BMW GS Trophy 2020: Συνεχίζεται με κατεύθυνση το Νότο!

Μαγευτικά τοπία και μπόλικη δράση!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/2/2020

Η τρίτη μέρα του GS Trophy περιλάμβανε μια εξίσου δύσκολη διαδρομή 345 χιλιομέτρων με αφετηρία το Castlepoint και τερματισμό στο Wainui. Για να φτάσει το καραβάνι στον προορισμό του χρειάστηκε να διασχίσει 180 χιλιόμετρα χωματόδρομου, 155 χιλιόμετρα στην εθνική και 10 χιλιόμετρα σε δύσβατα μονοπάτια. Απ’ το μενού εννοείται πως δεν απουσίαζαν και οι δοκιμασίες με στόχο να αναδειχτεί η κυρίαρχη ομάδα του BMW GS Trophy.

Οι αναβάτες για άλλη μια φορά είχαν ελάχιστο χρόνο να ξεκουραστούν, καθώς για να ολοκληρώσουν τη διαδρομή της ημέρας, έπρεπε να ξυπνήσουν απ’ τις 5:30π.μ., ώστε να έχουν το χρόνο να προετοιμαστούν. Ωστόσο, είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν τη μαγευτική ανατολή ατενίζοντας τον Ειρηνικό Ωκεανό, απ’ το Castlepoint. Η πρώτη πρόκληση της ημέρας τους περίμενε μόλις ένα χιλιόμετρο μετά την αφετηρία, στην παραλία. Το Beach Drift ήταν ένας αγώνας σαν αυτόν της προηγούμενη ημέρας, όπου ένας αναβάτης από κάθε ομάδα θα έπρεπε να οδηγήσει πάνω στην αφράτη άμμο μέχρι ένα σημείο και να επιστρέψει σταματώντας στο σημείο που είχαν ορίσει οι άνθρωποι του Trophy. Η πρόκληση ήταν αρκετά δύσκολη και πολλοί αναβάτες έπεσαν  –χωρίς να τραυματιστούν- ενώ άλλοι είδαν τους τροχούς των μοτοσυκλετών τους να χάνονται μέσα στην άμμο.

Έπειτα οι ομάδες άφησαν πίσω τους της ακτές της Νέας Ζηλανδίας και περιπλανήθηκαν μέσα στα δύσβατα μονοπάτια και χωματόδρομους που έχουν δημιουργήσει οι γεωργοί της περιοχής. Ο προορισμός τους ήταν να φτάσουν στην ενδοχώρα και να βρεθούν στην εμπορική πόλη της Wairarapa, το Masterton. Σειρά είχε μια διαδρομή με στριφτερά κομμάτια και εναλλαγές από άσφαλτο σε χώμα, μέχρι οι ομάδες να μπουν στα δάση της περιοχής και να βγουν στην εθνική οδό στο Pariwhariki. Από εκείνο το σημείο το καραβάνι μπορούσε να δει από μακριά την εντυπωσιακή οροσειρά Tararau, με την υψηλότερη κορυφή της να φτάνει τα 1.300μ. Είναι μια από τις πολλές οροσειρές που έχει το Βόρειο Νησί της Νέας Ζηλανδίας, ξεκινά βορειανατολικά και επεκτείνεται για 80 χιλιόμετρα καταλήγοντας νοτιοδυτικά.

Μετά από τον απαραίτητο ανεφοδιασμό καυσίμων και ένα μικρό διάλλειμα το BMW GS Trophy κατευθύνθηκε ανατολικά μέσα από σαθρούς χωματόδρομους για να δει από κοντά το White Rock που βρίσκεται στην παραλία της Pahaoa. Το τοπίο είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό με τη μαύρη άμμο να δημιουργεί μια έντονη αντίθεση με τον Λευκό Βράχο, ενώ η παραλία φημίζεται ιδιαίτερα για surfing. Η δεύτερη πρόκληση δεν είχε να κάνει καθόλου με τις μοτοσυκλέτες και την οδήγηση αλλά με το πόσο εύστοχοι είναι οι αναβάτες. Χρησιμοποιώντας τα προστατευτικά τους περιλαίμια ως στόχο οι αναβάτες έπρεπε να περάσουν από μέσα τους τα γάντια τους.

Το τελευταίο σκέλος της τρίτης μέρας περιλάμβανε μια ιδιαίτερα διάσημη διαδρομή για τους αναβάτες της περιοχής, την ανάβαση του Rimutaka. Η κορυφή βρίσκεται σε υψόμετρο 725μ. και πέρα απ’ την άσφαλτο το μέρος παραμένει τόσο αγνό με την πυκνή βλάστηση και τα δέντρα, που σε μεταφέρει σε μια παλιότερη εποχή. Σε αυτό το σημείο πραγματοποιήθηκε και η τελευταία πρόκληση της ημέρας, με τους ανθρώπους του BMW GS Trophy να έχουν σχεδιάσει μια διαδρομή Trial, που περνούσε μέσα από δέντρα και ρυάκια. Νικητής θα ήταν αυτός που θα ολοκλήρωνε τη διαδρομή πιο γρήγορο και θα είχε μαζέψει τους λιγότερους βαθμούς ποινής απ’ την επαφή του με το έδαφος.

Την τέταρτη μέρα το οι αγωνιζόμενοι θα κατευθυνθούν προς το Wellington με στόχο να περάσουν στο Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας.

Από την πρώτη μέρα του GS Trophy, η ομάδα της Νότιας Κορέας ηγείται της βαθμολογίας, όμως σταδιακά η ομάδα της Νότιας Αφρικής έχει κερδίσει πολλούς βαθμούς και βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής απ’ την πρώτη θέση.

BMW Motorrad International GS Trophy 2020 Oceania.

Η κατάταξη μετά την ολοκλήρωση της τρίτης μέρας:

1 South Korea 157 points

2 South Africa 146  

3 Netherlands 145  

4 France 142

5 Italy 133  

6 USA 124

7 Australia 122

8 Russia 114  

9 Latin America 111  

10 Brazil 109  

11 Mexico 105  

12 Argentina 101

13 Middle East 93  

14 UK 79

15 India 78

16 Nordic 77

17 Malaysia 67

18 Japan 62

19 North Africa 62

20 Thailand 62

21 Int. Female Team I 43

22 Int. Female Team II 30

 

Ετικέτες

Honda: Παλιό και νέο CB1000F στην πίστα με Freddie Spencer και τα θρυλικά NSR500 και CB750F Daytona [Photos]

Παρέλαση αστέρων, ανθρώπων και μηχανών, στην πίστα Paul Ricard
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

21/5/2026

Η Honda Motor Europe France και η Honda Racing Corporation (HRC) διοργάνωσαν δύο ιστορικές εκδηλώσεις για να γιορτάσουν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον των αγώνων μοτοσυκλέτας, φέρνοντας μαζί θρυλικούς αναβάτες και μια εντυπωσιακή συλλογή μοτοσυκλετών σε δύο σημαντικές εκδηλώσεις στη Γαλλία.

Πρωταγωνιστής των εκδηλώσεων ήταν ο δύο φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Freddie Spencer, που κατέκτησε τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα συνολικά, στα κυβικά το 1983 και στα 250 κυβικά και 500 κυβικά το 1985.

Ο εορτασμός συμπίπτει με την παρουσίαση της νέας Honda CB1000F, μιας γυμνής μοτοσυκλέτας με ρετρό εμφάνιση που παραπέμπει στα ιστορικά CB750/CB900, ενώ στην έκθεση υπήρχε και η θρυλική NSR500, με την οποία ο Spencer κατέκτησε το πρωτάθλημα.

Honda

Η NSR500 του 1985 άλλαξε τα πάντα”, αναπολεί ο Spencer. “Επαναπροσδιόρισε τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζαμε τη γεωμετρία, τις δοκιμές και τη σύνδεση με τον αναβάτη. Όταν την οδηγώ ξανά, νιώθω σαν να γυρίζω στο σπίτι μου. Είναι κάτι περισσότερο από μια μοτοσυκλέτα. Είναι μέρος του εαυτού μου και διαμόρφωσε γενιές αγωνιστικών μηχανών που ακολούθησαν”.

Το NSR500 ήταν ένα τετρακύλινδρο V και αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος για τη Honda για 18 ολόκληρα χρόνια, ώσπου άλλαξαν οι κανονισμοί και οι δίχρονες μοτοσυκλέτες αποτέλεσαν παρελθόν για τον κορυφαίο θεσμό.

Μαζί με τον Spencer στο Le Mans ήταν η Ana Carrasco, αναβάτρια της Honda World Supersport, πρωταθλήτρια World Supersport 300 το 2018 και η πρώτη γυναίκα που κέρδισε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα μοτοσυκλέτας απέναντι σε άνδρες αντιπάλους.

“Νιώθω πιο νευρική για την οδήγηση αυτής της μοτοσυκλέτας από ό,τι πριν από έναν αγώνα. Είναι μια μοναδική στιγμή στη ζωή. Σήμερα βασιζόμαστε στα δεδομένα και τα ηλεκτρονικά. Αλλά με αυτή τη μοτοσυκλέτα, όλα έχουν να κάνουν με την αίσθηση και τη σύνδεση. Αυτό είναι μια πραγματική πρόκληση και ένα προνόμιο,” παραδέχτηκε η Carrasco

Οι εκδηλώσεις ανέδειξαν επίσης την τεχνολογική κληρονομιά της Honda, με σημαντικά στελέχη από το Honda Collection Hall της Ιαπωνίας να παρέχουν πληροφορίες για την απαραίτητη συντήρηση των μοτοσυκλετών αυτών. Το Collection Hall, που ιδρύθηκε το 1998, φιλοξενεί περισσότερα από 150 οχήματα σε έκθεση, ενώ εκατοντάδες ακόμη μοτοσυκλέτες βρίσκονται σε αποθήκη, όλες συντηρημένες σε κατάσταση λειτουργίας.

Honda

Η αντίθεση μεταξύ της μηχανικής του παρελθόντος και του παρόντος διερευνήθηκε περαιτέρω από τον Ujino-san, πρώην μηχανικό της Repsol Honda MotoGP και πλέον μέλος της ομάδας ανάπτυξης της HRC: Σήμερα, διαθέτουμε τηλεμετρία και σφραγισμένους κινητήρες. Στην εποχή των δίχρονων, οι μηχανικοί έπρεπε να «διαβάζουν» τη μοτοσυκλέτα – τον ήχο, τους κραδασμούς, ακόμα και τη μυρωδιά της. Απαιτούσε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο κατανόησης.

Μάλιστα ο Spencer πρόσφατα οδήγησε και τη νέα CB1000F και δήλωσε: “Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η σύνδεση. Μπορείς να νιώσεις την καταγωγή, αλλά με σύγχρονη τεχνολογία, σταθερότητα και ευελιξία. Η Honda κατασκευάζει πάντα μοτοσυκλέτες που επιτρέπουν στους αναβάτες να φτάνουν στα όρια και να επιστρέφουν. Η CB1000F συνεχίζει αυτή την παράδοση υπέροχα.”

Στην εκδήλωση οι οπαδοί της Ιαπωνικής εταιρείας είχαν την ευκαιρία  να δουν από κοντά τις CB1000F του 1977, NSR500 και CB750F Daytona, όπως φυσικά και τον Spencer. Ακολουθούν οι φωτογραφίες από τις εκδηλώσεις.