2 Generations’ Ride–Cape 2 Cape: Στην καρδιά της Ευρώπης

Στα όρια της Σκανδιναβίας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/5/2019

O Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ήδη ξεκινήσει το ταξίδι που ενώνει δύο γενεές και δύο ακρωτήρια της Ευρώπης, έχοντας ως συνεπιβάτη τον γιό του Γιώργο -παρεμπιπτόντως να του ευχηθούμε και χρόνια πολλά για την ονομαστική του εορτή. Η πρώτη του ανταπόκριση από την καρδιά της Ευρώπης, μας "ταξιδεύει" παρέα με τους πατέρα και γιο Μητσάκη:

"Πέρυσι, μέσα από το ταξιδιωτικό βίωμα "2 Generations’ Ride-2 Continents"  ο 12χρονο Γιώργο, οδοιπορώντας σε Ευρώπη και Αφρική, έλαβε  ένα όμορφο δώρο ζωής που πραγματικά τον συγκλόνισε. Δώδεκα μήνες μετά, πατέρας και γιος βρεθήκαμε ξανά στην ίδια σέλα, έτοιμοι να πραγματώσουμε με μια HONDA AFRICA TWIN 1000 ADV την δίτροχη εξόρμηση "2 Generations’ Ride–Cape 2 Cape". Σκοπός μας ήταν να ενώσουμε οδικά το ελληνικό ακρωτήριο Ταίναρο (το δεύτερο νοτιότερο χερσαίο ακρωτήριο της Ευρώπης) με το ακρωτήριο Nordkapp της Νορβηγίας (το βορειότερο χερσαίο της Ευρώπης).


Η ώρα της πολυπόθητης αναχώρησης ορίστηκε μια μέρα πριν κλείσουν τα σχολείο για τις πασχαλινές διακοπές. Γεμάτοι ανυπομονησία και ενθουσιασμό πατήσαμε λοιπόν μίζα και αναχωρήσαμε, αρχικά για το ακρωτήριο Ταίναρο και κατόπιν για την Πάτρα. Ενώ στο 32ωρο ατμοπλοϊκό ταξίδι Πάτρα – Βενετία που ακολούθησε, το πλήρωμα της ANEK LINES φρόντισε να περάσουμε μια υπέροχη, όσο και αξέχαστη εμπειρία εν πλω.


Μόλις αποβιβαστήκαμε στην Βενετία, η Honda Africa Twin 1000 ADV ξεκίνησε δίχως καθυστέρηση την πορεία της (540 χλμ.) με αρχικό ημερήσιο προορισμό την μητρόπολη της Βαυαρίας, το Μόναχο. Ντυμένοι ζεστά και με θετική διάθεση, σκαρφαλώσαμε στις αυστριακές Άλπεις, ακολουθώντας την διαδρομή Venezia – Verona – Brenner – Innsbruck – Garmish. Στην ολιγόωρη στάση που πραγματοποιήσαμε εκείνη την μέρα στην αυστριακή κωμόπολη Seefeld in Tirol, συναντηθήκαμε με τον φίλο μοτοσυκλετιστή Στέλιο, που ήρθε αυθημερόν από την Ζυρίχη να μας προϋπαντήσει και να πιούμε έναν ζεστό καφέ…

Το άρθρο συνοδεύεται από πλούσιο photo gallery


Μετά το Μόναχο, σειρά είχε το Βερολίνο  (580 χλμ. βόρεια) να μας ανοίξει την αστική αγκαλιά του. Για τις επόμενες δυο μέρες, το πρόγραμμα είχε ζεστή φιλοξενία από τον φίλο Γιάννη Βασιλείου και ξενάγηση στα κυριότερα αξιοθέατα της γερμανικής πρωτεύουσας. Περάσαμε υπέροχα...


Το λιμάνι της πόλης Lubeck / Travemunde (280 χλμ.) αποτέλεσε τον ύστατο προορισμό μας στην Γερμανία. Το πλοίο της γραμμής Travemunde – Helsinki, μετά από ένα 30ωρο ταξίδι στα νερά της Βαλτικής Θάλασσας, θα μας αποβίβαζε στην φιλανδική πρωτεύουσα. Πλέον, το "2 Generations’ Ride–Cape 2 Cape" θα συνεχιζόταν στην σκανδιναβική χερσόνησο…"

Ετικέτες

Casey Stoner: Ελπίζει να απολαύσει λίγο περισσότερο τις μοτοσυκλέτες μετά από πρόβλημα υγείας

“Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα”
stoner
Από τον

Παύλο Καρατζά

17/2/2026

Ο Casey Stoner ελπίζει να οδηγήσει περισσότερο μοτοσυκλέτες το 2026, μετά από ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε στα τέλη του 2025 και εξαιτίας του δεν μπορούσε να οδηγήσει μοτοσυκλέτα.

Ο Αυστραλός Παγκόσμιος Πρωταθλητής όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν πάσχει από “σύνδρομο χρόνιας κόπωσης” που διαγνώστηκε το 2020 και έχει μιλήσει και δημόσια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

Σε συνέντευξη που έδωσε λίγο πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού Ride 6 δήλωσε “Δυστυχώς, πριν από μερικούς μήνες, η υγεία μου επιδεινώθηκε ξανά, οπότε δεν έχω οδηγήσει μοτοσυκλέτα. Πριν από αυτό, είχα ξαναρχίσει το ποδήλατο και η φυσική μου κατάσταση ήταν σε καλό επίπεδο. Τότε, ξαφνικά, επέστρεψα από την Ευρώπη, κόλλησα έναν ιό και αυτό με έριξε ξανά στην κατάσταση χρόνιας κόπωσης.

"Έτσι, έπρεπε να κάνω ένα βήμα πίσω και να απομακρυνθώ από τις μοτοσυκλέτες, αλλά ελπίζω ότι φέτος θα μπορέσω να τις απολαύσω λίγο περισσότερο.

Ο Αυστραλός ταξίδεψε στην Ιταλία στα τέλη του 2024 για να οδηγήσει στο VR46 Motor Ranch που ανήκει στον Valentino Rossi, καθώς και σε μια διοργάνωση flat track κατά τη διάρκεια της έκθεσης EICMA εκείνης της χρονιάς στο Μιλάνο. Ο Αυστραλός οδήγησε μια δίχρονη Beta, αλλά υπέστη σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα κατά την οδήγηση.

“Ήταν καλό. Αρχίσαμε σιγά-σιγά να κάνουμε περισσότερα με τις μοτοσυκλέτες, αλλά εγώ δυσκολευόμουν πολύ με το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Δεν το είχα πάθει ποτέ στη ζωή μου, νόμιζα ότι ήταν πρήξιμο των χεριών και σκέφτηκα ότι όσο περισσότερο οδηγώ, τόσο καλύτερα θα γίνεται, αλλά γινόταν όλο και χειρότερα.

"Έτσι, όταν ήμουν στο ράντσο του Vale, δεν μπορούσα να κάνω περισσότερες από τέσσερις ή πέντε στροφές τη φορά χωρίς τα χέρια μου να πρήζονται τόσο πολύ που δεν μπορούσα να οδηγήσω.

"Επέστρεψα εκεί φέτος, ήταν λίγο καλύτερα και έγινε λιγότερο κουραστικό για τα χέρια. Έτσι, όταν ήρθε η ώρα να σταματήσουμε, τα χέρια μου άρχισαν να νιώθουν όλο και καλύτερα, οπότε κάναμε περισσότερους συνεχόμενους γύρους.

"Αλλά επειδή ήμουν εκτός δράσης λόγω προβλημάτων υγείας, το σώμα μου δυσκολεύεται να αναρρώσει γρήγορα, οπότε έχει προβλήματα με την κυκλοφορία του αίματος στα χέρια μου.

"Κάτι που έκανα για τόσα χρόνια, το σταμάτησα απότομα και ουσιαστικά δεν έχω κάνει τίποτα για επτά ή οκτώ χρόνια με τη μοτοσυκλέτα, οπότε θα χρειαστεί κάποιος χρόνος για να ανακτήσω τη δύναμη στα χέρια μου”.