Η Bajaj είναι ο νέος κατασκευαστής που έρχεται στην αγορά της Ευρώπης!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/9/2016

Από το 2013 ακούμε από την KTM, ότι θα φέρει στην Ευρώπη μοντέλο της Ινδικής Bajaj, που αποτελεί κι έναν από τους μεγαλύτερους μετόχους της. Η Bajaj κατασκευάζει στο εργοστάσιο της στην περιοχή Chakan, στην πόλη Pune της Ινδίας, τα δημοφιλή KTM Duke 125/200/390. Μέχρι πρόσφατα η περιοχή αυτή ήταν καθαρά αγροτική, όμως μετά τα εγκαίνια του νέου εργοστασίου της Bajaj, δημιουργήθηκε αποκλειστική οικονομική ζώνη και σιγά-σιγά έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο σημαντικά δίκτυα κατασκευαστών αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών στην Ασία. Εκεί διατηρούν εργοστάσια μεγάλοι κατασκευαστές, όπως το γκρουπ Volkswagen Group, Daimler-Benz, και φυσικά η Mahindra. Εκεί ήταν που το ’12 έκλεισε η συμφωνία για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου που διατηρούσε η Bajaj στην KTM από το 2007 και έφτασε να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους μετόχους της Αυστριακής εταιρίας. Παράλληλα η Bajaj έχει σύμφωνο συνεργασίας και με την Kawasaki και στο παρελθόν με ακόμα περισσότερους κατασκευαστές, που θέλησαν να εκμεταλλευτούν την νομοθεσία που ισχύει στην Ινδία -και στο σύνολο σχεδόν των ασιατικών χωρών- για ευνοϊκότερη φορολογία των εγχώριων κατασκευαστών.

Αρκετά σύντομα έπειτα από την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των Ινδών στην KTM, είδαμε πίσω στις αρχές του 2013, δημοσιεύματα του ινδικού τύπου για εισαγωγή των μοντέλων της Bajaj στην Ευρωπαϊκή αγορά μέσα από το δίκτυο της KTM. Οι πληροφορίες έλεγαν πως αυτό ήταν κάτι που προβλεπόταν στο μνημόνιο συνεργασίας τους από την πρώτη στιγμή πίσω στο 2007. Ωστόσο ήταν μετά το ΄12 που η Bajaj αποφάσισε να επενδύσει στην εξέλιξη μοντέλων που εκπλήρωναν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές.

Όπως διαβάζετε πρώτοι στο MOTO, και σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, έχουν πλέον διευθετηθεί όλα τα θέματα πίσω από την εισαγωγή της νέας εταιρίας στην Ευρωπαϊκή αγορά, ενώ πιο συγκεκριμένα η Ελλάδα θα μπορούσε να παίξει μεγαλύτερο ρόλο, λειτουργώντας ως πύλη εισόδου μέσα από το λιμάνι του Πειραιά. Μέχρι να φτάσουμε σε αυτό το σημείο βέβαια, έχει προηγηθεί μία μακρά πορεία διαπραγματεύσεων, μία άστατη πολιτική σκηνή που δεν ευνοούσε μακρόπνοα σχέδια, η οικονομική κρίση και οι προγραμματισμένες αλλαγές των ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Από την άλλη οι συγκυρίες ευνοούν τις οικονομικές μοτοσυκλέτες, όπως ακριβώς είχε προβλέψει η KTM φτιάχνοντας την σειρά Duke, για να φτάσουν πλέον να παρακολουθούν την BMW να ξεκινά νέο επίπεδο ανταγωνισμού. Σε μία κατηγορία που σχεδόν μόνη της δημιούργησε η KTM, με τα μικρότερα σε κυβισμό Duke, η BMW αποφάσισε να ακολουθήσει με το G310R κι αν βγάλει στην αγορά ένα αντίστοιχα μικρό Adventure, τότε θα έχει εκπληρώσει μία επιθυμία που έχουν ακούσει πολλές φορές στην KTM, τουλάχιστον από εμάς στην Ελλάδα…

Θέλοντας μάλλον να προλάβει τέτοιες κινήσεις, προσφέροντας ίσως κάποιο από τα μοντέλα των 200-300 κυβικών που ήδη έχουν γίνει best seller στην Ινδία, με μικρό κόστος για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, η Bajaj θέλει να τονώσει το δίκτυο της KTM. Παράλληλα έχει μπει ήδη στην μεγαλύτερη αγορά μοτοσυκλέτας του κόσμου - αναφερόμαστε σε αριθμούς μονάδων- που είναι η Λατινική Αμερική και πιο συγκεκριμένα η τεράστια αγορά της Βραζιλίας. Είναι θετικό που βλέπουμε νέους -για εμάς- κατασκευαστές να θέλουν να ανταγωνιστούν στην πιο δύσκολη αγορά μοτοσυκλέτας, που είναι η Ευρωπαϊκή. Περιορίζεται έτσι το χάσμα που υπάρχει αυτή την στιγμή στην μοτοσυκλετιστική κουλτούρα, πράγμα που θα συνειδητοποιήσουμε καλύτερα όταν σε λίγα χρόνια οι Κινέζοι κατασκευαστές, αποφασίσουν να κάνουν πιο εξωστρεφή βήματα…

Στην παρούσα φάση η Bajaj έχει κάνει σοφές κινήσεις, μπαίνοντας εύκολα σε μία νέα και μεγάλη αγορά, χωρίς να χρειάζεται να επενδύσει στην δημιουργία ανεξάρτητου δικτύου. Το τίμημα αλλά και το ρίσκο σε διαφορετική περίπτωση, θα ήταν πολύ μεγαλύτερα. Με την ομπρέλα της KTM, η Bajaj θα κάνει τα πρώτα βήματα στην Ευρωπαϊκή αγορά και η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι το πρώτο στάδιο στην πορεία των Ινδικών μοτοσυκλετών…

 

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.