ΙΟΜΤΤ: Θεατρική παράσταση για τον Michael Dunlop - The Safety Catch

"Να αγωνίζεται κανείς ή να μην αγωνίζεται;" - Σαιξπηρικός διάλογος με τον νεκρό πατέρα του
The Safety Catch
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/5/2025

Η παράσταση διάρκειας 90 λεπτών, με τίτλο The Safety Catch, ακολουθεί έναν φανταστικό διάλογο μεταξύ του Michael Dunlop, 29 πλέον φορές νικητή του TT (τον οποίο ενσαρκώνει ο Andrew McCracken), και του Liam Beckett (Fra Gunn), στενού φίλου του εκλιπόντος πατέρα του Michael και επίσης νικητή στο Isle of Man, Robert.

Η παράσταση πραγματεύεται φιλοσοφικά ερωτήματα και έννοιες - παλιά όσο ο άνθρωπος. Το νόημα, ο στόχος, η αφοσίωση, το ρίσκο, η απώλεια και η επιτυχία αποκτούν άλλη διάσταση μέσα από το πρίσμα ενός αναβάτη που ερχόμενος από μια οικογένεια με βαριά αγωνιστική παράδοση και κληρονομιά έχει κατορθώσει να είναι ο πλέον επιτυχημένος αναβάτης στο ΤΤ του Isle of Man, ιστορία που γράφεται ακόμα. Έχοντας χάσει όμως στον βωμό της ταχύτητας θείο, πατέρα και αδερφό.

Με φόντο τον θάνατο του αδερφού του, William Dunlop, στους αγώνες Skerries το 2018, η παράσταση εστιάζει σε μια έντονη συζήτηση μεταξύ των δύο χαρακτήρων, για το αν ο Michael πρέπει να συνεχίσει να αγωνίζεται.

The Safety Catch

Ο Nick Snow, συγγραφέας του έργου, εξηγεί: “Πολλά έργα του Σαίξπηρ ήταν μεταφορές ελληνικών τραγωδιών. Αν σκεφτείτε την ιστορία του Αχιλλέα, είχε να κάνει μια επιλογή, ένα δίλημμα, να κυνηγήσει τη δόξα και τον μύθο με κάθε κόστος, ακόμα και θανάσιμο, ή να αποσυρθεί και να απολαύσει μια ήσυχη ζωή. Κάπως έτσι είναι το δίλημμα κάθε αναβάτη αγώνων δρόμου.”

Ο Snow, εκδότης στο επάγγελμα, έγραψε το The Safety Catch κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ύστερα από μια κουβέντα στα γυρίσματα της ταινίας Prisoners of the Moon, στην οποία συμμετείχε ως σεναριογράφος.

“Εκείνη την περίοδο, όλοι μας καλούμασταν να επανεκτιμήσουμε τη σχέση μας με τον κίνδυνο. Έτσι, βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρον να ερευνήσω πώς οι άνθρωποι σταθμίζουν το ρίσκο έναντι της ανταμοιβής στη ζωή τους”, συνεχίζει.

“Οι αγώνες δρόμου είναι ίσως το πιο εξαιρετικά επικίνδυνο πράγμα που μπορεί να κάνει κανείς. Όμως, αν μιλήσεις με οποιονδήποτε αναβάτη, θα σου πει ότι αξίζει. Η ζωή δεν είναι ποτέ πιο έντονη από τη στιγμή που τη ρισκάρεις – είναι η πρόκληση και το γεγονός ότι τα κατάφερες που δίνουν νόημα.”

The Safety Catch

Η παράσταση έκανε πρεμιέρα το 2022 και ακολούθησε μια εβδομάδα με sold-out παραστάσεων στο θέατρο Lyric στο Belfast το φθινόπωρο του 2023. Η κινηματογραφημένη εκδοχή προβάλλεται τώρα στο The Studio Theatre στο Douglas και στο Erin Arts Centre στο Port Erin.

“Είχε καλές κριτικές και θερμή υποδοχή από το κοινό”, λέει ο Snow. “Θέλαμε να την περιοδεύσουμε στην Ιρλανδία και πιθανότατα θα το κάνουμε, σίγουρα θα πάμε σε μέρη όπως το Coleraine και το Port Stewart.”

Η συγγραφή της παράστασης ενέπνευσε επίσης τον Nick να ξαναμπεί στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, καθώς είχε σταματήσει την οδήγηση μετά από σύντομη εμπειρία με μια Yamaha RD125 στα 17 του.

“Καθώς έγραφα, σκεφτόμουν ότι αυτό ήταν ανόητο, πώς μπορώ να περιγράψω τι σημαίνει να είσαι αγωνιζόμενος δρόμου, αν δεν έχω καν ανέβει σε μηχανή;” παραδέχεται. “Ένα από τα ελάχιστα πράγματα που μπορούσες να κάνεις κατά την καραντίνα ήταν να πας σε σχολή μοτοσυκλέτας. Έτσι, έκανα τα απαραίτητα μαθήματα και εξετάσεις το 2021.”

“Αγόρασα μια Honda CB500X – εξαιρετική και ιδανική για πρώτη μηχανή – και περίπου έναν χρόνο μετά την αντάλλαξα με μια νέα Honda Hornet.”

 

Ο εφευρέτης του Start&Stop σχολιάζει: "Ο Τραμπ σκότωσε την τεχνολογία που κάνει τα αυτοκίνητα πιο οικολογικά"

Ο 88χρονος Mauro Palitto, δημιουργός του πρώτου Start&Stop, μιλά για την απόφαση των ΗΠΑ να καταργήσουν περιβαλλοντικά κίνητρα
Start&Stop
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

4/3/2026

Από το κέντρο έρευνας της FIAT μέχρι τη Regata ES του 1983, η ιδέα που γεννήθηκε από ένα απλό χρονόμετρο έγινε παγκόσμιο στάνταρ. Σήμερα όμως, η πολιτική απόφαση των ΗΠΑ φέρνει το Start&Stop ξανά στο προσκήνιο.

Ο Mauro Palitto, σήμερα 88 ετών, γεννημένος στη Ρώμη αλλά ταυτισμένος με το Τορίνο λόγω της μακράς του πορείας στο θρυλικό εργοστάσιο Lingotto της FIAT, είναι ο άνθρωπος πίσω από το πρώτο σύστημα αυτόματης διακοπής και επανεκκίνησης κινητήρα σε αυτοκίνητο παραγωγής. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ως υπεύθυνος μοντέλου για τα Ritmo και Regata της FIAT, παρουσίασε το πρώτο αυτόματο Start&Stop στο FIAT Regata ES, ένα σύστημα ικανό να σβήνει τον κινητήρα κατά τη στάση και να τον επανεκκινεί μέσα σε λίγα δέκατα του δευτερολέπτου.

Σήμερα, η απόφαση της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος (EPA) των ΗΠΑ, κατόπιν πρωτοβουλίας της κυβέρνησης του Donald Trump, να καταργήσει τα ομοσπονδιακά περιβαλλοντικά κίνητρα που συνδέονται με το Start&Stop, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις με μέρος των κατασκευαστών να χαιρετίζουν την πρωτοβουλία.

Για τον Palitto, όμως, το τίμημα είναι ξεκάθαρο, αύξηση εκπομπών και οπισθοδρόμηση. “Η διοίκηση Τραμπ έχει λάβει αποφάσεις που θα χαρακτήριζα σχεδόν εγκληματικές. Αυτή η πρωτοβουλία κινείται στην ίδια κατεύθυνση”, σχολιάζει. “Το Start&Stop δεν είναι ιδεολογική επιβολή. Είναι μια απλή και αποτελεσματική τεχνική λύση που μειώνει κατανάλωση και εκπομπές χωρίς να επιβαρύνει τον χρήστη ή τη βιομηχανία.”

Η αρχή του Start&Stop

Για να κατανοήσει κανείς την απαρχή της ιδέας, πρέπει να επιστρέψει στο 1982, στο Centro Ricerche FIAT. Εκεί, ο Palitto είδε ένα παλιό FIAT 128 με αυτοσχέδια συσκευή που κατέγραφε τους χρόνους ρελαντί.

“Οδήγησα από το Orbassano στο Mirafiori, περίπου 15 χιλιόμετρα. Μου πήρε 35 λεπτά και ανακάλυψα ότι το αυτοκίνητο είχε μείνει ακίνητο πάνω από 10 λεπτά με τον κινητήρα να δουλεύει.”

Αυτό το απλό δεδομένο έγινε η σπίθα, γιατί να μη σβήνει αυτόματα ο κινητήρας όταν το αυτοκίνητο είναι σταματημένο με το κιβώτιο στην νεκρό και να επανεκκινεί όταν ο οδηγός θελήσει να ξεκινήσει;

Οι δοκιμές έγιναν αρχικά σε Ritmo που προορίζονταν για απόσυρση. Τα αποτελέσματα ήταν καλύτερα του αναμενομένου και απέδειξαν ότι η συχνή επανεκκίνηση δεν προκαλούσε σημαντική φθορά. Το 1983, η Regata ES έγινε το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής στον κόσμο με αυτόματο Start&Stop στον βασικό εξοπλισμό, σχεδόν δύο δεκαετίες πριν η τεχνολογία διαδοθεί ευρέως στα τέλη των ‘90s και στις αρχές των 2000s, με τα δίκυκλα να ακολουθούν και την τεχνολογία να βρίσκει εφαρμογή κυρίως σε scooter αστικής χρήσης.

Start&Stop

Το τεστ με τους ταξιτζήδες

Σήμερα, ο Palitto δεν οδηγεί πλέον. Μετακινείται με ταξί και κάθε διαδρομή είναι μια μικρή έρευνα αγοράς. “Χρησιμοποιείτε το Start&Stop;” ρωτά τους οδηγούς.

Πολλοί το απενεργοποιούν. “Λένε ότι είναι ενοχλητικό ή ότι χαλάει τη μπαταρία και τον κινητήρα. Είναι μύθοι”, απαντά. Το κλειδί είναι ο ηλεκτρονικός έλεγχος στροφών. Το σύστημα αποδεσμεύει την μίζα μόλις ο κινητήρας φτάσει γωνιακή ταχύτητα που υποδηλώνει πραγματική εκκίνηση. Αυτό συμβαίνει σε μόλις λίγα δέκατα του δευτερολέπτου και περιορίζει τη φθορά σε σχέση με μια παρατεταμένη χειροκίνητη εκκίνηση."

Ιδιαίτερα για ταξί που κινούνται κατά 90% σε αστικό περιβάλλον, το όφελος είναι σαφές, εκεί όπου το ρελαντί κυριαρχεί, το Start&Stop έχει τη μεγαλύτερη επίδραση.

Το μέλλον είναι ηλεκτρικό

Παρά την απογοήτευσή του, ο Palitto βλέπει την εξέλιξη της τεχνολογίας με ρεαλισμό. “Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα υποχωρούσε λόγω πολιτικής επιλογής. Πίστευα ότι θα ξεπεραστεί φυσιολογικά, στο πλαίσιο της ηλεκτροκίνησης.”

Στην Ευρώπη, όπως επισημαίνει, οι κανονισμοί είναι αυστηροί, αλλά η υποδομή δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί επαρκώς. Στις ΗΠΑ, θεωρεί ότι πρόκειται για συνειδητή πολιτική επιλογή.

“Είτε αρέσει είτε όχι, το μέλλον είναι ηλεκτρικό. Στα robotaxi του αύριο δεν θα υπάρχει Start&Stop, γιατί δεν θα υπάρχει κινητήρας εσωτερικής καύσης. Εκεί θα είναι η πραγματική τομή.”

Και ίσως τελικά, η εφεύρεση που γεννήθηκε από δέκα λεπτά ρελαντί σε μια διαδρομή 15 χιλιομέτρων να περάσει στην ιστορία ως ένα από τα τελευταία μεγάλα βήματα εξοικονόμησης στην εποχή της βενζίνης, πριν η ίδια η βενζίνη γίνει παρελθόν, πράγμα που μοιάζει να βρίσκεται ακόμα αρκετά μακριά, όπως επιβεβαιώνουν και οι τελευταίες εξελίξεις