Ducati Caffe: Πώς να οδηγείς μια Adventure στο χώμα! [video]

Με την εμπειρία ενός βετεράνου των Rally!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/4/2020

Πέρα απ’ το πρόγραμμα γυμναστικής για αναβάτες, που αναρτήθηκε πρόσφατα στο κανάλι της Ducati (Ducati Caffe) στο YouTube, με προπονητή τον Andrea Rossi, το εργοστάσιο απ’ τη Bologna ετοίμασε άλλο ένα εκπληκτικό video με τον Beppe Gualini, ο οποίος καταρρίπτει αρκετούς μύθους σε ό,τι αφορά την οδήγηση μοτοσυκλέτας. Ο Gualini καβάλα στο Cagiva του και σε ένα Multistrada Enduro, μας μεταφέρει την εμπειρία του και μας αποκαλύπτει μερικά απ’ τα μυστικά της οδήγησης μεγάλων adventure μοτοσυκλετών στο χώμα. Επίσης, ο Ιταλός βετεράνος που τον γνωρίζουμε πολύ καλά καθώς εκτελεί χρέη πλοηγού σχεδόν σε όλες τις παρουσιάσεις της Ducati ενώ ανήκει και στο team των test riders του εργοστασίου, τονίζει ότι για να έχεις σφαιρική αντίληψη γύρω απ’ την οδήγηση μοτοσυκλέτας πρέπει να έχεις εμπειρία τόσο στην άσφαλτο όσο και στο χώμα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που πολλοί αναβάτες των παγκοσμίων πρωταθλημάτων, είτε των MotoGP είτε των Motul WSBK, συμπεριλαμβάνουν στο πρόγραμμα της προπόνησής τους και την οδήγηση στο χώμα! Επίσης, είναι υπεύθυνος και στο Ducati Riding Experience Enduro, των μαθημάτων που παραδίδει, με το ανάλογο αντίτιμο φυσικά, η Ducati στην Ιταλία.

Ο Beppe Gualini δεν είναι απλώς ένας απ’ τους υπεύθυνους αναβάτες στις παρουσιάσεις της Ducati αλλά ένας πραγματικός βετεράνος, που μετρά 65 συμμετοχές σε Rally από την εποχή που δεν υπήρχαν τα GPS και στηριζόσουν καθαρά και μόνο στον προσανατολισμό σου για να ολοκληρώσεις μια ειδική σε αυτά. Μιλάμε για τον άνθρωπο που ήρθε 14ος στη γενική του Dakar το 1988 και ήταν ο ταχύτερος Ιταλός μη εργοστασιακός αναβάτης εκείνη τη χρονιά.

Στο δεκαπεντάλεπτο video που ακολουθεί, ο Ιταλός απ’ το Bergamo μας δίνει μερικές απ’ τις πιο σημαντικές και βασικές συμβουλές για την οδήγηση στο χώμα, ενώ τονίζει πώς η εμπειρία σε αυτό το τερέν μπορεί να μας σώσει από μια δύσκολη στιγμή στο δρόμο. Οπότε, καλό θα ήταν να μην αφήσουμε καμία σταγόνα πληροφορίας από αυτά που λέει να πέσει στο πάτωμα και να την απορροφήσουμε σα σφουγγάρι.

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.