Μετατροπή του αέρα σε καύσιμο!

Ένα βήμα πιο κοντά στην ριζοσπαστική λύση
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

20/5/2020

Η μετατροπή του αέρα που μας περιβάλλει σε ένα αποτελεσματικό καύσιμο, είναι ένα ζήτημα που απασχολεί την επιστημονική κοινότητα εδώ και πολλές δεκαετίες. Η πρώτη εφαρμογή της τεχνολογίας έγινε την δεκαετία του '50, αλλά το απαγορευτικά υψηλό κόστος της διαδικασίας που απαιτούνταν, μοιραία έκανε τα σχέδια για ευρεία διάδοση της τεχνολογίας, ένα άπιαστο όνειρο.

Τουλάχιστον έτσι ήταν μέχρι την στιγμή που η ομάδα της Carbon Engineering εξέλιξε ένα σύστημα, το οποίο ονομάζεται "Direct Air Capture" και το όραμα για μετατροπή του ατμοσφαιρικού αέρα καύσιμο, ήρθε αν βήμα πιο κοντά.

Ας δούμε όμως πώς δουλεύει το συγκεκριμένο σύστημα. Η διαδικασία αναφέρεται ως "air to fuel" (αέρας σε καύσιμο δηλαδή, με συντομογραφία το "Α2F") και αποτελείται από τρία βασικά στάδια. Αρχικά, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) από τον αέρα που υπάρχει στο περιβάλλον, συλλέγεται από έναν συνδυασμό ανεμιστήρων και κυψελοειδών κατασκευών που εγκλωβίζουν τα μόρια –κάτι σαν την κατασκευή περίπου των καταλυτών. Στη συνέχεια, χρησιμοποιείται η ηλεκτρόλυση για τον διαχωρισμό υδρογόνου και οξυγόνου από το νερό, και στο τελικό στάδιο το διοξείδιο του άνθρακα αναμιγνύεται με το υδρογόνο με το μείγμα να συνθέτει μια μορφή καυσίμου.

Σύμφωνα με τον CEO της Carbon Engineering, Steve Oldham, το καύσιμο που παράγεται μέσω αυτής της μεθόδου είναι ανώτερης ποιότητας από τα αντίστοιχα που προκύπτουν από την κατεργασία του πετρελαίου. Μάλιστα, επεκτείνει το σκεπτικό του λέγοντας ότι όχι μόνο έχουν πιο "καθαρή" καύση (άρα μολύνουν λιγότερο, από τι στιγμή που δεν περιέχουν και ίχνη θείου), αλλά κάνουν τους κινητήρες πιο αποδοτικούς με περισσότερη δύναμη σε σχέση με τα συμβατικά καύσιμα.

Ένας αποτρεπτικός παράγοντας του συστήματος όμως, είναι το ποσοστό της ενέργειας που απαιτείται για την δημιουργία τέτοιων καυσίμων, καθώς η παραγωγή του υδρογόνου μέσω της ηλεκτρόλυσης των μορίων του νερού είναι πολύπλοκη και χρησιμοποιεί πολλή ηλεκτρική ενέργεια. Πάντως ένα από τα οφέλη του είναι ότι θα μπορεί κάποιος να καίει συμβατικά καύσιμα και απλώς στη συνέχεια να… ανακυκλώνει τα καυσαέρια, αν και κάτι τέτοιο μάλλον ξεφεύγει από την θεωρία της λιγότερης ρύπανσης και της απεξάρτησης από το πετρέλαιο…

Πρόβλημα με τις αγωνιστικές προδιαγραφές FIM για κράνη

Με μαύρο κράνος χωρίς λογότυπα ο Nicolo Bulega στις ελεύθερες δοκιμές του Phillip Island, ενδεχόμενο πρόβλημα και με άλλους αναβάτες WSBK και MotoGP
nicolo bulega
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

20/2/2026

Όσοι πρόσεξαν το κράνος του Bulega στις δοκιμές της Παρασκευής 20/2 ενόψει του πρώτου αγώνα WSBK 2026 στην Αυστραλία θα πρέπει να απόρησαν με την απουσία λογότυπου κατασκευαστή από αυτό, καθώς και την πλήρη έλλειψη γραφικών.

Ο Ιταλός αγωνίστηκε με άλλο κράνος από το ΚΥΤ KX-1 Race GP που κανονικά φορά και το πρόβλημα δεν ήταν ούτε δικό του, ούτε του κατασκευαστή του κράνους.

Φέτος τίθενται σε ισχύ οι νέες αγωνιστικές προδιαγραφές της FIM, FRHPhe-02, για τα κράνη που χρησιμοποιούνται στα πρωταθλήματα που γίνονται υπό την αιγίδα της, ωστόσο προκύπτουν καθυστερήσεις στη διαδικασία πιστοποίησής τους.

Πηγή του ζητήματος είναι το γεγονός πως υπάρχει μόνο ένα εργαστήριο που μπορεί να κάνει τα απαραίτητα τεστ και να εκδώσει το πιστοποιητικό συμμόρφωσης του κράνους, το Impact Laboratory που εδρεύει στην πίστα Motorland Aragon στην Ισπανία. Και φέτος έχει πέσει πολλή δουλειά, καθώς όλα τα μοντέλα κρανών που φοριούνται σε αγώνες FIM – ασφάλτινους και off-road - πρέπει να περάσουν από εκεί για να περάσουν τις απαραίτητες δοκιμές και να πιστοποιηθούν.

Αυτό σημαίνει μια μεγάλη σειρά τεστ για κάθε κράνος, αλλά και για κάθε μέγεθος κελύφους στο ίδιο μοντέλο κράνους, κάτι που συνήθως περιλαμβάνει τρεις διαστάσεις (Small-Medium-Large). Οι δε δοκιμασίες που περιλαμβάνει η πιστοποίηση ξεπερνούν αυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ECE) που ήδη κατέχουν όλα αυτά τα κράνη.

nicolo bulega

Κάπως έτσι λοιπόν έχουμε φτάσει προ της έναρξης του WSBK και σε μια εβδομάδα ξεκινά και το MotoGP, την ώρα που εκκρεμούν οι πιστοποιήσεις κατασκευαστών όπως οι ΚΥΤ, Suomy, Nolan και HJC.

Γι’ αυτό ο Bulega συμμετείχε στα FP1 και FP2 με άλλο δανεικό κράνος, γι’ αυτό και αναβάτες όπως οι Pecco Bagnaia (Suomy) και Fabio Quartararo (HJC) είναι στην αναμονή για να διαπιστώσουν αν θα προλάβουν να έχουν τα κράνη τους αυτό το σαββατοκύριακο (21-22/2) στο Buriram Test του MotoGP στην Ταϊλάνδη.

Μαθαίνουμε μάλιστα πως σε κάποιες περιπτώσεις όπως του Bulega, δηλαδή της ΚΥΤ, οι δοκιμές για την πιστοποίηση έχουν ολοκληρωθεί μεν, αλλά εκκρεμεί η σχετική γραφειοκρατία.

Αν λοιπόν δείτε αυτό το σαββατοκύριακο αναβάτες στον αγώνα WSBK του Phillip Island ή στο MotoGP Buriram Test στην Ταϊλάνδη να μη φορούν το κανονικό τους κράνος, θα σημαίνει πως η διαδικασία δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί για τον συγκεκριμένο κατασκευαστή του κράνους – ο οποίος, παρεμπιπτόντως, πληρώνει όλα τα κόστη των δοκιμών συμμόρφωσης με τις νέες προδιαγραφές.

Ετικέτες