MBE 2020 Adrenaline Junkies: Η ελληνική σημαία στην custom σκηνή

Πέντε ανατρεπτικές ιδέες
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/1/2020

Για άλλη μια χρονιά η σημαία της χώρα μας κυματίζει υπερήφανη στη Verona, εκπροσωπώντας την ελληνική custom σκηνή στα μεγάλα ιταλικά σαλόνια. Η “παρέα” από τη Θεσσαλονίκη (ο Αχιλλέας και οι δύο Γιάννηδες) φόρτωσαν το βαν με έξι χειροποίητες μοτοσυκλέτες και τις έστησαν ανάμεσα στην αφρόκρεμα των ευρωπαίων custom builders. Όλες τους ιδιοκτησία της εταιρείας τους, όλες λειτουργικές και με ένα ξεχωριστό σκεπτικό πίσω από τον σχεδιασμό τους. Τα δύο τελευταία στοιχεία είναι και εκείνα που τις διαφοροποιούν από την πεπατημένη διαδικασία κατασκευής μιας custom μοτοσυκλέτας. Διότι όμορφες μοτοσυκλέτες που να υπολειτουργούν ή να μην δουλεύουν καθόλου έχουμε δει πολλές. Όπως συνηθισμένο είναι να ρωτάς έναν κατασκευαστή γιατί έκανε εκείνο ή το άλλο και να μην έχει μια λογική απάντηση να σου δώσει πέραν της… καλλιτεχνικής αδείας!

Όμως οι μοτοσυκλέτες της Adrenaline έχουν όλα εκείνα τα απαραίτητα συστατικά που προσθέτουν μια επιπλέον αξία κι αυτό οφείλεται στο μηχανολογικό και επιστημονικό υπόβαθρο των δημιουργών της. Η γεωμετρία του πλαισίου, η ηλεκτρονική διαχείριση του κινητήρα και το setting των αναρτήσεων για κάποιους άλλους customάδες ίσως είναι “λεπτομέρειες”, όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει στις δημιουργίες των τριών φίλων από τη Θεσσαλονίκη. Διαθέτοντας ένα άρτια εξοπλισμένο συνεργείο που περιλαμβάνει εκτός των άλλων δυναμόμετρο με τύμπανο 1 τόνου και ηλεκτρικό φρένο, καθώς και έχοντας δικό τους τόρνο, μπορούν να ρυθμίζουν και να κατασκευάζουν ό,τι χρειαστούν με απόλυτη λεπτομέρεια.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Nike, το ασημί/χρυσό CX 500, όπου όχι μόνο επέλεξαν την γυμνή έκδοση της μοτοσυκλέτας αντί της έκδοσης C, ώστε τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του πλαισίου να ταιριάζουν με τον café racer χαρακτήρα του, αλλά ανακατασκεύασαν πλήρως τον κινητήρα και προγραμμάτισαν μόνοι τους άγραφη ECU, ώστε η απόκριση στο γκάζι να είναι απόλυτα γραμμική και ο κινητήρας να δουλεύει σαν ηλεκτρικό ρολόι με την πρώτη μιζιά. Εξίσου εντυπωσιακές λεπτομέρειες θα βρεις και στην πράσινη Zero Fighter, που κάποτε ήταν ένα Honda Steed 400. Εμπνευσμένη από τους Kamikazi, έχει τους ίδιους χρωματισμούς και την ιαπωνική σημαία, όμως με μια δεύτερη ματιά θα δεις πως το ρυθμιζόμενο πιρούνι, οι πλάκες, τα ρυθμιζόμενα κλιπ-ον και οι ζάντες του είναι από το race replica Honda VF1000R, την πρώτη V4 που έφτιαξε η Honda για να συμμετάσχει στο AMA Superbike.

Βέβαια σε επίπεδο δημοφιλίας, το XT 600 με το γνήσιο αλουμινένιο ρεζερβουάρ του XT 500 του 1976, τράβαγε τα περισσότερα βλέμματα των Ιταλών επισκεπτών. Όχι πως το Under Construction με τον… Turbo(!!!) δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα του Honda CM 250 άφησε κανέναν αδιάφορο. Όπως υποδηλώνει το όνομά του είναι προς το παρόν… υπό κατασκευή, όμως σε λίγους μήνες θα βολτάρει στους δρόμους. Κανονικές πινακίδες κυκλοφορίας έχει και το Flat Track race έστω κι αν το όνομα, το στιλ και τα εργοστασιακά χρώματα των Honda των 80ies, σε στέλνουν κατευθείαν στις οβάλ αμερικάνικες πίστες. Κι αυτό έχει δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα CM, αλλά από την “μεγάλη” έκδοση των 400 κυβικών. Τα αγωνιστικά θέλουν γκάζι σωστά; Παρ’ όλα αυτά, η άκρως επιτυχημένη επιλογή χρωμάτων σε κινητήρα και πλαίσιο, σου δημιουργούν την αρχική πεποίθηση πως πρόκειται για κάποια σπάνια έκδοση FTR που δεν ήξερες πως είχε βγάλει η Honda. Αντίστοιχου επιπέδου είναι και η αισθητική δουλειά που έχει γίνει στο Board track Racer, όπου κατάφεραν τον ολοκαίνουριο κινητήρα της Harley Davidson 883 Sportster να τον παντρέψουν άριστα αισθητικά με ένα χειροποίητο πλαίσιο και πιρούνι που έρχεται από τα 30ies και τις ξύλινες κεκλιμένες πίστες της California.

Στο τεύχος Φεβρουαρίου του ΜΟΤΟ, θα έχουμε πολλά περισσότερα να πούμε για τις κατασκευές των Adrenaline Junkies

Σε κακή κατάσταση τα οικονομικά του VW Group – Αυξάνουν οι πιθανότητες πώλησης της Ducati

Η καλή τιμή που πιάνει στην αγορά η ιταλική εταιρεία ίσως κριθεί σημαντικότερη από τη σταθερή της κερδοφορία
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

11/8/2026

Ο Όμιλος Volkswagen (VW Group) κολυμπά σε θολά νερά αυτόν τον καιρό, καθώς οι πληροφορίες που βγαίνουν από τον γερμανικό Τύπο ακούγονται ιδιαίτερα ανησυχητικές. Η αλληλουχία που ξεδιπλώθηκε με αφετηρία το σκάνδαλο Dieselgate και συνέχισε με τις τεράστιες επενδύσεις στην Ηλεκτροκίνηση, ιδιαίτερα την περίοδο 2017-2019 και πριν η άφιξη του Covid ανατρέψει την κατάσταση, έχουν φέρει σε οικονομικές δυσκολίες τον Όμιλο, ενώ η σαρωτική είσοδος των Κινέζων κατασκευαστών στις δυτικές αγορές τρίτωσε το κακό για τους Γερμανούς.

Τώρα η εικόνα έχει επιδεινωθεί, καθώς η Porsche Automobilholding SE έχει μπει για τα καλά στα κόκκινα με απώλειες 2,2 δισεκατομμυρίων ευρώ μόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2026. Το πρόβλημα ακουμπά ολόκληρο τον Όμιλο VW, καθώς η Porsche αντιστοιχεί σε κάτι παραπάνω από τους μισούς ψήφους στο διοικητικό συμβούλιο του Ομίλου, συνεπώς οι εξελίξεις σε αυτό το κομμάτι έχουν αμεσότερες και βαρύτερες συνέπειες στη λήψη αποφάσεων.

Παρότι λοιπόν η περσινή χρονιά έκλεισε με κέρδη 6,9 δισεκατομμυρίων ευρώ συνολικά για το VW Group, ήδη έχει αφαιρέσει περίπου 3 δις από τη φετινή πρόβλεψη και βλέπει ακόμη μεγαλύτερες απώλειες από την κερδοφορία του χάρη σε μια σειρά προβλημάτων όπως οι αμερικανικοί δασμοί και η κακή εικόνα της παγκόσμιας αγοράς  υπό τη σκιά πολέμων και της αβεβαιότητας που προκαλούν στον ενεργειακό τομέα.

Όταν ξαναγράφαμε για την ιστορία αυτή στα τέλη Ιουνίου 2026, η VW εξέταζε την απόλυση 100.000 εργαζομένων σε όλον τον κόσμο – περίπου το ένα έκτο του παγκόσμιου δυναμικού του – και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων στη Γερμανία.

Πλέον η εικόνα έχει διαμορφωθεί ως εξής: τα τέσσερα γερμανικά εργοστάσια ακόμη μετρούν αντίστροφα για το λουκέτο χωρίς εμφανές παράθυρο αισιοδοξίας, ενώ ήδη η VW έχει κλείσει ή πουλήσει τρία εργοστάσιά της στην Κίνα. Παράλληλα, μιλά πια ανοικτά για 50.000 απολύσεις στη Γερμανία μόνο!

Κάπως έτσι ξαναφτάνουμε στη Ducati, η οποία φερόταν και παλιότερα έτοιμη για πούλημα, ωστόσο η VW αποφάσισε να μην χάσει ένα από τα πιο πετυχημένα ενεργητικά του Ομίλου. Στο μεταξύ όμως έχει ήδη πουλήσει την κατασκευάστρια μεγάλων ντιζελομηχανών Everllence, καθώς και τη Bugatti, εισπράττοντας κάμποσα απαραίτητα δισεκατομμύρια.

Η Lamborghini είναι επίσης εταιρεία που ακούγεται πως ίσως πουληθεί, μόνο που αυτή έχει ένα σημαντικό προσόν: συνέβαλλε στο άθροισμα κερδών του Ομίλου κατά 768 εκατομμύρια ευρώ πέρυσι, γεγονός που την κάνει αρκετά πολύτιμη για να βγαίνουν όμορφα τα νούμερα για τους μετόχους.

Η Ducati από την άλλη, όσο κι αν βρίσκεται στη μάλλον καλύτερη περίοδο της εκατονταετούς ιστορίας της με απανωτά ρεκόρ πωλήσεων και πρωταγωνιστική θέση στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων, ως κατασκευάστρια δικύκλων μοιραία εμφανίζει πολύ μικρότερη κερδοφορία σε απόλυτα νούμερα. Τα 52 εκατομμύρια ευρώ που προσέφερε στα κέρδη του Ομίλου VW πέρυσι μοιάζουν με σταγόνα στον ωκεανό σε μια συζήτηση που γίνεται σε τάξη μεγέθους δισεκατομμυρίων.

Και εδώ ακριβώς είναι που η πώληση της Ducati αρχίζει να φαντάζει ολοένα και πιο ελκυστική για το διοικητικό συμβούλιο του VW Group. Όντας στην αφρό του κύματος τώρα η Ducati μπορεί να φέρει δισεκατομμύρια, την ώρα που η διατήρησή της στο εταιρικό σχήμα προσφέρει άφθονη δόξα και προβολή, αλλά σχεδόν τίποτα σε χρήμα. Και η VW αυτή τη στιγμή δεν καίγεται για αγωνιστικές δάφνες, μετρητό χρειάζεται.

Είναι ακριβώς αυτό που γράφαμε προ μερικών εβδομάδων, αλλιώς πουλάς όταν θες να αναδιοργανωθείς υγιώς προς το καλύτερο κι αλλιώς όταν οι πιστωτές σου βαρούν πόρτες και παράθυρα.

Διά του λόγου το αληθές, μόλις πρόσφατα έγινε γνωστό το ενδιαφέρον της ιταλικής εταιρείας Patritalia για εξαγορά της Ducati από τον Όμιλο VW και τώρα μαθαίνουμε το προτεινόμενο αντίτιμο. Η Patritalia έχει προτείνει στη VW 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ για τη Ducati, τιμή υπερτριπλάσια από τα περίπου 800 εκατομμύρια που είχε κοστίσει στη VW η αρχική αγορά της Ducati το 2012.

Ίσως λοιπόν γι’ αυτό, όταν αμερικανικό μέσο απευθύνθηκε πρόσφατα στον Όμιλο VW ρωτώντας αν σκέφτεται όντως να πουλήσει τη Ducati, το γραφείο Τύπου άφησε όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά με γενικόλογες απαντήσεις του τύπου, “αναθεωρούμε τακτικά τη δομή του Ομίλου” και “θέλουμε να επικεντρωθούμε στην κεντρική μας δουλειά στον χώρο των αυτοκινήτων”.

Ακόμη κι αν δεν το σκέφτονταν καν πριν έναν μήνα, τώρα φαίνεται πως το βλέπουν πολύ πιο ζεστά το θέμα εκεί στο Wolfsburg.