Κ.Ε.Δ: Το καλό νέο δεν είναι στα διπλώματα!

Συνεργασία και ομόνοια σηματοδοτούν νέα εποχή
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/5/2017

Τον περασμένο Απρίλιο έγινε σύσταση του ΚΕΔ - Κλάδου Εισαγωγέων Δικύκλου - μέσα στον ΣΕΑΑ, τον Σύνδεσμο Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτου, με το επόμενο βήμα να είναι η αλλαγή της επωνυμίας του συνδέσμου σε “Σύνδεσμος Εισαγωγέων Αντιπροσώπων Αυτοκινήτων και Δικύκλων”. Πρόκειται για πάγιο και παλιό αίτημα, που έγινε για σημαντικό σκοπό κι όχι από καπρίτσιο, για να μπει απλά η λέξη δίκυκλο!

Στις 21 Μαρτίου κατά την τακτική γενική συνέλευση του ΣΕΑΑ, ψηφίστηκε η τροποποίηση του ονόματος και η σύσταση του κλάδου με συγκεκριμένο κανονισμό λειτουργίας. Στις 11 Απριλίου πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση ολομέλειας και εξελέγησαν τα μέλη της επιτροπής διοίκησης: Πρώτος πρόεδρος του ΚΕΔ ανέλαβε ο Σωτήρης Χατζίκος, Διευθύνων Σύμβουλος της Μοτοδυναμική ΑΕΕ, αντιπρόεδρος ο Άκης Στυλιανίδης, Γενικός Διευθυντής της ΤΕΟΜΟΤΟ ΑΕ, γενικός γραμματέας ο Φώτης Δράκος, Διευθύνων Σύμβουλος της Piaggio Ελλάς ΑΕ και αναπληρωματικό μέλος ο Σόλων Κοντός, Chief Sales Officer της KTM South East Europe ΑΕ.

Όπως είχαμε πει και τότε, από τα πρώτα έργα του ΚΕΔ είναι να εισηγηθεί στην κυβέρνηση, να δοθεί η δυνατότητα στους κατόχους διπλώματος αυτοκινήτου να οδηγούν μοτοσυκλέτα ως 125cc. Ωστόσο δεν είναι αυτό το πρώτο τους έργο, και δεν είναι το μόνο καλό νέο. Ο ΚΕΔ είναι αποτέλεσμα μίας νέας πορείας στην συνεννόηση των εισαγωγέων, που πέρα από το κοινό καλό δεν παύουν να είναι ανταγωνιστές. Στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς, αποφάσισαν από κοινού ότι πρέπει να γίνουν κινήσεις για την προβολή της μοτοσυκλέτας στην Ελλάδα και την επανέναρξη της Έκθεσης Μοτοσυκλέτας, μετά από μία μεγάλη περίοδο απουσίας. Η Έκθεση Μοτοσυκλέτας διοργανώθηκε με τον ΚΕΔ ήδη σε ισχύ, ωστόσο αποτελεί ενέργεια που είχε ξεκινήσει πολλούς μήνες πριν. Το καλό νέο για τον ΚΕΔ είναι λοιπόν η σημερινή εικόνα, μία εικόνα που δείχνει σύμπνοια προς το κοινό καλό ανάμεσα στους ανταγωνιστές και την ύπαρξη συνεννόησης. Δεν ήταν πάντα αυτονόητο αυτό, ούτε μπορεί και να θεωρείται δεδομένο για πάντα. Το καλό είναι ότι αυτή την στιγμή υπάρχει ενότητα, στοιχείο αισιόδοξο για την μοτοσυκλέτα στην Ελλάδα και για τους ίδιους τους μοτοσυκλετιστές. Με έναν ενεργό κλάδο μέσα στον ΣΕΑΑ, αποφάσεις όπως αυτή για τα διπλώματα μπορούν να βοηθήσουν έμπρακτα τις διαδικασίες. Ουσιαστικά να ωθήσουν την κυβέρνηση να προχωρήσει τα πράγματα, τις περισσότερες φορές απλά ενσωματώνοντας τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα διπλώματα των 125 κυβικών. Είναι ένα μέτρο για να βοηθήσει τους νέους να αποκτήσουν δίπλωμα, αφαιρώντας τους το κόστος, που στις μέρες είναι σοβαρό κίνητρο. Δεν μιλάμε για λιγότερη εκπαίδευση, αυτό πρέπει να γίνει ξεκάθαρο, αλλά για μικρότερο κόστος.

Φανταστείτε ότι η Ελλάδα, μαζί με Δανία, Βέλγιο και Ολλανδία, είναι οι μόνες χώρες που το Α1 δίπλωμα απαιτεί την συμπλήρωση του 18ου έτους, με την Μ. Βρετανία να είναι στην μέση δίνοντάς το από το 17ο έτος και όλες τις υπόλοιπες χώρες στο 16ο έτος. Θα μπορούσε ο ΚΕΔ να κινηθεί και προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά ας γίνουν τα βήματα ένα – ένα. Ας ακολουθήσουμε πρώτα τους υπόλοιπους Ευρωπαίους στον τρόπο χορήγησης και έπειτα ας αναπροσαρμόσουμε και τις ηλικίες, βήμα το οποίο έχει αποδειχτεί ότι θα φέρει περισσότερο κόσμο στον κόσμο της μοτοσυκλέτας και θα τους εκπαιδεύσει και σε ένα πολύ καλό στάδιο της ζωής τους!

Ωστόσο το πρώτο βήμα του ΚΕΔ που φαίνεται προς τα έξω, δεν είναι το μόνο καλό νέο από την σύστασή, για την ακρίβεια είναι το δεύτερο σε βαθμό σπουδαιότητας. Το πρώτο είναι ότι τα μέλη του συνεννοούνται με μεγαλύτερη ευκολία χωρίς προστριβές και με κοινό σκοπό! Πρόκειται για την θετικότερη εξέλιξη! Δεν ήταν πάντα εύκολο να καθίσουν σε ένα τραπέζι πατροπαράδοτοι ανταγωνιστές, ούτε και να βρεθούν λύσεις καλές για όλους, ακόμα και οι θέσεις για τα περίπτερα στην τότε ετήσια Έκθεση Μοτοσυκλέτας, έκλειναν με μάχη. Για να δούμε το νομικό πλαίσιο να αλλάζει και να συμβαίνουν πράγματα για την μοτοσυκλέτα στην χώρα, χρειαζόμασταν έναν Κλάδο Δικύκλου μέσα στον ΣΕΑΑ, τώρα όχι μόνο έγινε αλλά προχωρά και γρήγορα χωρίς παραφωνίες, μοιάζει πολύ καλό για να είναι… Ελληνικό!

Πέθανε ο Arthur Lampkin, παλιός Off-Road αγωνιζόμενος και θείος του Dougie

Οικογένεια με ιστορία, νίκες και τίτλους στους Off-Road αγώνες, σε ΜΧ, Enduro και trial
Arthur Lampkin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Ο Βρετανός Arthur Lampkin, της γνωστής οικογένειας Lampkin στην οποία ανήκει και ο πωλυπρωταθλητής trial Dougie Lampkin, έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας στο ιστορικό του off-road νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MX και στο Trophee des Nations τη δεκαετία του 1960, ενώ είχε κερδίσει χρυσό μετάλιο στο ISDE του 1966, και είχε νίκες και στα Scottish Six Days Trial (1963) και Scott Trial το 1960, 61 και 65.

Ο Arthur είχε γεννηθεί στο Kent στις 30 Μαίου 1938, και έμεινε στην ιστορία ως ένας ταχύτατος αναβάτης αγώνων off-road, κερδίζοντας στο ψηλότερο επίπεδο σε MX, Enduro και Trial.

Δίπλα του είχε τους δυο αδερφούς του, τον Alan και τον Martin, οι οποίοι κι εκείνοι σημείωσαν μεγάλες επιτυχίες στους αγώνες μοτοσυκλέτας, γράφοντας ανεξίτηλα στα βιβλία της ιστορίας το όνομα της οικογένειας.

Ο γιος του Arthur, John ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, αγωνιζόμενος στο trial, όπου είχε και νίκη σε γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Trial της FIM, το 1983.

Dougie Lampkin

Οι περισσότεροι πάντως φαν αγώνων μοτοσυκλέτας από τις πιο πρόσφατες γενιές, έμαθαν το επίθετο κυρίως χάρη στον ανιψιό του Arthur, Dougie Lampkin, που κέρδισε 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Trial όταν αναζητούσε αντίπαλο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 -και μην ξεχνάμε τον γύρο που έκανε με σούζα στη διαδρομή του Isle of Man TT!

Arthur Lampkin

Ο Arthur αγωνιζόταν για την εργοστασιακή ομάδα της BSA, έχοντας επικές αναμετρήσεις με τους συμπατριώτες τους και έτερους θρύλους Dave Bickers και Jeff Smith στα σίξτις, όταν το BBC έδειχνε ζωντανά τους αγώνες στην τηλεόραση τα απογεύματα Σαββάτου.

Στην καριέρα του, ο Arthur κέρδισε 7 γύρους GP αλλά και τον τίτλο των 500 στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Μotocross το 1959, κάτι που επανέλαβε το 1961 στα 250, ενώ την ίδια χρονιά τερμάτισε δεύτερος στο Παγκόσμιο της FIM στα 250. Νίκες σημείωσε και στο FIM Trophee des Nations το 1961 και 1962.

Στις 21 Φεβρουαρίου του 2026, σε ηλικία 87 ετών, ο Arthur πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.