Μετατροπή του αέρα σε καύσιμο!

Ένα βήμα πιο κοντά στην ριζοσπαστική λύση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/5/2020

Η μετατροπή του αέρα που μας περιβάλλει σε ένα αποτελεσματικό καύσιμο, είναι ένα ζήτημα που απασχολεί την επιστημονική κοινότητα εδώ και πολλές δεκαετίες. Η πρώτη εφαρμογή της τεχνολογίας έγινε την δεκαετία του '50, αλλά το απαγορευτικά υψηλό κόστος της διαδικασίας που απαιτούνταν, μοιραία έκανε τα σχέδια για ευρεία διάδοση της τεχνολογίας, ένα άπιαστο όνειρο.

Τουλάχιστον έτσι ήταν μέχρι την στιγμή που η ομάδα της Carbon Engineering εξέλιξε ένα σύστημα, το οποίο ονομάζεται "Direct Air Capture" και το όραμα για μετατροπή του ατμοσφαιρικού αέρα καύσιμο, ήρθε αν βήμα πιο κοντά.

Ας δούμε όμως πώς δουλεύει το συγκεκριμένο σύστημα. Η διαδικασία αναφέρεται ως "air to fuel" (αέρας σε καύσιμο δηλαδή, με συντομογραφία το "Α2F") και αποτελείται από τρία βασικά στάδια. Αρχικά, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) από τον αέρα που υπάρχει στο περιβάλλον, συλλέγεται από έναν συνδυασμό ανεμιστήρων και κυψελοειδών κατασκευών που εγκλωβίζουν τα μόρια –κάτι σαν την κατασκευή περίπου των καταλυτών. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείται η ηλεκτρόλυση για τον διαχωρισμό υδρογόνου και οξυγόνου από το νερό, και στο τελικό στάδιο το διοξείδιο του άνθρακα αναμιγνύεται με το υδρογόνο με το μείγμα να συνθέτει μια μορφή καυσίμου.

Σύμφωνα με τον CEO της Carbon Engineering, Steve Oldham, το καύσιμο που παράγεται μέσω αυτής της μεθόδου είναι ανώτερης ποιότητας από τα αντίστοιχα που προκύπτουν από την κατεργασία του πετρελαίου. Μάλιστα, επεκτείνει το σκεπτικό του λέγοντας ότι όχι μόνο έχουν πιο "καθαρή" καύση (άρα μολύνουν λιγότερο, από τι στιγμή που δεν περιέχουν και ίχνη θείου), αλλά κάνουν τους κινητήρες πιο αποδοτικούς με περισσότερη δύναμη σε σχέση με τα συμβατικά καύσιμα.

Ένας αποτρεπτικός παράγοντας του συστήματος όμως, είναι το ποσοστό της ενέργειας που απαιτείται για την δημιουργία τέτοιων καυσίμων, καθώς η παραγωγή του υδρογόνου μέσω της ηλεκτρόλυσης των μορίων του νερού είναι πολύπλοκη και χρησιμοποιεί πολλή ηλεκτρική ενέργεια. Πάντως ένα από τα οφέλη του είναι ότι θα μπορεί κάποιος να καίει συμβατικά καύσιμα και απλώς στη συνέχεια να… ανακυκλώνει τα καυσαέρια, αν και κάτι τέτοιο μάλλον ξεφεύγει από την θεωρία της λιγότερης ρύπανσης και της απεξάρτησης από το πετρέλαιο…

Ένας στους 13 εξακολουθεί να μη φορά κράνος παρά τους εντατικούς ελέγχους

Ο αριθμός παραμένει σταθερός τις τελευταίες εβδομάδες
troxaia
Από το

motomag

24/2/2026

Συνεχίστηκε για 34η εβδομάδα η δράση “Μηδενική ανοχή στη μη χρήση κράνους” της αστυνομίας με τα περιστατικά αναβατών που πιάστηκαν να οδηγούν χωρίς κράνος να κυμαίνονται περίπου στα χίλια τις τελευταίες εβδομάδες

Ειδικότερα, το διάστημα 16/02/2026 - 22/02/2026 πραγματοποιήθηκαν 14.825 έλεγχοι, με 1.062 παραβάσεις. Τα περιστατικά είναι σαφώς λιγότερα με εκείνα που σημειώνονταν στην αρχή της δράσης, όμως παίρνει ακόμα αρκετή βελτίωση, καθώς το κράνος είναι το ελάχιστο βήμα που μπορούμε και πρέπει όλοι να κάνουμε. 

Ενδεικτικά, μεταξύ των παραβάσεων, οι 833 αφορούσαν αναβάτες δίκυκλων (από τους οποίους 25 διανομείς), 105 συνεπιβάτες δίκυκλων και 124 οδηγούς Ε.Π.Η.Ο.. 

Πιο αναλυτικά, ανά περιφέρεια, βεβαιώθηκαν οι παρακάτω παραβάσεις: 

570 στην Αττική, 

91 στην Κρήτη, 

68 στη Θεσσαλία, 

66 στο Νότιο Αιγαίο, 

64 στη Δυτική Ελλάδα, 

52 στα Ιόνια Νησιά, 

38 στη Θεσσαλονίκη, 

31 στην Πελοπόννησο, 

25 στην Κεντρική Μακεδονία, 

16 στη Στερεά Ελλάδα, 

15 στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, 

14 στην Ήπειρο, 

11 στο Βόρειο Αιγαίο και 

 1 στη Δυτική Μακεδονία. 

Οι ποινές για τη μη χρήση κράνους έχουν αυστηροποιηθεί βάση του νέου ΚΟΚ και πιο συγκεκριμένα είναι: 

350 ευρώ πρόστιμο και αφαίρεση της άδειας ικανότητας οδήγησης για 30ημέρες για τον αναβάτη δικύκλων (Οι ίδιες κυρώσεις ισχύουν και για τον αναβάτη που δεν μεριμνά για την ασφάλεια του συνεπιβάτη). 

350 ευρώ πρόστιμο για τον συνεπιβάτη δικύκλων. 

30 ευρώ πρόστιμο για τον οδηγό Ε.Π.Η.Ο. 

Υπενθυμίζεται ότι στις περιπτώσεις υποτροπής, οι ποινές αυξάνονται σημαντικά.