Έσπασε το ρεκόρ στις Σέρρες! Απογειώθηκε το Βουλγάρικο V4R: 1:17:614

Κράτησε ψηλά τον πήχη ο δικός μας Λευτέρης Πίππος!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/3/2019

Έφυγε από τα ελληνικά χέρια και όχι απλά έσπασε, αλλά διαλύθηκε το ρεκόρ πίστας στις Σέρρες από το Ducati V4R του Angel Karanyotov στον αγώνα του Βουλγάρικου πρωταθλήματος που διεξάγεται στις Σέρρες. Δίχως πολλές αλλαγές από εργοστασιακή μορφή, με αγωνιστική εξάτμιση, ελαστικά Dunlop παρόλο που έχει αυτοκόλλητα της Pirelli, και ενώ ακόμη ψάχνει τις ρυθμίσεις του –όπως χαρακτηριστικά παρατήρησε ο Λευτέρης Πίππος- ο Angel έσπασε το ρεκόρ…

Έμπλεξε σήμερα σε μάχη με τον πατροπαράδοτα ικανό Martin Choy ο οποίος συμμετέχει με R1 προσωρινά, έως ότου ετοιμαστεί η μοτοσυκλέτα του, με την οποία όμως κατάφερε να κρατηθεί στο επίπεδο του προηγούμενο ρεκόρ πίστας και τέλος να σημειώσει πτώση. Ο Choy έπεσε προσπαθώντας να φύγει εμπρός και να κρατήσει πίσω το σαρωτικό V4R που στην ευθεία έκλεβε εκκλησίες με απίστευτη διαφορά και τρομακτική έξοδο από τις στροφές. Ευτυχώς μονάχα ένα διάστρεμμα ήταν το αποτέλεσμα...

Για την ιστορία το προηγούμενο ρεκόρ το είχε θέσει πριν από ακριβώς δύο χρόνια, πάλι σε γύρο του βουλγαρικού πρωταθλήματος, η R1 της Wolf-Racing Motul, στο 1:18.939! Το δυνατότερο R1 της Ελλάδας και όχι μόνο, κατάφερε να θέσει και να κρατήσει για καιρό αυτό το νούμερο που έσπασε σήμερα με μεγάλη διαφορά.

Όπως χαρακτηριστικά είπε ο Πίππος που τερμάτισε τρίτος κρατώντας ψηλά την σημαία, το σημερινό ρεκόρ είναι μόνο η αρχή. Μόλις ο Angel βρει τις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας, μόλις την εξελίξει ακόμη περισσότερο τότε το ρεκόρ της πίστας θα πέσει στο 1:16!!!

Ο Λευτέρης Πίππος βρέθηκε στις Σέρρες, παλεύοντας με ελάχιστη βοήθεια απέναντι σε Βούλγαρους αγωνιζόμενους που επί πολλούς γύρους αυτές τις μέρες έκαναν προπόνηση, ξόδευαν ελαστικά και έψαχναν τις μοτοσυκλέτες τους. Το ρεκόρ που έθεσε σήμερα το V4R στις Σέρρες δεν ήρθε ούτε άμεσα, ούτε αβίαστα, και σίγουρα έχει περιθώριο να κατέβει κι ακόμη πιο κάτω.

Με 130 συμμετοχές και μία πίστα που έχουμε να την δούμε τόσο γεμάτη για πάνω από μία δεκαετία, το Βουλγάρικο πρωτάθλημα εξελίσσεται ομαλά, χωρίς να χαρακτηρίζεται από την καλύτερη δυνατή διοργάνωση. Ο τεχνικός έλεγχος είναι σποραδικός, η χρήση των ελαστικών δεν επιβλέπεται και οι μπλε σημαίες πρακτικά ανύπαρκτες. Όμως το κλίμα είναι όμορφο και όλοι τους πειθαρχημένοι. Είναι λοιπόν οι συμμετέχοντες που διατηρούν υψηλά το επίπεδο κι αυτό οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε στους γείτονες και μάλιστα να παραδειγματιστούμε. Δίχως φωνές, δίχως προστριβές, οι Σέρρες αυτή την στιγμή σφύζουν από ζωή και η εικόνα που παρουσιάζουν δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την αντίστοιχη ελληνική, των μετρημένων συμμετοχών…

Ο αγώνας συνεχίζεται, ακολουθώντας το πρότυπο των WSBK και αύριο εκτός από ένα νέο ρεκόρ, μπορεί να έχουμε και ακόμα μεγαλύτερη μάχη…

Θερμά συγχαρητήρια στον Μαρκεσίνη επίσης που μπήκε εντός δεκάδας με αξιοπρεπέστατη προσπάθεια, όπως και σε όλους τους υπόλοιπους Έλληνες που ανέβηκαν στις Σέρρες για να πάρουν μέρος στο Βουλγάρικο πρωτάθλημα με δικά τους έξοδα, χωρίς την υποστήριξη των χορηγών.

 

Σε πελάγη ευτυχίας ο Angel Karanyotov με το 1:17:614!!

το Ducati V4R στην αρχή των προπονήσεων...
Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.