BMW GS Trophy 2020: Πρωταθλήτρια η ομάδα της Νότιας Αφρικής!

Ολοκληρώθηκε μετά από 2.500km γεμάτα δράση και διασκέδαση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/2/2020

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε και μετά από οκτώ ημέρες ατελείωτης οδήγησης και προκλήσεων, ολοκληρώθηκε με επιτυχία το φετινό  BMW GS Trophy – ένας θεσμός που έχει δημιουργήσει και πραγματοποιεί εδώ και αρκετά χρόνια ο γερμανικός κολοσσός. Από τις 22 ομάδες που συμμετείχαν νικήτρια στέφθηκε η ομάδα της Νότιας Αφρικής, που τόσο το 2016 στη Ταϊλάνδη όσο και το 2018 στη Μογγολία είχε κερδίσει το τρόπαιο. Ήταν μια νίκη που κρίθηκε μέχρι την τελευταία στιγμή, καθώς η ομάδα της Γαλλίας ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστική καταφέρνοντας τελικά να σκαρφαλώσει στη δεύτερη θέση την όγδοη μέρα.

Την έβδομη μέρα οι αναβάτες θα έπρεπε να διασχίσουν μια διαδρομή μήκους 375 χιλιομέτρων με αφετηρία τη λίμνη Tekapo και τερματισμό τη λίμνη Wakana που βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Aspiring. Οι συμμετέχοντες παράλληλα είχαν να λάβουν μέρος σε δυο προκλήσεις.

Μέχρι να φτάσουν στο όρος Aspiring το καραβάνι έπρεπε να διασχίσει πολλά δύσβατα μονοπάτια, ποτάμια και χωματόδρομους. Η περιοχή είναι γνωστή επειδή εκεί πραγματοποιήθηκαν πολλά απ’ τα γυρίσματα της τριλογίας του “Άρχοντα των δαχτυλιδιών”, ενώ στις αρχές του 19ου αιώνα οι Μαορί έσκαβαν για χρόνια δημιουργώντας πολλά ορυχεία, με στόχο την εξόρυξη πολύτιμων πετραδιών και χρυσού. Η πρώτη δοκιμασία, το “Akrapovic Challenge”, περίμενε τους αναβάτες μόλις 30 χιλιόμετρα μετά την αφετηρία και δεν είχε να κάνει με την εξάτμιση των F850GS, αλλά ήταν ένας δύσκολος και τεχνικός αγώνας. Η γεμάτη χαλίκια και πέτρες διαδρομή που έπρεπε να ολοκληρώσουν όλοι οι αναβάτες ήταν στην όχθη της λίμνης Wakana, με μεγάλη κλίση, με αποτέλεσμα πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες να πέσουν. Εκεί αναμετρήθηκαν οι ομάδες της Νότιας Αφρικής και της Γαλλίας και το οποιοδήποτε λάθος μετρούσε διπλά, με τόσο μικρή διαφορά που τους χώριζε.

Έπειτα το καραβάνι συνέχισε την πορεία του μέσα προς τη δύση με κατεύθυνση της νοτιότερες Άλπεις της Νέας Ζηλανδίας, όπου σε αυτές περιλαμβάνεται και το ψηλότερο βουνό της χώρας, το Cook, με την υψηλότερη κορυφή του να φτάνει τις 3.724μ. Οι ομάδες πέρασαν από πολλές πεδιάδες, μονοπάτια και χαμηλότερες κορφές, καθώς και μέσα από μικρές πόλεις όπως το Naseby και το Wadderburn που φημίζονται για τους μεταλλωρύχους τους. Το απόγευμα πλέον οι μοτοσυκλέτες και αναβάτες έφτασαν στο φαράγγι Thompson, εκεί όπου τους περίμενε το “Gate clutch Start”.

Η δεύτερη πρόκληση της ημέρας ήθελε τους αναβάτες να βάζουν μπροστά του κινητήρες των μοτοσυκλετών τους χωρίς τη χρήση της μίζας, αλλά σπρώχνοντάς τες και αφήνοντας απότομα το συμπλέκτη την ώρα που τις καβαλούσαν. Νικητής θα ήταν αυτός που θα έβαζε μπροστά τη μοτοσυκλέτα του και θα την ακινητοποιούσε διανύοντας τη μικρότερη δυνατή απόσταση. Η ομάδα της Ρωσίας στέφθηκε νικήτρια ολοκληρώνοντας την πρόκληση σε απόσταση μικρότερη από πέντε μέτρα – φαίνεται πως οι σχεδόν πολικές θερμοκρασίες της Ρωσίας έχει κάνει τους Ρώσους master στο να βάζουν μπροστά τις μοτοσυκλέτες τους χωρίς τη μίζα.

Η τελευταία μέρα ήταν και η καλύτερη με τους αναβάτες να ξεκινούν απ’ τη Wakana με προορισμό τη κορυφή του βουνού Coronet, όπου φημίζεται για το χιονοδρομικό του κέντρο. Η διαδρομή αποτέλεσε από μόνη της πρόκληση, καθώς διέσχισαν πάνω από 24 ποταμούς και πολλά τεχνικά και δύσκολα μονοπάτια, μέχρι να φτάσουν στον τερματισμό. Πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες είδαν τις μοτοσυκλέτες τους να βυθίζονται και να γίνονται μούσκεμα στην προσπάθειά τους να περάσουν απ’ τη μια όχθη στην άλλη του ποταμού Arrow, που έφτανε σε βάθος μέχρι και το ένα μέτρο.

Η πρώτη πρόκληση που αντιμετώπισαν ήταν το “Jerrycan Challenge”. Σε αυτή τη δοκιμασία ο ένας απ’ τα τρία μέλη της ομάδας καθόταν στη θέση του συνεπιβάτη, έχοντας στα χέρια του δύο άδεια μεγάλα δοχεία για νερό. Ο αναβάτης έπρεπε με ασφάλεια να διασχίσει ένα τεχνικό μονοπάτι δίπλα από ένα ρυάκι και μόλις έφταναν στο τέρμα του θα συναντούσαν το τρίτο μέλος της ομάδας. Εκεί, ο συνεπιβάτης με τον τρίτο έπρεπε να γεμίσουν τα δοχεία με νερό όσο ο αναβάτης ξεκουραζόταν για να ξανακάνει την ίδια διαδρομή – αυτή τη φορά με περισσότερο βάρος απ’ τα γεμάτα δοχεία με νερό- και να τερματίσει σημειώνοντας το ταχύτερο χρόνο.

Η τελευταία δοκιμασία, το “Final parcour”, πραγματοποιήθηκε στην κορυφή του Coronet, χαρίζοντας στο καραβάνι μια καθηλωτική θέα απ’ τη πεδιάδα που ξεδιπλωνόταν μπροστά τους, ενώ φαινόταν και η λίμνη Wakatipu. Οι άνθρωποι της διοργάνωσης είχαν σχεδιάσει μια διαδρομή με κώνους και διάφορα εμπόδια, την οποία οι αναβάτες θα έπρεπε να την ολοκληρώσουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, χωρίς να σβήσει η μοτοσυκλέτα τους και χωρίς να πέσουν. Ακόμη, η δοκιμασία έδινε διπλούς βαθμούς και με τις ομάδες να έχουν μικρή βαθμολογική διαφορά μεταξύ τους, η ένταση κορυφώθηκε. Ωστόσο, η εμπειρία των αναβατών της Νότιας Αφρικής απ’ τις προηγούμενες επιτυχίες τους, τους βοήθησε στο να ξαναστεφθούν νικητές για άλλη μια φορά.

“Στο ξεκίνημα της ημέρας μας χώριζαν μόλις πέντε βαθμοί απ’ τη δεύτερη ομάδα και ήμασταν πολύ στρεσαρισμένοι και νευρικοί. Υπεραναλύαμε τα πάντα! Για αυτό και αντιμετωπίσαμε μερικά προβλήματα στο Jerrycan αλλά δεν πτοηθήκαμε. Ο Brandon Grimsted της ομάδας της Νότιας Αφρικής συνέχισε λέγοντας: “Το Final parcour ήταν μια απ’ τις πιο τρομακτικές προκλήσεις που έχω λάβει μέρος ποτέ. Αλλά ήταν υπέροχη και καταφέραμε να σημειώσουμε τον ταχύτερο χρόνο χωρίς λάθη. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που κερδίσαμε το τρίτο BMW GS Trophy!”

Τελική κατάταξη:

1 South Africa 394

2 France 382

3 Italy 380

4 Netherlands 375

5 South Korea 361

6 Latin America 355

7 Brazil 335

8 Russia 316

9 Mexico 295

10 Argentina 278

11 Middle East 268

12 Australia 264

13 USA 254

14 Nordic 246

15 UK 238

16 Thailand 222

17 Japan 218

18 Malaysia 208

19 India 200

20 Int. Female Team I 169

21 North Africa 146

22 Int. Female Team II 118

 

Ετικέτες

Ηλεκτρική Fireblade με κίνηση και στους δύο τροχούς βάζει στόχο το 24ωρο του Le Mans

LMT02 με σύστημα ανάκτησης ενέργειας στον εμπρός τροχό - Στόχος το ρεκόρ γύρου για ηλεκτρική μοτοσυκλέτα στην πίστα Bugatti
Sigma
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/11/2026

Στην LMT02, το νέο πρωτότυπο του προγράμματος SIGMA Regen Superbike, ο εμπρός τροχός μπορεί να κινεί τη μοτοσυκλέτα στην επιτάχυνση και να επιστρέφει ενέργεια στην μπαταρία κατά το φρενάρισμα. Η ομάδα εξελίσσει την τεχνολογία πάνω σε πλαίσιο Honda CBR1000RR-R Fireblade, με στόχο να παρατάξει το 2029 την πρώτη μοτοσυκλέτα με κίνηση και στους δύο τροχούς στην εκκίνηση του 24ωρου αγώνα αντοχής του Le Mans.

Πίσω από την ηλεκτρική Fireblade βρίσκονται φοιτητές και μηχανικοί της γαλλικής σχολής μηχανικών SIGMA Clermont, με την υποστήριξη της National Moto, ομάδας με πολυετή παρουσία στους αγώνες αντοχής, η οποία παραχώρησε το πλαίσιο της Honda. Το πρώτο τους πρωτότυπο LMT01 παρουσιάστηκε το 2025 και χρησίμευσε κυρίως για δοκιμές του ηλεκτρικού συστήματος κίνησης και της ανάκτησης ενέργειας. Η LMT02 διαθέτει αναθεωρημένα ηλεκτρονικά διαχείρισης και ενσωματώνει το σύστημα SRERA, από τα αρχικά του γαλλικού "Système de Récupération d'Énergie sur la Roue Avant", δηλαδή σύστημα ανάκτησης ενέργειας από τον εμπρός τροχό.

Sigma

Iδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο εμπρός τροχός κατά το φρενάρισμα. Στην επιβράδυνση, το φορτίο μεταφέρεται προς τα εμπρός και το πρόσθιο ελαστικό αναλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της πέδησης. Με το SRERA, η ομάδα μπορεί να αξιοποιήσει μέρος αυτής της πέδησης για να φορτίσει την μπαταρία, ενώ κατά την επιτάχυνση η ροή της ενέργειας αντιστρέφεται και ο ηλεκτροκινητήρας δίνει ροπή στον εμπρός τροχό.

Η SIGMA αναφέρει ότι έχει δοκιμάσει το SRERA και ότι το σύστημα μπορεί να ανακτήσει ενέργεια που αντιστοιχεί έως και στο 33% της χωρητικότητας της μπαταρίας.

Το 2025, το πρώτο πρωτότυπο της SIGMA έκανε επίσης γύρο επίδειξης, το επόμενο πρωτότυπο, με την ονομασία LMR01, θα επιχειρήσει να καταρρίψει το ρεκόρ γύρου για ηλεκτρική μοτοσυκλέτα στην πίστα Bugatti του Le Mans, όπου διεξάγεται και ο 24ωρος αγώνας. Θα ακολουθήσει η LMR02, για την οποία η ομάδα σχεδιάζει ηλεκτρική αρχιτεκτονική 800 V και ισχύ έως 250 kW, το αντίστοιχο περίπου 335 ίππων. Για την εξέλιξη μπαταριών υψηλής απόδοσης που να υποστηρίζουν ταχεία φόρτιση, η SIGMA αναζητά ακόμη χρηματοδότηση ύψους περίπου 190.000 ευρώ.

Sigma

Η κίνηση και στους δύο τροχούς έχει αγωνιστικό προηγούμενο στο χώμα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Yamaha WR450F 2-Trac στο Rally Dakar ή τα συστήματα retrofitting και τις μοτοσυκλέτες της αμερικανικής Christini. Αν η ομάδα της SIGMA Clermont καταφέρει να πάρει εκκίνηση στις 24 Heures Motos του 2029, η δική της μοτοσυκλέτα θα γράψει την πρώτη ηλεκτρική συμμετοχή στον γαλλικό αγώνα αντοχής.