Energica: Αχνοφαίνεται φως στο τούνελ για τη σωτηρία της

Η ιταλική εταιρεία ίσως σωθεί την τελευταία στιγμή
Energica Motor Company
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/6/2025

Το φθινόπωρο του 2024, ανακοινώθηκαν επίσημα οικονομικά προβλήματα και ξεκίνησε διαδικασία ρευστοποίησης, με ολόκληρη την επιχείρηση να τίθεται σε δημοπρασία. Μπορεί η Energica να σωθεί; Αναφορές υποστηρίζουν ότι βρέθηκε αγοραστής.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα εξειδικευμένων μέσων για την ηλεκτροκίνηση, ένας αγοραστής για την ιταλική εταιρεία ηλεκτρικών μοτοσυκλετών Energica φαίνεται πως έχει βρεθεί, με το εξειδικευμένο μέσο The Pack να αναφέρει ότι έχει εντοπιστεί ένας “ξένος επενδυτής, πιθανώς με έδρα στην Ασία”.

Η Energica Motor Company S.p.A. ιδρύθηκε επίσημα το 2014 στη Modena της Ιταλίας, την καρδιά της Motor Valley, από την CRP Group, μια εταιρεία με τεχνογνωσία σε τεχνολογίες αιχμής, αγώνες και 3D εκτυπώσεις. Η CRP είχε ήδη δραστηριοποιηθεί στη Formula 1, και η Energica ξεκίνησε ως τεχνολογικό παρακλάδι αυτής της καινοτομίας.

Energica Motor Company

Η Energica είχε ως στόχο να φέρει υψηλών επιδόσεων ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες στην αγορά, συνδυάζοντας ιταλικό design, μηχανολογική ακρίβεια και πράσινη τεχνολογία.

 Το 2015 παρουσιάστηκε η Ego η πρώτη superbike παραγωγής της εταιρείας, 100% ηλεκτρική με τελική ταχύτητα 240 χ.α.ω, 145 ίππους και πάνω από 20 κιλά ροπής. Ακολουθήσαν οι Eva και Eva Ribelle, naked εκδοχές της Ego, με παρόμοιες επιδόσεις και μεγαλύτερη μπαταρία για αναβαθμισμένη αυτονομία ενώ πάνω στην ίδια βάση στηρίχθηκε και η Esseesse9, ένα ρετρό μοντέλο, εμπνευσμένο από τις ιταλικές μοτοσυκλέτες του παρελθόντος. Το τελευταίο μοντέλο στη γκάμα της, Experia, παρουσιάστηκε το 2022 αποτελώντας το πρώτο τουριστικό μοντέλο της Energica με  μεγαλύτερη αυτονομία (μέχρι 420 χλμ), σχεδιασμένο για μακρινά ταξίδια με μηδενικές εκπομπές.

Η Energica υπήρξε αποκλειστικός κατασκευαστής της κατηγορίας MotoE (το ηλεκτρικό πρωτάθλημα της FIM MotoGP) από το 2019 έως το 2022 με το μοντέλο Energica Ego Corsa, αποδεικνύοντας την αξιοπιστία και τις επιδόσεις των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών της σε αγωνιστικό περιβάλλον.

Energica Motor Company

Η είδηση για τα οικονομικά προβλήματα της Energica πρωτοεμφανίστηκε το φθινόπωρο του 2024, με την ίδια την εταιρεία, να το επιβεβαιώνει τον Οκτώβριο. Ακολούθησε ρευστοποίηση, με τους εκκαθαριστές να βγάζουν σχεδόν τα πάντα προς πώληση.

Ο πλειστηριασμός περιλάμβανε τα πάντα: το εργοστάσιο, τις αποθήκες, την πνευματική ιδιοκτησία, ημιτελή μοντέλα, πρωτότυπα, ηλεκτροκινητήρες, μπαταρίες και όλο τον εξοπλισμό που απαιτείται για τη λειτουργία της εταιρείας σε καθημερινή βάση. Με λίγα λόγια, όποιος ήθελε να συνεχίσει την επιχείρηση, μπορούσε να το κάνει.

Και μάλιστα σε πολύ χαμηλή τιμή. Η ελάχιστη προσφορά είχε οριστεί στα 4,2 εκατομμύρια ευρώ, ενώ η τιμή πώλησης αναφερόταν στα 5,7 εκατομμύρια ευρώ. Αν και πρόκειται για σημαντικά ποσά, στην ευρύτερη εικόνα του τι περιλάμβανε η αγορά, θα μπορούσε να θεωρηθεί "ψίχουλα" για έναν σοβαρό επενδυτή που θέλει να αναλάβει ένα πλήρες εργοστάσιο ηλεκτρικών μοτοσυκλετών με διεθνή αναγνωρισιμότητα.

Μετά την επιτυχία του μοντέλου Experia και την προσπάθεια να ηγηθεί στον τομέα των τουριστικών ηλεκτρικών μοτοσυκλετών, η Energica πάλευε να επιβιώσει σε μια αγορά όπου το κόστος παραγωγής παραμένει υψηλό και ο ανταγωνισμός – ειδικά από την Ασία – συνεχώς αυξάνεται ενώ η ζήτηση παραμένει περιορισμένη σε σχέση με τις συμβατικές μοτοσυκλέτες.

Αν πράγματι επιβεβαιωθούν οι φήμες για την εξαγορά από ξένο επενδυτή, ίσως δούμε ένα νέο κεφάλαιο για την ιταλική εταιρεία.

Yamaha: Κατέθεσε πατέντα για ψαλίδι μεταβλητής γεωμετρίας

Ρυθμιζόμενο εν κινήσει ψαλίδι - Καλύτερη πρόσφυση και συμπεριφορά σε κάθε συνθήκη
Yamaha Swing Arm Patent
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

10/2/2026

Μέσα από μια νέα πατέντα, η Yamaha αποκαλύπτει μια ριζοσπαστική ιδέα όπου το ψαλίδι της μοτοσυκλέτας αλλάζει γεωμετρία ανάλογα με τις συνθήκες, προσαρμοζόμενο στις απαιτήσεις επιτάχυνσης, φρεναρίσματος και κλίσης.

Η γεωμετρία και η ακαμψία του ψαλιδιού αποτελούν έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς στον σχεδιασμό πλαισίου, ειδικά στον κόσμο των αγώνων όπου κάθε χιλιοστό και κάθε βαθμός παραμόρφωσης μπορεί να μεταφραστεί σε χρόνο στην πίστα. Το πρόβλημα είναι ότι οι απαιτήσεις για μέγιστη ταχύτητα στα ευθύγραμμα τμήματα της πίστας συγκρούονται με εκείνες για σταθερότητα και αίσθηση στο μέσο της στροφής. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να λύσει η Yamaha με την πατέντα ενός ψαλιδιού μεταβλητής γεωμετρίας.

Τα τελευταία χρόνια, τα MotoGP έχουν δείξει πόσο σημαντική μπορεί να είναι η αλλαγή στη γεωμετρία. Τα συστήματα ρύθμισης ύψους εμπρός και πίσω (ride height devices), που ξεκίνησαν ως απλές μηχανικές διατάξεις holeshot για τις εκκινήσεις, κλειδώνοντας προσωρινά τη μπροστινή ανάρτηση στη χαμηλή θέση της, χαμηλώνοντας έτσι το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας και αποτρέποντας τις ανυψώσεις του εμπρός τροχού στα πρότυπα των συσκευών που χρησιμοποιούνται εδώ και χρόνια στoυς off-road αγώνες, εξελίχθηκαν σε ενεργοποιητές που χαμηλώνουν τη μοτοσυκλέτα στην έξοδο των στροφών, αυξάνοντας την πρόσφυση και περιορίζοντας τις σούζες. Παρότι τα μπροστινά συστήματα ride height απαγορεύτηκαν από το 2023 και όλα τα αντίστοιχα συστήματα θα απαγορευτούν πλήρως το 2027, η πατέντα της Yamaha δείχνει πού θα μπορούσε να φτάσει αυτή η τεχνολογία αν υπήρχε η σχετική ελευθερία.

Yamaha Swing Arm Patent

Πώς λειτουργεί το νέο σύστημα

Στις σημερινές μοτοσυκλέτες MotoGP, το πίσω σύστημα ride height λειτουργεί μέσω ενός υδραυλικού "άξονα" που αντικαθιστά έναν από τους συνδέσμους της ανάρτησης. Όταν ο αναβάτης χρησιμοποιήσει το σχετικό χειριστήριο στην επιτάχυνση, το σύστημα "κλειδώνει" το πίσω μέρος χαμηλά για μέγιστη πρόσφυση, ενώ στο φρενάρισμα απελευθερώνεται ώστε το πίσω μέρος να σηκωθεί ξανά για καλύτερη είσοδο στη στροφή.

Η Yamaha όμως προχωρά πολύ πιο πέρα. Στη νέα πατέντα, το υδραυλικά κινούμενο στοιχείο δεν βρίσκεται στους συνδέσμους της ανάρτησης, αλλά μέσα στο ίδιο το ψαλίδι. Το ψαλίδι χωρίζεται σε δύο τμήματα με μια άρθρωση στο κέντρο του. Το εμπρός τμήμα συνδέεται κανονικά με την ανάρτηση, ενώ το πίσω τμήμα, όπου και βρίσκεται ο τροχός, μπορεί να μετακινηθεί ανεξάρτητα πάνω ή κάτω μέσω του υδραυλικού μηχανισμού.

Το υδραυλικό στοιχείο ενεργοποιείται ωθώντας ένα έκκεντρο που αλλάζει το μήκος και τη γωνία του κάτω τμήματος του ψαλιδιού, επιτρέποντας στη γεωμετρία να μεταβάλλεται δυναμικά, με την περιστροφή γύρω από τον άξονα της άρθρωσης, ανάλογα με το αν η μοτοσυκλέτα επιταχύνει, στρίβει ή φρενάρει.

Yamaha Swing Arm Patent

Μακριά από τους αγώνες ή την παραγωγή

Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα ride height, η πατέντα της Yamaha περιγράφει ένα σύστημα που ελέγχεται από ηλεκτρονικό ενεργοποιητή και αισθητήρες διαδρομής και φορτίου. Το σύστημα διαβάζει τι κάνει η μοτοσυκλέτα - αν δηλαδή επιταχύνει, αν βρίσκεται υπό κλίση ή αν επιβραδύνει - με την χρήση μιας αδρανειακής μονάδας ελέγχου (IMU) και προσαρμόζει ανάλογα τη γεωμετρία του ψαλιδιού σε πραγματικό χρόνο.

Αυτό το επίπεδο ηλεκτρονικού ελέγχου δεν είναι επιτρεπτό υπό τους τρέχοντες κανονισμούς των MotoGP (πόσο μάλλον του WSBK, που στηρίζεται σε μοντέλα παραγωγής), κάτι που δείχνει ότι η πατέντα δεν στοχεύει άμεσα σε αγωνιστική εφαρμογή, αλλά μάλλον σε πειραματική έρευνα και συλλογή δεδομένων. Η Yamaha προσπαθεί να κατανοήσει τα οφέλη μιας μοτοσυκλέτας αν το ψαλίδι της πάψει να είναι ένα στατικό εξάρτημα και γίνει ένα δυναμικά προσαρμοζόμενο στοιχείο.

Yamaha Swing Arm Patent

Η ίδια η πατέντα αναφέρεται επίσης στις δυνάμεις της αλυσίδας κατά την επιτάχυνση και την επιβράδυνση και στο πώς ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να τις εκμεταλλευτεί για βελτιστοποίηση της πρόσφυσης και της σταθερότητας.

Υπερβολικά πολύπλοκο; Σχεδόν σίγουρα. Όμως, ακόμη και αν δεν δούμε ποτέ ένα τέτοιο ψαλίδι σε αγωνιστική ή παραγωγής μοτοσυκλέτα, τα δεδομένα που μπορεί να συλλέξει η Yamaha από μια τέτοια ιδέα ίσως επηρεάσουν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα σχεδιάζονται και θα εξελίσονται τα πλαίσια του μέλλοντος.