Kawasaki Z1100 – Έρχεται με τον μεγαλύτερο 4κύλινδρο των SX/Versys

Αναμένεται το 2026 ως το κορυφαίο naked από το Akashi – Μαζί και τρεις νέες ρετρό Ζ900
Kawasaki Z1100 νέο μοντέλο 2026
Από το

motomag

7/5/2025

Τον περασμένο Αύγουστο, η Kawasaki αναβάθμιζε τη Versys 1000 σε Versys 1100 και όλα έδειχναν ότι θα ακολουθούσαν και μοντέλα Ninja 1100 και Z1100. Πράγματι, η Versys 1100 και η Ninja 1100SX ανακοινώθηκαν το φθινόπωρο αλλά η Z1100 δεν ήρθε. 

Αντίθετα, η Kawasaki αναβάθμισε τη Z900 με νέο σχεδιασμό, ηλεκτρονικό γκάζι και μονάδα μέτρησης αδράνειας έξι αξόνων (IMU). Σημαντικές προσθήκες μεν, αλλά όχι αυτό που περίμεναν οι φίλοι της εταιρείας από το Akashi και γενικότερα των μεγάλων naked. Τελικά, απλά χρειαζόταν λίγη υπομονή, καθώς πλέον φαίνεται πως η Kawasaki Z1100 έρχεται το 2026.

Η επιβεβαίωση προέρχεται από μια νέα καταχώρηση στο California Air Resources Board (CARB), για την πιστοποίηση μοντέλων με τον τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα των 1.099 κ.εκ. της Kawasaki. Μαζί με τις Ninja 1100SX, Ninja 1100SX SE και Versys 1100 SE, η καταχώρηση περιλαμβάνει και έναν νέο κωδικό μοντέλου, τον ZR1100HT.

Όταν η Kawasaki υποβάλλει πιστοποιητικά στην CARB ή την Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας των ΗΠΑ (EPA), συνήθως αναγράφει την εμπορική ονομασία για υπάρχοντα μοντέλα, αλλά χρησιμοποιεί κωδικούς μοντέλων για νέα ή ανανεωμένα μοντέλα. Το "T" υποδεικνύει το έτος μοντέλου 2025 (σύμφωνα με τα βιομηχανικά πρότυπα), αλλά το "ZR1100H" είναι νέος κωδικός. Γνωρίζουμε πως οι κωδικοί ZR χρησιμοποιούνται για τα γυμνά μοντέλα Z, επομένως μάλλον αναφέρεται σε μια νέα Z1100.

Η πιστοποίηση της CARB δεν αποκαλύπτει άλλες λεπτομέρειες, πέρα από το ότι μοιράζεται τον ίδιο κινητήρα με τις Versys και Ninja 1100. Στη Versys 1100, ο κινητήρας αποδίδει 133 ίππους στις 9.000 σ.α.λ. και 11,4 kgm ροπής στις 7.600 σ.α.λ., ενώ στη Ninja 1100SX η απόδοση φτάνει τους 134 ίππους και 11,5 kgm. Η Z1100 λογικά θα πλησιάζει περισσότερο τα νούμερα της Ninja παρά της Versys, με τους Ιάπωνες να διατηρούν διακριτές αποστάσεις από τα κορυφαία γυμνά του ευρωπαϊκού ανταγωνισμού, ενώ η απόδοση βρίσκεται χαμηλότερα και από εκείνη του νέου Honda CB1000 Hornet.

Από μερίδα κόσμου υπάρχει παράπονο σχετικά με τις Ninja και Versys 1100, καθώς η Kawasaki δεν προχώρησε σε σημαντικές αλλαγές πέρα από τη σημαντική βελτίωση του κινητήρα τους αναφορικά με την απόδοση. Η Z1100, όμως είναι μια εντελώς νέα προσθήκη στη σειρά Z. Η τελευταία γυμνή Kawasaki ατμοσφαιρικής τροφοδοσίας άνω των 1.000 κ.εκ. ήταν η Z1000 του 2021 και για να βρει κανείς Z1100, πρέπει να γυρίσει πίσω στις Zephyr 1100 και ZRX1100.

Παρά την έλευση της Z1100, οι πιστοποιήσεις της CARB επιβεβαιώνουν ότι η Z900 θα συνεχίσει την εμπορική της πορεία και το 2026. Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, καθώς όπως γνωρίζουμε από την περασμένη EICMA έλαβε πρόσφατα σειρά αναβαθμίσεων για το 2025. Ενδιαφέρον είναι όμως πως στην ίδια καταχώρηση περιλαμβάνονται και τρεις νέοι κωδικοί μοντέλων: ZR902AT, ZR902BT και ZR902ET.

Αν και δεν είναι σαφές, πιθανολογείται αυτοί οι τρεις κωδικοί να αφορούν τις retro εκδόσεις Z900RS, Z900RS SE και Z900RS Cafe. Αναμένεται τα νέα αυτά μοντέλα, να αποκτήσουν IMU και ηλεκτρονικό έλεγχο γκαζιού, όπως η απλή Z900.

Προς το παρόν δεν υπάρχουν πληροφορίες σε σχέση με το πότε θα γίνουν οι επίσημες ανακοινώσεις και παρουσιάσεις. Πέρσι, για τη Versys 1100 και τη Ninja 1100SX, χρειάστηκε να περιμένουμε μέχρι το φθινόπωρο οπότε κάτι αντίστοιχο περιμένουμε φέτος για τη Z1100 και τις ανανεωμένες εκδόσεις Z900RS.
 

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.