Έκλεψαν τις μοτοσυκλέτες του Jonathan Rea

Μαζί και το μοτοσυκλετάκι του γιου του
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/11/2020

Οι κλοπές μοτοσυκλετών είναι μια μεγάλη πληγή, ιδιαίτερα στην Μ. Βρετανία και μια επώδυνη εμπειρία για όποιον την έχει βιώσει. Φανταστείτε πόσο χειρότερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα όταν ανακαλύπτεις ότι έχουν κλαπεί και οι μοτοσυκλέτες του μικρού παιδιού σου. Αυτό ακριβώς έπαθε ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής των Motul WSBK, Jonathan Rea το περασμένο σαββατοκύριακο. Μάλιστα, πέρα από την καταγγελία στην αστυνομία, ο Rea πόσταρε και στο Twitter με την ελπίδα ότι κάποιος μπορεί να εντοπίσει τις κλεμμένες μοτοσυκλέτες.

"Την Κυριακή 8 Νοεμβρίου, μεταξύ 18:00 το απόγευμα και 11:00 το πρωί της Δευτέρας, αναφέρθηκε ότι δύο motocross μοτοσυκλέτες της Kawasaki, ένα Yamaha motocross, μία γεννήτρια, ένα αλυσοπρίονο και ένα σετ από κλαδευτήρια, εκλάπησαν από μια αποθήκη της περιοχής", ανέφερε ένας αξιωματικός της αστυνομίας στην Β. Ιρλανδία.

Η αστυνομία έβγαλε ανακοίνωση με ένα τηλέφωνο εκτάκτου ανάγκης σε περίπτωση που κάποιος δει τις κλεμμένες μοτοσυκλέτες, ενώ συνεχίζει τις έρευνες. Τα δύο Kawasaki είναι κανονικές μοτοσυκλέτες, με τις οποίες ο Rea προπονείται, ενώ το Yamaha PW50 είναι το μοτοσυκλετάκι του γιου του Jake. Είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να μοιάζει με τις μεγάλες μοτοσυκλέτες του πατέρα του, βαμμένο στα χρώματα της Kawasaki και με το νούμερο 650 πάνω του.

Ο Rea ανέβασε στο διαδίκτυο φωτογραφίες από τι τρεις κλεμμένες μοτοσυκλέτες, με την ελπίδα να τις δουν όσο περισσότεροι γίνεται. Προφανώς τα κηπευτικά εργαλεία είναι αυτά που απασχολούν λιγότερο τον Rea…

Ας ελπίσουμε ότι ο Rea θα καταφέρει να βρει και να πάρει πίσω τις μοτοσυκλέτες του σε καλή κατάσταση. Άλλωστε, όπως συμβαίνει με όλους μας, οι μοτοσυκλέτες δεν είναι απλώς αντικείμενα αξίας, αλλά κουβαλάνε μαζί τους εμπειρίες και ωραίες στιγμές που έχουμε ζήσει μ' αυτές. Σίγουρα ο Rea δεν θα έχει πρόβλημα να αγοράσει καινούργιες, ή ακόμη και η ίδια η Kawasaki να του τις δωρίσει, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα είναι αυτές με τις οποίες έζησε πράγματα παρέα με τον γιο του.

 

 

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 1ο – Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης σε Ίμβρο και Αϊβαλί!

Ο Έλληνας αναβάτης ξεκινά ένα οδοιπορικό 2.500 χιλιομέτρων
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ακόμα δεν ξεκίνησε ο νέος χρόνος και ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έχει ετοιμάσει “βαλίτσες” και ξεκινά το νέο του ταξίδι με προορισμό την Ίμβρο της γειτονικής Τουρκίας. Πάνω στην σέλα ενός QJMOTOR FORT 350 EVO θα διανύσει περί τα 2.500 χιλιόμετρα και θα έχει την ευκαιρία να κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών αλλά και να συναντήσει την ελληνική κοινότητα που βρίσκεται στην Ίμβρο και απαριθμεί περίπου 200 άτομα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Στην Ίμβρο με QJMOTOR FORT 350 EVO

Με το καλωσόρισμα του νέου χρόνου, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης, οδηγώντας ένα scooter QJMOTOR FORT 350 EVO, πραγματοποιεί το QJMOTOR IMBROS 2026. Πρόκειται για ένα οδοιπορικό 2.500 χλμ. στην Τουρκία με τελικό προορισμό το νησί της Ίμβρου, που αποτελούσε κάποτε μια μικρή ελληνική πατρίδα. Μετά την Ίμβρο, θα κινηθεί κατά μήκος των μικρασιατικών ακτών, περνώντας από την Τροία του Ομήρου, την Άσσο του Αριστοτέλη και το Αϊβαλί του Ηλία Βενέζη, για να επισκεφθεί τρεις νοσταλγικούς τόπους του παρελθόντος και της ιστορίας μας.

QJMOTOR

Στην Τουρκία ο αναβάτης θα μεταβεί οδικώς (Αθήνα – Κήποι) και η απόβασή του στην Ίμβρο θα πραγματοποιηθεί με το ακτοπλοϊκό δρομολόγιο Kabatepe–Imbros (Gökçeada). Θα ακολουθήσει κατόπιν περιήγηση στα μικρασιατικά παράλια μέχρι το Αϊβαλί, ενώ η επιστροφή στην Ελλάδα θα γίνει και πάλι οδικώς από τον συνοριακό σταθμό των Κήπων.

Ταξιδεύοντας με το QJMOTOR FORT 350 EVO στους στενούς δρόμους της Ίμβρου, θα αναζητήσει τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου. Επισκεπτόμενος μισάνοιχτες ελληνορθόδοξες εκκλησίες, ερημωμένα ελληνικά σχολεία, βρύσες με ελληνικές επιγραφές και πετρόκτιστες κατοικίες με πεσμένους τοίχους και γυμνά παράθυρα, θα περιηγηθεί σε τόπους και οικισμούς που κάποτε αντηχούσαν ζωηρές ελληνικές λαλιές.

Παράλληλα, ο Κωνσταντίνος Μητσάκης θα επιδιώξει να καταγράψει στην Ίμβρο τις δυσκολίες αλλά και τις προσδοκίες της τοπικής ελληνικής κοινότητας των περίπου 200 ατόμων, που συνεχίζουν να αντέχουν στον χρόνο και να μιλούν ακόμα ελληνικά. Οι λιγοστοί εναπομείναντες ομογενείς της Ίμβρου, με τη δημιουργική παρουσία τους και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας και της πολιτιστικής τους κληρονομιάς, εξακολουθούν να «φυλάνε Θερμοπύλες» εδώ και 2.500 χρόνια στη βορειοανατολική γωνιά του Αιγαίου.