες εκδηλώσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν από την ίδια οργάνωση μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα τεσσάρων εβδομάδων. Υπάρχουν πίστες που φιλοξενούν τους αγώνες και των δύο πρωταθλημάτων με μικρή χρονική διαφορά όπως το Silverstone και η Catalunya. Στην Αυστραλία υπάρχουν δύο διαφορετικές πίστες και οι διαχειριστές του Phillip Island μπορούν να ετοιμαστούν ώστε να πραγματοποιηθεί ο αγώνας πολύ νωρίτερα.”

Ένα από τα κίνητρα -και το βασικότερο- του κ.Ezpeleta να αλλάξει τις ημερομηνίες του αγώνα, είναι σαφώς η ασφάλεια των αναβατών, καθώς ζήτησαν και οι ίδιοι να πραγματοποιηθεί τον Απρίλιο. “Στον αγώνα των Superbikes στο Assen είχε ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race λόγω της χιονόπτωσης του Σαββάτου”, συμπλήρωσε ο Ezpeleta, θέλοντας να εστιάσει στο πόσο επικίνδυνο και δυσάρεστο μπορεί να είναι η ακύρωση ενός αγώνα, πρωτίστως για τους αναβάτες κι έπειτα για τους θεατές.

Το TT Assen τον περασμένο Απρίλιο

 

Μετά την κακοκαιρία τον περασμένο Οκτώβριο στον αγώνα της Αυστραλίας, το θέμα επανεξέτασης της αλλαγής της ημερομηνίας αναδύθηκε στην επιφάνεια. Με το δεδομένο του αγώνα της Ταϊλάνδης που έχει μεταφερθεί για το 2020 από τον Οκτώβριο στις 20 Μαρτίου, συζητάται πλέον πιο έντονα να γίνει κάτι παρόμοιο και για το Phillip Island του χρόνου, καθώς και το πώς θα διαμορφωθεί όλο το πρόγραμμα. Μάλιστα, ένα ενδεχόμενο είναι το Phillip Island να πραγματοποιηθεί τελικά τον Φεβρουάριο του 2021 και να αποτελέσει τον εναρκτήριο αγώνα του πρωταθλήματος, με το Buriram να ακολουθεί κι τον αγώνα του Qatar να πραγματοποιείται τον Μάρτιο, αποτελώντας πλέον τον τρίτο αγώνα του πρωταθλήματος. Έτσι, τα MotoGP θα μεταβούν πιο εύκολα στην Ευρώπη ξεκινώντας απ’ την Αυστραλία και καταλήγοντας στο Qatar. Παράλληλα, εξετάζεται και το ενδεχόμενο να ξεκινήσουν τα Superbikes δύο εβδομάδες νωρίτερα απ’ τα MotoGP με το Phillip Island να είναι ο πρώτος αγώνας ή να μεταφερθεί για τον Απρίλιο.

Το πρόβλημα όμως με τον καιρό και τις ημερομηνίες δεν περιορίζεται μόνο στο Phillip Island, καθώς στον τελευταίο αγώνα της περσινής σεζόν (σ.σ. στη Valencia) οι αναβάτες αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στη παρέλαση με κάμπριο αυτοκίνητα μέσα στη πίστα, λόγω του έντονου κρύου. Η πιο εύκολη και προφανής λύση είναι να αλλαχθούν οι ημερομηνίες των αγώνων του Οκτωβρίου και Σεπτεμβρίου ώστε να πραγματοποιηθεί νωρίτερα ο αγώνας της Valencia και τη θέση του Burimam τον Οκτώβριο να την πάρει το Lombok στην Ινδονησία το 2021 ή αργότερα.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.