800.000 κόσμου στην Eicma και πολλοί νέοι!

Όσο και να τα φουσκώσεις, οι εκατοντάδες δεν κρύβονται
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/11/2019

Παρασκευή πρωί 09:20, δέκα λεπτά πριν ανοίξουν οι πύλες για το κοινό και σε ένα από τα πολλά σημεία περισσότεροι από 1.500 επισκέπτες περιμένουν να μπουν! Στις δέκα το πρωί κάθε γωνία της τεράστιας έκθεσης είχε κόσμο, αργότερα τα κενά θα έκλειναν και από το μεσημέρι και μετά μιλούσες για συνωστισμό σε κατάσταση αγοραφοβίας για τους λιγότερο συνηθισμένους. Μία κατάσταση που θα συνέχιζε αμείωτη έως και την Κυριακή το βράδυ, κι ενώ είχε ήδη περάσει μία Πέμπτη με πολύ κόσμο. Στο φετινό Σαλόνι Μοτοσυκλέτας του Μιλάνο, την 77η Eicma, περισσότερο από 800.000 επισκέπτες πέρασαν τις πύλες για να δουν από κοντά τα νέα μοντέλα μοτοσυκλετών και εξοπλισμού αναβάτη...

Ιδιαίτερα αυξημένη η κίνηση στους διαδρόμους τα πρωινά από νεαρούς σε σημείο που αναρωτιέσαι αν υπήρχε γεμάτο σχολείο σε ολόκληρο το Μιλάνο. Στο τέλος θα ανακηρύξουν τις πρώτες ημέρες της Eicma ως σχολική αργία να τελειώνουμε… Λέμε για τις νέες γενιές πως δεν συμπαθούν την οδήγηση και περισσότερο νοιάζονται για το κινητό τους τηλέφωνο, όμως ο νεαρός κόσμος της Eicma φύσαγε αέρα αισιοδοξίας!

Φέτος η Eicma είχε δύο περισσότερες αίθουσες, φτάνοντας τις οκτώ, όταν κάθε μία αγγίζει σε μέγεθος το σύνολο της αντίστοιχης ελληνικής, η οποία και γίνεται με δυσβάσταχτο κόστος για τις ελληνικές αντιπροσωπείες σε σημείο απειλής για τα λειτουργικά τους έξοδα. Έτσι για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης για τα μεγέθη που μιλάμε και την κατάσταση εδώ στην χώρα μας. Από τις δύο περισσότερες αίθουσες, μιάμιση ήταν άνευ ουσίας για το ευρύ κοινό, καθώς φιλοξενούσε ασιατικές εταιρίες που στόχευαν σε χονδρικές πωλήσεις, οι περισσότερες δίχως σαφές πλάνο για κάτι τέτοιο. Για την επιστροφή των κινέζων μετά από μία πενταετία σχεδόν θα το συνεχίσουμε στο τεύχος, τα νούμερα που δίνει η οργάνωση της Eicma είναι εντυπωσιακά. Σίγουρα θα μπορούσε να τα φουσκώνει αν ήθελε, κανείς δεν θα την καταλάβαινε, κανείς όμως δεν έχει και στοιχεία πως έκανε κάτι τέτοιο. Σε κάθε περίπτωση δεν είναι καθόλου δύσκολο να αντιληφθείς πως ο κόσμος ήταν απίστευτα μπόλικος και κατάφεραν να τον διαχειριστούν απροβλημάτιστα.

Για την ακρίβεια, η Eicma έλαβε φέτος την πρώτη παγκοσμίως πιστοποίηση ISO 2021 για έκθεση του είδους, για την διαχείριση του κόσμου και την περιβαλλοντική της ευθιξία. Τα πάντα ήταν άψογα οργανωμένα, τόσο κατά την διάρκεια όπως και πριν αλλά και μετά. Η έκθεση δεν επαναπαύεται στις δάφνες της, τονίζει την έλευσή της σε κάθε σημείο το Μιλάνο, ξεκινώντας με μερικές από τις ακριβότερες βιτρίνες της Ιταλίας! Πώς γιορτάζουν οι Αμερικανοί το Χάλοουιν; Που είναι όλα ντυμένα στο ίδιο μοτίβο, από καταστήματα και δρόμους, μέχρι σπίτια ολόκληρα; Έτσι γίνεται και με την Eicma στο Μιλάνο, οι μοτοσυκλέτες βρίσκονται παντού, μέχρι και σε καταστήματα καλλυντικών.

Η προσέλευση του κόσμου και ιδιαίτερα των νεαρών ηλικιών που έχουμε ανάγκη στην μοτοσυκλέτα, ήταν θεμελιώδης αξίας για την επιτυχία της έκθεσης ως προς αυτό τον τομέα. Ιδιαίτερα πολλοί ήταν και οι Έλληνες επισκέπτες, όχι μόνο οι επαγγελματίες που ήρθαν για την εξερεύνηση νέων συνεργασιών, αλλά και οι μοτοσυκλετιστές που ταξίδεψαν για να δουν τα νέα μοντέλα από κοντά. Έβλεπαν το ΜΟΤΟ και ερχόντουσαν να χαιρετήσουν, παρέες – παρέες ή και club, όπως το T-Max και το NC club…

Τις πρώτες δύο ημέρες, 43.623 επαγγελματίες πέρασαν από την Eicma, το 55% των οποίων ήταν από χώρες εκτός της Ιταλίας, καθιστώντας την, την μεγαλύτερη Έκθεση μοτοσυκλέτας του κόσμου! Με 1.887 εκθέτες κερδίζει τον τίτλο κι από την πλευρά του περιεχομένου. Το καλύτερο σημείο της; Το γεγονός πως για πρώτη φορά έδινε την ευκαιρία σε παιδιά ηλικίας 4 έως 11 ετών, να δοκιμάσουν mini-bikes και μοτοσυκλέτες, ποδήλατα καθώς και να κάνουν εκπαίδευση επί τόπου, δωρεάν! Το κοινό που θέλουμε, το κοινό του μέλλοντος, πέρασε φέτος από την Eicma κι αυτό είναι πιο σπουδαίο από κάθε συγκεντρωτικό νούμερο. Αυτά για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, εδώ για εμάς τα πράγματα θα είναι πάντα διαφορετικά κι αρκετά πιο μίζερα, ιδιαίτερα στην εποχή της οικονομικής κρίσης από την οποία δεν έχουμε σηκώσει το κεφάλι. Εδώ οι νέες γενιές δεν έχουν κλείσει τον κύκλο, ώστε να αρχίσουν να βλέπουν και πάλι τις μοτοσυκλέτες με το ίδιο μάτι. Οι παλιοί δεν κάνουν τον απαραίτητο χώρο, μοιράζοντας τα «εσύ δεν ξέρεις» με το φτυάρι και οι γονείς δεν έχουν περάσει από το «τα μηχανάκια σκοτώνουν» στο πιο σωστό αλλά με κίνδυνο αυτογκόλ: «η έλλειψη παιδείας σκοτώνει…». Η Eicma ακόμη κι αν είχε τον ίδιο κόσμο με πέρσι, και η οργάνωση φούσκωσε κατά 100.000 χιλιάδες το νούμερο, ήταν άκρως πετυχημένη από πλευράς πρόσκλησης ενδιαφέροντος…

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.