BMW GS Trophy 2020: Πρωταθλήτρια η ομάδα της Νότιας Αφρικής!

Ολοκληρώθηκε μετά από 2.500km γεμάτα δράση και διασκέδαση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/2/2020

Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε και μετά από οκτώ ημέρες ατελείωτης οδήγησης και προκλήσεων, ολοκληρώθηκε με επιτυχία το φετινό  BMW GS Trophy – ένας θεσμός που έχει δημιουργήσει και πραγματοποιεί εδώ και αρκετά χρόνια ο γερμανικός κολοσσός. Από τις 22 ομάδες που συμμετείχαν νικήτρια στέφθηκε η ομάδα της Νότιας Αφρικής, που τόσο το 2016 στη Ταϊλάνδη όσο και το 2018 στη Μογγολία είχε κερδίσει το τρόπαιο. Ήταν μια νίκη που κρίθηκε μέχρι την τελευταία στιγμή, καθώς η ομάδα της Γαλλίας ήταν ιδιαίτερα ανταγωνιστική καταφέρνοντας τελικά να σκαρφαλώσει στη δεύτερη θέση την όγδοη μέρα.

Την έβδομη μέρα οι αναβάτες θα έπρεπε να διασχίσουν μια διαδρομή μήκους 375 χιλιομέτρων με αφετηρία τη λίμνη Tekapo και τερματισμό τη λίμνη Wakana που βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Aspiring. Οι συμμετέχοντες παράλληλα είχαν να λάβουν μέρος σε δυο προκλήσεις.

Μέχρι να φτάσουν στο όρος Aspiring το καραβάνι έπρεπε να διασχίσει πολλά δύσβατα μονοπάτια, ποτάμια και χωματόδρομους. Η περιοχή είναι γνωστή επειδή εκεί πραγματοποιήθηκαν πολλά απ’ τα γυρίσματα της τριλογίας του “Άρχοντα των δαχτυλιδιών”, ενώ στις αρχές του 19ου αιώνα οι Μαορί έσκαβαν για χρόνια δημιουργώντας πολλά ορυχεία, με στόχο την εξόρυξη πολύτιμων πετραδιών και χρυσού. Η πρώτη δοκιμασία, το Akrapovic Challenge”, περίμενε τους αναβάτες μόλις 30 χιλιόμετρα μετά την αφετηρία και δεν είχε να κάνει με την εξάτμιση των F850GS, αλλά ήταν ένας δύσκολος και τεχνικός αγώνας. Η γεμάτη χαλίκια και πέτρες διαδρομή που έπρεπε να ολοκληρώσουν όλοι οι αναβάτες ήταν στην όχθη της λίμνης Wakana, με μεγάλη κλίση, με αποτέλεσμα πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες να πέσουν. Εκεί αναμετρήθηκαν οι ομάδες της Νότιας Αφρικής και της Γαλλίας και το οποιοδήποτε λάθος μετρούσε διπλά, με τόσο μικρή διαφορά που τους χώριζε.

Έπειτα το καραβάνι συνέχισε την πορεία του μέσα προς τη δύση με κατεύθυνση της νοτιότερες Άλπεις της Νέας Ζηλανδίας, όπου σε αυτές περιλαμβάνεται και το ψηλότερο βουνό της χώρας, το Cook, με την υψηλότερη κορυφή του να φτάνει τις 3.724μ. Οι ομάδες πέρασαν από πολλές πεδιάδες, μονοπάτια και χαμηλότερες κορφές, καθώς και μέσα από μικρές πόλεις όπως το Naseby και το Wadderburn που φημίζονται για τους μεταλλωρύχους τους. Το απόγευμα πλέον οι μοτοσυκλέτες και αναβάτες έφτασαν στο φαράγγι Thompson, εκεί όπου τους περίμενε το Gate clutch Start”.

Η δεύτερη πρόκληση της ημέρας ήθελε τους αναβάτες να βάζουν μπροστά του κινητήρες των μοτοσυκλετών τους χωρίς τη χρήση της μίζας, αλλά σπρώχνοντάς τες και αφήνοντας απότομα το συμπλέκτη την ώρα που τις καβαλούσαν. Νικητής θα ήταν αυτός που θα έβαζε μπροστά τη μοτοσυκλέτα του και θα την ακινητοποιούσε διανύοντας τη μικρότερη δυνατή απόσταση. Η ομάδα της Ρωσίας στέφθηκε νικήτρια ολοκληρώνοντας την πρόκληση σε απόσταση μικρότερη από πέντε μέτρα – φαίνεται πως οι σχεδόν πολικές θερμοκρασίες της Ρωσίας έχει κάνει τους Ρώσους master στο να βάζουν μπροστά τις μοτοσυκλέτες τους χωρίς τη μίζα.

Η τελευταία μέρα ήταν και η καλύτερη με τους αναβάτες να ξεκινούν απ’ τη Wakana με προορισμό τη κορυφή του βουνού Coronet, όπου φημίζεται για το χιονοδρομικό του κέντρο. Η διαδρομή αποτέλεσε από μόνη της πρόκληση, καθώς διέσχισαν πάνω από 24 ποταμούς και πολλά τεχνικά και δύσκολα μονοπάτια, μέχρι να φτάσουν στον τερματισμό. Πολλοί απ’ τους συμμετέχοντες είδαν τις μοτοσυκλέτες τους να βυθίζονται και να γίνονται μούσκεμα στην προσπάθειά τους να περάσουν απ’ τη μια όχθη στην άλλη του ποταμού Arrow, που έφτανε σε βάθος μέχρι και το ένα μέτρο.

Η πρώτη πρόκληση που αντιμετώπισαν ήταν το Jerrycan Challenge”. Σε αυτή τη δοκιμασία ο ένας απ’ τα τρία μέλη της ομάδας καθόταν στη θέση του συνεπιβάτη, έχοντας στα χέρια του δύο άδεια μεγάλα δοχεία για νερό. Ο αναβάτης έπρεπε με ασφάλεια να διασχίσει ένα τεχνικό μονοπάτι δίπλα από ένα ρυάκι και μόλις έφταναν στο τέρμα του θα συναντούσαν το τρίτο μέλος της ομάδας. Εκεί, ο συνεπιβάτης με τον τρίτο έπρεπε να γεμίσουν τα δοχεία με νερό όσο ο αναβάτης ξεκουραζόταν για να ξανακάνει την ίδια διαδρομή – αυτή τη φορά με περισσότερο βάρος απ’ τα γεμάτα δοχεία με νερό- και να τερματίσει σημειώνοντας το ταχύτερο χρόνο.

Η τελευταία δοκιμασία, το Final parcour”, πραγματοποιήθηκε στην κορυφή του Coronet, χαρίζοντας στο καραβάνι μια καθηλωτική θέα απ’ τη πεδιάδα που ξεδιπλωνόταν μπροστά τους, ενώ φαινόταν και η λίμνη Wakatipu. Οι άνθρωποι της διοργάνωσης είχαν σχεδιάσει μια διαδρομή με κώνους και διάφορα εμπόδια, την οποία οι αναβάτες θα έπρεπε να την ολοκληρώσουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν, χωρίς να σβήσει η μοτοσυκλέτα τους και χωρίς να πέσουν. Ακόμη, η δοκιμασία έδινε διπλούς βαθμούς και με τις ομάδες να έχουν μικρή βαθμολογική διαφορά μεταξύ τους, η ένταση κορυφώθηκε. Ωστόσο, η εμπειρία των αναβατών της Νότιας Αφρικής απ’ τις προηγούμενες επιτυχίες τους, τους βοήθησε στο να ξαναστεφθούν νικητές για άλλη μια φορά.

“Στο ξεκίνημα της ημέρας μας χώριζαν μόλις πέντε βαθμοί απ’ τη δεύτερη ομάδα και ήμασταν πολύ στρεσαρισμένοι και νευρικοί. Υπεραναλύαμε τα πάντα! Για αυτό και αντιμετωπίσαμε μερικά προβλήματα στο Jerrycan αλλά δεν πτοηθήκαμε. Ο Brandon Grimsted της ομάδας της Νότιας Αφρικής συνέχισε λέγοντας: “Το Final parcour ήταν μια απ’ τις πιο τρομακτικές προκλήσεις που έχω λάβει μέρος ποτέ. Αλλά ήταν υπέροχη και καταφέραμε να σημειώσουμε τον ταχύτερο χρόνο χωρίς λάθη. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που κερδίσαμε το τρίτο BMW GS Trophy!”

Τελική κατάταξη:

1 South Africa 394

2 France 382

3 Italy 380

4 Netherlands 375

5 South Korea 361

6 Latin America 355

7 Brazil 335

8 Russia 316

9 Mexico 295

10 Argentina 278

11 Middle East 268

12 Australia 264

13 USA 254

14 Nordic 246

15 UK 238

16 Thailand 222

17 Japan 218

18 Malaysia 208

19 India 200

20 Int. Female Team I 169

21 North Africa 146

22 Int. Female Team II 118

 

Ετικέτες

Kawasaki Corleo: Στη δημοσιότητα τα πρώτα σχέδια - Πώς θα οδηγείται

Περισσότερες πληροφορίες για το τετράποδο όχημα υδρογόνου της Kawasaki αποκαλύπτουν οι πατέντες του
Kawasaki Corleo
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/8/2026

Οι αιτήσεις κατοχύρωσης ευρεσιτεχνίας της Kawasaki για το Corleo επιβεβαιώνουν ότι το ρομποτικό κατσίκι δεν είναι απλώς ένα πρωτότυπο επίδειξης, αλλά ένα σύνθετο και ασυνήθιστο όχημα με ιδιαίτερο τρόπο λειτουργίας.

Η Kawasaki έχει ήδη παρουσιάσει το Corleo, ένα πρωτότυπο τετράποδο όχημα που χρησιμοποιεί κινητήρα εσωτερικής καύσης με υδρογόνο ως πηγή ενέργειας και αναπτύσσεται με τη βοήθεια της Nvidia. Νέα σχέδια από την πατέντα της εταιρείας αποκαλύπτουν πλέον αρκετές λεπτομέρειες για τον τρόπο με τον οποίο ελέγχεται και κινείται.

Kawasaki Corleo

Βασικό στοιχείο είναι ο αναβάτης. Το Corleo θα χρησιμοποιεί ειδικό εξοπλισμό με αισθητήρες και IMU, ώστε να παρακολουθεί τη θέση και τις κινήσεις του σώματός του. Η μετατόπιση του κέντρου βάρους προς τα αριστερά ή τα δεξιά θα χρησιμοποιείται ως εντολή για αλλαγή κατεύθυνσης.

Kawasaki Corleo

Ταυτόχρονα, το σύστημα θα παρακολουθεί τη θέση των χεριών και τις κινήσεις στα χειριστήρια. Αν ο αναβάτης απομακρύνει τα χέρια του ή τραβήξει τα χειριστήρια προς τα πίσω, το Corleo μπορεί να μειώσει ταχύτητα ή να σταματήσει.

Kawasaki Corleo

Το όχημα θα διαθέτει επίσης διαφορετικά προγράμματα λειτουργίας, μεταξύ των οποίων αυτόματη λειτουργία και ένα πρόγραμμα για δύσκολο έδαφος. Προβλέπονται διαφορετικές ρυθμίσεις για χαμηλή και υψηλή ταχύτητα, ενώ η ανάρτηση των εμπρός και πίσω ποδιών μπορεί να λειτουργεί είτε συνδεδεμένα είτε ανεξάρτητα.

Kawasaki Corleo

Τα τέσσερα πόδια θα είναι αρθρωτά και θα διαθέτουν στοιχεία ανάρτησης, ώστε να απορροφούν τις ανωμαλίες του εδάφους. Τα σχέδια προβλέπουν επίσης δυνατότητα μεταφοράς δύο ατόμων, με ξεχωριστά και ρυθμιζόμενα μαρσπιέ.

Kawasaki Corleo

Το Corleo θα έχει ακόμη μικρό αποθηκευτικό χώρο για προσωπικά αντικείμενα, οθόνη αφής και χειριστήρια στα σημεία όπου θα τοποθετούνται τα χέρια του αναβάτη.

Kawasaki Corleo

Στο μπροστινό μέρος προβλέπεται σύστημα φωτισμού που δεν θα λειτουργεί μόνο ως προβολέας. Οι αισθητήρες θα μπορούν να εντοπίζουν άλλα οχήματα και ανθρώπους και να προσαρμόζουν ανάλογα την ένταση και την κατεύθυνση της δέσμης.

Kawasaki Corleo

Οι πατέντες δεν αποκαλύπτουν ακόμη στοιχεία για την τελική ταχύτητα, την αυτονομία ή τις συνθήκες στις οποίες θα μπορεί να λειτουργεί το Corleo. Επίσης, δεν είναι γνωστό αν όντως, πότε και με ποια μορφή θα περάσει από το πρωτότυπο στην παραγωγή, με τις πρώτες αναφορές να μιλάνε για ένα 10ετές πλάνο.

Kawasaki Corleo

Το σημαντικό είναι ότι η Kawasaki εξετάζει ήδη πολύ συγκεκριμένα τον τρόπο με τον οποίο ένα τέτοιο όχημα θα ελέγχεται από τον αναβάτη και θα λειτουργεί με ασφάλεια εκτός δρόμου. Το Corleo παραμένει ένα από τα πιο ασυνήθιστα projects της Kawasaki, αλλά οι πατέντες δείχνουν ότι πίσω από την εντυπωσιακή εμφάνιση υπάρχει αρκετή μηχανολογική δουλειά προς την κατεύθυνση της υλοποίησης.