Για άλλη μια χρονιά η σημαία της χώρα μας κυματίζει υπερήφανη στη Verona, εκπροσωπώντας την ελληνική custom σκηνή στα μεγάλα ιταλικά σαλόνια. Η “παρέα” από τη Θεσσαλονίκη (ο Αχιλλέας και οι δύο Γιάννηδες) φόρτωσαν το βαν με έξι χειροποίητες μοτοσυκλέτες και τις έστησαν ανάμεσα στην αφρόκρεμα των ευρωπαίων custom builders. Όλες τους ιδιοκτησία της εταιρείας τους, όλες λειτουργικές και με ένα ξεχωριστό σκεπτικό πίσω από τον σχεδιασμό τους. Τα δύο τελευταία στοιχεία είναι και εκείνα που τις διαφοροποιούν από την πεπατημένη διαδικασία κατασκευής μιας custom μοτοσυκλέτας. Διότι όμορφες μοτοσυκλέτες που να υπολειτουργούν ή να μην δουλεύουν καθόλου έχουμε δει πολλές. Όπως συνηθισμένο είναι να ρωτάς έναν κατασκευαστή γιατί έκανε εκείνο ή το άλλο και να μην έχει μια λογική απάντηση να σου δώσει πέραν της… καλλιτεχνικής αδείας!
Όμως οι μοτοσυκλέτες της Adrenaline έχουν όλα εκείνα τα απαραίτητα συστατικά που προσθέτουν μια επιπλέον αξία κι αυτό οφείλεται στο μηχανολογικό και επιστημονικό υπόβαθρο των δημιουργών της. Η γεωμετρία του πλαισίου, η ηλεκτρονική διαχείριση του κινητήρα και το setting των αναρτήσεων για κάποιους άλλους customάδες ίσως είναι “λεπτομέρειες”, όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει στις δημιουργίες των τριών φίλων από τη Θεσσαλονίκη. Διαθέτοντας ένα άρτια εξοπλισμένο συνεργείο που περιλαμβάνει εκτός των άλλων δυναμόμετρο με τύμπανο 1 τόνου και ηλεκτρικό φρένο, καθώς και έχοντας δικό τους τόρνο, μπορούν να ρυθμίζουν και να κατασκευάζουν ό,τι χρειαστούν με απόλυτη λεπτομέρεια.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Nike, το ασημί/χρυσό CX 500, όπου όχι μόνο επέλεξαν την γυμνή έκδοση της μοτοσυκλέτας αντί της έκδοσης C, ώστε τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του πλαισίου να ταιριάζουν με τον café racer χαρακτήρα του, αλλά ανακατασκεύασαν πλήρως τον κινητήρα και προγραμμάτισαν μόνοι τους άγραφη ECU, ώστε η απόκριση στο γκάζι να είναι απόλυτα γραμμική και ο κινητήρας να δουλεύει σαν ηλεκτρικό ρολόι με την πρώτη μιζιά. Εξίσου εντυπωσιακές λεπτομέρειες θα βρεις και στην πράσινη Zero Fighter, που κάποτε ήταν ένα Honda Steed 400. Εμπνευσμένη από τους Kamikazi, έχει τους ίδιους χρωματισμούς και την ιαπωνική σημαία, όμως με μια δεύτερη ματιά θα δεις πως το ρυθμιζόμενο πιρούνι, οι πλάκες, τα ρυθμιζόμενα κλιπ-ον και οι ζάντες του είναι από το race replica Honda VF1000R, την πρώτη V4 που έφτιαξε η Honda για να συμμετάσχει στο AMA Superbike.
Βέβαια σε επίπεδο δημοφιλίας, το XT 600 με το γνήσιο αλουμινένιο ρεζερβουάρ του XT 500 του 1976, τράβαγε τα περισσότερα βλέμματα των Ιταλών επισκεπτών. Όχι πως το Under Construction με τον… Turbo(!!!) δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα του Honda CM 250 άφησε κανέναν αδιάφορο. Όπως υποδηλώνει το όνομά του είναι προς το παρόν… υπό κατασκευή, όμως σε λίγους μήνες θα βολτάρει στους δρόμους. Κανονικές πινακίδες κυκλοφορίας έχει και το Flat Track race έστω κι αν το όνομα, το στιλ και τα εργοστασιακά χρώματα των Honda των 80ies, σε στέλνουν κατευθείαν στις οβάλ αμερικάνικες πίστες. Κι αυτό έχει δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα CM, αλλά από την “μεγάλη” έκδοση των 400 κυβικών. Τα αγωνιστικά θέλουν γκάζι σωστά; Παρ’ όλα αυτά, η άκρως επιτυχημένη επιλογή χρωμάτων σε κινητήρα και πλαίσιο, σου δημιουργούν την αρχική πεποίθηση πως πρόκειται για κάποια σπάνια έκδοση FTR που δεν ήξερες πως είχε βγάλει η Honda. Αντίστοιχου επιπέδου είναι και η αισθητική δουλειά που έχει γίνει στο Board track Racer, όπου κατάφεραν τον ολοκαίνουριο κινητήρα της Harley Davidson 883 Sportster να τον παντρέψουν άριστα αισθητικά με ένα χειροποίητο πλαίσιο και πιρούνι που έρχεται από τα 30ies και τις ξύλινες κεκλιμένες πίστες της California.
Στο τεύχος Φεβρουαρίου του ΜΟΤΟ, θα έχουμε πολλά περισσότερα να πούμε για τις κατασκευές των Adrenaline Junkies
