Damon Motorcycles: Σε κρίση η καναδική εταιρεία με την ηλεκτρική superbike των 200 ίππων

Εξοργισμένοι οι επενδυτές, αγωγή και από τον ιδρυτή της - Αμφίβολο αν οι μοτοσυκλέτες της φτάσουν ποτέ στον δρόμο
Damon going bust
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

3/10/2025

Η καναδική startup, Damon, που κάποτε υποσχόταν μία superbike με τελική 320+ χλμ./ώρα και αυτονομία έως 320 χλμ., βρίσκεται σήμερα στο μάτι του κυκλώνα, παλεύοντας με αγωγές και λειτουργώντας με ελάχιστο προσωπικό, μόλις 13 άτομα!

Κάποτε προβλήθηκε ως μια ανατρεπτική δύναμη στον χώρο της μοτοσυκλέτας, αλλά πλέον η Damon μοιάζει όλο και περισσότερο να βουλιάζει σε ένα βαρέλι δίχως πάτο.

Η δραστηριότητα της Damon στα επίσημα κανάλια κοινωνικής δικτύωσης είναι μηδενική τους τελευταίους εννέα μήνες και στις τελευταίες οικονομικές εκθέσεις της αποκαλύπτεται ότι βρίσκεται μπλεγμένη σε πολλαπλές νομικές διαμάχες, συμπεριλαμβανομένων απαιτήσεων από πρώην στελέχη. Η πιο "δυνατή" αγωγή, σύμφωνα με το αμερικανικά μέσα, προέρχεται από τον χρηματοδότη Andrew DeFrancesco, ο οποίος υποστηρίζει ότι η Damon του οφείλει πάνω από 3,2 εκατ. δολάρια σε μετοχικές αποζημιώσεις για συμβουλευτικές υπηρεσίες. Ο DeFrancesco, μια αμφιλεγόμενη φιγούρα με ιστορικό κυρώσεων για ενορχήστρωση οικονομικής απάτης, διατηρούσε στενούς δεσμούς με την εταιρεία μέσω του επενδυτικού του ταμείου House of Lithium, το οποίο είχε διοχετεύσει χρηματοδοτήσεις στην Damon κατά τη φάση ανάπτυξης.

Damon going bust

Σήμερα, όμως, η σχέση αυτή έχει μεταφερθεί στις αίθουσες των δικαστηρίων. Και ο DeFrancesco δεν είναι ο μόνος. Η Damon βρίσκεται επίσης αντιμέτωπη με αγωγές για απλήρωτα ενοίκια, ενώ, σύμφωνα με τα έγγραφα, αντιμετωπίζει δράση ακόμα και από τον εκδιωγμένο ιδρυτή και πρώην CEO, Jay Giraud. Πρόκειται για ένα μπλεγμένο κουβάρι που φανερώνει τα βαθιά ρήγματα στη μέχρι πρότινος πολυδιαφημισμένη startup, η οποία λίγο έλειψε να καταρρεύσει και πέρυσι πριν επιστρέψει στο τιμόνι ο συνιδρυτής Dominique Kwong για να σώσει την κατάσταση.

Damon going bust

Από μοτοσυκλέτες σε λογισμικό
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, τα οικονομικά στοιχεία αποκάλυψαν ένα σοκαριστικό γεγονός: μόλις 13 άτομα παραμένουν στο μισθολόγιο της εταιρείας, εκ των οποίων οι δύο είναι εξωτερικοί συνεργάτες και οι μισοί από αυτούς... διευθυντικά στελέχη. Από τους πάνω από 100 υπαλλήλους που υποστήριζε κάποτε ότι είχε, με ένα βιβλίο προπαραγγελιών αξίας 100 εκατ. δολαρίων και σχέδια για νέο εργοστάσιο, η Damon έχει κατρακυλήσει σε μια σκιά του εαυτού της. Το εργοστάσιο δεν υπάρχει, η παραγωγή μοιάζει απίθανη και η εταιρεία στρέφεται πλέον προς την δημιουργία λογισμικού ασφάλειας τεχνητής νοημοσύνης σε μια ύστατη προσπάθεια επιβίωσης. Ή τουλάχιστον αυτό ισχυρίζεται ότι κάνει.

Damon going bust

Το ερώτημα αν η Damon μπορεί να επιβιώσει παραμένει. Η κατασκευή προηγμένων ηλεκτρικών μοτοσυκλετών σε  μεγάλη κλίμακα με λίγο παραπάνω από μια δεκαριά υπαλλήλους φαντάζει ουτοπική, ιδιαίτερα όταν δανειστές, επενδυτές και πρώην στελέχη έχουν στραφεί νομικά εναντίον της.

Damon going bust

Για όσους έχουν προπαραγγείλει τις HyperSport ή HyperFighter, οι προοπτικές είναι δυσοίωνες. Η Damon δεν έχει ακόμα σχολιάσει τις αγωγές ή την μελλοντική της κατεύθυνση, αλλά όσο οι πιέσεις αυξάνονται, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι οι μοτοσυκλέτες της θα φτάσουν ποτέ στον δρόμο.

Damon going bust

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες