Ducati 1199 Panigale S TerraCorsa! [video]

Ένα Off-Road Superbike
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

9/1/2020

Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα, όπου αναβάτες με supersports ή superbikes αποφασίζουν να βάλουν τις μοτοσυκλέτες τους στο χώμα και να τις οδηγήσουν σαν να ήταν enduro. Αντίστοιχα, υπάρχουν άλλα τόσα παραδείγματα με διάφορες εκτενώς τροποποιημένες motocross μοτοσυκλέτες, οι οποίες έχουν εξοπλιστεί με έναν κινητήρα από κάποιο ιαπωνικό superbike και ένα μεγάλου μήκους ψαλίδι, κάνοντάς τες να μοιάζουν σαν δημιούργημα του Φρανκενστάιν της μηχανολογίας. Το αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι αισθητικά όμορφο και στις δυο περιπτώσεις όμως είναι άκρως διασκεδαστικό. Ωστόσο, είναι αρκετοί που βγαίνουν στους δρόμους με δαυλούς έτοιμοι να κάψουν όσους κάνουν κάτι τέτοιο, με την πρόφαση πως καταστρέφουν την εκάστοτε μοτοσυκλέτα.

Στην πραγματικότητα όμως, το νόημα του να έχεις μοτοσυκλέτα είναι να την οδηγείς, και όταν το κάνεις να το γουστάρεις και να το ευχαριστιέσαι με την ψυχή σου. Αν σου αρέσουν τα superbikes αλλά και η οδήγηση στο χώμα, υπάρχει λύση και δεν είναι άλλη απ’ το να μετατρέψεις μια superbike σε ένα off-road κτήνος των 195 ίππων, όπως έκαναν οι άνθρωποι της MotoCorsa στις ΗΠΑ με μια Ducati 1199 Panigale S. Όλα ξεκινήσαν όταν η παρέα της MotoCorsa ετοιμαζόταν για μια εξόρμηση στο Oregon και ο ιδιοκτήτης της Panigale, ετοιμαζόταν να βάλει χωμάτινα ελαστικά στην Mulistrada του. Τότε, ένας φίλος του τον προκάλεσε και του είπε: “Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις ε; Να βάλεις τα TKC στην Panigale!”

Κάπως έτσι ξεκίνησε η τροποποίηση της μοτοσυκλέτας. Η μετατροπή ήταν πολύ απλή και περιλαμβάνει την αντικατάσταση των ελαστικών πρώτης τοποθέτησης με τα TKC της Continental. Βέβαια, ο ιδιοκτήτης της Panigale, λυπήθηκε τις ζάντες της και έτσι ταίριαξε τα ελαστικά στους τροχούς ενός 1098 στο 1199, μιας και το πιθανότερο ήταν να στραβώσουν, παρότι τα ελαστικά είναι χωμάτινα. Κάτι απόλυτα λογικό, αφού μέχρι και το R1250GS της BMW που είναι μια πραγματική adventure μοτοσυκλέτα, “λύγισε” και στράβωσαν οι ζάντες αλουμινίου στο περσινό MEGA TEST του MOTO όταν το οδηγήσαμε σαν enduro. Τις δυνατότητες να οδηγηθεί έτσι η ναυαρχίδα της BMW τις έχει, το θέμα είναι πως οι ζάντες δεν μπορούν να υποστηρίξουν αυτό το είδος οδήγησης και το μεγάλο βάρος.

Πίσω στην TerraCorsa, όπως ονόμασαν οι άνθρωποι της MotoCorsa την Panigale S, η επόμενη μετατροπή είχε να κάνει με τη δημιουργία ενός μεταλλικού προστατευτικού για τις Termignoni, το οποίο δημιουργήθηκε απ’ την εργοστασιακή εξάτμιση της μοτοσυκλέτας. Έπειτα, αυτό που έκαναν ήταν να μαλακώσουν το ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενο πιρούνι και να το φέρουν “πρόσωπο” με την πάνω πλάκα, ενώ μαλάκωσαν την προφόρτιση του αμορτισέρ αυξάνοντας τη διαδρομή του με αποτέλεσμα να μεγαλώσει η απόσταση απ’ το έδαφος και η λειτουργία τους να θυμίζει περισσότερο αυτή των off-road μοτοσυκλετών. Τέλος, το σκληροπυρηνικό χρώμα της ερήμου, ολοκληρώνει τη λίστα των μετατροπών και αναδεικνύει το νέο χωμάτινο χαρακτήρα της superbike.

Στο video που ακολουθεί μετά το τέλος του άρθρου, μπορείτε να δείτε ένα μέρος απ’ τις δοκιμασίες που πέρασε η TerraCorsa κατά τη διάρκεια της εξόρμησης Νοτιοανατολικά του Oregon. Στην παρέα υπήρχε μια Ducati Multistrada και τρία BMW GS και καμία από αυτές δεν ήταν εφοδιασμένες με χωμάτινα ελαστικά όπως η TerraCorsa. Αυτό ήταν και το πλεονέκτημά της, όπως είπε ο ιδιοκτήτης, αναφέροντας μάλιστα το πόσο εντυπωσιασμένος ήταν απ’ την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας με αυτά ελαστικά. Οι διαδρομές που επιλέξαν ποικίλαν από βατούς χωματόδρομους, κλειστά πιστάκια, φλαταδούρες, όπως και οι καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του τριήμερου ταξιδιού τους των 2.000 χιλιομέτρων. Υπήρξαν περιπτώσεις κιόλας που τα adventure της παρέας κόλλησαν στα λασπωμένα μονοπάτια, όμως η TerraCorsa δεν αντιμετώπισε τέτοιο πρόβλημα χάρη στα TKC. Αν και οι adventure μοτοσυκλέτες της παρέας ήταν εφοδιασμένες με χωμάτινα ελαστικά δεν θα είχαν κολλήσει.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.