Guy Martin: Αποχωρεί από Honda και TT

Guy αφήνει αιχμές- Honda ανακοινώνει πόρισμα McGuinness
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/7/2017

Η Honda ανακοινώνει το πόρισμά της για το ατύχημα του McGuinness ενώ παράλληλα ο Guy Martin ανακοινώνει την αποχώρησή του από την ομάδα και για δεύτερη φορά, την αποχώρησή του και από και από τους αγώνες Road Racing και το Isle of Man…

Ατίθαση προσωπικότητα που δεν μπαίνει σε πλαίσια και δυσκολεύεται με κανόνες, ολίγον τρελός όπως έχει δηλώσει ο ίδιος αλλά και ο John McGuinness πριν τον υποδεχτεί στην ομάδα, ο Guy Martin αποχωρεί από την Honda και ξεσπαθώνει..

Αυτή την φορά πάντως ο Guy Martin προσπάθησε να κάνει τα πράγματα «σωστά», αντί να βγει να μιλήσει χωρίς πρότερα να γνωρίζει αυτά που θα πει, κάλεσε δημοσιογράφους, έδωσε συνέντευξη για την νέα του αποχώρηση από το TT κι έκανε έμπειρες κινήσεις να διαχειριστεί την κίνηση αυτή χωρίς να μείνουν κενά και εικασίες στους χιλιάδες οπαδούς αυτού του πρωταθλήματος. Όμως τα social media κατακλύζονται από πάνσοφους ανθρώπους που γνωρίζουν τα πάντα, οι οποίοι διέκριναν πως ο Martin αποχωρούσε για ένα σωρό διαφορετικούς λόγους από εκείνους που ανέφερε. Έπειτα από μία σειρά φημών που ξεκίνησαν κυριολεκτικά από το μηδέν, ο Martin αναγκάστηκε να πει ξανά τα ίδια, αφού από την πρώτη στιγμή είπε τα πράγματα ως είχαν, ώστε να σταματήσει ο κόσμος να λέει τα δικά του σενάρια.

Η αρχική του απόφαση να εγκαταλείψει το TT δεν άλλαξε, κάμφθηκε απλά γιατί βρέθηκε μία εταιρία να του προσφέρει μία μοτοσυκλέτα έτοιμη, και τα εφόδια για να διεκδικήσει την νίκη. Για ένα σεβαστό διάστημα της ζωής του, ο Guy Martin πάλευε για μία νίκη στο TT, ήταν ο αυτοσκοπός του. Όταν η Honda του είπε πως του προσφέρει όλο το πακέτο για να είναι ανταγωνιστικός, και μία μοτοσυκλέτα που μπορεί να τα βάλει με τους καθιερωμένους στο βάθρο, η αρχική απόφαση του Martin για οριστική αποχώρηση από το TT κάμφθηκε. Αναγνώρισε πως για πρώτη φορά θα είχε την υποστήριξη να διεκδικήσει την κορυφή, κι έτσι επέστρεψε. Ασχέτως με το αν μπορούσε να κερδίσει ή όχι, ο Martin το πίστευε, όπως πίστευε ότι η υποστήριξη και η ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα ήταν το εμπόδιο που τον είχε κρατήσει εκτός. Για αυτό άλλαξε γνώμη.

Στην Honda όμως τα πράγματα δεν τα βρήκε όπως τα περίμενε, σύμφωνα με τις δηλώσεις του:

«Η μοτοσυκλέτα δεν ήταν έτοιμη, χρειαζόταν πολύ δουλειά για να τρέξει στο Isle of Man TT και κατέληξα να γίνω αναβάτης εξέλιξης. Δεν ήταν αυτή η συμφωνία μας, είχα επενδύσει το χρόνο μου σε άλλες δραστηριότητες, δεν γινόταν να γίνουν όλα ταυτόχρονα. Παρόλη την προσπάθεια που κατέβαλα κι εγώ και η ομάδα, η μοτοσυκλέτα δεν θα ήταν έτοιμη για το Ulster Grand Prix, και αφού τους το είπα, αποφάσισαν να με αποσύρουν χωρίς όμως πρώτα να συνεννοηθούν μαζί μου».

Χθες η Honda ανακοίνωσε και την αιτία του ατυχήματος του McGuinness. Το πρόβλημα ήταν στην αγωνιστική ECU που προκάλεσε απώλεια του γκαζιού. Είχε σταλεί πίσω στην Κίνα στον κατασκευαστή της κατεστραμμένη και χρειάστηκε χρόνος μέχρι να ανακτηθούν τα δεδομένα, καθυστερώντας το πόρισμα. Οι ECU περιέχουν ένα σύνολο αλγορίθμων και εντολών με τις οποίες κάθε κατασκευαστής προγραμματίζει την λειτουργία του κινητήρα του. Σε μία τέτοια περίπτωση δεν μπορείς να κατηγορήσεις μονάχα την ECU ως hardware, φταίει και ο προγραμματισμός που έχει γίνει. Πλέον το πρόγραμμα είναι καινούριο, ενώ αλλαγές έχουν γίνει και στις παραμέτρους της ECU και ζητήθηκαν νέες προδιαγραφές από τον κατασκευαστή. Πρέπει να τονιστεί πως πρόκειται για την αγωνιστική ECU, όχι εκείνη των μοντέλων παραγωγής. Πλέον η λειτουργία της είναι απροβλημάτιστη, όμως αυτό στοίχησε στην ομάδα τον τραυματισμό του McGuinness, την πτώση του Martin και τέλος την εγκατάληψή του και την αποχώρησή του από την ομάδα…

Τα μελλοντικά σχέδια του Guy Martin περιλαμβάνουν το Pikes Peak με αυτοκίνητο και τους αγώνες αυτοκινήτων γενικά, συνεχίζοντας στις μοτοσυκλέτες με αγώνες κλασσικών. Θα πρέπει να εμφανιστεί μία τεραστίων διαστάσεων ευκαιρία για να επιστρέψει στο Isle of Man, μετά την παταγώδη αποτυχία της Honda φέτος. Θα πρέπει μία ομάδα να του υποσχεθεί τα εχέγγυα ότι μπορεί να του δώσει μοτοσυκλέτα έτοιμη για Road Racing και ανταγωνιστική, και η μόνη ομάδα που μπορεί να υπογράψει κάτι τέτοιο, δεν φαίνεται πως θέλει να αλλάξει το επιτυχημένο της σχήμα…

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες