Ο Nicky Hayden στο ΑΜΑ Hall of Fame

Ο "θρύλος" παραμένει ζωντανός
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/12/2018

O Nicky Hayden, αναμφίβολα είναι ένας από τους αναβάτες που δεν πρόκειται να ξεχαστούν ποτέ. Όχι μόνο για τον παγκόσμιο τίτλο που κατέκτησε το 2006, ούτε για το πρωτάθλημα στο AMA Superbike το 2002, ούτε και για τον τραγικό τρόπο με τον οποίο έχασε τη ζωή του τόσο άδικα. Ο Hayden θα παραμείνει ζωντανός στη μνήμη τόσο για το ταλέντο του, όσο και για το ήθος του ως αναβάτης και ως άνθρωπος. Αυτό ήταν και το βασικό χαρακτηριστικό του καθ' όλη την διάρκεια της καριέρας του, αφήνοντας ανεξίτηλο στο χρόνο το στίγμα του "Kentucky Kid", όπως ήταν το παρατσούκλι του.
Αυτή η αναγνώριση ήρθε πρόσφατα και μέσω μιας ακόμη διάκρισης, καθώς ο Hayden θεωρείται πλέον και επίσημα μέλος του AMA Motorcycle Hall of Fame. Το όνομα του Hayden ήταν ένα από τα έξι που προστέθηκαν στην σχετική λίστα, μαζί με το αγωνιζόμενο στην ταχύτητα Terry Cunningham, τον stuntman Gary Davies, τον μηχανικό αγώνων Skip Eaken, των αγωνιζόμενο από τα Flat-Track Clifford "Corky" Keener και την γυναίκα αγωνιζόμενη Mary McGee.
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η προσφορά του Hayden αναγνωρίζεται και τιμάται δημόσια από την ΑΜΑ, καθώς πέρσι το βραβείο AMA Horizon μετονομάστηκε σε Nicky Hayden AMA Horizon Award, ως φόρος τιμής στον αναβάτη που ήταν ο πρώτος που το παρέλαβε το 1997, ως αγωνιζόμενος τότε στα flat track.


Παράλληλα παρουσιάστηκαν και δύο μοτοσυκλέτες Honda που αποτελούν έναν φόρο τιμής στα επιτεύγματα του Hayden. Πιο συγκεκριμένα, η Honda Αμερικής δώρισε δύο μοτοσυκλέτες, ένα CBR1000RR του '18 κι ένα XR650L επίσης του '18, στις οποίες έγινε customizing από τους Tony Prust της Analog Motorcycles και Jason LeCavalier από την Artistimo Customs. Το CBR είναι βαμμένο στα χρώματα της Repsol Honda, ενώ το XR δέχτηκε πολλές μετατροπές για να μετουσιωθεί σε ένα street tracker. Μέσα στο 2019 οι μοτοσυκλέτες θα ταξιδέψουν σε επιλεγμένες διοργανώσεις και θα είναι εκτεθειμένες στο AMA Motorcycle Hall of Fame, στις εγκαταστάσεις της AMA στο Ohio, ενώ στο τέλος θα βγουν σε δημοπρασία προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για το ίδρυμα American Motorcycle Foundation.


Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι στη μνήμη του αλησμόνητου αναβάτη, που έχασε τη ζωή του σε ατύχημα που ενεπλάκη κάνοντας ποδήλατο στην περιοχή του Rimini στην Ιταλία, είχε στηθεί κι ένα μνημείο ακριβώς στο σημείο που έγινε το συμβάν, υπό την επίβλεψη του δήμου του Misano ο οποίος παραχώρησε και το χώρο που έχει την ονομασία "Ο κήπος του Nicky Hayden". Επίσης ένα μπρούτζινο άγαλμα του Nicky Hayden είχε στηθεί και στο Owensboro του Kentucky τον Ιούνιο που μας πέρασε, την ιδιαίτερη πατρίδα του Αμερικανού αναβάτη, θέλοντας έτσι οι συμπατριώτες του να τιμήσουν και να κρατήσουν ζωντανή την παράδοση του Nicky.

Ο Wayne Rainey συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για την ασφάλεια στις πίστες

Ο θρύλος του MotoGP συνεχίζει να εμπνέει και να συμβάλλει στην ασφάλεια όλων των αναβατών
Rainey's Ride
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/9/2025

Η φιλανθρωπική εκδήλωση στη Laguna Seca στηρίζει την τοποθέτηση αεροφραχτών και μαλακών προστατευτικών που συμβάλουν τα μέγιστα, στην προστασία της ζωή, σε περίπτωση ατυχήματος

Ο τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στα 500cc Wayne Rainey δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές του ’90, μονομαχώντας με ονόματα όπως οι Eddie Lawson και Kevin Schwantz σε μια εποχή που οι αγώνες Grand Prix ήταν αρκετά πιο ωμοί και πολύ πιο επικίνδυνοι.

Rainey's Ride

Η καριέρα του, όμως, τερματίστηκε απότομα το 1993, όταν ένα βίαιο highside στο Misano τον άφησε παράλυτο από το στήθος και κάτω. Για τους περισσότερους, εκεί θα τελείωνε η ιστορία. Όχι όμως για τον Rainey, που συνέχισε να στηρίζει το άθλημα από άλλη θέση, βοηθώντας στη δημιουργία του MotoAmerica, καθοδηγώντας νέους αναβάτες και προωθώντας την ασφάλεια στις πίστες. Αυτή η ανθεκτικότητα είναι που τον καθιστά κάτι παραπάνω από θρύλο, κάνοντας τον πηγή έμπνευσης για όλους, μέσα κι έξω από τον κόσμο της μοτοσυκλέτας.

Αυτή η φιλοσοφία βρίσκεται στην καρδιά του “Rainey’s Ride To The Races”, της φιλανθρωπικής βόλτας που πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά και συνδυάζει μια ομαδική διαδρομή μέσα από τις ακτογραμμές της California με το αγωνιστικό τριήμερο του MotoAmerica στη θρυλική πίστα Laguna Seca. Οι αναβάτες ξεκινούν από το Baja Cantina στο Carmel, με συνοδεία της τροχαίας της California, και τερματίζουν στην πίστα, γιορτάζοντας τους αγώνες και παράλληλα ενισχύοντας έναν σκοπό που αφορά όλους, την ασφάλεια.

Rainey's Ride

Η φετινή διοργάνωση συγκέντρωσε 142.000 δολάρια για το Roadracing World Action Fund, ανεβάζοντας τη συνολική προσφορά του event σε πάνω από 650.000 δολάρια. Τα χρήματα επενδύονται σε αεροφράχτες και μαλακά προστατευτικά για τις μπαριέρες, τα φουσκωτά προστατευτικά που βλέπουμε στις γρήγορες στροφές και στις ζώνες φρεναρίσματος των πιστών. Και δεν προστατεύουν μόνο τους επαγγελματίες, παραμένουν εκεί για όσους συμμετέχουν σε track days, σχολές αγώνων ή ερασιτεχνικούς θεσμούς.

Φέτος, η στιγμή έγινε ακόμα πιο προσωπική για τον ίδιο τον Rainey. Για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια, γύρισε ξανά γύρους στη Laguna Seca, καβαλώντας μια Yamaha XSR900GP με ειδικά διαμορφωμένα χειριστήρια. Μαζί του βρέθηκαν στην πίστα οι Kenny Roberts, Freddie Spencer, Bubba Shobert, Rick Johnson, Doug Chandler και Ben Spies, μετατρέποντας τη βόλτα σε μια μοναδική επανένωση πρωταθλητών και ζωντανή γιορτή της ιστορίας των αγώνων.Rainey's Ride

Ο ίδιος το είπε απλά “Αυτό που ξεκίνησε πριν πέντε χρόνια έχει εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φανταζόμουν. Η βόλτα έχει αποκτήσει δική της ζωή, κι αυτό οφείλεται σε όλους όσους τη στηρίζουν κάθε χρόνο”.

Οι μοτοσυκλέτες θα έχουν πάντα ρίσκο, κι αυτό είναι κομμάτι της μαγείας τους. Όμως η κοινότητα μπορεί να κάνει βήματα ώστε το άθλημα να είναι πιο ασφαλές χωρίς να χάσει την έντασή του. Ένα απλό προστατευτικό ίσως να μην ακούγεται σπουδαίο, αλλά αν σώσει έστω κι έναν αναβάτη, τότε αξίζει κάθε δολάριο.

Rainey's Ride

To “Rainey’s Ride” μας θυμίζει ότι οι θρύλοι δείχνουν τον δρόμο με το παράδειγμά τους. Και ότι η ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο των επαγγελματιών, αλλά όλων μας. Γιατί στο τέλος, αυτό που όλοι θέλουμε είναι το ίδιο, να μπορούμε να ξανακαβαλήσουμε και να συνεχίσουμε να οδηγούμε για όσο περισσότερο γίνεται.

Rainey's Ride