Honda - Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, με στόχο τα 4 εκατομμύρια ηλεκτρικά δίκυκλα μέχρι το 2030!

Με ογκώδεις επενδύσεις ύψους σχεδόν 4 δισεκατομμυρίων ευρώ, 30 νέα μοντέλα και ενίσχυση της παραγωγής
motomagHonda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

30/11/2023

Σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε την Τετάρτη 29/11, η Honda ανακοίνωσε αύξηση του στόχου της πώλησης ηλεκτρικών δικύκλων -μοτοσυκλετών και scooter- κατά μισό εκατομμύριο (!), σε σχέση με ό,τι υπολόγιζε μέχρι τώρα για το 2030, ανακοινώνοντας ένα σύνολο επενδύσεων 500 δισεκατομμυρίων γιεν (3,825 δισεκατομμυρίων ευρώ) μέχρι το 2030, θέλοντας ταυτόχρονα να μειώσει το κόστος των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών στο μισό απ’ ό,τι είναι σήμερα.

Στη συνέντευξη τύπου που αφορούσε τις επιχειρηματικές πρωτοβουλίες σχετικά με τον εξηλεκτρισμό των μοτοσυκλετών, εισηγητές ήταν οι Katsushi Inoue (Εκτελεστικός Διευθυντής και υπεύθυνος για τις Επιχειρήσεις Ανάπτυξης Επιχειρήσεων Ηλεκτροκίνησης) και Daiki Mihara (Επικεφαλής της Μονάδας Ανάπτυξης Επιχειρήσεων Ηλεκτροκίνησης Μοτοσυκλετών και Ηλεκτρικών Προϊόντων). Όπως ανακοινώθηκε η Honda στο διάστημα της τετραετίας 2021-2025 περιλαμβάνονται επενδύσεις συνολικού ύψους 100 δισεκατομμυρίων γιεν (616,5 εκατομμύρια ευρώ), ενώ από το 2026-2030 αποσκοπεί στην επένδυση επιπλέον 400 δισεκατομμυρίων γιεν ( 2,466 δισεκατομμυρίων ευρώ), ανεβάζοντας έτσι το σύνολο των επενδύσεων για την ηλεκτροκίνηση στα 500 δισεκατομμύρια γιεν (3,825 δισεκατομμυρίων ευρώ) σε βάθος 9 ετών.

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Οι επενδύσεις αυτές θα γίνουν με σκοπό την αύξηση του μεριδίου που κατέχουν οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες στην παγκόσμια αγορά σε πάνω από 10%, το 2030. Την ίδια στιγμή η εταιρεία θέλει να μπορεί να διευρύνει το περιθώριο λειτουργικού κέρδους των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών στο 5%, ενώ από το 2031 και έπειτα να φτάσει ή να ξεπεράσει ακόμα, το 10%. Αρκετά αισιόδοξα νούμερα, που όμως έρχονται μαζί με μία αρκετά μεγάλη επένδυση για να τα υποστηρίξει.

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Ξεκινώντας με την πώληση τριών ηλεκτρικών ποδηλάτων (έτσι κατηγοριοπούνται βάσει ιπποδύναμης και προδιαγραφών τα ανωτέρω e-scooter), συμπεριλαμβανομένου του Cub e, στην Κίνα και ενός ηλεκτρικού σκούτερ, του EM1e σε Ευρώπη και Ιαπωνία, αλλά και του Motocompacto στην Αμερική, η Honda θέλει να προωθήσει την ηλεκτροκίνηση, ειδικά όσον αφορά την αστική μετακίνηση και γενικότερα την μικροκινητικότητα. Μάλιστα το Big H ανακοίνωσε την έλευση ενός νέου μοντέλου στην παγκόσμια αγορά μέσα στο 2024, που βασίζεται στο concept SC e, που πρόσφατα παρουσίασε στο JAPAN MOBILITY SHOW 2023. Το 2025 θα ακολουθήσουν παρουσιάσεις μοντέλων προσανατολισμένων στην διασκέδαση αλλά και τεχνολογίας plug-in, μένοντας πιστή στο πρόγραμμα που έχει ήδη παρουσιάσει, ενώ μέχρι το 2030 στοχεύει στην ανάπτυξη μίας ολοκληρωμένης γκάμας ηλεκτρικών δικύκλων με περισσότερα από 30 μοντέλα σε όλες τις κατηγορίες.

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Το Big H δεν σταματάει εδώ, καθώς αξιοποιώντας την τεχνογνωσία που έχει συλλέξει όλα αυτά τα χρόνια κατασκευής μοντέλων με θερμικούς κινητήρες, θέλει να δημιουργήσει πλατφόρμες που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για διαφορετικά μοντέλα, ικανοποιώντας ένα ευρύ φάσμα αναβατών. Αυτό θα βοηθήσει και στη μείωση του κόστους κατασκευής, και πώλησης, των ηλεκτρικών οχημάτων. Παράλληλα, η Honda θέλει να εξελίξει ακόμη περισσότερο το σύστημα infotainment Honda RoadSync, που έχει ήδη παρουσιάσει ήδη από το 2020, καθιστώντας το δυνατό να ενημερώνει τους αναβάτες για τα πλησιέστερα σημεία φόρτισης.

Αξιοποιώντας τη σύγχρονη εποχή της συνδεσιμότητας, οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες του ιαπωνικού εργοστασίου θα μπορούν να ενημερώνουν το λογισμικό τους, με την χρήση νέων λειτουργιών, όπως για παράδειγμα η OTA (over-the-air) ενημέρωση, για ακόμα λιγότερες επισκέψεις στο συνεργείο. Ακόμη για τα μοντέλα από το 2026 και έπειτα, η Honda θα τοποθετεί μία μονάδα ελέγχου τηλεματικής (TCU).

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Όσον αφορά τον τομέα των μπαταριών, εκτός από τις μπαταρίες ιόντων-λιθίου που χρησιμοποιούνται σήμερα, η Honda εξελίσσει μπαταρίες σιδηροφωσφορικού λιθίου (LFP), με στόχο την εφαρμογή τους σε μοντέλα της το 2025, τεχνολογία που χρησιμοποιείται ήδη σε πάνω από το 30% των ηλεκτρικών οχημάτων, λόγω της χαμηλότερης τοξικότητάς και των χαμηλών θερμοκρασιών που αναπτύσσουν, έχουν όμως και μικρότερη ενεργειακή πυκνότητα. Έτσι, η Honda αποσκοπεί σε μία ποικιλία μπαταριών διαφορετικής ισχύος, αυτονομίας και κόστους, ανάλογα το όχημα. Τέλος, όπως ήδη έχει κάνει γνωστό το Big Η, εργάζεται και πάνω στην δημιουργία μπαταριών στερεάς κατάστασης.

Ένα μελανό σημείο μέχρι στιγμής της ηλεκτροκίνησης είναι το κόστος κατασκευής, που αναπόφευκτα περνάει στον τελικό καταναλωτή και ένας από τους λόγους -μετά την αυτονομία και τον τρόπο αλλά και χρόνο φόρτισης- που ένα μεγάλο ποσοστό εμφανίζεται διστακτικό απέναντι στα EV. Αυτό θέλει να αντιμετωπίσει η Honda, που έχει ως στόχο να μειώσει το κόστος του τελικού προϊόντος κατά 50%, σε σχέση με τα μοντέλα που βρίσκονται αυτή την στιγμή στην αγορά και χρησιμοποιούν σύστημα εναλλάξιμων μπαταριών. Για να το καταφέρει αυτό η Honda θα υιοθετήσει την plug-in τεχνολογία της για τα μοντέλα, βελτιώνοντας διαρκώς τις μπαταρίες της, ενώ μέσω της υιοθέτησης κοινών μονάδων θα αυξήσει τα περιθώρια προμήθειας αλλά και παραγωγής. Για αυτή την τελευταία σκοπεύει στην λήψη περαιτέρω μέτρων, όπως εργοστάσια κατασκευής αποκλειστικά ηλεκτροκίνητων μοτοσυκλετών.

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Αρχικά, θα χρησιμοποιηθούν οι ίδιες εγκαταστάσεις με αυτές που χρησιμοποιούνται ήδη για την παραγωγή βενζινοκίνητων μοντέλων. Αυτό όμως δεν επαρκεί για τον στόχο των 4 εκατομμυρίων μονάδων μέχρι το 2030. Επομένως, η Honda υπολογίζει περίπου το 2027 να ξεκινήσουν οι μονάδες παραγωγής αποκλειστικά ηλεκτρικών δικύκλων, μειώνοντας το μήκος των παραδοσιακών γραμμών παραγωγής έως και σχεδόν 40%, αξιοποιώντας νέες τεχνολογίες. Σύμφωνα με τα λεγόμενα της Honda κάθε μία εγκατάσταση αντιστοιχεί σε 50 εκατομμύρια γιεν (309,44 χιλιάδες ευρώ), με δυνατότητα παραγωγής τουλάχιστον 1 εκατομμυρίου μονάδων. Ταυτόχρονα η Honda θα προσπαθήσει να μειώσει το κόστος των πρώτων υλών και της μεταφοράς, αυξάνοντας την ανταγωνιστικότητά της αλλά και τα περιθώρια κέρδους της.

Honda – Επιταχύνει τον εξηλεκτρισμό της γκάμας της, αυξάνοντας τον στόχο της στις 4 εκατομμύρια ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες μέχρι το 2030!

Γι’ αυτό το τελευταίο, αλλά και για την ευκολία των καταναλωτών, η Honda θέλει να κάνει τις περισσότερες πωλήσεις της ηλεκτρονικά, χωρίς ο αγοραστής να χρειάζεται να πάει αυτοπροσώπως σε κάποιον από τους 30.000 αντιπροσώπους της στον κόσμο. Επιπλέον, μία νέα πρωτοβουλία της, είναι η δημιουργία των “Κέντρων Εμπειρίας”, όπως τα αποκαλεί σε Ινδία, χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας και αλλού, όπου οι πελάτες της θα μπορούν να γνωρίσουν την ποιότητα των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών της Honda. Με τους ήδη υπάρχοντες αντιπροσώπους, τα νέα κέντρα που θέλει να ιδρύσει αλλά και την ενίσχυση των online υπηρεσιών της, η Honda θέλει να κάνει ακόμα πιο εύκολα τα πράγματα για τους πελάτες της, αυξάνοντας έτσι και την θελκτικότητα της ηλεκτροκίνησης στο ευρύ κοινό. Η επιλογή των συγκεκριμένων χωρών δεν είναι τυχαία, καθώς από τη μία η Ινδία είναι αυτή την στιγμή η μεγαλύτερη αγορά μηχανοκίνητων και ηλεκτρικών δικύκλων στον κόσμο, αλλά και οι ασιατικές αγορές σημειώνουν αντίστοιχα εντυπωσιακές ταξινομήσεις δικύκλων κάθε χρόνο. 

Τέλος θυμίζουμε ότι όλα αυτά έρχονται μαζί με την προσπάθεια των τεσσάρων μεγάλων Ιαπώνων κατασκευαστών μοτοσυκλέτας, μαζί με την Honda, για τη δημιουργία κινητήρων υδρογόνου, διευρύνωντας τις επιλογές της για το μέλλον της ατομικής και όχι μόνο μετακίνησης.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.