Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2019: Δεν θα πραγματοποιηθεί – Χρονικό κι αιτίες

Απόφαση που δεν είναι ούτε έκπληξη ούτε ανησυχητική για το μέλλον...
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/12/2018

Τα μέλη του Κλάδου Εισαγωγέων Δικύκλων εντός του ΣΕΑΑ, ψήφησαν την περασμένη εβδομάδα παίρνοντας οριστικά πλέον την απόφαση να μην γίνει η Έκθεση Μοτοσυκλέτας για το 2019, με ψήφους –κατά πληροφορίες- οκτώ κατά και τρεις υπέρ. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία να ψάξει κανείς ποιος ήταν υπέρ και ποιος κατά, καθώς πρόκειται για μία αναμενόμενη εξέλιξη από την στιγμή που οι φωνές του «όχι» ξεπερνούσαν το 50% ήδη από το Σεπτέμβριο. Χωρίς αυτό να είναι έκπληξη ακόμη και τότε. Η πραγματική έκπληξη ήταν που πραγματοποιήθηκε Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2018, καθώς ήδη από το 2017 που ο Κλάδος Δικύκλων αποφάσισε να επαναφέρει την Έκθεση μετά παρόδου εννέα ετών, η αρχική εκτίμηση ήταν πως θα διοργανώνεται ανά διετία. Ωστόσο μία άνοδος στις πωλήσεις μοτοσυκλετών ακριβώς τέτοια εποχή έναν χρόνο πριν, τόνωσε προσωρινά το ηθικό των εισαγωγέων που πίστεψαν πως οι πωλήσεις του ’18 θα συνεχίσουν με την ώθηση που τους έδωσε το άλμα στο τέλος του ’17, παίρνοντας έτσι την απόφαση να πραγματοποιήσουν τα γενναία έξοδα για την διοργάνωση μίας νέας Έκθεσης.

Κι όμως, το πισωγύρισμα της αγοράς στην αρχή του 2018 ήταν τέτοιο, που μπήκαν στην διαδικασία να ανιχνεύσουν την πιθανότητα μίας ακύρωσης της απόφασής τους, παρόλο που πλέον είχαν ολοκληρωθεί οι αρχικές διεργασίες. Σε περίπτωση που η απόφαση για την Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2018 λαμβανόταν τον περασμένο Ιανουάριο, τότε το πιο πιθανό σενάριο θα ήταν να την αφήσουν για το επόμενο έτος, δηλαδή για το 2019…

Αυτή η σειρά των γεγονότων, λίγο ή πολύ, επεξηγεί και την τωρινή απόφαση, αν και για κάθε έναν που ψήφησε «όχι» συντρέχουν μία σειρά από διαφορετικούς λόγους και σίγουρα όχι ένας και μόνο. Σε κάθε περίπτωση η παράλειψη μίας χρονιάς ή η καθιέρωση σε διετή εμφάνιση της Έκθεσης Μοτοσυκλέτας δεν είναι παρά μία σωστή λύση για το μέγεθος της αγοράς στην Ελλάδα αυτή την στιγμή. Άλλωστε ήταν η τεράστια καθίζηση που την εξαφάνισε για εννέα συνεχή χρόνια, πριν επανέλθει για πρώτη φορά το 2017.

Ας πάρουμε το δικό μας παράδειγμα, το παράδειγμα του περιοδικού MOTO, που στις τελευταίες δύο Εκθέσεις διατηρούσε το μεγαλύτερο περίπτερο του Ειδικού Τύπου και αναλάμβανε την διενέργεια των Test Ride εκ μέρους της διοργανώτριας. Απασχολώντας 12 άτομα το ελάχιστο κατά ημέρα, διαχειριζόμασταν έναν στόλο πλέον των 40 μοτοσυκλετών, ενώ παράλληλα είχαμε προετοιμάσει και διανέμαμε δωρεάν, μία ειδική έκδοση με τα μοντέλα της Έκθεσης, που από μόνη της ήταν σαν να νοικιάζουμε ένα ακόμη περίπτερο. Το δυσανάλογο αυτό έξοδο γινόταν φυσικά για να προβάλλουμε το περιοδικό και το site σε μία όμως εποχή που δεν υπάρχει σοβαρό διαφημιστικό έσοδο και οι μόνοι που συντηρούν την αυτονομία ενός εντύπου είναι λίγοι (αλλά αρκετοί ευτυχώς) αναγνώστες, με τους υπόλοιπους να χάνονται στην βαβούρα της διαδικτυακής κίνησης. Προσμετρήστε και το γεγονός πως ένα μήνα μετά την Έκθεση το περιοδικό διοργανώνει και το μεγαλύτερο Test Ride Event της Ευρώπης δεσμεύοντας την πίστα των Μεγάρων –με ένα μεγάλο κόστος- και τα μαθηματικά γίνονται πολύ σκληρά για να μην δώσουν αρνητικό πρόσημο...

Δυσανάλογο λοιπόν έξοδο για κάθε έναν που βρισκόταν στο Κέντρο Ξιφασκίας, που έφτασε να μην χωρά τους εκθέτες προσπαθώντας να αυξήσει έσοδα προσθέτοντας περίπτερα, φτάνοντας ακόμη κι έτσι, να μένουν εταιρίες εκτός, και τα παράπονα εκατέρωθεν να αρχίσουν να διαφαίνονται. Το κόστος λοιπόν είναι ο πρώτος και κυρίαρχος λόγος που δεν θα πραγματοποιηθεί φέτος, κι έπειτα είναι όλες οι υπόλοιπες λεπτομέρειες, από το γεγονός πως η Αθήνα πάσχει σε Εκθεσιακούς χώρους, πως το Κέντρο Ξιφασκίας φλερτάρει με την κατεδάφιση σε περίπτωση που το πρώην αεροδρόμιο γίνει τελικά πάρκο, Καζίνο και πολυκατοικίες, και όχι μία πίστα – για παράδειγμα, πράγμα που θα μας έκανε όλους υπερβολικά ευτυχισμένους - Και που είναι πιο ρεαλιστικό σενάριο αν θέλετε, καθώς βολικά ξεχνάνε όλοι να μας πουν πως για να αντέχει την προσγείωση ο διάδρομος, υπάρχουν από κάτω τεράστιοι ογκόλιθοι από μπετόν που φτάνουν στα οκτώ μέτρα και κατά την τοποθέτησή τους ξηλώθηκαν και τα άγκιστρά τους… ότι πρέπει για να γίνει πίστα δηλαδή, διότι αυτά από εκεί δεν βγαίνουν!

Με το Κέντρο Ξιφασκίας να φλερτάρει με την εξαφάνιση αλλά και αδυνατώντας να εξυπηρετήσει το σύνολο, οι επόμενες πιθανές τοποθεσίες απλά αυξάνουν το κόστος ακόμη περισσότερο. Από εκεί και πέρα έρχονται μία σειρά άλλων λόγων κι αιτιών, καθώς κάθε εταιρία έκανε την αποτίμησή της, προσπαθώντας να βρει λόγους για μία ετήσια Έκθεση. Στην Ελλάδα -ακόμη και τώρα – το λεγόμενο “hard sale” η πώληση δηλαδή κατευθείαν από το περίπτερο της Έκθεσης ή τις αμέσως επόμενες ημέρες από κάποιον που έχει «ψηθεί» στους διαδρόμους της, εξακολουθεί να είναι ένα μέτρο, παρόλο που ο κόσμος έχει από καιρό σταματήσει να αγοράζει με αυτό τον τρόπο. Από την άλλη οι εταιρίες φαίνεται πως προσμένουν σε κάτι τέτοιο γιατί τα λειτουργικά έξοδο καλύπτονται με δυσκολία, έχοντας συμπιέσει τις τιμές των μοντέλων, προσπαθώντας να απορροφήσουν τους υψηλότερους δασμούς και την φορολογία, με τους υποψήφιους πελάτες στο τέλος να μην είναι και ικανοποιημένοι, συγκρίνοντας τελική τιμή μεγαλύτερη από άλλες χώρες. Και φυσικά το παράπονό τους θα το πουν εκεί, στην κάθε εταιρία, διότι το Υπουργείο Οικονομικών δεν έχει περίπτερο στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας…

Ωστόσο επισκέπτες υπάρχουν και μάλιστα μπόλικοι, ο κόσμος θέλει και την Έκθεση να δει και τα μοντέλα και τον εξοπλισμό αναβάτη, αλλά δυσκολεύεται να κάνει το επόμενο βήμα. Είναι θέμα αδυναμίας και όχι αδιαφορίας κι εκεί έγκειται το θεμελιώδες πρόβλημα, όλοι θέλουμε την Έκθεση Μοτοσυκλέτας, εμείς να σας υποδεχόμαστε στα περίπτερα κι εσείς να έρχεστε να μας βλέπετε, αλλά μόνο για αυτό υπάρχουν κι άλλοι, λιγότεροι πολυέξοδοι τρόποι!

Με την ευκαιρία ο θεσμός του περιοδικού μας, το Test Ride Event, παραμένει και θα διοργανωθεί και την επόμενη χρονιά, ενώ όπως όλοι όσοι έρχονται λένε, είναι σαν μία ζωντανή έκθεση από την στιγμή που όλα τα νέα μοντέλα είναι μπροστά σου, τα ακούς και τα οδηγείς! Παράλληλα κι άλλες εκδηλώσεις, όπως οι «Ημέρες Μοτοσυκλέτας», θα έχουν το 2019 αναβαθμισμένο ρόλο να επιτελέσουν, από την στιγμή που δεν θα γίνει η Έκθεση Μοτοσυκλέτας του Κλάδου Δικύκλου στον ΣΕΑΑ… Ας αφήσουμε μία πιθανότητα ανοικτή, μήπως γίνει τον Ιανουάριο ακριβώς το αντίθετο με πέρσι και εξαιτίας ξαφνικών γενναίων πωλήσεων να αποφασίσουν εκτάκτως να την επαναφέρουν… κι ας προετοιμαζόμαστε έτσι κι αλλιώς για το 2020, εκεί που όπως διαβάζετε στο τρέχον τεύχος με τις εξελίξεις της EICMA, η γκάμα των εταιριών θα αρχίσει να αλλάζει ριζικά, με κορύφωση το 2022 και ορίζοντα το 2025…

Simson - Αμφιλεγόμενο δίτροχο σύμβολο του κόμματος AfD στη Γερμανία!

Οι απόγονοι των ιδρυτών της Simson ενάντια στη χρήση της μοτοσυκλέτας από το AfD
Simson - AfD
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/2/2026

Ο Bjorn Hocke, Πρόεδρος του AfD (alternative for Deutschland) Θουριγγίας και το πιο προβεβλημένο πρόσωπο του δημοφιλέστατου ακροδεξιού κόμματος με τις πολιτικές απόψεις που θυμίζουν εκείνες των Ναζί του 1920-1945, έχει κάνει σημαία στις συγκεντρώσεις του τις δίχρονες ανατολικογερμανικές μοτοσυκλέτες Simson του παρελθόντος, κάτι που δεν άφησε αδιάφορους τους απόγονους των ιδρυτών της εταιρείας που καταδικάζουν τη μετατροπή των Simson σε πολιτικό μοχλό των νεοναζί.

Η άνοδος του κόμματος “Εναλλακτική για τη Γερμανία”, του AfD δηλαδή, είναι τρομακτική, αφού το κόμμα διαθέτει πλέον 151 μέλη στην Ομοσπονδιακή Βουλή (Bundestag) και 15 μέλη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.  Το κόμμα ιδρύθηκε το 2013, κατακτώντας αρχικά το 5% στις εθνικές εκλογές, όμως η άνοδός του υπήρξε ραγδαία, και στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2025 αναδείχθηκε δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα και το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, με 20,8%, ποσοστό που στις περιοχές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας έφτασε ακόμα και το 38,5% στη Θουριγγία, με ηγέτη εκεί τον Hocke.

Το AfD δεν είναι ένα συνηθισμένο κόμμα, καθώς οι πολιτικές του ευαγγελίζονται μια “αγνή και απόλυτα καθαρή” Γερμανία, χρησιμοποιώντας ρητορική που πολλές φορές έχει τη βάση του στους λόγους των Χίτλερ, Γκέμπελς και Ες.

Bjorn Hocke

Μάλιστα ο Hocke έχει κατηγορηθεί πως υιοθετεί εσκεμμένα το τρέμολο του Γκέμπελς στη φωνή του, ενώ έχει καταδικαστεί δυο φορές για χρήση ναζιστικής ρητορικής.

Στην καμπάνια που θα μπορούσε να δει το AfD να κερδίζει τις επόμενες εκλογές στη Γερμανία, γεγονός που ξυπνά φρικιαστικές μνήμες από το βαρύ παρελθόν της χώρας, ο Hocke διοργανώνει εκδρομές για τη νεολαία, οδηγώντας Simson μοτοσυκλέτες που αποτελούν cult σύμβολα ακόμα και σήμερα.

Simson tour

Σε αυτές τις εκδρομές ο Hocke κάνει κατήχηση στους συμμετέχοντες, με τις πεποιθήσεις του να ευθυγραμμίζονται απόλυτα σχεδόν με εκείνες του Αδόλφου Χίτλερ. Ο Hocke οραματίζεται νέα εθνοκάθαρση, υποστηρίζει θεωρίες εξέλιξης χωρίς καμία επιστημονική βάση, φέρνοντας στο μυαλό μια πολύ πιο ακραία έκδοση του Donald Trump.

Τώρα, οι Εβραίοι απόγονοι της Simson, οι πρόγονοι των οποίων αναγκάστηκαν να διαφύγουν από τη Γερμανία το 1930 με την άνοδο των Ναζί, χαρακτηρίζουν τη χρήση του ονόματος από το AfD ως “παρωδία της ιστορίας”, μιας ιστορίας που ξεκίνησε το 1856 όταν οι αδερφοί Lob και Moses (ναι, Μωυσής) Simson ίδρυσαν την εταιρεία στο Suhl της Θουριγγίας -τώρα προπύργιο του AfD.

Simson

Οι απλές και λειτουργικές μοτοσυκλέτες Simson έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλείς κατά την περίοδο του κομμουνισμού, καθώς ήταν πολύ πιο οικονομικές στην απόκτηση από ένα αυτοκίνητο, και είχαν μεγάλη απήχηση στη νεολαία.

Στο απόγειο της παραγωγής τους στην GDR (German Democratic Republic) ή Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας (ΛΔΓ), 200.000 Simson παραγόταν στο εργοστάσιο Ernst Thalmann στο Suhl κάθε χρόνο! Συνολικά παρήχθησαν κοντά στα 6 εκατομμύρια δίκυκλα Simson, ενώ το εργοστάσιο έκλεισε οριστικά το 2002.

Hocke, Simson

Από την πτώση του τείχους του Βερολίνου το 1989, τα μικρά αυτά μοτοσυκλετάκια απέκτησαν cult υπόσταση, κάτι που εκμεταλλεύτηκε το AfD στην καμπάνια του.

Η χρήση των δίχρονων Simson από τον Hocke έχει και άλλο σημειολογικό χαρακτήρα, καθώς έρχεται σε αντίθεση με τα ηλεκτρικά δίκυκλα που προωθεί η κυβέρνηση και το πράσινο κόμμα της Γερμανίας.

Simson

Τα Simson έχουν ενσωματωθεί στις αφίσες του AfD, με το κόμμα να αναφέρει πως συμβολίζουν “την ελευθερία, την ανεξαρτησία (σσ. Από την Ευρωπαϊκή Ένωση μεταξύ άλλων) και την ατομικότητα”. Το κόμμα έχει μάλιστα προωθήσει προτάσεις νόμου για να αποκτήσουν οι μοτοσυκλέτες Simson ταυτότητα πολιτιστικής κληρονομιάς!

Μετά τα καμώματα των ακροδεξιών του AfD, οι απόγονοι της οικογένειας των ιδρυτών της εταιρείας έδωσαν στη δημοσιότητα ένα ανακοινωθέν στο οποίο αναφέρουν τα εξής:

“Θεωρούμε οποιαδήποτε σύνδεση με το AfD απεχθή και προσβολή για το όνομά μας. Η οικογένειά μας απορρίπτει κατηγορηματικά τις εξτρεμιστικές ιδεολογίες και δεν θα αποδεχτούμε την οικειοποίηση του ονόματός μας από το AfD.”

Δυστυχώς η Γερμανία οδηγείται ολοένα και ταχύτερα σε μια επικίνδυνη ριζοσπαστικοποίηση, και υπάρχει κίνδυνος στις επόμενες ομοσπονδιακές εκλογές (προγραμματισμένες για τις 25 Μαρτίου 2029) το AfD να βγει ακόμα και πρώτο κόμμα.

Και τι ειρωνεία… το δημιούργημα δυο Εβραίων αδελφών, οι μοτοσυκλέτες της Simson, να κατέχουν σημαντικότατο ρόλο στην άνοδο του νεοφασισμού στη Γερμανία.