Ελληνική Αστυνομία – Ξεκινά σήμερα 1η Ιουλίου η εκστρατεία "Μηδενικής Ανοχής" της ΕΛ.ΑΣ.

Στο επίκεντρο οι αναβάτες που δεν φορούν κράνος - Έλεγχοι και σε επαγγελματίες και αναβάτες ενοικιαζόμενων
elas
Από το

motomag

1/7/2025

Στο επίκεντρο των ελέγχων της Ελληνικής Αστυνομίας μπαίνει από σήμερα 1η Ιουλίου η χρήση κράνους, με ειδική εκστρατεία που ονομάστηκε “Μηδενική ανοχή στη μη χρήση κράνους”.

Από σήμερα λοιπόν, οι υπηρεσίες τροχαίας της ελληνικής αστυνομίας όλης της χώρας θα εστιάσουν στην καθολική συμμόρφωση των χρηστών δικύκλων και Ε.Π.Η.Ο. (Ελαφρύ Προσωπικό Ηλεκτρικό Όχημα) με την χρήση κράνους.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση οι έλεγχοι θα εντατικοποιηθούν σε όλη την επικράτεια με στόχο τους αναβάτες μοτοσυκλετών, ενοικιαζόμενων οχημάτων και επαγγελματιών διανομέων. Ειδικότερα, οι έλεγχοι θα είναι καθολικοί και συστηματικοί σε επιχειρήσεις ενοικίασης δικύκλων και σε εργοδότες στον τομέα των διανομών, για την τήρηση των υποχρεώσεών τους, σύμφωνα με την κείμενη εργατική και διοικητική νομοθεσία.

Η τροχαία θα επιβάλει τις προβλεπόμενες αυστηρές κυρώσεις, καθώς ο αριθμός νεκρών και σοβαρά τραυματιών από τροχαία ατυχήματα όπου εμπλέκεται δίκυκλο παραμένει αδικαιολόγητα υψηλός, με την μη χρήση κράνους να αποτελεί την κύρια αιτία. Επίσης με τη θέσπιση του νέου Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (Ν. 5209/2025), η πολιτεία δίνει σαφές μήνυμα μηδενικής ανοχής απέναντι στη μη χρήση κράνους με αφαίρεση άδειας οδήγησης για 30 ημέρες και πρόστιμο 350 ευρώ. Μάλιστα σε υποτροπή το πρόστιμο ανεβαίνει στα 1.000 ευρώ και το δίπλωμα οδήγησης αφαιρείται για έξι μήνες.

Το δελτίο τύπου της ΕΛ.ΑΣ. κλείνει με την φράση “Το προστατευτικό κράνος δεν είναι απλώς μια υποχρέωση· είναι πράξη προσωπικής ευθύνης και συλλογικής ωριμότητας. Είναι η απλούστερη, πιο προσιτή και – συχνά – καθοριστική πράξη που σώζει ζωές”.

Σε κάθε περίπτωση το τι κάνει η Τροχαία με τους ελέγχους και πόσο είναι το πρόστιμο κανονικά δεν θα έπρεπε να μας απασχολεί στο ελάχιστο αφού το μόνο που πρέπει να κάνουμε όλοι μας είναι βάλουμε το κράνος καλά στο κεφάλι μας, όπως έλεγε και μια παλιότερη καμπάνια οδικής ασφάλειας. Έτσι εξαφανίζονται όλα τα σχετικά "προβλήματα" με τον νόμο, που δεν θα έπρεπε επίσης να μας απασχολεί. Το μόνο που θα έπρεπε να μας απασχολεί είναι η προσωπική μας ακεραιότητα και το πώς θα προστατέψουμε καλύτερα τους εαυτούς μας και τον συνεπιβάτη μας και το κράνος είναι η βασικότερη προστασία όχι όμως και η μοναδική.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»