Εξωτερικοί αερόσακοι αυτοκινήτων απ’ τη Honda

Με στόχο να προστατεύουν τους “έξω”
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/4/2020

Σχεδόν πάντα, οι εξελίξεις στον τομέα της ασφάλειας των οχημάτων αφορούσαν κατά βάση τους επιβαίνοντες ή τους αναβάτες και σπανίως όσους ήταν έξω απ’ το όχημα κατά τη διάρκεια ενός ατυχήματος. Λέμε και αναβάτες, επειδή η Honda ήταν πρωτοπόρος στη δημιουργία του αερόσακου για μοτοσυκλέτα, ο οποίος φυσικά χρησιμοποιήθηκε στην Goldwing. Σχετικά πρόσφατα, είχαμε δει και τις πατέντες της Big-H για την εγκατάσταση το ίδιου συστήματος σε ένα πιο μικρό δίκυκλο που το έχει πραγματικά ανάγκη, κρίνοντας απ’ τη συχνότητα χρήσης του, το PCX.

Τα τελευταία χρόνια όμως, οι εταιρείες έχουν στρέψει την προσοχή τους και στην ανάπτυξη συστημάτων ασφαλείας όχι μόνο για τους χρήστες των οχημάτων, αλλά και για όσους εμπλέκονται στο ατύχημα. Αυτή τη φορά, η Honda κατέθεσε νέες πατέντες για εξωτερικούς αερόσακους, οι οποίοι δεν είναι καθόλου απίθανο να χρησιμοποιηθούν στο άμεσο μέλλον στα αυτοκίνητά της, καθώς η τεχνολογία για να υποστηρίξει ένα τέτοιο σύστημα υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια. Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε πώς η Big-H δεν είναι πρωτοπόρος σε αυτό το κομμάτι, αφού πριν από δύο χρόνια η γερμανική ZF είχε παρουσιάσει τη δική της πρόταση σε ό,τι αφορά τους εξωτερικούς αερόσακους. Ωστόσο, οι πατέντες των δυο εταιρειών έχουν τελείως διαφορετική φιλοσοφία, αφού αυτή της ZF εστιάζει στην  προστασία των επιβαινόντων, ενώ αυτή της Honda εστιάζει στην προφύλαξη των πεζών ή των αναβατών που μπορεί να χτυπήσουν πάνω στο καπό του αυτοκινήτου.

Οι πλαϊνοί αερόσακοι της ZF στοχεύουν στο να απορροφήσουν τις δυνάμεις απ' την κρούση και να προστατέψουν τους επιβαίνοντες - όχι τους "έξω"

 

Συγκεκριμένα, ο ιαπωνικός κολοσσός έχει σχεδιάσει ένα προηγμένο σύστημα αερόσακου το οποίο θα συνεργάζεται με τα ραντάρ και τις περιφερειακές κάμερες που υπάρχουν στα αυτοκίνητα και θα αναλύουν όλες τις παραμέτρους ώστε ο αερόσακος να ενεργοποιείται μόνο όταν χρειάζεται. Έτσι, όταν μια αιθέρια ύπαρξη, για παράδειγμα, τύχει την ώρα που διασχίζει τη διάβαση να περάσει δίπλα από ένα τέτοιο αυτοκίνητο, ο αερόσακός του δεν θα ενεργοποιείται πρόωρα.

Το συγκεκριμένο σύστημα αποτελείται από τρεις ξεχωριστούς αερόσακους. Ο ένας βγαίνει μέσα απ’ τον μπροστά προφυλακτήρα και καλύπτει το καπό, ούτως ώστε ο πεζός ή ο αναβάτης να πέσει στα μαλακά. Οι δύο άλλοι έχουν το ρόλο της "δαγκάνας", καθώς αναπτύσσονται απ’ τα πλάγια του καπό, όπως μπορείτε να δείτε και στα σχέδια, και ο ρόλος τους είναι να συγκρατήσουν το άτομο πάνω στο αυτοκίνητο ούτως ώστε να μην χτυπηθεί από κάποιο άλλο διερχόμενο όχημα ή να μην τραυματιστεί περισσότερο πέφτοντας στην άσφαλτο. Το πιο ενδιαφέρον είναι πως πέρα από τον αερόσακο, η ιδέα της Honda περιλαμβάνει και αρκετά κινούμενα μέρη (και το καπό) που θα ανασηκώνονται αλλάζοντας την γωνία τους για να απορροφούν μέρος της κρούσης. Όπως φαίνεται η Honda μπορεί να άντλησε την έμπνευσή της σε ό,τι αφορά τα κινούμενα μέρη απ’ τον ανταγωνισμό, καθώς το 2012 η Volvo είχε ήδη παρουσιάσει ένα αντίστοιχο σύστημα στο V40, το οποίο μάλιστα σημείωσε βαθμολογία ρεκόρ στις δοκιμές πρόσκρουσης του Euro NCAP.

Ωστόσο, στο τομέα των συστημάτων ασφάλειας δεν έχει καμία σημασία από που αντλεί κανείς την έμπνευσή του, καθώς αυτό που μετρά περισσότερο απ’ όλα είναι εξέλιξή τους.

Ετικέτες

Ανοίγει για το κοινό το FIM Racing Motorcycle Museum

Το Μουσείο Αγωνιστικής Μοτοσυκλέτας της FIM στην Ελβετία ανοίγει τις πύλες του για το κοινό στις 18 Φεβρουαρίου 2026
FIM Racing Motorcycle Museum
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/2/2026

Το κτήριο που στέγαζε ως πρόσφατα το στρατηγείο της FIM στην πόλη Mies της Ελβετίας έχει μετατραπεί πλέον σε ένα μοναδικό μουσείο, το FIM Racing Motorcycle Museum (RMM), το οποίο εγκαινιάστηκε με πάσα επισημότητα την ημέρα της τελετής 2025 FIM Awards Ceremony τον περασμένο Δεκέμβρη.

Στους χώρους του ο επισκέπτης μπορεί να δει από κοντά μοτοσυκλέτες που έγραψαν ιστορία στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα της FIM, συναντώντας θρύλους όπως την AJS Porcupine με την οποία ο Leslie Graham κατέκτησε το 1949 το παρθενικό πρωτάθλημα FIM Grand Prix 500cc, την περίφημη Honda RC166 του Mike Hailwood από το 1967 ή την Kawasaki Ninja ZX-10R του 2016 με την οποία ο Jonathan Rea κατέκτησε τον δεύτερο από τους έξι τίτλους WorldSBK που κατέχει.

Η εκτός δρόμου πτέρυγα περιλαμβάνει ιστορικές μοτοσυκλέτες όπως την BMW R80 G/S με την οποία θριάμβευσε το 1981 στο Paris-Dakar ο Hubert Auriol, την πρωτότυπη Beta Zero του Jordi Tarres από το 1989, τη Yamaha YZ450F του Stefan Everts με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα FIM MX1 το 2006 και την εξαιρετικά εξειδικευμένη Zaeta DT450RS με την οποία ο Francesco Cecchini πήρε τον τίτλο στο FIM Flat Track World Championship το 2019.

Στα εκθέματα του RMM περιλαμβάνονται και πρωταθλήτριες μοτοσυκλέτες σπουδαίων θρύλων του παρόντος, όπως οι Marc Marquez (MotoGP), Toprak Razgatlioglu (WSBK), Toni Bou (TrialGP), Daniel Sanders (World Rally-Raid), Josep Garcia (EnduroGP), Bartosz Zmarzlik (Speedway) and Romain Febvre (MXGP).

Το μουσείο έχει οργανωθεί γύρω από τρεις κεντρικούς πυλώνες: Heroes (ήρωες), Technologies (τεχνολογίες) και From Race to Road (από τον αγώνα στον δρόμο), προσφέροντας στον επισκέπτη την ευκαιρία να εξερευνήσει τα πρόσωπα και τις καινοτομίες που έδωσαν στους αγώνες μοτοσυκλέτας τη μορφή που έχουν σήμερα.

Στο RMM ο επισκέπτης θα βρει ακόμη το Paddock Café, ένα ιδανικό σημείο συναντήσεων αλλά και για παρακολούθηση αγώνων σε μεγάλη οθόνη, καθώς και τη Simulator Zone για να ζήσει εικονικά τη συγκίνηση ενός αγώνα Motocross ή Ταχύτητας.

Το FIM Racing Motorcycle Museum βρίσκεται στην ελβετική πόλη Mies, στην οδό Route de Suisse 11b, εύκολα προσβάσιμο με μια μικρή διαδρομή με τρένο από τη Γενεύη. Οι ώρες λειτουργίας του για το κοινό είναι από 10 το πρωί ως 6 το απόγευμα, από Τετάρτη ως Κυριακή.