Ducati Streetfighter V4: Σίγουρα στο Pikes Peak και στην αγορά το 2020

Επίσημα η αποκάλυψη του πρωτότυπου
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/6/2019

Η ιστορία για τη δημιουργία και την επαναφορά του Streetfighter, που απουσιάζει αρκετά χρόνια απ’ τη γκάμα της Ducati, με τον πανίσχυρο V4 κινητήρα της ιταλικής εταιρείας αναδύεται στην επικαιρότητα ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Ξεκίνησε από την επιθυμία του κόσμου, πράγμα καθόλου τυχαίο καθώς η Streetfighter αποτελεί μιας απ’ τις πιο ποθητές μοτοσυκλέτες για τους Ducatisti, οι οποίοι χρόνια τώρα αναμένουν την αναγέννησή της. Κατέληξε με την ξεκάθαρη επιβεβαίωση από τον ίδιο τον Domenicalli, που ενημέρωσε πως το μοντέλο θα βγει στην παραγωγή, κι από εκεί και πέρα ήταν θέμα χρόνου. Πλέον η Ducati με ένα επίσημο δελτίο τύπου ανακοινώνει πως η Streetfighter V4 θα είναι διαθέσιμη στην αγορά τον Μάρτιο του 2020 και θα είναι σίγουρα πιο φθηνή απ' την custom Streetifhgter της Officine GP Design.

Παράλληλα όμως, η Ducati ξεδιαλύνει το τοπίο σχετικά με την συμμετοχή του Carlin Dune στον αγώνα της ανάβασης του Pikes Peak στην Exhibition Powesport κατηγορία αφού πλέον ανακοίνωσε το όνομα του μοντέλου με το οποίο θα λάβει μέρος. Τον Ιανουάριο του 2019 που είχε ξαναέρθει στην επιφάνεια του θέμα της Streetfighter, μέσα απ’ τη συμμετοχή του Dunne στο Pikes Peak, τότε που όλοι έσπευσαν να αναγγείλουν τον ερχομό του μοντέλου χωρίς να είναι τίποτα σκαλισμένο σε πέτρα. Βασίστηκαν στο γεγονός ότι δίπλα απ’ το όνομα του Dunne έγραφε πως το μοντέλο με το οποίο θα συμμετέχει “θα ανακοινωθεί” (TBA= To Be Announced) κι έτσι δημιούργησαν τις φήμες. Τώρα, μαζί με το δελτίο τύπου αυτό άλλαξε σε 2019 Ducati Pikes Peak Prototipo και πλέον είναι σκαλισμένο σε πέτρα πως θα το δούμε… Όχι πως δεν το είχαμε πει, αλλά αυτό ήταν βασισμένο στην αίσθηση, που με την σειρά της ισχυροποιούνταν από ειδήσεις όπως η εμφάνιση του πρωτότυπου για δοκιμή στην πίστα Pergusa, νότια της Ιταλίας.

Ένα μικρό ερωτηματικό ήταν φυσικά για τον κυβισμό του κινητήρα, και ήταν μικρό γιατί απλά δεν είχε επιβεβαιωθεί. Ήταν απίθανο η Ducati να χρησιμοποιούσε κάτι τόσο εξιδεικευμένο όπως τον χιλιάρι της έκδοσης R. Τελικά η επιβεβαίωση ήρθε και ο V4 κινητήρας θα είναι αυτός των 1.100cc, που στην Panigale V4 / S αποδίδει 214hp στις 13.000rpm και 12,6kgm ροπής. Μπορούμε να πούμε σχεδόν εκ του ασφαλούς πως η Streetfighter δεν θα βγει έκδοση R, σε περίπτωση που κάποιος έχει μία τέτοια αποροία. Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι ότι παρά τη γυμνή φύση του μοντέλου, ή μάλλον ακριβώς για αυτό, η Ducati αποφάσισε να το εξοπλίσει με αεροδυναμικά βοηθήματα, όπως έκανε πέρσι η MV Agusta στην Brutale 1000 που η ιπποδύναμή της με το αγωνιστικό κιτ αγγίζει τους 212hp.

Ο Domenicali σχετικά με την απόφαση της Ducati να παρουσιάσει επίσημα για πρώτη φορά το πρωτότυπο Streetifighter στην ανάβαση του Pikes Peaks είπε: “Η Streetfighter V4 είναι μια Panigale για να την οδηγείς στο δρόμο, οπότε δεν υπάρχει καλύτερο πεδίο δοκιμής απ’ την ανάβαση του Pikes Peak για τη μοτοσυκλέτα που πρόκειται να είναι η δυνατότερη Streetfighter παραγωγής που έχει υπάρξει.” Έκλεισε τις δηλώσεις του λέγοντας πως το μοντέλο παραγωγής θα παρουσιαστεί στη φετινή EICMA. Με βάση τα λεγόμενα του Domenicali συμπεραίνουμε πως ο κινητήρας απ’ την Panigale V4 θα μεταφερθεί αυτούσιος στην Streetfighter χωρίς ιδιαίτερες αλλαγές ώστε να φέρει έμπρακτα τον τίτλο της δυνατότερης Streetfighter μοτοσυκλέτας, ξεπερνώντας την Brutale 1000 σε ιπποδύναμη. Οι ομοιότητες με την Panigale όμως δεν σταματούν εκεί, αφού οι ζάντες είναι ίδιες, όπως και τα Stylema της Brembo και το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας.

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες