BMW GS Trophy 2020: Συνεχίζεται με κατεύθυνση το Νότο!

Μαγευτικά τοπία και μπόλικη δράση!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/2/2020

Η τρίτη μέρα του GS Trophy περιλάμβανε μια εξίσου δύσκολη διαδρομή 345 χιλιομέτρων με αφετηρία το Castlepoint και τερματισμό στο Wainui. Για να φτάσει το καραβάνι στον προορισμό του χρειάστηκε να διασχίσει 180 χιλιόμετρα χωματόδρομου, 155 χιλιόμετρα στην εθνική και 10 χιλιόμετρα σε δύσβατα μονοπάτια. Απ’ το μενού εννοείται πως δεν απουσίαζαν και οι δοκιμασίες με στόχο να αναδειχτεί η κυρίαρχη ομάδα του BMW GS Trophy.

Οι αναβάτες για άλλη μια φορά είχαν ελάχιστο χρόνο να ξεκουραστούν, καθώς για να ολοκληρώσουν τη διαδρομή της ημέρας, έπρεπε να ξυπνήσουν απ’ τις 5:30π.μ., ώστε να έχουν το χρόνο να προετοιμαστούν. Ωστόσο, είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν τη μαγευτική ανατολή ατενίζοντας τον Ειρηνικό Ωκεανό, απ’ το Castlepoint. Η πρώτη πρόκληση της ημέρας τους περίμενε μόλις ένα χιλιόμετρο μετά την αφετηρία, στην παραλία. Το Beach Drift ήταν ένας αγώνας σαν αυτόν της προηγούμενη ημέρας, όπου ένας αναβάτης από κάθε ομάδα θα έπρεπε να οδηγήσει πάνω στην αφράτη άμμο μέχρι ένα σημείο και να επιστρέψει σταματώντας στο σημείο που είχαν ορίσει οι άνθρωποι του Trophy. Η πρόκληση ήταν αρκετά δύσκολη και πολλοί αναβάτες έπεσαν  –χωρίς να τραυματιστούν- ενώ άλλοι είδαν τους τροχούς των μοτοσυκλετών τους να χάνονται μέσα στην άμμο.

Έπειτα οι ομάδες άφησαν πίσω τους της ακτές της Νέας Ζηλανδίας και περιπλανήθηκαν μέσα στα δύσβατα μονοπάτια και χωματόδρομους που έχουν δημιουργήσει οι γεωργοί της περιοχής. Ο προορισμός τους ήταν να φτάσουν στην ενδοχώρα και να βρεθούν στην εμπορική πόλη της Wairarapa, το Masterton. Σειρά είχε μια διαδρομή με στριφτερά κομμάτια και εναλλαγές από άσφαλτο σε χώμα, μέχρι οι ομάδες να μπουν στα δάση της περιοχής και να βγουν στην εθνική οδό στο Pariwhariki. Από εκείνο το σημείο το καραβάνι μπορούσε να δει από μακριά την εντυπωσιακή οροσειρά Tararau, με την υψηλότερη κορυφή της να φτάνει τα 1.300μ. Είναι μια από τις πολλές οροσειρές που έχει το Βόρειο Νησί της Νέας Ζηλανδίας, ξεκινά βορειανατολικά και επεκτείνεται για 80 χιλιόμετρα καταλήγοντας νοτιοδυτικά.

Μετά από τον απαραίτητο ανεφοδιασμό καυσίμων και ένα μικρό διάλλειμα το BMW GS Trophy κατευθύνθηκε ανατολικά μέσα από σαθρούς χωματόδρομους για να δει από κοντά το White Rock που βρίσκεται στην παραλία της Pahaoa. Το τοπίο είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό με τη μαύρη άμμο να δημιουργεί μια έντονη αντίθεση με τον Λευκό Βράχο, ενώ η παραλία φημίζεται ιδιαίτερα για surfing. Η δεύτερη πρόκληση δεν είχε να κάνει καθόλου με τις μοτοσυκλέτες και την οδήγηση αλλά με το πόσο εύστοχοι είναι οι αναβάτες. Χρησιμοποιώντας τα προστατευτικά τους περιλαίμια ως στόχο οι αναβάτες έπρεπε να περάσουν από μέσα τους τα γάντια τους.

Το τελευταίο σκέλος της τρίτης μέρας περιλάμβανε μια ιδιαίτερα διάσημη διαδρομή για τους αναβάτες της περιοχής, την ανάβαση του Rimutaka. Η κορυφή βρίσκεται σε υψόμετρο 725μ. και πέρα απ’ την άσφαλτο το μέρος παραμένει τόσο αγνό με την πυκνή βλάστηση και τα δέντρα, που σε μεταφέρει σε μια παλιότερη εποχή. Σε αυτό το σημείο πραγματοποιήθηκε και η τελευταία πρόκληση της ημέρας, με τους ανθρώπους του BMW GS Trophy να έχουν σχεδιάσει μια διαδρομή Trial, που περνούσε μέσα από δέντρα και ρυάκια. Νικητής θα ήταν αυτός που θα ολοκλήρωνε τη διαδρομή πιο γρήγορο και θα είχε μαζέψει τους λιγότερους βαθμούς ποινής απ’ την επαφή του με το έδαφος.

Την τέταρτη μέρα το οι αγωνιζόμενοι θα κατευθυνθούν προς το Wellington με στόχο να περάσουν στο Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας.

Από την πρώτη μέρα του GS Trophy, η ομάδα της Νότιας Κορέας ηγείται της βαθμολογίας, όμως σταδιακά η ομάδα της Νότιας Αφρικής έχει κερδίσει πολλούς βαθμούς και βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής απ’ την πρώτη θέση.

BMW Motorrad International GS Trophy 2020 Oceania.

Η κατάταξη μετά την ολοκλήρωση της τρίτης μέρας:

1 South Korea 157 points

2 South Africa 146  

3 Netherlands 145  

4 France 142

5 Italy 133  

6 USA 124

7 Australia 122

8 Russia 114  

9 Latin America 111  

10 Brazil 109  

11 Mexico 105  

12 Argentina 101

13 Middle East 93  

14 UK 79

15 India 78

16 Nordic 77

17 Malaysia 67

18 Japan 62

19 North Africa 62

20 Thailand 62

21 Int. Female Team I 43

22 Int. Female Team II 30

 

Ετικέτες

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.