Όταν στις εκθέσεις της Κολωνίας και του Μιλάνου η BMW παρουσίασε δύο μοντελάκια της σειρά Lego Technic (ένα R9T και ένα R 1200GS) οι περισσότεροι το αντιμετωπίσαμε με μια δόση ειρωνείας, αφού δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε γιατί η γερμανική εταιρεία αφιέρωσε τόσο πολύτιμο χρόνο για να παρουσιάσει δύο παιχνίδια. Όμως τώρα, με την παρουσίαση του Hover Ride Concept, καταλαβαίνουμε ότι δεν πρόκειται απλώς για μια σειρά παιχνιδιών της Lego που θα πουλάνε τα καταστήματα της BMW για χριστουγεννιάτικα δώρα, αλλά αποτελεί την πρώτη απτή δουλειά ενός νέου τμήματος που ονομάζεται BMW Junior Company.
Τι κάνει αυτό το τμήμα; Με λίγα λόγια, εκπαιδεύει το προσωπικό της γερμανικής εταιρείας, προσφέροντάς τους ταυτόχρονα μια δημιουργική ενασχόληση. Για να τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, θα πρέπει να καταλάβετε ότι στις βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρες, δεν είναι ντροπή να συνεργάζονται με τις ιδιωτικές εταιρείες σε επίπεδο εκπαίδευσης (γι΄αυτό είναι ανεπτυγμένες άλλωστε…). Έτσι οι φοιτητές των σχολών και των πανεπιστημίων εκπαιδεύονται και δουλεύουν σε πραγματικές συνθήκες κατά την διάρκεια των σπουδών τους και όταν πλέον πάρουν το δίπλωμά τους, έχουν ταυτόχρονα και πρακτική κατάρτιση της επιστήμης τους.
Το BMW Junior Company κάνει αυτή τη δουλειά, για λογαριασμό της μητρικής εταιρείας. Πού κολλάνε τα παιχνίδια της Lego σε αυτή την ιστορία; Πολύ απλά, οι εκπαιδευόμενοι δεν μπορούν να εμπλακούν σε project που αφορούν τα προϊόντα παραγωγής, τόσο λόγω κόστους, όσο και λόγω ασφάλειας απορρήτου, αφού δεν είναι ακόμα μόνιμοι υπάλληλοι της BMW. Έτσι με την συνεργασία της Lego, μπορούν πλέον να περάσουν απ’ όλα τα στάδια εκπαίδευσης που απαιτείται για να δημιουργηθεί ένα πρωτότυπο, με το ελάχιστο δυνατό κόστος για την BMW.
To Hover Ride Concept είναι η πρώτη του δουλειά και η κεντρική ιδέα ήταν να φτιάξουν ένα φουτουριστικό όχημα, χρησιμοποιώντας όσα περισσότερα εξαρτήματα μπορούσαν από την Lego R1200GS. Μάλιστα σε δεύτερη φάση, το όχημα αυτό θα κατασκευαστεί σε κανονικό μέγεθος και θα παρουσιαστεί στην έκθεση της Lego στην Κοπεγχάγη στις 16 Φεβρουαρίου και μετά θα μετακομίσει στα κεντρικά κτήρια της BMW στο Μόναχο.
Βενζινάδικα: Αποφεύχθηκε η απεργία, αλλά η τιμή της βενζίνης δεν πρόκειται να πέσει
Από την ομόφωνη απόφαση για κινητοποιήσεις ως την εκεχειρία, ένα τριχίλιαρο voucher δρόμος
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
20/3/2026
Αποτράπηκε το ενδεχόμενο γενικής απεργίας των πρατηριούχων καυσίμων μετά τη συνάντηση της Ομοσπονδίας Βενζινοπωλών Ελλάδος (ΟΒΕ) με τον υπουργό Ανάπτυξης Τάκη Θεοδωρικάκο.
Μετά το τέλος της τρίωρης συζήτησης μεταξύ των δύο πλευρών την Πέμπτη 19/3, ο υπουργός κοινοποίησε τα ευχάριστα με μιαν ανακοίνωση που ουσιαστικά αγνοεί όλα τα σημεία και τις προτάσεις που είχαν θίξει οι βενζινοπώλες τις προηγούμενες μέρες, όπως μείωση φόρου και οργανωτικά ζητήματα.
Ούτε κουβέντα για τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στα καύσιμα, μόνο άφθονες επαναλήψεις περί πάταξης της αισχροκέρδειας και του voucher 3.000 ευρώ που θα λάβουν όσοι πρατηριούχοι δεν έχουν εγκαταστήσει ακόμη σύστημα εισροών-εκροών στα καταστήματά τους.
Από την πλευρά τους οι βενζινοπώλες δείχνουν να έφυγαν από τη συνάντηση έχοντας πειστεί να μην προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις, όπως τουλάχιστον αυτό αντανακλάται στα λεγόμενα των δύο ομοσπονδιών τους, ΟΒΕ και ΠΟΠΕΚ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Πρατηριούχων – Εμπόρων Καυσίμων).
Από τη μια πλευρά ο πρόεδρος της ΟΒΕ, Μιχάλης Κιούσης, εκφράζει τη γνώμη πως μετά τη συνάντηση “δεν υπάρχει ενδεχόμενο κινητοποιήσεων”, ενώ ο πρόεδρος της ΠΟΠΕΚ, Θέμης Κιουρτζής, θεωρεί ότι “κάποιες αποφάσεις που πάρθηκαν και εξηγήσεις που έγιναν, είναι σημαντικές”.
Αμφότεροι δηλώνουν πως στη συνέχεια θα ενημερώσουν τα μέλη των ομοσπονδιών τους για να αποφασίσουν για το θέμα των κινητοποιήσεων, ωστόσο από κοινού πιστεύουν πως η κατάσταση έχει αποκλιμακωθεί.
Όσον αφορά τα πρατήρια ωστόσο, τίποτε δεν αλλάζει επί της ουσίας. Από τη μια η τιμή του πετρελαίου συνεχίζει να ανεβαίνει καθημερινά, μαζί με τη λιανική τιμή στην αντλία και αυτό προφανώς δεν πρόκειται να αλλάξει όσο ο Περσικός Κόλπος παραμένει πεδίο μάχης, όπως επίσης δεν κουνιέται από τη θέση του το πλαφόν ως τις 30 Ιουνίου. Όχι τουλάχιστον από κάποια θεσμική πρωτοβουλία, όπως λ.χ. τις πρόσφατες αποφάσεις Αυστρίας, Ιταλίας και πλέον και της Κροατίας να μειώσουν τους δικούς τους φόρους κατανάλωσης ώστε να αποσυμπιεστεί η τιμή των καυσίμων στα πρατήρια.
Εξίσου απογοητευτικώς ασαφή δείχνουν και τα αποτελέσματα της διάσκεψης των 27 ηγετών της Ε.Ε στις Βρυξέλλες χτες (Πέμπτη 19/3), για την οποία ο πρωθυπουργός δήλωσε πως “υπήρξε μια διατύπωση που ανοίγει την πόρτα για περισσότερη ευελιξία στην λήψη μέτρων εθνικών και ευρωπαϊκών. Η κυβέρνηση είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις εντός των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της,” συμπληρώνοντας πως δεν είναι ακόμη η ώρα για περισσότερες λεπτομέρειες.
Ευελιξία μπορεί να βλέπει ο κύριος πρωθυπουργός, μέτρα πάντως δεν βλέπει κανένας Έλληνας πολίτης. Εκτός αν ως προστασία του καταναλωτή από τη ραγδαία άνοδο της τιμής του πετρελαίου στις διεθνείς χρηματαγορές λογίζεται αποκλειστικά και μόνο η “πάταξη της αισχροκέρδειας” στη λιανική.
Δυστυχώς θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε ό,τι μας ζητηθεί για καύσιμα και τα πρατήρια θα πρέπει να περάσουν αυτή τη δύσκολη περίοδο με το πλαφόν που εξήγγειλε η κυβέρνηση στα περιθώρια κέρδους τους χωρίς την παραμικρή αλλαγή.
Αν τώρα με το τριχίλιαρο voucher απομακρύνεται ο κίνδυνος να κλείσουν πρατήρια καυσίμων - όπως είχε σπεύσει τις προηγούμενες μέρες να μας υπενθυμίσει η ΟΒΕ πως είχε γίνει την τελευταία φορά που ο μαύρος χρυσός ενεπλάκη σε ράλι ανόδου τιμών – δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε και οπωσδήποτε το απευχόμαστε.
Πάντως δεν περιμένουμε να πέσει η τιμή της βενζίνης στην αντλία, καθώς το Κράτος θα συνεχίσει να απολαμβάνει αυξημένα έσοδα από μια λιανική τιμή βενζίνης που αποτελείται από 56% φόρους (κατά την ΟΒΕ). Ανεβαίνει η τιμή, αυγατίζουν οι φόροι, οι καταναλωτές να ’ναι καλά να πετούν τα λεφτά τους στο πηγάδι που δεν έχει πάτο.
Ας ελπίσουμε τουλάχιστον τα περί αυστηρών ελέγχων κατά της αισχροκέρδειας, που τόσο περήφανα μηρυκάζει η κυβέρνηση, να συμπεριλάβουν και τα διυλιστήρια, για τα οποία ακούγονται - ανεπιβεβαίωτες - κατηγορίες πως επικαιροποιούν τις τιμές σε καύσιμα που είχαν αγοράσει και πληρώσει προπολεμικώς, με τις τότε πολύ χαμηλότερες τιμές.