Κλεμμένη Ducati Multistrada σε λευκό βανάκι

Το θέμα δεν είναι πως τους έπιασαν…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/5/2020

Ακριβώς όπως επέστρεψαν τα τροχαία και μάλιστα με αυξημένο ρυθμό, επιστρέφουν και οι κλοπές. Ήταν αναμενόμενο πως θα συνέβαινε αυτό, τόσο για τα τροχαία όσο και για τις κλοπές και το λέγαμε πριν την λήξη της καραντίνας.

Το ΕΘΝΟΣ πρώτο μετέδωσε και περιγράφει σκηνικό καταδίωξης στην Μεσογείων με βανάκι που μετέφερε κλεμμένη Ducati Multistrada από την περιοχή του Νέου Ψυχικού. Το λευκό βανάκι εντοπίστηκε αργά την νύκτα από περιπολικό που το έκρινε ύποπτο και του έκανε σήμα να σταματήσει. Οδηγός και συνοδηγός αρνήθηκαν και ακολούθησε καταδίωξη με το βανάκι προς στιγμή να ξεφεύγει πριν συνδράμουν στην καταδίωξη και άντρες της ΔΙΑΣ.

Το αποτέλεσμα είναι να ξεφύγει ο συνοδηγός που επιβιβάστηκε σε άλλο αυτοκίνητο, ενώ ο οδηγός συνελήφθη ενώ προσπάθησε να ξεφύγει πεζός.

Μέσα στο βανάκι που αποδείχτηκε κλεμμένο βρέθηκε μία Ducati Multistrada που επίσης είχε μόλις κλαπεί. Οι έρευνες τώρα επικεντρώνονται στον συνοδηγό που διέφυγε και τον συνεργό τους που οδηγούσε το αυτοκίνητο διαφυγής.

Στο ρεπορτάζ του ΕΘΝΟΣ υπάρχουν και οι αναφορές σε επίπεδο δρόμων που συνέβησαν όλα τα παραπάνω. Το θέμα μας όμως είναι πως οι εξιχνιάσεις κλοπών και οι συλλήψεις των κλεφτών πρακτικά ακυρώνονται από το υπόλοιπο έργο της αστυνομίας και της δικαιοσύνης. Κάποιος που πιστοποιημένα έχει αφαιρέσει διψήφιο αριθμό μοτοσυκλετών είναι κάποιος που το κάνει κατά επάγγελμα, δεν βρέθηκε σε μία στιγμή αδυναμίας και έκλεψε μία μοτοσυκλέτα που δεν μπορούσε να αγοράσει. Όταν λοιπόν δεν πηγαίνει καθόλου στην φυλακή ή καταλήγει σύντομα εκτός φυλακής, τότε η διαδικασία της σύλληψης και όλα τα παραπάνω γίνονται απλά «δυσκολίες της δουλειάς» και παύουν να λειτουργούν αποτρεπτικά, είναι απλά μία δυσκολία που θα ξεπεραστεί, όπως έχουν όλες οι νόμιμες δουλειές. Και το κέρδος είναι μεγαλύτερο από τις νόμιμες δουλειές. Το κράτος είναι ανίκανο να τους κρατήσει μέσα γιατί αυτό κοστίζει. Βέβαια το κόστος για κάποιον που μπαινοβγαίνει στην φυλακή είναι μεγαλύτερο, αλλά όχι στο ίδιο το κράτος! Κάποιος που μπαινοβγαίνει στις φυλακές και έχει κάνει τις κλοπές μοτοσυκλετών επάγγελμα, πληρώνει και δικηγόρους, τροφοδοτεί ένα σύστημα και στο τέλος πραγματικά ζημιωμένος είναι ο πολίτης, είμαστε όλοι εμείς.

Σε οποιαδήποτε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα, αν ένας πολίτης κλέβει μοτοσυκλέτες κατά επάγγελμα, περνά αρκετός καιρός μέχρι να έχει την ευκαιρία να το ξανά κάνει και στο διάστημα αυτό βρίσκεται κλειδωμένος μέσα. Σε περίπτωση μάλιστα που για οποιοδήποτε λόγο δεν πληρώνει φόρους, τότε του χρεώνονται και τα έξοδα του εγκλεισμού του, πριν απελαθεί!

Από τα συνεχή μέσα-έξω, οι αρχές της χώρας ξέρουν ποιοι είναι αυτοί που κλέβουν οχήματα, όχι τόσο όσοι κάθε λίγο συλλαμβάνονται, αλλά οι υπόλοιποι που καταφέρνουν να τα διαχειριστούν μετά και να τα προωθήσουν έξω ή και εντός της χώρας. Ποτέ δεν καθαρίζεις για πάντα ένα χωράφι από τα αγριόχορτα όμως, μονάχα περιοδικά μένει ολότελα καθαρό και με πάρα πολύ δουλειά. Εκτός κι αν έχεις βρει τον τρόπο με λίγη δουλειά να διατηρείς ένα ανεκτό ποσοστό αγριόχορτων και το χωράφι να συντηρείται μόνο του. Δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε επιλέξει το δεύτερο και μάλιστα έχει μετρηθεί η ανεκτικότητά μας και έχει υπολογιστεί και το ποσοστό…

Το θέμα λοιπόν δεν είναι πως έπιασαν το βανάκι, αλλά να μάθουμε σε ποιον ακριβώς πήγαινε η κλεμμένη Ducati Multistrada και τι ακριβώς θα την έκανε εκείνος. Αυτό στην χώρα μας δεν έχει γίνει ποτέ σε σωστό βάθος. Σταματάμε πάντα στο πρώτο, το πολύ δεύτερο επίπεδο…

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.