Βιομήχανοι VS συνεργεία

Γιατί κινδυνεύει το customizing
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

30/1/2017

Τα νέα έρχονται από τις ΗΠΑ και παρά το γεγονός ότι η ιστορία έχει ξεκινήσει πολλά χρόνια πριν, τώρα φαίνεται ότι βρίσκεται σε μία κρίσιμη στιγμή που μπορεί να αλλάξει εντελώς πολλά πράγματα, τόσο στον τομέα τις συντήρησης και του service των μοτοσυκλετών, αλλά κυρίως τον κόσμο του customizing.

 

Μιλάμε φυσικά για το ανελέητο κυνήγι που έχουν ξεκινήσει οι κατασκευαστές (αυτοκινήτων, μοτοσυκλετών και γενικών οχημάτων) εναντίων των ανεξάρτητων συνεργείων. Τα χρήματα που κυκλοφορούν στον τομέα του service-ανταλλακτικών των οχημάτων είναι δισεκατομμύρια κάθε χρόνο. Οι κατασκευαστές θέλουν φυσικά να έχουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μερίδιο από αυτά τα χρήματα που κυκλοφορούν, καθώς πιστεύουν ότι τα οχήματα που κατασκευάζουν θα πρέπει να συντηρούνται από το δικό τους δίκτυο συνεργατών και με δικής τους κατασκευής ανταλλακτικά.

 

Μέχρι εδώ έχουν ένα δίκιο και το βασικό τους επιχείρημα που κανείς δεν μπορεί να αντικρούσει είναι το θέμα της ασφάλειας των οχημάτων και της τήρησης των προδιαγραφών ρύπων και ηχορύπανσης. Από την άλλη μεριά, η αποκλειστική και δια νόμου (εδώ ξεκινούν τα προβλήματα… ) υποχρέωση των ιδιοκτητών να συντηρούν τα οχήματά τους μόνο στο επίσημο δίκτυο των εργοστασίων, δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα ανταγωνισμού, δηλαδή προκαλεί μονοπωλιακές συνθήκες στην αγορά και τα εργοστάσια θα μπορούν χωρίς κανέναν έλεγχο να καθορίζουν τις τιμές όπως γουστάρουν. Επίσης, σε μεγαλύτερη κλίμακα, η απαγόρευση συντήρησης και επισκευής των οχημάτων από ανεξάρτητα συνεργία, θα προκαλέσει συσσώρευση πλούτου προς τους μεγάλους βιομήχανους και θα κλείσει τις ατομικές και οικογενειακές επιχειρήσεις. Αυτό είναι πολύ σοβαρό πρόβλημα για την οικονομία κάθε χώρας, καθώς η μεσαία τάξη είναι αυτή που δημιουργεί πλούτο, ανάπτυξη, κυκλοφορεί το χρήμα και αυξάνει την κατανάλωση (πόσα ψυγεία και κουζίνες να αγοράσει ένας δισεκατομμυριούχος;).  

 

Η Ε.Ε. προσπάθησε να ικανοποιήσει και τις δύο πλευρές, λέγοντας ότι αν ένα ανεξάρτητο συνεργείο καλύπτει τις προδιαγραφές του εργοστασίου, τότε δικαιούται να κάνει service σε οχήματα της συγκεκριμένης εταιρείας και μάλιστα το εργοστάσιο είναι υποχρεωμένο να τα καλύπτει με εγγύηση. Φυσικά η αντίδραση των εργοστασίων ήταν να φτιάξουν περίπλοκες διαδικασίες και ειδικά εργαλεία, με αποτέλεσμα ένα ανεξάρτητο συνεργείο να πρέπει να επενδύσει υπερβολικά χρήματα σε εξοπλισμό για να ικανοποιήσει τις προδιαγραφές των εργοστασίων. Όμως αυτή τη στιγμή στις ΗΠΑ το θέμα έχει ξεφύγει έξω από το απλό service και το θέμα της κάλυψης με εγγύησης. Τα εργοστάσια στην προσπάθειά τους να βρουν άλλο τρόπο περιορισμού των δραστηριοτήτων των ανεξάρτητων συνεργείων και κατασκευαστών ανταλλακτικών,  λένε τώρα ότι πρέπει να απαγορευτεί οποιαδήποτε διαφοροποίηση των οχημάτων τους από τις αρχικές προδιαγραφές τους. Φυσικά για λόγους ασφάλειάς… Δηλαδή λένε ότι θα πρέπει να απαγορευτεί ακόμα και ο επαναπρογραμματισμός τις ECU!

Αν καταφέρουν να περάσουν τέτοιου είδους νομοθεσία, τότε θα απαγορεύεται να βάλεις στη μοτοσυκλέτα σου οποιοδήποτε αξεσουάρ, που δεν έχει την έγκριση του εργοστασίου κατασκευής της μοτοσυκλέτας. Μέχρι τώρα ο νόμος επέτρεπε να βάλεις (ας πούμε μια εξάτμιση) που είναι εντός προδιαγραφών για χρήση στο δρόμο, κάθε χώρας. Τα εργοστάσια όμως ζητούν να καταργηθεί αυτό και να επιτρέπεται μόνο η χρήση δικών τους εξαρτημάτων!  Όπως καταλαβαίνετε, αν τα καταφέρουν θα πρέπει να ξεχάσετε οποιαδήποτε είδους μετατροπή στα οχήματα και εκατομμύρια μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις θα εξαφανιστούν. Οι τοπικές κοινωνίες προς το παρόν προβάλουν σθεναρή αντίσταση στις ΗΠΑ, αφού γνωρίζουν ότι η εφαρμογή ενός τέτοιου νόμου θα μετατρέψει όλες τις μικρο-μεσαίες επιχειρήσεις του κλάδου σε υπαλλήλους των μεγάλων εργοστασίων και ότι τα χρήματα από τη συγκεκριμένη δραστηριότητα θα καταλήγουν κάπου στα νησιά Κέιμαν αντί να κυκλοφορούν στην τοπική αγορά. Έτσι, από τη μια μεριά έχουμε την κεντρική εξουσία που συνομιλεί με τους βιομήχανους και την πολιτειακή εξουσία που συνομιλεί με τους μικρο-μεσαίους επιχειρηματίες. Ακόμα δεν είναι σαφές ποιος θα κερδίσει, καθώς αυτός ο πόλεμος δεν είναι μόνο μεταξύ βιομηχάνων και μικρο-βιοτεχνών αλλά έχει και εθνικές διαστάσεις. Στις ΗΠΑ  το customizing οχημάτων είναι μια τεράστια βιομηχανία (πωλούνται πάνω από 100.000 custom πλαίσια για μοτοσυκλέτες) και αν περάσει ο νόμος  θα εξαφανιστούν μέσα σε μια μέρα εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Όμως και οι εργοστασιάρχες έχουν ένα δίκιο, καθώς οι κεντρικές κυβερνήσεις τους έχουν ταράξει στα πρόστιμα δισεκατομμυρίων και τους ζητάνε να κάνουν ανακλήσεις σε οχήματα ηλικίας 10 και 20 ετών, χωρίς οι ίδιοι να ξέρουν αν όντως αυτά τα οχήματα έχουν συντηρηθεί σωστά.

Προς το παρόν, όλη η ιστορία εξελίσσεται στις ΗΠΑ κι απ' ό,τι φαίνεται η Ευρώπη δεν συμμετέχει, όμως με την άνοδο του εθνικισμού και την συνολική αμφισβήτηση του θεσμού της Ε.Ε. δεν θα μας προκαλέσει έκπληξη αν ξεσπάσει και εδώ πόλεμος μικροσυμφερόντων, με αφορμή τις οικονομικές δραστηριότητες των χωρών-μελών. Ήδη αυτή την στιγμή, υπάρχει πόλεμος μεταξύ της γερμανικής VW και της ιταλικής Fiat με αφορμή το "dieselgate" το οποίο πλέον συζητιέται σε επίπεδο υπουργών βιομηχανίας των δύο χωρών σε… όχι και τόσο καλό κλίμα!

Pan America Beyond the Map, Μέρος 2ο: Ancona-Como-Furka Pass-Calais [Gallery]

Με Pan America 1250 SP, ο Μητσάκης φτάνει στο γαλλικό λιμάνι - Για να περάσει στην Αγγλία
Pan America Beyond the Map, Μέρος 2ο: Ancona-Como-Furka Pass-Calais [Gallery]
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

8/9/2025

Έχοντας αποβιβαστεί στην Ιταλία, η διαδρομή Ancona–Como (490 χλμ.) ήταν η πρώτη οδική αποστολή για τους ταξιδευτές του “Pan America Beyond the Map” με απώτερο στόχο το Calais και φυσικά τη Σκωτία.

Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη τα συγκεκριμένα ιταλικά χιλιόμετρα αντιπροσώπευαν παράλληλα την απαραίτητη διαδικασία προσαρμογής και γνωριμίας του με την γκρι Harley-Davidson Pan America 1250 SP, η οποία ρολάριζε με υποδειγματική άνεση και σταθερότητα στην ιταλική autostrada. 

Καθοδόν όμως είχε και μια άτυχη φάση, αφού υποχρεώθηκε να αποχωριστεί το δεξί πλαϊνό σαμάρι, το οποίο, ακουμπώντας πάνω στη –ψηλά τοποθετημένη– εξάτμιση, άρχισε κάποια στιγμή να καίγεται και έτσι αναγκάστηκε να το αφαιρέσει τελείως και να συνεχίσει το του μόνο με το αριστερό. Ας δούμε τι έχει να μας πει:

"Η λίμνη Como αποτέλεσε τον μοναδικό προορισμό μας επί ιταλικού εδάφους. Η τρίτη μεγαλύτερη λίμνη της Ιταλίας μάς κοίμισε στις νότιες όχθες της και μάς άφησε άφωνους με τις συγκλονιστικές εικόνες της. Ο παραλίμνιος στριφογυριστός δρόμος πρόσφερε θέα προς τη γαλάζια λίμνη, τις απέναντι όχθες με τους κάθετους καταπράσινους λόφους, ενώ οι μικρές κωμοπόλεις, κρυμμένες μέσα στην πυκνή βλάστηση, έδειχναν να “σέβονται” απόλυτα τη φύση που τις φιλοξενούσε. Μιλάμε για μια από τις ωραιότερες παραλίμνιες διαδρομές της Ευρώπης.

Και μετά την Ιταλία, η Harley Davidson Pan America 1250 SP προσέγγισε την κοντινή Ελβετία, η οποία μάς καλωσόρισε με την αγορά της απαραίτητης βινιέτας (κόστος 50 Ευρώ). Από τα πάμπολλα ορεινά περάσματα της χώρας είχαμε επιλέξει να σκαρφαλώσουμε στο Furka Pass (2.436 μ), ενώ η κοσμοπολίτικη Ζυρίχη ήταν το αστικό κέντρο που θα μας φιλοξενούσε επί ελβετικού εδάφους. 

Ακολουθώντας τα κινηματογραφικά χνάρια του διάσημου Βρετανού πράκτορα James Bond, βιώσαμε ενθουσιασμένοι μια πανέμορφη αλπική διαδρομή που κορυφώθηκε μετά από αμέτρητες κλειστές στροφές στα 2.436 μ. Εκεί ανταμώσαμε τον εκλεκτό φίλο και σύντροχο Στέλιο Ρασσιά – είχε φυσικά προηγηθεί… ηλεκτρονικό ραντεβού! Αφού βγάλαμε τις καθιερωμένες φωτογραφίες μπροστά στο φημισμένο ξενοδοχείο HOTEL BELVEDERE, ταξιδέψαμε μαζί με τον Στέλιο στην Ζυρίχη, όπου τύχαμε της ζεστής φιλοξενίας και ξενάγησής του.   

Αποχαιρετώντας την Ελβετία, το “Pan America Beyond the Map” συνέχισε κατόπιν την πορεία του στη Γαλλία. Απώτατος προορισμός το λιμάνι Calais (770 χλμ. της Ζυρίχης), τ’ οποίο προσεγγίσαμε αυθημερόν. Αρκετά ξεκούραστα τα χιλιόμετρα της διαδρομής (έγιναν όλα σχεδόν σε αυτοκινητόδρομο), ιδανικές οι καιρικές συνθήκες (ηλιοφάνεια με 25 C), ανεβασμένο το κέφι και η διάθεσή μας! Πλέον, η απόβασή μας στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν προ των πυλών…

Με σύμμαχο έναν ηλιόλουστο καιρός, μια ελικοειδή διαδρομή με κλειστές στροφές και πάμπολλες φουρκέτες αποτέλεσε τον “ξεναγό” μας προς την κορυφή του Furka Pass (2.436 μ). Οδηγώντας πάνω στα χνάρια του ατρόμητου πράκτορα James Bond, προσεγγίσαμε το διάσημο εμβληματικό ξενοδοχείο Belvedere, εκεί όπου μάς περίμενε ο αγαπητός φίλος Στέλιος Ρασσιάς.

Περίπου 1.500 χλμ. χώριζαν το λιμάνι Ancona από το λιμάνι Calais της Γαλλίας. Αυτή την απόσταση είχαμε να διανύσουμε στην ηπειρωτική Ευρώπη, πριν η Harley Davidson Pan America 1250 SP επιβιβαστεί ξανά σε πλοίο και βάλει κατόπιν ρόδα στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Bye bye Ancona και αμέσως πορεία για την λίμνη Como (490 χλμ. βόρεια). Ρολάροντας στην ιταλική autostrada με προορισμό την τρίτη μεγαλύτερη λίμνη της Ιταλίας, η Harley Davidson Pan America 1250 SP ξεδίπλωσε αμέσως τις ταξιδιωτικές αρετές της. Έχοντας την προστασία ενός αποτελεσματικού ανεμοθώρακα (ρυθμίζεται σε 4 θέσεις), ταξιδεύαμε άνετα και ξεκούραστα με ταχύτητες 130-140 χλμ., ενώ η υποδειγματική σταθερότητα και η αίσθηση ασφάλεια που πρόσφερε η γκρι μοτοσυκλέτα (με δύο αναβάτες και αποσκευές), ήταν αναμενόμενο να μας ενθουσιάσει.
  
Αυτό όμως που δεν μας ενθουσίασε διόλου ήταν το γεγονός πως το δεξί πλαϊνό σαμάρι άρχισε να ακουμπά πάνω στη –ψηλά τοποθετημένη– εξάτμιση και παραλίγο να πάρει φωτιά! Για να σώσουμε την κατάσταση (αλλά και το περιεχόμενο του σαμαριού) αναγκαστήκαμε να αφαιρέσουμε και να πετάξουμε το δεξί σαμάρι, συνεχίζοντας το ταξίδι μόνο με το αριστερό.      

Σε αλλοτινές εποχές, στις όχθες της λίμνης Como, πολλοί διάσημοι συνθέτες και συγγραφείς εμπνέονταν τα έργα τους, τα ερωτευμένα ζευγάρια αντάλλασσαν όρκους αιώνιας αγάπης και οι αριστοκράτες στέγαζαν τον έρωτά τους σε πολυτελείς βίλες. Εμείς οι κοινοί θνητοί, αντίθετα, αρκεστήκαμε σε μια σύντομη δίτροχη περιήγηση στον ειδυλλιακό κόσμο της ιταλικής λίμνης! Γραφικά λιμανάκια, πλακόστρωτα σοκάκια, ατμοσφαιρικά cafes και υπέροχα κτίσματα εποχής εξέπεμπαν μια ακαταμάχητη γοητεία και μοιραία ξύπνησαν τη ρομαντική μας διάθεση.

Στο χάρτη της γειτονικής Ελβετίας, οι ταξιδευτές του “Pan America Beyond the Map” είχαμε βάλει δυο “πινέζες”: μια στο αλπικό πέρασμα Furka Pass και μια στη πόλη της Ζυρίχης. Με σύμμαχο έναν ηλιόλουστο καιρός, μια ελικοειδή διαδρομή με κλειστές στροφές και πάμπολλες φουρκέτες αποτέλεσε τον “ξεναγό” μας προς την κορυφή του Furka Pass (2.436 μ.). Οδηγώντας πάνω στα χνάρια του ατρόμητου πράκτορα James Bond, προσεγγίσαμε το διάσημο εμβληματικό ξενοδοχείο Belvedere, εκεί όπου μάς περίμενε ο αγαπητός φίλος Στέλιος Ρασσιάς. 

Συνεπής στο ραντεβού μας, ο Λάκωνας Στέλιος ήρθε από την Ζυρίχη να μας προϋπαντήσει με την μοτοσυκλέτα του (BMW GS 1200) στο Furka Pass και να ταξιδέψουμε κατόπιν μαζί ως την πόλη του. Ο Στέλιος υπήρξε ο οικοδεσπότης και ο ξεναγός μας στην κοσμοπολίτικη Ζυρίχη, η οποία αντιπροσωπεύει το σημαντικότερο οικονομικό κέντρο της Ελβετίας κι ένα από τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά κέντρα του κόσμου.

Κι αφού κάναμε ψηφιακές αναμνήσεις τα σημαντικότερα αξιοθέατα της «Χρηματιστηριακής Μέκκας», η Harley Davidson Pan America 1250 SP αποχαιρέτησε την Ζυρίχη, διέσχισε τα γαλλικά σύνορα και προσέγγισε αυθημερόν το λιμάνι Calais (770 χλμ. βόρεια της Ζυρίχης). Και το επόμενο πρωινό, επιχειρούσαμε την πολυπόθητη απόβαση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σκωτία ερχόμαστε…"