Horwin Senmenti 0 - Κέρδισε βραβείο Red Dot... πριν καν βγει στην παραγωγή

Εντυπωσιακό Design, επιδόσεις και εξοπλισμός, αν και όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα και μικρό καλάθι
motomag Horwin Senmenti 0 – Κέρδισε το βραβείο Red Dot 2024
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

2/7/2024

To Senmenti 0 παρουσιάστηκε στην EICMA το 2023 εντυπωσιάζοντας με τα τεχνικά χαρακτηριστικά και τις επιδόσεις του -στα χαρτιά τουλάχιστον-, με την Horwin να ανακοινώνει πως θα κυκλοφορήσει στην παραγωγή το 2024.

Το ηλεκτρικό σκούτερ της Horwin μπορεί να μην έχει εμφανιστεί στις αγορές ακόμη, ωστόσο πρόλαβε και απέσπασε το βραβείο Red Dot 2024. Το πρώτο δημιούργημα του Project Horizon, όπως το ονομάζει η Horwin, με συνιδρυτή τον Ολλανδό Arjan van der Boom, ιδρυτή της Ironwood Custom Motorcycles, δημιουργήθηκε με σκοπό την έρευνα, την εξέλιξη και την δοκιμή πρωτοποριακών μοντέλων.

Horwin Senmenti 0 – Κέρδισε το βραβείο Red Dot 2024

Ο υγρόψυκτος ηλεκτροκινητήρας του Seinmenti 0 έχει μέγιστη ισχύ 74kW (ή αλλιώς… 100 ίππους) και ροπή… 91,16 χιλιογραμμόμετρων! Ο κινητήρας είναι τοποθετημένος στο κέντρο του σκούτερ, με την τελική μετάδοση να γίνεται με ιμάντα. Η τελική ταχύτητα σύμφωνα με την εταιρεία αγγίζει τα 200 χ.α.ω. με τα 0-100 χ.α.ω να έρχονται σε μόλις 2,8 δευτερόλεπτα, ενώ η αυτονομία φτάνει τα… 300 χιλιόμετρα! Εξίσου εντυπωσιακές είναι οι δηλώσεις της εταιρείας για την φόρτιση, καθώς για να φτάσει από το 0% στο 80% η μπαταρία των 16,9kWh χρειάζεται μόλις 30 λεπτά.

Το ονομαστικό βάρος φτάνει τα 230 κιλά, με το ύψος της σέλας να παραμένει σε λογικά πλαίσια στα 795 χιλιοστά, ενώ διαθέτει και ρυθμιζόμενο σε θέση μαξιλαράκι μέσης για τον αναβάτη. Το μεταξόνιο είναι αρκετά μακρύ στα 1.500 mm, με έμφαση στην σταθερότητα. Οι αναρτήσεις έρχονται από την KYB με ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι 41 χιλιοστών μπροστά και μονό αμορτισέρ πίσω.

Horwin Senmenti 0 – Κέρδισε το βραβείο Red Dot 2024

Στα φρένα βρίσκουμε δύο δίσκους μπροστά με δαγκάνες τεσσάρων εμβόλων, οι οποίες καλύπτονται από πλαστικά που από μακριά σε μπερδεύουν ότι πρόκειται για σύστημα hub-steering. Πίσω, ένας δίσκος συνεργάζεται με δαγκάνα δύο εμβόλων, ενώ το ABS Bosch 10 ανήκει στον βασικό εξοπλισμό. Οι ζάντες είναι 16 και 14 ιντσών με ελαστικά διαστάσεων 120/80-16 και 160/60-14 μπροστά και πίσω αντίστοιχα.

Ο βασικός εξοπλισμός του περιορισμένης παραγωγής SENMENTI 0 περιλαμβάνει έγχρωμη TFT οθόνη 7 ιντσών που υποστηρίζει και λειτουργία CarPlay, ασύρματος φορτιστής, θύρα ταχείας φόρτισης USB, ηλεκτρικομαγνητικό κλείδωμα τιμονιού και άνοιγμα σέλας, θερμαινόμενα grip και σέλα, τέσσερα Riding Modes (Standard, Sport, Rain, Custom), keyless κεντρικό διακόπτη, σύστημα μέτρησης πίεσης ελαστικών TPMS, δυνατότητα κλειδώματος/ξεκλειδώματος μέσω NFC, Bluetooth, και τέλος 30 αισθητήρες και κάμερες για να λαμβάνουν όλα τα δεδομένα σε πραγματικό χρόνο. Καταπληκτικά όλα τα παραπάνω, όμως μέχρι να δούμε το SENMENTI 0 στην παραγωγή και να εξακριβώσουμε αν όλα τα θεαματικά τεχνικά χαρακτηριστικά του αληθεύουν, να μας συγχωρήσετε αλλά κρατάμε μικρό καλάθι.

Horwin Senmenti 0 – Κέρδισε το βραβείο Red Dot 2024
Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.