BMW GS Trophy 2020: Πρωταθλήτρια η ομάδα της Νότιας Αφρικής!

Ολοκληρώθηκε μετά από 2.500km γεμάτα δράση και διασκέδαση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/2/2020

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε και μετά από οκτώ ημέρες ατελείωτης οδήγησης και προκλήσεων, ολοκληρώθηκε με επιτυχία το φετινό  BMW GS Trophy – ένας θεσμός που έχει δημιουργήσει και πραγματοποιεί εδώ και αρκετά χρόνια ο γερμανικός κολοσσός. Από τις 22 ομάδες που συμμετείχαν νικήτρια στέφθηκε η ομάδα της Νότιας Αφρικής, που τόσο το 2016 στη Ταϊλάνδη όσο και το 2018 στη Μογγολία είχε κερδίσει το τρόπαιο. Ήταν μια νίκη που κρίθηκε μέχρι την τελευταία στιγμή, καθώς η ομάδα της Γαλλίας ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστική καταφέρνοντας τελικά να σκαρφαλώσει στη δεύτερη θέση την όγδοη μέρα.

Την έβδομη μέρα οι αναβάτες θα έπρεπε να διασχίσουν μια διαδρομή μήκους 375 χιλιομέτρων με αφετηρία τη λίμνη Tekapo και τερματισμό τη λίμνη Wakana που βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Aspiring. Οι συμμετέχοντες παράλληλα είχαν να λάβουν μέρος σε δυο προκλήσεις.

Μέχρι να φτάσουν στο όρος Aspiring το καραβάνι έπρεπε να διασχίσει πολλά δύσβατα μονοπάτια, ποτάμια και χωματόδρομους. Η περιοχή είναι γνωστή επειδή εκεί πραγματοποιήθηκαν πολλά απ’ τα γυρίσματα της τριλογίας του “Άρχοντα των δαχτυλιδιών”, ενώ στις αρχές του 19ου αιώνα οι Μαορί έσκαβαν για χρόνια δημιουργώντας πολλά ορυχεία, με στόχο την εξόρυξη πολύτιμων πετραδιών και χρυσού. Η πρώτη δοκιμασία, το “Akrapovic Challenge”, περίμενε τους αναβάτες μόλις 30 χιλιόμετρα μετά την αφετηρία και δεν είχε να κάνει με την εξάτμιση των F850GS, αλλά ήταν ένας δύσκολος και τεχνικός αγώνας. Η γεμάτη χαλίκια και πέτρες διαδρομή που έπρεπε να ολοκληρώσουν όλοι οι αναβάτες ήταν στην όχθη της λίμνης Wakana, με μεγάλη κλίση, με αποτέλεσμα πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες να πέσουν. Εκεί αναμετρήθηκαν οι ομάδες της Νότιας Αφρικής και της Γαλλίας και το οποιοδήποτε λάθος μετρούσε διπλά, με τόσο μικρή διαφορά που τους χώριζε.

Έπειτα το καραβάνι συνέχισε την πορεία του μέσα προς τη δύση με κατεύθυνση της νοτιότερες Άλπεις της Νέας Ζηλανδίας, όπου σε αυτές περιλαμβάνεται και το ψηλότερο βουνό της χώρας, το Cook, με την υψηλότερη κορυφή του να φτάνει τις 3.724μ. Οι ομάδες πέρασαν από πολλές πεδιάδες, μονοπάτια και χαμηλότερες κορφές, καθώς και μέσα από μικρές πόλεις όπως το Naseby και το Wadderburn που φημίζονται για τους μεταλλωρύχους τους. Το απόγευμα πλέον οι μοτοσυκλέτες και αναβάτες έφτασαν στο φαράγγι Thompson, εκεί όπου τους περίμενε το “Gate clutch Start”.

Η δεύτερη πρόκληση της ημέρας ήθελε τους αναβάτες να βάζουν μπροστά του κινητήρες των μοτοσυκλετών τους χωρίς τη χρήση της μίζας, αλλά σπρώχνοντάς τες και αφήνοντας απότομα το συμπλέκτη την ώρα που τις καβαλούσαν. Νικητής θα ήταν αυτός που θα έβαζε μπροστά τη μοτοσυκλέτα του και θα την ακινητοποιούσε διανύοντας τη μικρότερη δυνατή απόσταση. Η ομάδα της Ρωσίας στέφθηκε νικήτρια ολοκληρώνοντας την πρόκληση σε απόσταση μικρότερη από πέντε μέτρα – φαίνεται πως οι σχεδόν πολικές θερμοκρασίες της Ρωσίας έχει κάνει τους Ρώσους master στο να βάζουν μπροστά τις μοτοσυκλέτες τους χωρίς τη μίζα.

Η τελευταία μέρα ήταν και η καλύτερη με τους αναβάτες να ξεκινούν απ’ τη Wakana με προορισμό τη κορυφή του βουνού Coronet, όπου φημίζεται για το χιονοδρομικό του κέντρο. Η διαδρομή αποτέλεσε από μόνη της πρόκληση, καθώς διέσχισαν πάνω από 24 ποταμούς και πολλά τεχνικά και δύσκολα μονοπάτια, μέχρι να φτάσουν στον τερματισμό. Πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες είδαν τις μοτοσυκλέτες τους να βυθίζονται και να γίνονται μούσκεμα στην προσπάθειά τους να περάσουν απ’ τη μια όχθη στην άλλη του ποταμού Arrow, που έφτανε σε βάθος μέχρι και το ένα μέτρο.

Η πρώτη πρόκληση που αντιμετώπισαν ήταν το “Jerrycan Challenge”. Σε αυτή τη δοκιμασία ο ένας απ’ τα τρία μέλη της ομάδας καθόταν στη θέση του συνεπιβάτη, έχοντας στα χέρια του δύο άδεια μεγάλα δοχεία για νερό. Ο αναβάτης έπρεπε με ασφάλεια να διασχίσει ένα τεχνικό μονοπάτι δίπλα από ένα ρυάκι και μόλις έφταναν στο τέρμα του θα συναντούσαν το τρίτο μέλος της ομάδας. Εκεί, ο συνεπιβάτης με τον τρίτο έπρεπε να γεμίσουν τα δοχεία με νερό όσο ο αναβάτης ξεκουραζόταν για να ξανακάνει την ίδια διαδρομή – αυτή τη φορά με περισσότερο βάρος απ’ τα γεμάτα δοχεία με νερό- και να τερματίσει σημειώνοντας το ταχύτερο χρόνο.

Η τελευταία δοκιμασία, το “Final parcour”, πραγματοποιήθηκε στην κορυφή του Coronet, χαρίζοντας στο καραβάνι μια καθηλωτική θέα απ’ τη πεδιάδα που ξεδιπλωνόταν μπροστά τους, ενώ φαινόταν και η λίμνη Wakatipu. Οι άνθρωποι της διοργάνωσης είχαν σχεδιάσει μια διαδρομή με κώνους και διάφορα εμπόδια, την οποία οι αναβάτες θα έπρεπε να την ολοκληρώσουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, χωρίς να σβήσει η μοτοσυκλέτα τους και χωρίς να πέσουν. Ακόμη, η δοκιμασία έδινε διπλούς βαθμούς και με τις ομάδες να έχουν μικρή βαθμολογική διαφορά μεταξύ τους, η ένταση κορυφώθηκε. Ωστόσο, η εμπειρία των αναβατών της Νότιας Αφρικής απ’ τις προηγούμενες επιτυχίες τους, τους βοήθησε στο να ξαναστεφθούν νικητές για άλλη μια φορά.

“Στο ξεκίνημα της ημέρας μας χώριζαν μόλις πέντε βαθμοί απ’ τη δεύτερη ομάδα και ήμασταν πολύ στρεσαρισμένοι και νευρικοί. Υπεραναλύαμε τα πάντα! Για αυτό και αντιμετωπίσαμε μερικά προβλήματα στο Jerrycan αλλά δεν πτοηθήκαμε. Ο Brandon Grimsted της ομάδας της Νότιας Αφρικής συνέχισε λέγοντας: “Το Final parcour ήταν μια απ’ τις πιο τρομακτικές προκλήσεις που έχω λάβει μέρος ποτέ. Αλλά ήταν υπέροχη και καταφέραμε να σημειώσουμε τον ταχύτερο χρόνο χωρίς λάθη. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που κερδίσαμε το τρίτο BMW GS Trophy!”

Τελική κατάταξη:

1 South Africa 394

2 France 382

3 Italy 380

4 Netherlands 375

5 South Korea 361

6 Latin America 355

7 Brazil 335

8 Russia 316

9 Mexico 295

10 Argentina 278

11 Middle East 268

12 Australia 264

13 USA 254

14 Nordic 246

15 UK 238

16 Thailand 222

17 Japan 218

18 Malaysia 208

19 India 200

20 Int. Female Team I 169

21 North Africa 146

22 Int. Female Team II 118

 

Ετικέτες

ACEM: Οι μοτοσυκλέτες συνεισφέρουν 35,1 δισεκατομμύρια ευρώ στο ΑΕΠ της και σχεδόν 500.000 θέσεις εργασίας

Τα οφέλη χρήσης μοτοσυκλέτας περιλαμβάνουν χαμηλότερο κόστος, λιγότερους ρύπους, εξοικονόμηση χρόνου και χώρου
europe
Από τον

Παύλο Καρατζά

13/11/2026

Οι μοτοσυκλέτες συνεισφέρουν 35,1 δισεκατομμύρια ευρώ στο συλλογικό ΑΕΠ της Ευρώπης και δημιουργούν σχεδόν 500.000 θέσεις εργασίας, σύμφωνα με νέα μελέτη της Oxford Economics, ενώ πολλαπλά είναι και τα οφέλη για τους μοτοσυκλετιστές έναντι των αυτοκινητιστών.

Στην έκθεση EICMA πραγματοποιήθηκε η διάσκεψη “MOTONOMICS: Βιομηχανικές πραγματικότητες και πολιτικοί ορίζοντες”, η οποία συνδιοργανώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση Κατασκευαστών Μοτοσυκλετών ACEM και την αντίστοιχη ιταλική ένωση Confindustria ANCMA.

Κεντρικό θέμα της διάσκεψης ήταν η πρώτη παρουσίαση μιας νέας μελέτης της Oxford Economics, με τίτλο “Η οικονομική σημασία των μοτοσυκλετών για την Ευρώπη”, από τον Γενικό Γραμματέα της ACEM, Antonio Perlot. Η μελέτη κατέδειξε ότι το 2024 ο τομέας των μοτοσυκλετών συνέβαλε με 35,1 δισεκατομμύρια ευρώ στο ΑΕΠ σε ολόκληρη την ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης, στήριξε 481.600 θέσεις εργασίας και παρήγαγε 20,6 δισεκατομμύρια ευρώ σε φορολογικά έσοδα.

Τα 26,7 από τα 35,1 δισεκατομμύρια ευρώ και οι 356.700 από τις 481.600 θέσεις εργασίας προέρχονται από την κατασκευή, την πώληση και την επισκευή μοτοσυκλετών και ανταλλακτικών τους. Ο μοτοσυκλετιστικός εξοπλισμός προσθέτει 5,7 δισεκατομμύρια ευρώ και σχεδόν 89.000 θέσεις εργασίας, ενώ οι αγώνες, οι εμπορικές εκθέσεις και οι εκδηλώσεις των εμπορικών σημάτων συνέβαλαν με επιπλέον 2,7 δισ. ευρώ και 36.000 θέσεις εργασίας.

Η Ιταλία και η Γερμανία αντιπροσωπεύουν η καθεμία το 23% της συνολικής συνεισφοράς, ακολουθούμενες από τη Γαλλία (13%), το Ηνωμένο Βασίλειο (9%), την Ισπανία (7%) και την Αυστρία (5%).

Το 2024, περίπου το 50% της παραγωγής μοτοσυκλετών και ανταλλακτικών της ΕΕ εξήχθη, σημειώνοντας αύξηση από το 43% του 2019. Οι εξαγωγές της ΕΕ ανήλθαν σε 2,5 δισ. ευρώ έναντι 3,5 δισ. ευρώ εισαγωγών, με εμπορικό έλλειμμα περίπου 1,0 δισ. ευρώ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτέλεσαν τη μεγαλύτερη εξαγωγική αγορά, αξίας 761 εκατ. ευρώ, ενώ οι δασμοί στην Κίνα, την Ινδία και την Ταϊλάνδη παρέμειναν πολύ υψηλότεροι από αυτούς της ΕΕ.

Μάλιστα επειδή οι εμπορικές συνθήκες μεταβλήθηκαν δραματικά μετά το 2024, η ACEM εκπόνησε μια επικαιροποίηση με στοιχεία για το 2025. Από αυτά προκύπτει ότι οι εξαγωγές μειώθηκαν κατά 22% στα 2,0 δισ. ευρώ και οι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 12% στα 3,9 δισ. ευρώ, με αποτέλεσμα το εμπορικό έλλειμμα να σχεδόν διπλασιαστεί στα 1,9 δισ. ευρώ.

Μέσα στην μελέτη αναφέρεται επίσης πως υπάρχουν 42 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες στην Ευρώπη, που αντιπροσωπεύουν το 11% του μηχανοκίνητου στόλου, ενώ 6,4 εκατομμύρια άνθρωποι μετακινούνται με μοτοσυκλέτα προς την εργασία τους καθημερινά. Οι μετακινήσεις τους είναι κατά ένα τρίτο συντομότερες από ό,τι με αυτοκίνητο, εξοικονομώντας σε κάθε οδηγό περίπου 580 ευρώ ετησίως. Μια μοτοσυκλέτα χρειάζεται 2,9 τετραγωνικά μέτρα χώρου στάθμευσης έναντι 11,5 για ένα αυτοκίνητο, οπότε χωράνε τέσσερα δίκυκλα σε μία θέση στάθμευσης αυτοκινήτου. Οι σημερινές μετακινήσεις με μοτοσυκλέτα αποτρέπουν ήδη την εκπομπή περίπου 2,4 εκατομμυρίων τόνων CO₂ ετησίως σε σύγκριση με τη μετακίνηση με αυτοκίνητο.

Η μελέτη προσομοιώνει επίσης τι θα συνέβαινε αν το 5% των μετακινούμενων με αυτοκίνητο επέλεγαν τη μοτοσυκλέτα. Θα εξοικονομούσαν 28 εκατομμύρια ημέρες χρόνου μετακίνησης ετησίως, αξίας 8,6 δισεκατομμυρίων ευρώ, καθώς και 3,9 δισεκατομμύρια ευρώ σε λειτουργικά έξοδα. Η Ευρώπη θα απέφευγε την εκπομπή 2,6 εκατομμυρίων τόνων CO₂, ενώ οι πόλεις θα απελευθέρωναν 124 τετραγωνικά χιλιόμετρα χώρου στάθμευσης, που ισοδυναμεί με περισσότερα από 17.000 γήπεδα ποδοσφαίρου. Στοιχεία από έναν κυκλοφοριακά δραστήριο αυτοκινητόδρομο στο Βέλγιο υποδηλώνουν ότι μια μετατόπιση του 10% θα μπορούσε να μειώσει τις καθυστερήσεις λόγω κυκλοφοριακής συμφόρησης έως και κατά 40%, προς όφελος όλων των χρηστών του οδικού δικτύου. Τέλος, έντονο είναι και το αγωνιστικό ενδιαφέρον του κλάδου, αφού πάνω από 5 εκατομμύρια θεατές παρακολούθησαν μεγάλες αθλητικές εκδηλώσεις μοτοσυκλέτας το 2024.

Antonio Perlot, Γενικός Γραμματέας της ACEM: «Η μελέτη αυτή μας δίνει μια ολοκληρωμένη εικόνα του τι προσφέρει η μοτοσυκλέτα στην Ευρώπη: 35 δισεκατομμύρια ευρώ σε αξία, σχεδόν μισό εκατομμύριο θέσεις εργασίας και πραγματικά οφέλη για τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι μετακινούνται στις πόλεις. Ωστόσο, αυτά τα στοιχεία δεν μπορούν να θεωρηθούν δεδομένα. Για να παραμείνουν ανταγωνιστικοί, οι Ευρωπαίοι κατασκευαστές χρειάζονται δίκαιη και αμοιβαία πρόσβαση στις παγκόσμιες αγορές, πλήρη ενσωμάτωση των μοτοσυκλετών στον σχεδιασμό της αστικής κινητικότητας και, πάνω απ’ όλα, συνθήκες που θα υποστηρίζουν τις συνεχείς επενδύσεις των κατασκευαστών στην Ευρώπη.»