Cruise control με κάμερες από την Kawasaki!

Μια εναλλακτική προσέγγιση αντί για ραντάρ
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/1/2020

Όπως δείχνουν τα πράγματα, το επόμενο τεχνολογικό trend στις μοτοσυκλέτες θα αφορά το ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενο cruise control σε πραγματικό χρόνο, μέσω χρήσης ραντάρ που θα είναι εγκατεστημένα πάνω τους. Είχαμε γράψει άλλωστε πριν από λίγο καιρό, για το σύστημα που ετοιμάζει η Bosch, το οποίο φαίνεται πως το δοκιμάζουν οι Ducati, KTM και Kawasaki. Οι πατέντες όμως που κατέθεσαν πρόσφατα οι "πράσινοι", μαρτυρούν πως στο Akashi δουλεύουν και πάνω σε ένα εναλλακτικό σύστημα που χρησιμοποιεί κάμερες αντί για ραντάρ.

Η τεχνολογία της αυτόματης προσαρμογής του cruise control, είναι κάτι ευρέως διαδεδομένο στα αυτοκίνητα, όπου με την βοήθεια των ραντάρ ρυθμίζεται ανάλογα η ταχύτητα ώστε το αυτοκίνητο να ακολουθεί τον ρυθμό της κίνησης του δρόμου. Τα ραντάρ έδωσαν επίσης την δυνατότητα για συστήματα προειδοποίησης και φρεναρισμάτων κινδύνου, αλλά όπως φαίνεται δεν έχουν πεισθεί όλα τα εργοστάσια πως τα ραντάρ αποτελούν πανάκεια. Μερικοί κατασκευαστές, όπως η Subaru για παράδειγμα, χρησιμοποιούν κάμερες αντί για ραντάρ, κάτι που αποφάσισε να δοκιμάσει και η Kawasaki, όπως δείχνουν οι συγκεκριμένες πατέντες.

Η κάθε μέθοδος έχει τα δικά της μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα, καθώς, για παράδειγμα, τα ραντάρ είναι ιδιαίτερα χρήσιμα σε συνθήκες πολύ χαμηλού φωτισμού, όπως είναι το σκοτάδι, η ομίχλη και η πυκνή βροχόπτωση. Από την άλλη, οι κάμερες σε συνδυασμό με το κατάλληλο πρόγραμμα αναγνωρίζουν καλύτερα τις διαφορές μεταξύ των οχημάτων, όπως και την λωρίδα που χρησιμοποιούν τα προπορευόμενα οχήματα, ενώ αντιδρούν επίσης γρηγορότερα από τα ραντάρ. Ξανά στο παράδειγμα της Subaru, το σύστημα "Eyesight" (όπως το ονομάζει) αντιλαμβάνεται πότε ανάβουν τα φώτα στοπ του προπορευόμενου οχήματος, προειδοποιώντας τον οδηγό πριν αρχίσει να κόβει ταχύτητα. Για να μπορέσει να λειτουργήσει σωστά το σύστημα, χρειάζονται δύο κάμερες τοποθετημένες σε σταθερή απόσταση μεταξύ τους, για να δημιουργήσουν μια στερεοσκοπική εικόνα. Όπως ακριβώς δουλεύει ο εγκέφαλος με τα δύο μάτια, για να μπορέσει να υπολογίσει τις αποστάσεις, έτσι δουλεύουν και οι δύο στερεοσκοπικές κάμερες για να μεταφέρουν δεδομένα στην κεντρική μονάδα σχετικά με την απόσταση. Αυτό ακριβώς κάνει και το σύστημα της Kawasaki.

Οι πατέντες της εταιρείας δείχνουν πως έχει σχεδιαστεί να τοποθετηθούν οι δύο κάμερες πάνω στο φαίρινγκ. Στο σχέδιο απεικονίζεται μια μοτοσυκλέτα με cornering lights στο φαίρινγκ, όπως έχει το H2SX-SE, με τις κάμερες να είναι τοποθετημένες πίσω από τα ίδια κρύσταλλα. Σε αντίθεση με τα ραντάρ, που πρέπει να τοποθετηθούν ακριβώς στο ρύγχος χωρίς να υπάρχει κάποιο εμπόδιο μπροστά, οι κάμερες μπορούν να τοποθετηθούν στο πλάι και να είναι λειτουργικές. Αυτός ο σχεδιασμός ταιριάζει απόλυτα στην Kawasaki, καθώς η τοποθέτηση των φωτιστικών σωμάτων στο συγκεκριμένο σημείο είναι σήμα κατατεθέν για το εργοστάσιο εδώ και δεκαετίες. Από το ZZ-R μέχρι τα υφιστάμενα Ninja 1000SX και H2SX, η παράδοση των φλας που είναι ενσωματωμένα στο φαίρινγκ συνεχίζεται κανονικά.

Η πατέντα της Kawasaki δείχνει επίσης ότι οι κάμερες θα μπορούσαν να συνδυαστούν και με ένα ραντάρ –όπως αυτό από το σύστημα της Bosch- στο μούτρο της μοτοσυκλέτας, συνδυάζοντας τα οφέλη και από τις δύο τεχνολογίες. Οι νέες πατέντες δείχνουν την τοποθέτησή του και πάνω σε ένα μεγάλο adventure (το Versys), σε μια μάλλον επίφοβη θέση, πάνω στις προστατευτικές χούφτες.

Οι πιο πολλές, πάντως, πιθανότητες είναι να δούμε να μπαίνει το σύστημα με τις κάμερες νωρίτερα στην παραγωγή, από αυτό με τα ραντάρ. Η Ducati έχει ήδη δεσμευτεί για ένα μοντέλο με ραντάρ στο εξοπλισμό του την φετινή χρονιά, που κατά μεγάλη βεβαιότητα θα είναι το Multistrada V4, ενώ και η ΚΤΜ δοκιμάζει το σύστημα της Bosch πάνω σε ένα απόλυτα φουτουριστικό Super Adventure.

 

 

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.