Αυξήσεις στα διόδια - Από την 1η Ιανουαρίου 2024 οι τιμές ανεβαίνουν κατά 7,6-7,7%

Εξαιρείται μόνο η Αττική Οδός
Αυξήσεις στα διόδια από 1η Ιανουαρίου 2024
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

1/12/2023

Μετά από την κόντρα που είχε ξεσπάσει μεταξύ Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών με τους παραχωρησιούχους σχετικά με τις επερχόμενες αυξήσεις των διοδίων, ήρθαν επαναδιαπραγματεύσεις, για να συμφωνηθεί τελικά η προσαύξηση του 2023 (12%) -που δεν εισπράχθηκε ποτέ-, να μοιραστεί σε τρεις δόσεις έως το 2026, με τους παραχωρησιούχους να απορροφούν ένα μέρος αυτής, και με τις αυξήσεις των διοδίων από 1η Ιανουαρίου 2024 να κυμαίνονται μεταξύ 7,6% και 7,7%.

Οι δύο πλευρές την Παρασκευή 24 Νοεμβρίου πραγματοποίησαν εκ νέου συνάντηση η οποία απέφερε καρπούς όσον αφορά την αρχική τους κόντρα αν και στο τέλος ζημιωμένοι θα βγουν όλοι οι πολίτες οι οποίοι θα δουν τις τιμές των διοδίων να αυξάνονται από την 1η Ιανουαρίου 2024. Οι αυξήσεις του 2023, που αρχικώς δεν έγιναν λόγω της προεκλογικής περιόδου, βγήκαν τελείως από το κάδρο, όπως και η πρόθεση διεκδίκησης μίας αθροιστικής αύξησης για το 2024, που θα σήμαινε αύξηση πάνω από +14%. Οι παραχωρησιούχοι, ταυτόχρονα έχουν υποβάλει αιτήματα αποζημιώσεων για τα διαφυγόντα κέρδη του 2023 και όλα δείχνουν ότι δύσκολα το υπουργείο θα αποφύγει να τα καταβάλλει. Σε ότι αφορά τις επερχόμενες αυξήσεις, αυτές υπολογίζονται με βάση την αύξηση στον δείκτη τιμών καταναλωτή κάθε Σεπτέμβριο. Ο δείκτης αυτός αυξήθηκε το 2023 κατά 1,65% σε σχέση με το 2022. Σε αυτή την αύξηση θα προστεθεί το ήμισυ της αύξησης από το 2021 στο 2022 -που ήταν 12%-, δηλαδή 6%. Επομένως, η συνολική αύξηση που θα ισχύσει από την 1η Ιανουαρίου θα είναι 7,63%, απομένει να δούμε εάν το ποσό θα στρογγυλοποιηθεί.

Από την 1η Ιανουαρίου θα εφαρμοστούν αυξήσεις στις τιμές των διοδίων από 7,6% έως 7,7%

Αν τελικώς επιβληθεί αύξηση 7,63%, αυτό σημαίνει ότι η διαδρομή μίας μοτοσυκλέτας από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη θα κοστίζει 23,35 ευρώ (έναντι 21,70 ευρώ). Οι τιμές αυτές είναι ενδεικτικές, καθώς το ύψος του διοδίου σε κάθε σταθμό στρογγυλοποιείται (συνήθως προς τα κάτω). Σε κάθε περίπτωση, οι νέες τιμές ανά κατηγορία οχήματος θα ανακοινωθούν στα μέσα Δεκεμβρίου από τους παραχωρησιούχους (Ολυμπία Οδό, Νέα Οδό, Κεντρική Οδό, Αυτοκινητόδρομο Αιγαίου, Μορέα, Γέφυρα Α.Ε.). Όσο για το υπόλοιπο 6%, οι παραχωρησιούχοι συμφώνησαν να «απορροφήσουν» ένα μικρό μέρος (το 2%) και το υπόλοιπο να επιβαρύνει τα διόδια του 2025 και του 2026 (θα προστίθεται 2% κάθε έτος στην αύξηση του δείκτη τιμών καταναλωτή). Σημειώνουμε και πάλι πως οι αυξήσεις ΔΕΝ αφορούν στην Αττική ΟΔΟ.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.